Οδηγίες για αρμονικά ψώνια

Μια εισαγωγή πρώτα: Είμαι ζωντανός, αρτιμελής και υγιέστατος, όπως και ο σκύλος μου. Το άρθρο που θα διαβάσετε παρακάτω είναι μια από τις κλασικές προχειράτζες μου και το έχω έτοιμο εδώ και δύο βδομάδες. Δεν το δημοσίευσα τόσο καιρό μόνο και μόνο για να τεστάρω τα επίπεδα βλακείας που μπορούν να φτάσουν τα comment σας, τώρα που άρχισε να σας τρώει η στέρηση. Περιττό να πω ότι αποτύχατε πλήρως. Είστε τόσο εκφυλισμένοι και πουθενάδες που μέχρι κι ο ΛshinobiΛ βαρέθηκε να γαμάει τις μανάδες σας. Anyway, πάμε στο άρθρο.

---------------

Όντας απίστευτα μοδάτο και υπερτρέντι hipstero-τυπάκι, αλλά ταυτόχρονα 1,20m με τα χέρια στην ανάταση και πάνω σε σκαλωσιά, έχω περάσει σημαντικό μέρος της ζωής μου στα μαγαζιά, ψάχνοντας για τα κατάλληλα ρούχα. Παράλληλα, έχω κάνει και 3-4 πόστα ως υπάλληλος σε μπαράκια, ρουχάδικα και άλλα μαγαζιά λιανικής. Συνδυάζοντας τις εμπειρίες που απέκτησα μπροστά και πίσω απ' το ταμείο, προσφέρω τις παρακάτω χρήσιμες συμβουλές για να τα πάμε όλοι καλά:

Αγαπητέ πωλητή/πωλήτρια/ταμία:

- Μη με ακολουθείς! Με ρώτησες αν χρειάζομαι βοήθεια, σου είπα όχι ευχαριστώ, τώρα ΞΕΚΟΛΛΑ! Το ξέρω ότι μου γίνεσαι κολαούζο επειδή φοβάσαι μην κλέψω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται γιατί ούτως ή άλλως μόνο μαλακίες πουλάς.

- Once a πωλήτρια, always a πωλήτρια. Το γεγονός ότι δουλεύεις σε μπουτίκ του Ασλάνη στο Κολωνάκι δε σε ξεχωρίζει για κανένα λόγο από το χαζοπούτανο που κρεμάει το εκατομμυριοστό φόρεμα-βυζοκουρτίνα στο ράφι του attrativo. Το μαγαζί που δουλεύεις έχει συνολικά 5 τσάντες σε display λες και είναι μουσείο, αλλά δυστυχώς παραμένει ένα μαγαζί κι εσύ παραμένεις μια fucking πωλήτρια. Οπότε ξερίζωσε το ύφος χιλίων καρδιναλίων απ' τη μάπα σου. Ναι, προφανώς δε θα αγοράσω τίποτα. Και;

- Κανένας δε γουστάρει τους κράχτες. ΚΑΝΕΝΑΣ! Σοβαρά. Ποιά επιχειρηματική ιδιοφυΐα κρατάει ακόμα ζωντανό το θεσμό του κράχτη; Δεν έχουμε 1950 που ήμασταν τρίτος κόσμος και αυτή η τεχνική ίσως και να έπιανε. Τύπωσε flyerάκια. Βάλε διαφήμιση σε καμιά (get a) LIFO. Δεν ξέρω τι θα κάνεις, αλλά ένα είναι το σίγουρο: Το σκατοκαγκούρι στην πόρτα που χτυπάει ακριβώς δύο παλαμάκια και λέει "Ορίστε παιδιά!", ΔΕΝ σου φέρνει πελάτες. Έχω ρωτήσει έναν-έναν όλους τους γνωστούς μου αν ποτέ στη ζωή τους υπήρξαν αναποφάσιστοι για το αν θα μπουν ή όχι σε ένα ρουχάδικο και τελικά πείστηκαν από τα γλυκά λόγια του κράχτη. Μαντέψτε πόσοι απάντησαν "ναι". Μόνο ένας μόγγολος υπερφυσικός μπέμπης, που νομίζει πως όποιος του μιλήσει στον ενικό θέλει να γίνουν φίλοι και τρέχει να τον αγκαλιάσει με όλη του τη δύναμη, σαν την Ελμάιρα απ' τα Tiny Toons.

- Μάθε να φτιάχνεις φραπέ. Σε σένα μιλάω φίλε μπουφετζή, που πλέον θέλεις να σε λένε και barista. Χα! "Barista"! Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και κάποιου είδους κώλους που τώρα δε θυμάμαι και γάμησα την παροιμία, αλλά ξέρεις πού το πάω! Θα το πω μια τελευταία φορά: μέτριος ίσον "ίδια ποσότητα ζάχαρης και καφέ" και γλυκός ίσον "διπλή ποσότητα ζάχαρης από καφέ". Επίσης "frappe" στα γαλλικά σημαίνει κυριολεκτικά "χτυπημένος". Μάντεψε γιατί.

- Κλείσε το τηλέφωνο. Δε με νοιάζει αν μιλάς στον Δαλάι Λάμα και έχεις σε αναμονή τη Στυκούδη και την Κορινθίου για να κλείσετε παρτούζα. Ο πελάτης που έσυρε τον κώλο του μέχρι το μαγαζί και σου παρέχει την φυσική παρουσία του, προηγείται από αυτόν που είναι στο τηλέφωνο. Τέλος.

- Κάνε σωστά τη δουλειά σου. Όταν σου ζητάω να με βοηθήσεις να βρω ένα ρούχο, μη μου πετάς ένα ξερό "ό,τι υπάρχει εκεί", αποφεύγοντάς με λες και σου έκανα τράκα ένα ευρώ για ηρωίνη. Το ξέρω ότι η δουλειά σου είναι βαρετή, αλλά τώρα θέλω να σε ροπαλιάσω στο κρανίο και να σε θάψω στην έρημο παρέα με τον Τζο Πέσι.

- Δεν στην πέφτω! Ξέρω ότι η συνεννόησή σου με τους περισσότερους πελάτες συνίσταται από μουγκανητά και γρυλλίσματα, αλλά εγώ έχω κάποιες βασικές ικανότητες επικοινωνίας που μου επιτρέπουν να μιλάω με αυτοπεποίθηση σε κάποιον χωρίς να κοιτάω τα παπούτσια μου. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι αυτόματα σε γουστάρω λυσσασμένα και θέλω τώρα να σε πάω στην αποθήκη και να γεμίσω τις εντερικές λάχνες σου με φλόκι.

Αγαπητέ πελάτη:

- Είσαι χοντρός κι αυτό δεν αλλάζει. Όσα ρούχα κι αν δοκιμάσεις, η κωλάθρα σου θα παραμείνει τόσο μεγάλη που πρέπει να τη δηλώνεις στο Ε9. Έπρεπε να το είχες καταλάβει από το δεύτερο παντελόνι που φόρεσες, αλλά όχι! Τα δοκίμασες όλα μπας και βρεις το ένα θαυματουργό παντελόνι που έχει μέσα την Τίνκερμπελ, που θα κουνήσει το ραβδάκι της για να σου μικρύνει ο πάτος. Και μετά ποιος θα πρέπει να νοικιάσει κλαρκ για να μαζέψει τα δοκιμαστήρια; Εγώ!

- Παζάρια δεν γίνονται παντού! Απευθύνομαι κυρίως σε άντρες άνω των 50 που μπαίνουν στα ZARA και θέλουν να τους αφήσεις το μπλουζάκι των 20 ευρώ, "κανά τάλληρο πιο κάτω". Άκου μπάρμπα. Δεν είσαι ούτε στο πανηγύρι της Αγια-Ψωλής, ούτε στο καπελάδικο "Ο ΜΗΤΣΑΡΑΣ, Ο ΜΠΟΕΜ". Είσαι σε πολυεθνική εταιρεία και μιλάς με έναν 20χρονο σπυριάρη φουκαρά που φοράει στολή και ταμπελάκι με το ίδιο του το όνομα. Παίζει να ΜΗΝ του ανήκει το κατάστημα-ουρανοξύστης με τη φωτεινή πινακίδα που πιάνει 4 ορόφους. Οπότε χλωμό να μπορέσει να σου κάνει την ξήγα. Καλωσήρθες στον 21ο αιώνα, βλάχο!

- Σταμάτα να κάνεις ηλίθιες ερωτήσεις. Ή αν τις κάνεις, μην περιμένεις μετά να σε αντιμετωπίσουν σοβαρά. "Αν το πουκάμισο σκιστεί στα δύο, μπορώ να το αλλάξω;" Ναι, μπορείς να το αλλάξεις με μια ροχάλα στο στόμα. "Το laptop μου βγάζει άσπρο καπνό. Χάλασε;" ΟΧΙ! Εξέλεξε νέο Πάπα!

- Ο προϊστάμενος δεν είναι ο Θεός. Είναι ένας πωλητής πολυτελείας. Τσάμπα απαιτείς να τον φωνάξω. Τις ίδιες μαλακίες που σου είπα κι εγώ θα σου πει κι αυτός, απλά θα φοράει άλλο χρώμα ταμπελάκι. Γι' αυτό πίστεψε με τη μία αυτά που σου λέω, μη σε θάψω μέχρι το λαιμό στην παιδική χαρά της γειτονιάς και συνεννοηθώ με τα ντόπια παιδάκια να περνάνε κάθε πρωί και να χέζουν το κεφάλι σου.

- Σταμάτα να ξε-διπλώνεις τα πάντα. Αυτή η συμβουλή απευθύνεται αποκλειστικά σε γυναίκες, γιατί αποκλειστικά γυναίκες το κάνουν. Περνάνε από τραπέζια και πάγκους με τέλεια διπλωμένα ρούχα και, χωρίς να έχουν σκοπό να δοκιμάσουν κάτι, πασπατεύουν και ξεδιπλώνουν όλες τις στοίβες ρούχων με αέρινες κινήσεις αυτοπεποίθησης, μιλώντας ταυτόχρονα στο κινητό τους. Κοπελιά, πιάσε το κομπολόι, τα ζογκλερικά, το γιο-γιο, γενικά βρες κάτι άλλο να κάνεις με τα χέρια σου. Αλλιώς, άντε... και... wait for it...... ΓΑΜΗΣΟΥ ! ! !

- Μη στραβώνεις όταν είσαι στην ουρά. Έφαγες δυόμιση ώρες να ψάχνεις και την τελευταία μαλακία μες στο μαγαζί και ξαφνικά θα σε καθυστερήσουν τα 5 λεπτά που θα περιμένεις στην ουρά; Μην ρωτάς αν υπάρχει δεύτερο ταμείο. Υπάρχει, το έχουμε ανοίξει στο υπόγειο, αλλά στο κρύβουμε γιατί, όσο θέλεις εσύ να περιμένεις, άλλο τόσο θέλουμε κι εμείς να πνιγόμαστε στον κόσμο. Μην κάνεις "τς" κάθε δέκα δευτερόλεπτα και μην ξεφυσάς που ο μπροστινός σου έχει πολλά τεμάχια γιατί κι εσύ τόσα έχεις. Πάνω απ' όλα, ΜΗΝ απαιτείς να έχει ο ταμίας το νου του για το ποιος έχει σειρά. Μην κοιτάς εμένα, δεν είμαι ούτε ο μπαμπάς σας, ούτε ο νηπιαγωγός σας. Παίχτε το πέτρα ψαλίδι χαρτί, στοιχηθείτε, ατενώς, δεν ξέρω τι θα κάνετε, βρείτε τα μεταξύ σας!

- Μην τολμήσεις να μπεις στο μαγαζί πολύ αργά. Μάθε να διαβάζεις τα σημάδια. Μπαίνεις σε ένα έρημο μαγαζί που έχει σβηστά φώτα, 2 άνθρωποι βγάζουν σκουπίδια και οι καρέκλες είναι πάνω στα τραπέζια. Έχεις 5 δευτερόλεπτα για να υπολογίσεις πόσο επιθυμητός είσαι εκεί μέσα και άλλα 2 για να φύγεις.

- ΜΕΤΡΗΤΑ ! ! ! Σταμάτα να καθυστερείς την ουρά επειδή αποφάσισες να πληρώσεις ταυτόχρονα με επιταγή, πιστωτική κάρτα και τα 12 κουπόνια από το "7 μέρες TV", για ένα σετ μολυβοθήκης των 4,95 ευρώ.

- Η ευγένεια δεν είναι "δουλειά του υπαλλήλου". Αυτή η ατάκα εμφανίζεται πιο συχνά κι από την Καλιφόρνια σε στίχο των Red Hot Chili Peppers: "Είναι η δουλειά του υπαλλήλου να είναι ευγενικός". ΟΧΙ ΜΑΛΑΚΑ! Είναι δουλειά του ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ! Μου λες δηλαδή ότι για να είσαι ευγενικός και πολιτισμένος στο συνάνθρωπό σου, πρέπει να σε δωροδοκήσουν με 700 ευρώ το μήνα συν ένσημα, αλλιώς δεν παίζει; Τόσο γύφτουλας είσαι;

- Σταμάτα να γκρινιάζεις για μαλακίες. Ξέρεις τι εννοώ. Γκρινιάζεις για άκυρα πράγματα επειδή νομίζεις ότι με τα παράπονα θα σου δώσουν κάτι τσάμπα: "Ο DJ σας δεν έπαιξε το κομμάτι που του ζήτησα" ή "Η σερβιτόρα σας μου έκανε μούτρα όταν παραπονέθηκα για την τρίχα στο φαΐ μου". Η σερβιτόρα μας είναι ανασφάλιστη και βγάζει 3 ευρώ την ώρα κι εσύ είσαι ένας πεταμένος μπέκρουλας. Πραγματικά, τι θέλεις; Θέλεις να σου κάνει σιάτσου στα αχαμνά όσο τρως; Θέλεις να βυζάξει το μωρό σου; Θέλεις να γίνετε φιλαράκια; Φάε εκεί την τρίχα σου και σκάσε!

- Δεν υπάρχει "Γρήγορα γιατί βιάζομαι". Απαγορεύεται. Ξέρεις ποιος βιάζεται; Αυτός που αφοπλίζει μια βόμβα. Τον είδες ποτέ να αφήνει στη μέση το κόκκινο και το μπλε καλώδιο για να πάει για ψώνια; Οχι! "Βιάζομαι για κάποια δουλειά" αυτόματα σημαίνει ότι δεν την διακόπτω για να σουλατσάρω από τα Η&Μ να πάρω ένα ζευγάρι παντόφλες. Οπότε κάτσε ήσυχος, μην κοιτάς το ρολόι σου και ρούφα το παπάρι μέχρι το σπέρμα να ρέει γάργαρο (Πωωωω... πλέον ΚΑΙ παρηχήσεις στο faeenamalaka. I rule)!

- Επιστροφές και αλλαγές γίνονται υπό προϋποθέσεις. Μου φέρνεις πίσω το κινητό που σου χάλασε ξαφνικά, 4 χρόνια μετά τη λήξη της εγγύησης, χωρίς απόδειξη, χωρίς συσκευασία, χωρίς φορτιστή, με φανερά χτυπήματα από βαριοπούλα και (για κάποιον μυστήριο λόγο) με στάμπες από σκατά και αίμα περιόδου μέσα από το τζαμάκι της οθόνης και μετά απορείς γιατί δε σου δίνω τα λεφτά σου πίσω; Θα σου απαντήσει από δώ ο νέος μου προϊστάμενος, το 44άρι Μάγκνουμ!

- Τα παράπονά σου στον σωστό αρμόδιο. Δεν ευθύνεται ο ταμίας του LANάδικου που όλα τα PC είναι μπακατέλες. Δεν φταίει η σερβιτόρα αν η μπριζόλα σου δεν κόβεται ούτε με φωτόσπαθο. Δεν προκάλεσε ο πωλητής του Πλαισίου "καρφί" στην τάση του σπιτιού σου για να σου κάψει τη μητρική. Δε φταίει ο πορτιέρης αν το μοχίτο σου έχει τσίμπλες αντί για μάυρη ζάχαρη. Μέχρι να μάθεις την ιεραρχία του καταστήματος για να ξέρεις πού να βάλεις τη βόμβα, μην ξεσπάς σε άσχετο προσωπικό.

- Δεν είσαι φίλος μας. Μην προσπαθείς να το παίξεις και καλά κατανόηση, "δούλευα κι εγω στον τάδε για ένα χρόνο και σε νιώθω". Ξεδίπλωσες ένα ρούχο ή άνοιξες μια συσκευασία, γενικά τα 'κανες λίγο πουτάνα. Μην πας να τα ξαναφτιάξεις "για να με βοηθήσεις". Απλά θα τα κάνεις χειρότερα. Αν πραγματικά θέλεις να με βοηθήσεις, φύγε όπως είσαι και μην ξανάρθεις.

Οι φίλοι μας τα Ορκ

Στις 2 Ιανουαρίου, Δανοί αστυνομικοί πυροβόλησαν και τραυμάτισαν έναν 27χρονο μουσουλμάνο που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Kurt Westergaard στο σπίτι του. Όχι, ο Kurt Westergaard δεν παίζει πλήκτρα στην ψεύτικη industrial μπάντα "Der Flaamschmeisser" που μόλις επινόησα. Ο Kurt Westergaard ήταν ένας από τους σκιτσογράφους της Δανέζικης εφημερίδας Jullands-Posten που το 2005 είχε προκαλέσει παγκόσμιο μπάχαλο με τα σκίτσα που απεικόνιζαν τον Μωάμεθ.

Όπως κι εσείς, έτσι κι εγώ είχα ενημερωθεί για τη συγκεκριμένη ιστορία από το σχετικό επεισόδιο του Southpark, "Cartoon Wars". Οπότε για το εν λόγω άρθρο, αναγκάστηκα να κάνω κάτι που προσβάλλει εμένα και κάθε blogger που σέβεται τον εαυτό του: Έρευνα. Τι είχε γίνει λοιπόν τότε; Η Jullands-Posten σε ένδειξη διαμαρτυρίας για θέματα αυτο-λογοκρισίας έβαλε 12 γελοιογράφους της να απεικονίσουν τον Μωάμεθ. Η συνεισφορά του Westergaaaaaaaard ήταν η εξής ακραία, ρατσιστική και ανχόλι σκατοκαφρίλα:

Ακούω μια αχνή φωνούλα να λέει κάτι για φοράδες και αλώνια, αλλά το αγνοώ και συνεχίζω. Το θέμα θα μπορούσε να είχε λήξει εκεί, αλλά δύο ιμάμηδες που ζούσαν στη Δανία υπό άσυλο ανατύπωσαν τις γελοιογραφίες και τις έκαναν τουρνέ σε όλον τον μουσουλμανικό κόσμο. Δεν τους αδικώ. Με την ελευθερία του τύπου που απολαμβάνουν χώρες όπως το Αφγανιστάν, η τελευταία ενδιαφέρουσα είδηση που είχε φτάσει σ' εκείνα τα μέρη ήταν η διάσπαση της Παγγαίας! Το πρόβλημα είναι όμως ότι οι 2 ιμάμηδες είχαν νοσταλγήσει απελπισμένα μια παλιά καλή Τζιχάντ. Οπότε στις 12 γελοιογραφίες που ανατύπωσαν, προσέθεσαν και τις εξής εντελώς άσχετες με την εφημερίδα και τη Δανία εικόνες.

Όπως βλέπετε, οι φωτό δεν έχουν καμιά σχέση με τις γελοιογραφίες. Κυρίως επειδή σε αντίθεση με τα αυθεντικά σκίτσα, αυτές με έκαναν και γέλασα! Εδικά αυτή με τον σκύλο είναι ΚΟΡΥΦΗ! Εκεί που κάνει ο φουκαράς τον 23ο τεμενά της ημέρας, του 'ρχεται ορεξάτος ο σκύλος και τον αρχίζει στο μαγαριλίκι! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! Αυτό κι αν είναι θεϊκό σημάδι! Παρεμπιπτόντως, πώς είναι δυνατόν να μην υποψιάζεσαι ότι οι παραπάνω εικόνες δεν έχουν ΚΑΜΙΑ σύνδεση με τις υπόλοιπες δώδεκα γελοιογραφίες; Στο δημοτικό θυμάμαι κάναμε ασκήσεις "κύκλωσε αυτό που δεν ταιριάζει" και είχε ας πούμε ένα πλοίο, ένα αεροπλάνο, ένα αμάξι και μια μπριζόλα. Αλλά θα μου πεις, εγώ ΠΗΓΑ δημοτικό...

Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Ως αναμενόμενο, οι γελοιογραφίες σε συνδυασμό με τα 3 "καρυκεύματα" που πρόσθεσαν οι 2 τουρμπανοφόροι βιτζιλάντηδες είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα: Δηλώσεις και διαδηλώσεις ανά τον ισλαμικό κόσμο, υποψήφιες για όσκαρ βλακείας. Στην Ινδονησία οι θιγμένες αδερφάρες κατήγγειλαν τη Δανία για ρατσισμό, καίγοντας Δανέζικες, Σουηδικές, Νορβηγικές, Γαλλικές και Αμερικάνικες σημαίες. Διότι τίποτα δεν μεταφέρει καλύτερα το μήνυμα "Κάτω ο ρατσισμός!" απ' το να καις ό,τι στον πούτσο σημαία βρεις μπροστά σου, αρκεί η χώρα της να είναι "δυτική" και με ξανθούς κατοίκους. Στο Πακιστάν έκαναν πουτάνα διάφορα ευρωπαϊκά προξενεία και πρεσβείες, σάπισαν στις μάπες random λευκούς περαστικούς και έκαψαν χριστιανικές εκκλησίες, όλα άσχετα με τη Δανία. Οι ψωλιάρηδες απαίτησαν να ζητήσει συγνώμη η Δανική κυβέρνηση, λες και η εφημερίδα που δημοσίευσε τα σκίτσα ήταν κρατική ή είχε κρατική επιχορήγηση! Οι κάφροι μας το έπαιζαν και θιγμένοι. Ότι και καλά προσβλήθηκαν γιατί απαγορεύεται να απεικονίζεται ο Μωάμεθ σε οποιαδήποτε μορφή.

Πρώτον, τούβλα, το Κοράνι γράφει ότι απαγορεύεται να απεικονίζουν οι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ τον Μωάμεθ. Εμείς οι infidels μπορούμε να τον δείχνουμε όπως κι όποτε γουστάρουμε, διότι ούτως ή άλλως θα θερίσουμε την τιμωρία του Αλλάχ όταν πάμε κόλαση για την απιστία μας.

Δεύτερον, τσιμεντόλιθοι, τα media στις ισλαμικές χώρες έδειχναν και ξανάδειχναν τις γελοιογραφίες κάθε μέρα, όλη μέρα! Αυτοί δεν σας προσέβαλαν που απεικόνιζαν τον Μωάμεθ; Γιατί δεν κάψατε και τα δικά τους γραφεία παρέα με τις ευρωπαϊκές πρεσβείες;

Και τρίτον, πλίνθοι της Πυραμίδας του Χέοπα, δε μας νοιάζει! Tough shit! Πώς το λένε; Ξυδάκι! Πάρτε φόρα κλάστε μου τ' αρχίδια, βάρβαροι! Ουρούκ Χάι! Παόκια! Λέγεται "ελευθερία του τύπου". Όταν δε διαβάζετε το Κοράνι για τρισχιλιοστή φορά κουνώντας το κεφάλι πίσω-μπρος σαν ψυχαναγκαστικοί στο τρελάδικο, κάντε έναν κόπο και ψάχτε την στο λεξικό.

Δεν ξέρω για άλλα μέρη της Ευρώπης, αλλά ζώντας ο ίδιος σε μια χώρα όπου το γαμοσταυρίδι και το γαμοκάντηλο έχουν αντικαταστήσει το "και", μπορώ να πω με σιγουριά ότι μια αντίστοιχη δημοσίευση δεν θα έσπρωχνε κανέναν Έλληνα ορθόδοξο σε τέτοιες εκδηλώσεις βίας. Ούτε τη μέρα κυκλοφορίας του σκίτσου, ούτε πέντε γαμημένα χρόνια μετά! Δε θυμάμαι να άνοιξε ούτε μύτη όταν μπαγλαρώσανε τον Πανούση που είχε αντικαταστήσει το σταυρό της σημαίας με σφυροδρέπανο. Αντίθετα, ρόμπες λαχουρένιες έγιναν.

Στην τελική, το θέμα των σκίτσων αφορά τη μουσουλμανική κοινότητα της Δανίας και μόνο. Όταν πιστεύεις ότι σου έχουν προσβάλει τη θρησκεία, κινείσαι δικαστικά σύμφωνα με τους νόμους του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν παίρνεις το νόμο στα χέρια σου, ούτε τρέχεις κλαίγοντας, όπως το νιάνιαρο που όταν το κοροϊδεύουν όλοι τρέχει στον μεγάλο αδερφό του για βοήθεια. Τι έγινε ιμάμηδες; Δε βρήκατε αρκετούς φανατικούς παλαβιάρηδες στη Δανία να σας κάνουν πλάτες και μεταφέρατε το θέμα στους εγγυημένους κάφρους της Αραβίας και της Ινδονησίας; Είστε για κλάμματα!

Και για το κλείσιμο θα δώσω ένα μικρό μπόνους για όσους στράβωσαν με αυτά που είπα πιο πάνω περί Ορκ και βαρβαρότητας, επιστρέφοντας στην 2α Ιανουαρίου 2010. Τη νύχτα της επίθεσης, ο φίλος μας ο Kurt Westergaard είχε κλειστεί στο panic room που είχε εγκαταστήσει σπίτι του μετά από προηγούμενη απόπειρα κατά της ζωής του, πάλι από μουσουλμάνο. Ο δράστης πιάστηκε ενώ προσπαθούσε μανιασμένα να σπάσει την θωρακισμένη πόρτα με τσεκούρι. Άλλη μια φορά: Εν έτει δύο χιλιάδες και δέκα, ένας 74χρονος σκιτσογράφος χρειάστηκε να καταφύγει στο ειδικό ΦΡΟΥΡΙΟ του σπιτιού του, επειδή τον κυνηγούσε ένας μουσουλμάνος για να τον σκοτώσει ΜΕ ΤΣΕΚΟΥΡΙ!

Καλό μεσαίωνα, Ορκ!

Πηγές: bbc.co.uk, ekstrabladet.dk

Mikeiddox

Πριν από 2 μέρες ήρθε στο inbox μου ένα chain mail με τίτλο Mikeius VS Madoxx. Το είχα ξαναδεί βέβαια, σε μορφή comment στο άρθρο μου 90s: The good, the bad and the ugly και είναι μια λίστα με 10 λόγους που ο Maddox είναι ανώτερος από μένα. Παρόλο που δεν το συνηθίζω, απάντησα στο συγκεκριμένο comment, αλλά ο κομπλέξας ανώνυμος δεν αρκέστηκε σε αυτό. Πήρε την αποψάρα του, την έκανε chain mail, μετά έψαξε έναν-έναν τους συχνούς αναγνώστες μου, βρήκε τα email τους και το έστειλε. God Damn!

Μερικές βδομάδες πριν, ο φίλος Βαγγέλης μου λίνκαρε ένα thread στο Electric Requiem Forum που ασχολιόταν με την πάρτη μου. Με βρίζανε και υποστήριζαν ότι μπροστά στις ατάκες που πετάνε αυτοί κάθε μέρα στο E.R., οι δικές μου ατάκες δεν κλάνουν μία κι άλλα τέτοια patheticλίκια. Περιττό να πω ότι μεγαλύτερες ιντερνετικές ψωνάρες δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου. Οι μισοί ανεβάζουν thread για το πόσο γαμάει το E.R. και οι άλλοι μισοί μπαίνουν στο thread και γράφουν "Καλά, ε; Κορυφαίο το thread που ανέβασες για το πόσο γαμάει το E.R.". GOD DAΑΑYOM!!!

Καλά ρε ζώα; Άλλη δουλειά δεν έχετε στη ζωή σας; Τόση μεγάλη αξία νομίζετε ότι έχουν οι απόψεις σας που τις πετάτε στον ωκεανό πληροφοριών που λέγεται internet και νομίζετε ότι έχουν και κάποια επιρροή; Μου στέλνει η άλλη comment ότι είμαι αγενής επειδή με διαβάζει εδώ και μήνες και εγώ δεν της λέω "ευχαριστώ" κάθε φορά που μου γράφει πόσο της άρεσε ένα άρθρο μου. Δε μας κατουράς λέω γω κυρά μου; Με διαβάζεις για να γελάς ή για να μου μαθαίνεις σαβουάρ βιβρ;

Μπαίνει ο κάθε άεργος και γράφει "Χάλασες πολύ, μαλάκα. Εδώ και 8 ποστ έχω σταματήσει να γελάω". Δηλαδή μου λες ότι διάβασες ήδη 7 κρύα άρθρα και αντί να παρατήσεις για πάντα το site, μπήκες να δεις και το όγδοο! Μάλιστα το comment σου αναρτήθηκε μισή ώρα αφού πόσταρα το άρθρο. Και μετά είμαι εγώ ο μαλάκας. Το blog μου, όπως και το κάθε άλλο blog έχει αντίκτυπο στην κοινωνία ακριβώς ΜΗΔΕΝ! Φαντάσου πόσο μηδέν αντίκτυπο έχουν τα σχόλια που κάνεις εσύ για τον συγγραφέα του.

Δεν αναφέρομαι μόνο στα αρνητικά σχόλια. Και τα θετικά είναι ηλίθια και pointless. "Μιχάλη γάμησες", "Μιχάλη σ' αγαπώ", "Μιχάλη σε παντρεύομαι". ΣΚΑΣΕ ΗΛΙΘΙΟ ΓΥΝΑΙΚΑΚΙ! Καταλαβαίνω ότι ενθουσιάστηκες επειδή μόλις ανακάλυψες το internet που εκ φύσεως είναι γεμάτο προβληματικούς παπάρες σαν κι εσένα που νομίζουν ότι έχουν καλλιτεχνική έκφραση. Να μαντεψω: εχεις και ημιεπαγγελματική φωτογραφική μηχανή και ανεβάζεις στο λογαριασμό του Deviant Art σου ασπρόμαυρες φωτογραφίες με υψηλό κόντραστ και θολή μαύρη μπορντούρα. Το τελευταίο σου entry είναι μια κοντινή προσωπογραφία ενός γέρου/άστεγου/ζητιάνου και πριν απ' αυτό ήταν μια καρέκλα μαζί με τη μακρόστενη σκιά της με τίτλο "Juxtaposition". ΟΚ. Λογικό είναι μετά από αυτά τα bratwurst μετριότητας που τρως στον κώλο να σου φαίνεται φοβερό το blog μου.

Πολλοί θα πείτε ότι πάω να επιστρατεύσω την αιώνια πίπα που λένε όλοι στους κριτικούς τους όταν αμύνονται. "Αν δε γουστάρεις, να σε δω να το κάνεις καλύτερα στην τελική". Αυτό το επιχείρημα δεν το υπερασπίζομαι. Είναι άκρως βλακώδες, ειδικά όταν το χρησιμοποιείς ενάντια σε κριτικούς ταινιών/θεάτρου/βιβλίων γιατί είναι τεχνικά πολύ δύσκολο να φτιάξουν δικιά τους ταινία/θεατρικό/βιβλίο υψηλών προδιαγραφών για να το αποδείξουν. Αλλά στην περίπτωση του blog, πραγματικά ισχύει! Δε γελάς με αυτά που γράφω; Φτιάξε δικό σου blog και γράψε καλύτερα. Είναι ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΥΠΟΘΕΣΗ! Κι εσύ θα μου κάνεις κρέας το παραπάνω επιχείρημα κι εγώ θα έχω ένα αστείο site να μπαίνω και να περνάω καλά. Όλοι κερδίζουν. Δυστυχώς όμως, το πιθανότερο είναι να γράψεις ένα σίχαμα μισή παράγραφο για το πόσο έχεις βαρεθεί να ακούς το Last Christmas ή για τον Αλβανό που ήταν μπροστά σου στο ΠΡΟ-ΠΟτζίδικο και, επειδή ήθελε να παίξει στο ΤΖΟΚΕΡ τα γενέθλια των παιδιών του, κατέληξες να περιμένεις στην ουρά πεντέμισι ώρες. Γι' αυτό σκάσε.

Γιατί λοιπόν μετά απ' όλα αυτά, εξακολουθώ να έχω ενεργά τα comments:

1ον) Μπορεί και βάζει ο κόσμος το λιθαράκι του, όπως έχει γίνει επιτυχημένα στις Μικρές λεπτομέρειες της ζωής ή στην Ξενάγηση στο βλαχοπαππουδόσπιτο.

2ον) Αν τα βγάλω θα στερήσω από τον κόσμο διαμάντια όπως ο ΛshinobiΛ, ο polystrofos και φυσικά ο Liberis.

3ον) Το να βγάζεις τις απόψεις σου σε δημόσιο βήμα και να μην δέχεσαι τον αντίλογο, εκτός από πουστιά είναι και βαρετό.

4ον) Συνήθως περνάω τα απογεύματά μου αλείφοντας Merenda στο πουλί μου και περιμένοντας τον σκύλο μου να έρθει να τη γλείψει. Οπότε, έχω στην καβάτζα το διάβασμα comments όταν ξεμένω από Merenda.

Άντε και καλή κοψοχρονιά να έχω.

Γιορτινές προτάσεις δώρων

Ααααχ... Χριστούγεννα. Έφτασε και πάλι η εποχή του θαύματος. Η εποχή που ο λεωφορειατζής μπορεί να σε περιμένει λίγο παραπάνω πριν κλείσει τις πόρτες και φύγει. Η εποχή που για κάποιο λόγο είναι πιο εύκολο να βρεις παρέα για κωλόμπαρο. Η εποχή που βαριέσαι να ακούς τις κλισέ γκόμενες του Deviant Art να σου λένε πόσο μισούν τα Χριστούγεννα. Η εποχή που όλοι αγγαρευόμαστε με το ζόρι να αγοράσουμε δώρα για κόσμο που έχουμε κατά τ' άλλα χεσμένο και θα προτιμούσαμε να ξοδέψουμε όλα τα λεφτά για την πάρτη μας. Μέρες μαγικές.

Μήπως δεν πρόλαβες να πάρεις δώρα στα αγαπημένα σου πρόσωπα επειδή είσαι καμένος και πέρασες τις τελευταίες μέρες θερίζοντας μελιτζάνες στο Facebook; Κανένα πρόβλημα. Το faeenamalaka έρχεται να σε σώσει με πρωτότυπες και οικονομικές προτάσεις δώρων για όλη την οικογένεια, ακόμα και για εκείνον τον ξάδερφο που όλοι μισούν και κανένας δεν το λέει. Hint: αν δυσκολεύεσαι να βρεις ποιος είναι ο συγκεκριμένος ξάδερφος στη δικιά σου οικογένεια, μην ψάχνεις. Εσύ είσαι.

- Φουσκωτό αναλάκι

Ένα δώρο όμορφο, γουστόζικο και συνάμα πρακτικό. Οι δονητές πρωκτού έχουν σταθερό μέγεθος, αλλά ως γνωστόν, ο ανθρώπινος πρωκτός όχι. "Με σάλιο και υπομονή, ο κώλος γίνεται μουνί" που λέει και το ρητό. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ανά πάσα στιγμή να έχεις ένα βαλιτσάκι ή ένα box set με δονητές πρωκτού σε διάφορα μεγέθη, από αντίχειρα μέχρι ξύλο κρεβατιού, πράγμα που είναι ιδιαίτερα άβολο, ειδικά στο γραφείο, στο αυτοκίνητο ή στο κάμπινγκ. Την λύση έρχεται να δώσει με περισσή κομψότητα το φουσκωτό αναλάκι.

Τώρα, μόνο με $27.99, μπορείς να ανοίγεις τον πάτο της/του συντρόφου σου εύκολα, γρήγορα και προπαντός οικονομικά. Φουσκωτό αναλάκι: γιατί καμιά αγάπη δε συγκρίνεται με την αγάπη από πίσω.

- Λαστιχένια γροθιά

Σε παρόμοιους τόνους κινείται και το επόμενο δώρο μας. Hot item στην φετινή έκθεση Athens Erotica, η λαστιχένια γροθιά είναι απαραίτητη για όσους ζητούν αυτό το κάτι παραπάνω στο κρεβάτι. Ένα σεξουαλικό βοήθημα που αυξάνει την ηδονή της γυναίκας και την αυτοπεποίθηση του άντρα. Σε αντίθεση με τους συνηθισμένους δονητές, μπορείς ανά πάσα στιγμή να δείξεις τη λαστιχένια γροθιά στη σύντροφό σου και να πεις με περηφάνεια: "Κοίτα μωρό μου. Κι εγώ τόση την έχω!". Υπάρχουν πολλά μοντέλα στην αγορά, αλλά το faeenamalaka συνιστά το Fist of Fury της Pipedreams. Με $13.39 μόνο, θα σώσει και το γάμο και την τσέπη σας! Διαθέτει εργονομική λαβή για περισσότερο έλεγχο στις δύσκολες μανούβρες.

Fist of Fury: Όταν έχετε και τις 2 γροθιές μες στη σύντροφό σας και πάλι δε φτάνουν.

- Πλεκτή θήκη για κωλόχαρτο

Ένα δώρο άκρως μη-άχρηστο και διακριτικό. Για όσους θέλουν να πουν στο αγαπημένο τους πρόσωπο "Είσαι μια χαβούζα που βγάζει σκατό σε βιομηχανική κλίμακα" αλλά δεν μπορούν να το εκφράσουν τόσο λεπτά. Οι θήκες μας κατασκευάζονται στα καλύτερα ημιυπόγεια της Κυψέλης. Μάλιστα, φροντίζουμε όλες οι γιαγιάδες που χρησιμοποιούμε να πάσχουν από σύνδρομο Άσπεργκερ για να μην μπορούν να σταματήσουν να πλέκουν. Το αποτέλεσμα είναι μια όμορφη χνουδωτή θήκη, ιδανικό καταφύγιο για εκείνο το εφεδρικό ρολό που αποδεικνύεται σωτήριο τις δύσκολες ώρες. Μάλιστα, σε εξαιρετικές περιπτώσεις έλλειψης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και την ίδια τη θήκη.

Θα τη βρείτε σε καταθλιπτικά σκονισμένα μίνι μάρκετ της επαρχίας (δίπλα στο σαμπουάν μπίρας Clairol), σε καταστήματα "Ό,τι πάρεις ένα ευρώ" και σε επιλεγμένα φανάρια της Αχαρνών. Αν δεν την βρείτε στα παραπάνω, θα σας πλέξει μία η γιαγιά μου, αρκεί όσο πλέκει να κάθεστε δίπλα της και να ακούτε ιστορίες απ' τον Εμφύλιο.

- Σφυρίχτρα εξάτμισης

Θέλω να ευχαριστήσω τον Jeremy Clarkson που έφερε στην προσοχή μου αυτό το καταπληκτικό gadget. Έχεις βάλει μπλε LEDάκια στο καπό του Hundai Getz σου, αλλά οι φίλοι σου στο Μικρολίμανο επιμένουν ότι δεν είναι αρκετά καγκούρικα; Έχεις γεμίσει το Corsa της μαμάς σου με αυτοκόλλητα εξαρτημάτων που δε φοράει και ψάχνεις να τα ταιριάξεις με κάτι εξίσου κακόγουστο; Τη λύση έρχεται να δώσει το Exhaust BOV. Πρόκειται για ένα μικρό σωληνάκι που προσαρμόζεις στην εξάτμιση του αυτοκινήτου σου. Όταν περνάνε από μέσα του τα καυσαέρια, αυτό σφυρίζει και μιμείται τον ήχο που βγάζει το τούρμπο. Σοβαρά, αυτό κάνει. Ούτε κι εγώ το πίστευα στην αρχή. Οι άλλοι τουρμπάρουν τα Fiatάκια τους γιατί μιμούνται τους οδηγούς supercar; Εσύ μπορείς να το πας ένα βήμα παραπέρα και να μιμηθείς αυτούς που μιμούνται τους οδηγούς supercar! Pathetic στο τετράγωνο!

Και μην ξεχνάς: Οι υπόλοιποι κάγκουρες είναι κατάπτυστοι από την κοινωνία, αλλά τουλάχιστον απολαμβάνουν μια παραπάνω επιτάχυνση όταν οδηγούν. Τώρα με το Exaust BOV μπορείς να εισπράττεις μόνο το μίσος και τη χλεύη των άλλων, χωρίς να επιβαρύνεσαι από τις υψηλές επιδόσεις που θα σου προσέφερε ένα αληθινό τούρμπο. Μόνο $49.90.

- Ευχετήριες κάρτες Liberis

Κυκλοφόρησαν! Τώρα όλοι εντός και εκτός του blog μπορούν να απολαύσουν την μεγάλη πέννα που λέγεται Liberis, χάρη στην αποκλειστική νέα μας σειρά από ευχετήριες κάρτες. Επιτέλους οι ευχές μας αποκτούν την αυταρέσκεια, το δασκαλίστικο ύφος, την επιτηδευμένη γλώσσα και το βιασμό από σημεία στίξης που πάντα αποζητούσαμε. Όλες οι κάρτες είναι κοσμημένες από αυθεντικές γιορτινές ευχές του μοναδικού Liberis, συνοδεύονται από πιστοποιητικό γνησιότητας και απεικονίζουν το χαρακτηριστικό κοινωνικό αντίκτυπο που διακρίνει το λέγειν του: ένα ζευγάρι πρησμένα αρχίδια.

Θα τις βρείτε σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία και στο gift shop της ντίσκο "Βινύλιο".

Credits: Βαγγέλης για την 2η κάρτα

Η πειρατεία σκοτώνει την ώρα μου

Άκου φίλε τι έμαθα χθες. Αν έχεις ξεμείνει από κατεβασμένες ταινίες για να δεις στο PC σου και βαριέσαι να ψάχνεις και να περιμένεις να κατέβει η επόμενη, κάνεις το εξής: Πηγαίνεις σε ένα κτίριο που λέγεται βίντεο κλαμπ. Έχει άσπρα νέον φώτα και αφίσες στους τοίχους και είναι γεμάααατο DVD με καινούργιες ταινίες σε κατάταξη κατά ημερομηνία κυκλοφορίας. Και γαμώ; Μπαίνω λοιπόν με χαρά και διαλέγω τη νέα ταινία του David Lynch γιατί είμαι ηλίθιος και μου αρέσει να τιμωρώ τον εαυτό μου. Όλα καλά μέχρι εδώ. Όταν όμως πάω να φύγω με την ταινία μου, ο καλός κύριος μου λέει ότι πρέπει να "πληρώσω"! Με """λεφτά"""! Πληρώνω λοιπόν και επιστρέφω σπίτι να δω το νοικιασμένο μου DVD, που παρεμπιπτόντως ήταν μωβ από κάτω κι όχι ασημί, αλλά δε γαμιέται;

Με το που βάζω να παίξει το αντιγραμμένο δισκάκι, πέφτει το κλασικό πλέον disclaimer κατά της πειρατείας.

FUCK YEAH! Το σποτάκι έχει γρήγορο μοντάζ και δυνατή RAWCK μουσική γιατί αυτό ακούμε εμείς οι νέοι! Τα γράμματα κουνιούνται συνέχεια απ' το πολύ Red Bull που ήπιαν και είναι στραβά και φθαρμένα όπως τα γράμματα που έχω πάνω στο σκέιτ-μπορντ μου! Τελικά όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες της βιομηχανίας κινηματογράφου και οι χαρτογιακάδες υπεύθυνοι μάρκετινγκ των εταιριών διανομής είναι ΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ!!! Και απ' ότι βλέπω από το extreme ύφος του σποτ, συμπεραίνω ένα πράγμα:

PIRACY IS AWESOME ! ! !

Όπα, στάσου! Τι είναι αυτό που λέει στο τέλος; Ξαφνικά νιώθω τον corporate douchebag να απομακρύνεται από την άγρια και ασυμβίβαστη νεολαία στην οποία ανήκω. "PIRACY. IT'S A CRIME."; Πειρατεία; Έγκλημα; ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ;;; Τι μαλακίες είν' αυτές; Πατάω λοιπόν rewind και βλέπω δεύτερη φορά το σποτάκι για να διαβάσω τι λέει και να το αναλύσω. Την πρώτη φορά προφανώς δεν το διάβασα γιατί όπως κι εσείς, έκανα mosh pit στο σαλόνι μου με την ανελέητη χαρντκορίλα που έπαιζε.

"You wouldn't steal a car". Χμμμ... Εξαρτάται. Αν η διαδικασία κλοπής γίνει ποτέ

1. Αγγίζω το αμάξι

2. Περιμένω μισή ώρα τρώγοντας Doritos.

3. Το αμάξι είναι δικό μου.

τότε χαλαρά θα έκλεβα αμάξι!

"You wouldn't steal a handbag". Πάλι εξαρτάται. Αν έκλεβα την τσάντα μιας γριούλας και μετά την κλοπή είχαμε και οι δύο από μια τσάντα ο καθένας, τότε χαλαρά θα έκλεβα και τσάντα. Επίσης αν όλος ο κόσμος αποκτούσε τις τσάντες και τα αμάξια του με αυτόν τον τρόπο, σιγά μην ήμουνα ο μαλάκας που τα αγοράζει.

"You wouldn't steal a movie". Εδώ κι αν εξαρτάται! Δε θα έκλεβα ποτέ ταινία αν ένιωθα ότι μια ταινία δεν έχει κλέψει ποτέ εμένα. Αλλά δυστυχώς συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Πούστη παραγωγέ του Hollywood, όταν βγάζεις στις αίθουσες μια νερουλή σκατίθρα όπως το Transformers 2, αλλά το διαφημίζεις ως κορυφαία ταινία και αναγέννηση του είδους και άλλα τέτοια, μετά τι περιμένεις; Να πάμε να τα σκάσουμε και στην επόμενη πατάτα; Το ψέμα στη σημερινή κοινωνία δεν είναι σημαντικό πταίσμα, αλλά αργά ή γρήγορα το πληρώνεις, συχνά με τρόπους που δεν περιμένεις. Α! Και κάτι ακόμα. Γιατί να βλέπω διαφημίσεις Coca-Cola και Vodafone πριν την ταινία για ένα εικοσάλεπτο σαν τον μαλάκα; Διαφημίσεις βλέπω και στην τηλεόραση, η οποία παρεμπιπτόντως για αυτόν ακριβώς το λόγο είναι τζάμπα! Αν θες να βάλεις διαφημίσεις στο σινεμά, κόψε κάτι από την τιμή του εισιτηρίου. Γύφτο!

Ούτως ή άλλως, πειρατεία υπήρχε από την εποχή της κασέτας και δεν πρόκειται να σταματήσει. Είναι σαν τα ναρκωτικά: όσο υπάρχει ζήτηση και ανάγκη, θα υπάρχει και προσφορά. Είναι η τέλεια δοκιμασία για τις εταιρείες διανομής. Τις ξεγυμνώνει και δείχνει το πραγματικό τους πρόσωπο. Μέχρι το 2000 περίπου οι δισκογραφικές μας χρέωναν μια περιουσία για CD που είχαν μόνο κανα-δυο αξιόλογα κομμάτια, ανέβαζαν τις τιμές τουλάχιστον 2-3 φορές το χρόνο κι εμείς σα μαλάκες καθόμασταν και πίναμε τα τσίσα τους. Μετά που άρχισε ο κόσμος να κατεβάζει μαζικά με Napster και Kazaa, οι σκατόφλωροι της μουσικής βιομηχανίας αντί να πιάσουν λίγο τον παλμό της κατάστασης, έκαναν το μόνο που ξέρουν να κάνουν όταν αρχίζει να τσούζει το κωλί τους: έτρεξαν κλαίγοντας στους δικηγόρους τους μπας και βρουν άκρη. Αλλά φυσικά πήραν τ' αρχίδια μας! Έπρεπε να περάσουν χρόνια, να βρεθούν κρεμασμένοι από ένα κλαδάκι στο χείλος του γκρεμού σαν το Κογιότ για να σκεφτούν επιτέλους: "Εεε... Ας μην είμαστε πια τόσο μουνόπανα. Ας ρίξουμε λίγο τις τιμές των CD". Οι μεγαλο-παίχτες του Hollywood είναι αδικαιολόγητοι! Πιάστηκαν ξεβράκωτοι στο λάκκο με τα αγγούρια και είναι και δυο φορές μαλάκες: Είδαν τι συνέβη στις αρχές τις δεκαετίας με τις δισκογραφικές, ήξεραν ότι σύντομα οι ταχύτητες στο internet θα αρχίζουν να τους απειλούν με τα ίδια φαινόμενα και δεν έκαναν ΤΙΠΟΤΑ.

Προς κάθε πουτάνας γιο γιάπη στέλεχος και μεγαλοδικηγόρο εταιρείας διανομής: Πώς σου φαίνεται όταν οι μάζες που τόσο υποτιμάς ψηφίζουν με τα λεφτά τους; Πονάει λίγο, ε; Όσες μηνύσεις και να κάνεις, όσα φορτηγά με πειρατικά DVD και να πιάσεις, όσα torrent sites και να κλείσεις, δεν γλιτώνεις από το βασικό ένστικτο δικαιοσύνης που έχω έμφυτο κι εγώ και κάθε άλλος movie-goer. Κάθε φορά πάω και σκάω στο σινεμά 8 και 8,5 ευρώ για να δω μια ταινία που τελικά άξιζε το 1/5 από αυτά. Είναι απόλυτα λογικό μετά να βλέπω 4 στις 5 ταινίες στο σπίτι μου τσάμπα για να ισορροπήσει το μπάτζετ μου. Απλά μαθηματικά. Αν θέλεις να δίνει ο κόσμος 8 ευρώ για ταινίες, πρέπει να κάνεις ταινίες ΠΟΥ ΝΑ ΑΞΙΖΟΥΝ 8 ΕΥΡΩ! Αν οι πρωταγωνιστές σου είναι απόφοιτοι της σχολής Ντενίση και το σενάριό σου είναι τόσο κλισέ που νομίζεις ότι φτιάχτηκε από κολλημένα χαρτάκια fortune cookies, τότε ετοιμάσου. Έχουμε υψώσει το λάβαρο περήφανα κι ερχόμαστε! Δε χρειάζομαι εσένα και τα σποτάκια σου να με βάζουν στην ίδια κατηγορία με τους κλέφτες. Δηλώνω εθελοντής! Άντε και γαμήσου!

Credits: geeks.pirillo.com για την pic.