LOST: Η μεγάλη απάτη!

Η ποπ κουλτούρα σήμερα είναι πρόσφορο έδαφος για κάτι μικρό ή μέτριο να αποκτήσει τεράστιο μέγεθος πολύ γρήγορα. Τόσο γρήγορα, που δεν προλαβαίνουμε πολλές φορές να το εξετάσουμε κατά την ανάπτυξή του. Με την τηλεόραση, τα p2p downloads, και τους μπετόβλακες που μολύνουν το internet με τα blog τους (χμμ...), ξαφνικά έχουμε το φαινόμενο του "ελέφαντα στο σαλόνι" που όλοι τον βλέπουν αλλά κανένας δε μιλάει γι' αυτόν, επειδή δε μιλάνε ούτε οι άλλοι. Έτσι και το Lost. Ξεκίνησε ως μια high-budget περιπέτεια μυστηρίου και πλέον εξελίσσεται σε αιμοβόρα επίθεση κατά της ανθρώπινης λογικής. Και κανένας δε λέει τίποτα, διότι το μεγάλο και πορωμένο fan base, καθιστά τη σειρά σχεδόν αδιάβλητη. Ε, λοιπόν ΠΑΡΤΕ Τ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ LOSTΑΔΕΣ και ετοιμαστείτε για ένα θάψιμο της σειράς, που έπρεπε να 'χε φάει εδώ και χρόνια!

Υποψήφια εξώφυλλα για το DVD της 6ης σεζόν του Lost

Πρώτον, η δομή της σειράς είναι από ηλίθια εως χαοτική. Πρώτη φορά βλέπω σειρά να χρησιμοποιεί flashbacks από το πρώτο επεισόδιο. Συνήθως επιστρατεύονται στην 4η-5η σεζόν που το στόρι έχει "κρεμάσει", μπας και του δώσουν λίγη σπίθα. Αλλά απ' ότι φαίνεται, οι σεναριογράφοι κατάλαβαν ότι ένα αρχικό καστ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΩΝ ΑΤΟΜΩΝ δεν είχε αρκετή διαδραστικότητα για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή. Και δεν τους κατηγορώ. Οι σκηνές στο νησί των 2 πρώτων σεζόν (τόσο άντεξα) είναι ένα φεστιβάλ over-acting, όπου η κάμερα πάει απ' τη μια τυχαία δυάδα ή τριάδα πρωταγωνιστών στην άλλη, μέχρι να εξαντληθούν οι πιθανοί συνδιασμοί. Και τι παίζει με τα flashbacks; Ο ένας δολοφόνησε τον πατέρα του άλλου στην Αυστραλία, η μια είχε σκοτώσει 10 άτομα, ο άλλος ήταν rock star που το ΄ριξε στην "παραμύθα", ο άλλος κέρδισε το λαχείο με μαγικά, ο άλλος ήταν στη Yakuza... Όλα τα άτομα με τις γεμάτες ζωές μαζεύτηκαν σε μια πτήση; Όπως και να 'χει, τα flashbacks είναι ό,τι πιο αργό και άχρηστο έχω δει ποτέ. Η σειρά λέγεται Lost και περιμένω να δω ναυαγούς. Δε λέγεται Regular boring life όπου μαθαίνω σε πόσα χρόνια έβγαλε τη σχολή ο γιατρός. Α, και μια και τον ανέφερα, ο γιατρός που εισάγεται ως η ηγετική φιγούρα των επιζώντων ονομάζεται Jack Sheppard (=ποιμένας). Μπράβο μαλάκες! Να υποθέσω ότι ο αρχηγός των κακών λέγεται James Evil...

Ας πιάσουμε όμως την υπόθεση. Όπως προανέφερα, έχω δει μόνο τις πρώτες 2 σεζόν, αλλά ακούω ότι η πλοκή γίνεται όλο και πιο ηλίθια στη συνέχεια. Οπότε, έχουμε και λέμε: Οι φίλοι μας είναι τόσο καιρό ναυαγοί, αλλά απ' ότι βλέπω, τα παιδιά τη βγάζουν φίνα. Ούτε κρίσεις πανικού, ούτε έλλειψη τροφής (που βρίσκει ο Sawyer τα κρέατα για να διατηρήσει τα μούσκουλά του;), ούτε τροπικές αρρώστιες... όλα τζετ! Ακόμα κι όταν η ηρεμία τους διακόπτεται με σποραδικές επιθέσεις από πολικές αρκούδες και καπνιστούς δράκους, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ! ! ! Μιλάμε, τελείως στ' αρχίδια τους. Έχουν μάλιστα και χρόνο για αλλαξοκωλιές και ερωτικά τρίγωνα.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ LOST ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ:

Το ξέρω ότι για να επιβιώσουν έπρεπε να βάλουν κάποιες προτεραιότητες, αλλά αν ήμουν εκεί και μου είχε επιτεθεί ένας δράκος από καπνό, θα το ανέφερα αρκετά συχνά πιστεύω.

Μετά έχουμε τη σχεδία: αφού λοιπόν οι φίλοι μας έχουν ανέβει στην κορυφή του νησιού και έχουν δει οτι δεν υπάρχει τίποτα για χιλιόμετρα, αποφασίζουν να φτιάξουν μια σχεδία. Καλά μέχρι εδώ. Εκεί που φεύγουν απ' το νησί στη μέση του γαμο-πουθενά και πλέουν 2 μέρες μέχρι την άκρη του γαμο-πουθενά, τι γίνεται; Σκάνε 5 γκαργκάλια μέσα σε μια τράτα λες και ήρθαν απ' το λιμάνι του Άη-Γιώργη και τους πυροβολάνε! Τέλος επεισοδίου! Κι ας μη σχολιάσω το ότι ο Sawyer βγάζει τη σφαίρα που του φυτέψανε με το δάχτυλο, λες και είναι τσίμπλα.

Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για το πόσο τούβλο είναι η πλοκή, αλλά έχω ακούσει ότι μετά τη 2η σεζόν το νησί κινείται, κάτι Σκωτσέζοι ταξιδεύουν στο χρόνο, όλοι φεύγουν απ' το νησί αλλά ξαναγυρνάνε γιατί ξέχασαν το πορτοφόλι τους κι άλλα τέτοια, οπότε νιώθω λίγος. Γι' αυτό θα προχωρήσω στο συμπέρασμα: Γιατί το Lost αρέσει σε τόσο πολύ κόσμο; Η απάντηση είναι: ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Το Lost μπορεί να έχει υψηλό budget και εντυπωσιακά πλάνα, αλλά η επιτυχία του οφείλεται στην πιο απλή συνταγή, που απεικονίζεται παρακάτω:


Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Τα X-Files έκαναν το ίδιο, απλά για καρότο είχαν βάλει την αιώνια χαμένη αδερφή του Μόλντερ και το ενδεχόμενο γαμήσι με τη Σκάλι. Η συνταγή είναι παλιά, αλλά το Lost την τελειοποίησε με τη δομή των επεισοδίων του: 5 καλα λεπτά στην αρχή, άλλα 5 στο τέλος και στη μέση μπετό. Το σημαντικό είναι να τελειώνει το επεισόδιο με ένα cliffhanger και με περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. "Μην ανησυχείς Mikeius! Στο τελευταίο επεισόδιο θα απαντηθούν όλα!" σας ακούω να λέτε. Σας έχω άσχημα νέα αγαπητά μου ζόμπι του Lost. Μεχρι να 'ρθει το τελευταίο επεισόδιο, οι δημιουργοί θα τραβήξουν τη σειρά απ' τα βυζιά τόσο πολύ, που θα μπορέις να της κάνεις ισπανικό παίρνοντας μόνο το ένα βυζί και τυλίγοντάς το γύρω απ' το πουλί σου. Χώρια που ως τότε οι προσδοκίες σας θα είναι τόσο υψηλές, που όοοοοοοοοτι και να σας δείξουν στο τέλος, δεν πρόκειται με τίποτα να ικανοποιηθείτε 100%. Και γαμώ τις καταδίκες παιδιά! Να τη χαίρεστε. Περιμένω τα υβριστικά comments σας...

Credits: Χρήστος για την κουράδα