Faeenamalaka Chat Room και νέα πολιτική στα σχόλια

Όπως θα διαπιστώσατε, πλέον τα comments στο faeenamalaka είναι moderated. Ο λόγος είναι αποκλειστικά για να ξαναγίνει το blog παλέψιμο και να κυριαρχούν τα σχόλια με θέμα το άρθρο ή το πόσο αντιγράφω τον Maddox. Όποιος πιστεύει ότι με το να κάνω moderate τα σχόλια παραβιάζω τις αρχές μου, μάλλον έτρεφε αυταπάτες ότι ΕΧΩ αρχές.

Μην ανησυχείτε πάντως. Θα εξακολουθείτε να μπορείτε να κάνετε αντίλογο στα άρθρα, να θαυμάζετε και να φθονείτε την ιδιοφυΐα μου, να με βρίζετε αλύπητα και να κάνετε απέλπιδες πλην απίστευτα αστείες προσπάθειες ψυχογράφησής μου. Προς το παρόν, αν ισχύουν όσα λέτε, είμαι μισογύνης, αγάμητος, χοντρός, κακοποιημένος στο γυμνάσιο, μεταλάς, πρώην μεταλάς και νυν χιπχοπάς, πρώην μεταλάς και νυν μπιτάκιας, καταπιεσμένος, λιγούρης, πούστης, ψυχασθενής με Tourette 's, συναισθησία, φροϋδικά συμπλέγματα και πολλά άλλα που δεν θυμάμαι να απαριθμήσω. Αυτά τα σχόλια θα συνεχιστούν μια χαρά.

Τα σχόλια που θα φιλτράρονται είναι το ηλίθιο τσατάκι που κάνετε μεταξύ σας για το ποιανού η μάνα γαμιέται και ποιανού ξεσκίζεται. Αυτά μπορείτε να τα κάνετε στο chat room που έβαλα δεξιά, κάτω από το "Ποιος είμαι...".

Το comment section θα είναι πλέον μόνο για σχόλια με αρχίδια και λέγειν, όπως αυτό εδώ, από το "Μωρά στη φωτιά".

Anonymous said...

σε λυπαμαι ρε μαλακα εγω που εχω ενα παιδι στο χωμα ισως κι απο καταρες σαν αυτες που ξερασες με τα δυο τελευταια posts σου πανω που σε ειχα
συμπαθησει παλιο-αρχιδι κλουβιο.ΦΤΟΥ ΣΟΥ ρε καραπουστα του κερατα, μονο μια αδερφαρα θα σκεφτοταν ετσι, ακριβως επειδη δεν του σηκωνεται χωρις κωλοδαχτυλο ΦΤΟΥ Σ΅ΟΥ ΡΕ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΕ ΚΑΥΛΟΠΕΡΑΣΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ
δεν με ενδιαφερει να με δημοσιευσεις ρε πουστρα μονο να στα γραψω και να τα διαβασεις με νοιαζει
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΩΤΗ

Χρήστο Καραγιαννιώτη, άντε και γαμήσου, αλλά μπράβο σου για το καλό παράδειγμα.


Credits: MeSoCool, guttersnipe, Nickthegreek13 για τη βοήθεια στο στήσιμο του chatroom.

Μαμά να το πω κι εγώ; Ντροπή και αίσχος!

Στις 25 Μαρτίου 2010 ο κόσμος μου κατέρρευσε. Συνήθως δεν παρακολουθώ την παρέλαση στην TV διότι προτιμώ να περνάω τα μεσημέρια της αργίας μου τρώγοντας Πακοτίνια και βλέποντας Colbert. Αλλά φέτος ήταν διαφορετικά. Τα online media πλημμύρισαν από ρεπορτάζ για τα αίσχη που ειπώθηκαν στην παρέλαση από μερικά σώματα του στρατού. Απ' ότι κατάλαβα, άντρες των ΟΥΚ και άλλων παρεμφερών μονάδων βάδιζαν μες στη μέση της Πανεπιστημίου και φώναζαν αντι-τουρκικά, αντι-αλβανικά και αντι-σκοπιανά συνθήματα. Όπα, συγνώμη: αντι-πρωηνγιουγκοσλαβικηδημοκρατιατησμακεδονιασ-κά συνθήματα. Η blogοδιάρροια συνοδευόταν από λέξεις με κεφαλαία όπως "ΣΟΚ", "ΑΙΣΧΟΣ", "ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ" και "ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ", οπότε ανέβασα τα απαραίτητα αντιρατσιστικά bpm και είπα να γράψω κι εγώ το κομμάτι μου.

Όπως όλοι σας πριν τις 25/03/10, έτσι κι εγώ νόμιζα ότι οι ΟΥΚάδες στην εκπαίδευσή τους κάθε πρωί τραγουδούσαν το Imagine του John Lennon, το μεσημέρι τραβούσαν φωτογραφίες για διαφημίσεις της Benetton και το βράδυ έπαιρναν τις κηρομπογιές τους και ζωγράφιζαν το νέο τους σήμα:

Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ κοντά στον μέσο blogger που έγραψε για το θέμα. Πιστεύω ότι εγώ και κάθε άλλο μπουρζουά βουτυρόπαιδο, που το πλησιέστερο πράγμα σε απώλεια πολέμου που βίωσε ποτέ ήταν ο θάνατος του Λοχαγού Jackson από πυρηνική έκρηξη στο Call of Duty Modern Warfare, έχει μια εμπεριστατωμένη και σφαιρική άποψη για τις ελίτ μονάδες του Ελληνικού Στρατού.

Πρώτα απ' όλα, γιατί να κατευθύνουν το μίσος τους συγκεκριμένα στους Τούρκους και τους Αλβανούς; Δεν ξέρουν ποιες χώρες είναι Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΟΥΚάδες; Μόνο εμείς, οι γενναίοι bloggers, θυμόμαστε τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας από σκάφη της Παπούα Νέας Γουινέας και την προκλητική διεκδίκηση κομματιού της Θράκης από το Λεσότο; Τι σκατά εκπαίδευση τους κάνουν; Δεύτερον, από πού κι ως πού λένε ρατσιστικά συνθήματα στο στρατό; Δεν είχαμε ιδέα ότι συνέβαιναν αυτά τα αίσχη. Μακάρι να υπήρχε κάποιο στοιχείο... Αν πχ είχε βγει πριν από 2-3 χρόνια στη δημοσιότητα ένα ερασιτεχνικό βίντεο να τους δείχνει να φωνάζουν παρόμοια συνθήματα, τότε δε θα σοκαριζόμασταν κι εμείς τόσο. Αλλά δυστυχώς, τέτοιο βίντεο δεν υπήρξε ποτέ.

Στην τελική, σας ερωτώ: τι είναι οι ΟΥΚάδες; Πολεμικές μηχανές; Και απαντώ: ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! Εγώ νόμιζα ότι η εκπαίδευσή τους ήταν αποκλειστικά σωματική. Πώς να κολυμπάς με 20 κιλά εξοπλισμό, πώς να επιβιώνεις την υποθερμία και πώς να σκοτώνεις άλλους ανθρώπους με πυροβόλα, μαχαίρια, πιστόλια, γροθιές και βατραχοπέδιλα. Απλά πράγματα. Δεν φανταζόμουν ότι είχαν και ψυχολογική εκπαίδευση, που σου αφαιρεί κάθε προσωπικό ενδοιασμό, ούτως ώστε να μην έχεις καθόλου κρίση όταν οι ανώτεροί σου σε διατάζουν να αφαιρέσεις ανθρώπινες ζωές. Ποιος να το φανταζόταν;

ΟΚ, το γάμησα, το ξέρω, αλλά ήταν ωραία! Ας περάσουμε τώρα στο μη-ειρωνικό μέρος του άρθρου.

Ξεκαθαρίζω για αρχή το εξής, σε περίπτωση που δεν έγινα σαφής πιο πάνω: τα συνθήματα ΔΕΝ με πείραξαν. Λίγη πολιτική μη-ορθότητα πάντα μου φτιάχνει τη μέρα, παρόλο που δεν συμφωνώ καθόλου με το περιεχόμενό της. Είχα τσαντιστεί πολύ περισσότερο το 2004, όταν ο κόσμος πανηγύριζε το Ευρωπαϊκό στην Ομόνοια με απαίσια συνθήματα όπως "Δε θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ". Αν στις 25 Μαρτίου έβγαιναν παρόμοιες brutalιές απ' τη μαθητική παρέλαση, τότε μαζί σου. Και θα σοκαριστώ και θα ανατριχιάσω κι ό,τι άλλο θες θα κάνω. Αλλά δεν έβρισε τους Τούρκους ούτε ο Παπανδρέου, ούτε ο Αλαβάνος, ούτε καν ο Καρατζαφέρης (αν και ο τελευταίος γουστάρει να ουρλιάζει παρόμοιες καφρίλες τα βράδια στο μαξιλάρι του). Τους έβρισαν τα ΟΥΚ, μια μονάδα του στρατού που έχει τη λέξη "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ" μέσα στο ίδιο της το όνομα!

Όποια και να είναι τα βαθύτερα διεθνή συμφέροντα πίσω από την ένταση με την Τουρκία, το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένταση. Όλοι ξέρουμε για τις καφρίλες και το μίσος που επικρατεί στα στρατόπεδα και των μεν και των δε, αλλά είμαστε άνετοι γιατί στην τηλεόραση και στα πολιτικά blog, όλα αυτά βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας. Όσο οι αερομαχίες και οι παραβιάσεις γίνονται κάπου μακριά στο Αιγαίο, δε μας καίγεται καρφί. Μόλις όμως τα σκατά χτυπήσουν την πόρτα μας και παρελάσουν μέσα στο κέντρο της Αθήνας, όλοι "σοκαριζόμαστε" και "ανατριχιάζουμε" και φωνάζουμε "αίσχος". Δεν ξέρω τι δίαιτα κάνουμε και κρυβόμαστε τόσο καλά πίσω από το δάχτυλό μας, αλλά έχει φέρει θαυματουργά αποτελέσματα.

ΑΠΟ 'ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ: Αγαπητέ κάφρε ΟΥΚά, το ξέρουμε ότι μισείς τον εχθρό εξ' ανατολάς κι ότι θέλεις να μασήσεις τα κόκαλα του κάθε Σκοπιανού που σε κοιτάει για πάνω από 5 δευτερόλεπτα στα μάτια. Αλλά σήμερα με αναγκάζεις να ταχθώ μαζί με τις πολιτικά ορθές θιγμένες αδερφάρες: η παρέλαση δεν είναι το μέρος για να τα εκφράσεις αυτά. Το παιδάκι πάει να κουνήσει το σημαιάκι του σε μια εθνική εκδήλωση, που όλοι του λένε ότι τιμά το μέγα ήθος και την λεβεντιά του Έλληνα Στρατιώτη. Έχει ακόμα την αντίληψη ότι ο πόλεμος είναι κάτι αγνό, υψηλό και ευγενές, γιατί δυστυχώς αυτά μαθαίνει από το σχολείο, τις ταινίες και το Medal Of Honor.

Οι Αλβανοί που συναναστρέφεσαι εσύ είναι οπλισμένοι μέχρι τα δόντια για την Μεγάλη Αλβανία και θέλουν να σε ξεκοιλιάσουν. Αλλά οι Αλβανοί που συναναστρέφομαι εγώ είναι μια χαρά παιδιά που προσπαθούν να μορφωθούν και να εργαστούν στην Ελλάδα με αξιοπρέπεια (και ενίοτε, είναι και τρελά μουνάκια). Εγώ είμαι ενήλικας και μπορώ να κάνω τον διαχωρισμό. Το παιδάκι με το σημαιάκι όμως δεν μπορεί. Δεν ξέρει ότι κατά βάθος είσαι ένας ψυχάκιας που γουστάρει να σκοτώνει και επέλεξε να κάνει το δολοφονικό του μένος επάγγελμα. Όταν σε βλέπει με τη στολή να περπατάς καμαρωτός-καμαρωτός, σε έχει αυτόματα ως πρότυπο. Ό,τι βιτριόλια κι αν πετάξει η τρύπα σου θα του μείνουν υποσυνείδητα ως λόγια "παλικαρίσια" και "περήφανα". Και το οπτικο-ακουστικό μήνυμα ξενοφοβίας που του περνάς εκείνη τη στιγμή θα πάρει πολύ καιρό να ξεριζωθεί με απλές αντιρατσιστικές συζητήσεις με την οικογένεια και τους φίλους του. Αν γίνουν κι αυτές ποτέ.

Oh say can you see... του σπαθιού την τρομερή

Η μπαμπουϊνίσια αντίδραση που είχε η πλειοψηφία σας στα προηγούμενα 2 άρθρα, εκτός του ότι με διασκέδασε πολύ, με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο politically correct είμαστε σαν λαός. Το παίζουμε προχώ και βρίζουμε τα αμερικανάκια με τις λογοκρισίες τους, αλλά τελικά πάμε πίσω; Σκέφτηκα το Southpark, που βγήκε στην Αμερική κάπου το '96 και αμέσως μου ήρθε ένα αντίστοιχο δικό μας σενάριο: Έστω ότι το 1996 έβγαινε ένα ελληνικό cartoon γεμάτο κάφρικα αστεία περί χεσίματος και πρωκτικού σεξ, που ταυτόχρονα έριχνε μπηχτές για Έλληνες celebrity δεξιά κι αριστερά. Πόσα επεισόδια θα κρατούσε πριν του βάλει χέρι το ΕΣΡ; 2; 3;

Βασικά τι λέω; Ποιο '96; Εδώ έχουμε 2010 και τρώει μηνύσεις το Ράδιο Αρβύλα κι ο Λαζόπουλος! Αν βγάζαμε σειρές όπως το Southpark ή το Family Guy, τώρα θα βλέπαμε όχλους με πυρσούς και τσουγκράνες στο χέρι να μαζεύονται στα γραφεία του Mega και του Star! Πριν από μερικά χρόνια θυμάμαι κόψανε τον Bob Σφουγγαράκη από το Channel 9 επειδή η σειρά "περνούσε γκέι μηνύματα". Μπράβο ΕΣΡ! Γιατί ο Bob είναι ο μοναδικός πούστης στην ελληνική τηλεόραση! Τώρα που το πουστριλίκι ξεριζώθηκε απ' το κουτί, τα παιδιά μας μπορούν άφοβα να απολαύσουν Σεργουλόπουλο και Καπουτζίδη που το 'χουν κρυφό καμάρι. Παρεμπιπτόντως, άπειρο respect στον Γιώργο Μαρίνο που είναι γκέι, αλλά δεν είναι πούστρα να το κρύβει!

Τις προάλλες έβαλα να δω Στεφανίδου γιατί είχα ξεμείνει από υλικό για βρίσιμο και η Τατιάνα αποτελεί αστείρευτη πηγή σε αυτόν τον τομέα. Είχε τη συνέντευξη της Τζούλιας όπου παραδεχόταν ότι η τσόντα έγινε με τη θέλησή της, γιατί είχε απομείνει ένας τελευταίος άνθρωπος στην Ελλάδα που είχε χάψει το αντίθετο. Σε σένα μιλάω, Σταύρο από Παγκράτι! (Δεν τον ξέρω, αλλά άξιζε να χαρίσω ένα ηλίθιο χαμόγελο σε όλους τους Σταύρους από Παγκράτι που διαβάζουν αυτή τη στιγμή). Η εκπομπή δεν ήταν τόσο συνέντευξη όσο ήταν δελτίο τύπου για να αγιοποιηθεί η Τζούλια σε μορφή συνέντευξης. Την πιο πολλή ώρα μίλαγε η Τατιάνα υιοθετώντας το απαραίτητο υφάκι της απογοητευμένης μάνας. Η Τζούλια απαντούσε σχεδόν μονολεκτικά γιατί ταυτόχρονα δάγκωνε τρύπες στα τσιμπουκόχειλά της για να μη γελάσει. Το κορυφαίο είναι ότι το κοινό που χειροκροτούσε ρομποτικά κάθε φορά που άναβε η ταμπέλα, αποτελούταν επί το πλείστον από πιτσιρίκια. Λυκειόπαιδα. You know... η κατηγορία ανθρώπων που θεωρητικά το ΕΣΡ πρέπει να προστατεύει από φρικαλεότητες όπως αυτή:


Σε κάποια φάση της εκπομπής όμως, σηκώθηκα απ' τον καναπέ μου και άρχισα να χτυπάω τα πορτοκαλί απ' τα Doritos χέρια μου μεταξύ τους σε ένα βροντερό χειροκρότημα: Γυρνάει η Τζούλια και λέει ότι το μόνο κακό απ' όλη τη φάση είναι ότι η ίδια είναι διάσημη. Και καλά αν έβγαζε τσόντα και δεν την ήξερε κανείς, η όλη ιστορία θα πέρναγε στο ντούκου και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ξανά παλαμάκια απ' τα πιτσιρίκια στο κοινό. Στην ουσία η Τζουλιάρα τους είπε: "Αν ποτέ τα βρεις σκούρα οικονομικά, γύρνα μια τσόντα! Απλά φρόντισε να μην είσαι διάσημη. Κατά τ' άλλα, κανένα πρόβλημα" κι αυτά χειροκροτούσαν.

Εμένα προσωπικά δε με χαλάει το concept. Υπάρχουν πολλά λυκειοκόριτσα που μετά χαράς θα έβλεπα σε τσόντα με καλή παραγωγή. Ούτε με χαλάει το γεγονός ότι μια πορνοστάρ βγαίνει στην TV και μιλάει για το πώς της έκαναν το μουνί μπέικον, μέρα-μεσημέρι στο πιο δημοφιλές ελληνικό κανάλι. Δεν πα' να δείχνουν και νεκροψίες Σάββατο πρωί στο Star; Σκορδοκαΐλα μου! Θυμάμαι στα 90s που ο ΣΚΑΪ έδειχνε ρεπορτάζ για τα χύσια του Προέδρου των ΗΠΑ και χωράφια της Βοσνίας με διαμελισμένα πτώματα στο μεσημεριανό δελτίο! Οι εικόνες κάηκαν μες στη μνήμη μου και καλά έκαναν! Δεν είναι όλη η ζωή κουνελάκια και γατούλες και καλό είναι το παιδί σου να το συνειδητοποιεί σιγά σιγά! Στην τελική αν είσαι γονιός και δε γουστάρεις να βλέπει το παιδί σου βία και σεξ, να αναλάβεις τις ευθύνες σου και να του το επιβάλλεις ΕΣΥ!

Το ΕΣΡ βέβαια έχει διαφορετικές αρχές από μένα, θεωρητικά τουλάχιστον. Σύμφωνα με αυτούς, ένα ζωγραφισμένο σφουγγάρι που μιλάει είναι πολύ χειρότερη επιρροή για τη νεολαία από μια ξεσκισιάρα πλατινομαλλούσα που γίνεται πανελλήνια σταρ μόνο με το μουνί της. Αλλά τι να κάνουμε; Ο Bob είχε την αυθάδεια να προβάλλεται στο Channel 9, ένα κανάλι δευτεράντζα, όπου μάλιστα τόλμησε να αποσπάσει κι ένα αξιοπρεπές μερίδιο κοινού από τα μεγάλα κανάλια. Χμμμμ... Πάλι χαϊδεύω το μούσι μου σκεπτόμενος. Τι θα γινόταν άραγε, αν η Τζούλια έβγαινε να πει τα πουτανιλίκια της στη Μπεκατώρου αντί για την Τατιάνα; Θα είχε την ίδια αντιμετώπιση απ' το ΕΣΡ;

Αν απαντήσατε "ναι", ο τίτλος του άρθρου είναι αφιερωμένος σε σας.

Μωρά στη φωτιά: part 2

ΝΑΙ ΜΑΛΑΚΕΣ! ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑ!

Ώρες ώρες τα media είναι σαν μια γριά πουτάνα: σου λένε ακριβώς αυτά που θέλεις να ακούσεις με την ελπίδα να τα προτιμήσεις και την επόμενη φορά που θα βγεις μπουρδελότσαρκα με το τηλεκοντρόλ σου. Βλέπεις τα ρεπορτάζ περί οικολογίας και υπερθέρμανσης του πλανήτη να σου λένε χίλια μύρια μικρά πράγματα που μπορείς ΚΙ ΕΣΥ να κάνεις για να σώσεις τη Γη. Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο οικολογικό πρόβλημα απ' όλα, που λέγεται υπερπληθυσμός, μας κοιτάει στα μάτια κι εμείς αλλάζουμε πεζοδρόμιο, σαν εμένα με τον παλιό συμμαθητή μου.

Οι μήτρες σας καταστρέφουν το περιβάλλον περισσότερο κι από όλες τις πετρελαιοκηλίδες της παγκόσμιας βιομηχανίας ΜΑΖΙ, αλλά τα media κάνουν τα στραβά μάτια. Τόσα χρόνια δεν έχουν πρόβλημα να σου λένε να ξεχωρίζεις τα χάρτινα από τα πλαστικά σκουπίδια σου και να κλείνεις τη βρύση όταν δεν την χρειάζεσαι και να πετάς το κινητό σου σε ειδικούς κάδους με φυλλαράκια ζωγραφισμένα πάνω. Αλλά το ότι η οικολογική κατάντια του πλανήτη συμπίπτει με τον εποικισμό μας ως κυρίαρχο είδος, αυτό τι; Τους διαφεύγει; Όχι, απλά ξέρουν ότι δεν είναι αυτό που θέλεις να ακούσεις. Αν βγει αύριο η Σία Κοσιώνη και πει "Σταμάτα να γαμάς την μπροστινή τρύπα, γιατί κατά βάθος αυτή η βιομάζα που λέγεται ανθρωπότητα είναι η αιτία όλων των προβλημάτων της Γης", μεθαύριο δεν θα βλέπει κανένας ΣΚΑΪ.

Εδώ ούτε κι ο Al Gore δεν θίγει τον υπερπληθυσμό! Στο βραβευμένο με ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΝΤΩΝ ντοκιμαντέρ του, μας πετάει στη μούρη μια γραφική παράσταση της θερμοκρασίας ανά έτος και του CO2 ανά έτος (1000-2000 μ.Χ).


"ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ!" λέει ο χοντρός που δε φοράει γραβάτα για να φαίνεται του λαού παιδί και όλοι χειροκροτάμε. Εεεε, ξέχασες μια τρίτη γραμμή, χοντρέ!

Ω ΤΙ ΣΥΜΠΤΩΣΗ! Κι αυτή ταιριάζει απόλυτα! Γιατί δεν συμπεριλήφθηκε στο "An Inconvenient Truth", μεγάλε Νομπελίστα; Οι κάθε διάσημος οικολόγος ποτέ δε θα μιλήσει για τον υπερπληθυσμό εκτός κι αν πιεστεί, αλλά ακόμα και τότε δε θα το χαρακτηρίσει καν πρόβλημα. Θα πει ότι είναι μια στατιστική ανωμαλία, κάτι που θα αυτο-διορθωθεί με τον καιρό. Ναι, στάνταρ. Είναι μια απλή τάση της εποχής η ανάγκη μας για αναπαραγωγή, τίποτα άλλο. Το 2050 όλα θα φτιάξουν γιατί το γαμήσι θα είναι out of fashion!

Ψάχνοντας υλικό για να ταπώσω τις ευαίσθητες ψυχούλες που μου τα κάνανε μπαλόνια στο προηγούμενο άρθρο, πέτυχα μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Oregon. Το ζουμί συνοψίζεται στο εξής: Όσο προσεκτικός και οικολόγος κι αν είσαι, θα αυξήσεις το αποτύπωμά σου στη Γη κατά 5,7 φορές με κάθε παιδί που κάνεις! Την επόμενη φορά που έχετε κουβέντα περί οικολογίας με καμιά αυτάρεσκη μαλακισμένη που ανακυκλώνει και οδηγάει Prius και το παίζει ανώτερη επειδή νομίζει ότι συμμετέχει στη λύση του προβλήματος, τρίφτε της ΑΥΤΟ στη μούρη! Μπορείς για όλη σου τη ζωή να οδηγάς Hummer με τον κώλο έξω απ' το παράθυρο να κλάνει χλωροφθοράνθρακες και να χέζει πλαστικά μη-διαβρώσιμα ποτηράκια και πάλι δεν θα κάνεις την ίδια ζημιά που θα έκανες αν γινόσουνα γονιός.

Οπότε πάλι στο ίδιο συμπέρασμα φτάνουμε: ΡΙΞΤΟ! Αν σου σκίστηκε το καλτσόν με τα καφριλίκια του προηγούμενου άρθρου περί έκτρωσης, αγνόησέ τα. Πες την "οικογενειακό προγραμματισμό", πες την "πρόληψη εγκυμοσύνης", πες την ακόμα και "χνουδωτό ροζ κουνελάκι". Δε με νοιάζει ο ευφημισμός που θα χρησιμοποιήσεις για να νιώσεις καλύτερα. Όπως είπα και στο προηγούμενο ποστ, το σημαντικό είναι να γίνει η δουλειά. Τα νέα οικολογικά σλόγκαν είναι εδώ, και το μήνυμα είναι σαφές:

ΣΟΔΟΜΙΣΜΟΣ: ΦΙΛΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

&

Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ

Μωρά στη φωτιά

Προχθές είδα στο δρόμο έναν παλιό συμμαθητή μου απ' το γυμνάσιο. Θα μπορούσα να αφιερώσω ολόκληρο θυγατρικό blog στο πόσο καθίκι, σκατόφατσα, χοντρομπαλάς, βλάχος, μουνόπανο, μπόχας, κλεφτρόνι, λιγδιάρης και αρχίδι του κερατά ήταν τότε και πώς τα χρόνια τον έκαναν ακόμα χειρότερο, αλλά δεν έχω την υπομονή. Ας πούμε ότι μπορεί να χαρακτηριστεί περιληπτικά και με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια ως το μολυσμένο πρασινο-μπεζ απόστημα στο περίνεο της κοινωνίας. Ευτυχώς τον αναγνώρισα απ' τη βρώμα από αρκετά μακριά και πρόλαβα να απομακρυνθώ εγκαίρως και να γλιτώσω την άβολη ανταλλαγή ματιάς.

Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν κατέβασα το βλέμμα μου λίγο πιο κάτω και αντίκρισα... ΕΝΑ ΔΙΠΛΟ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΣΑ! Και δίπλα η γυναίκα του κρατούσε απ' το χεράκι ένα τρίτο μαλακιστήρι. Ω, ναι! Βρέθηκε γυναίκα στον πλανήτη που δέχτηκε τον λιγδιασμένο σπόρο του, τον άφησε να πρήζεται μες στα σωθικά της και μετά από 9 μήνες τον ξέρασε απ' τη βρωμερή χαράδρα της, μόνο και μόνο για να της πει ο αρχικαργιόλης: "Ζαργάνα μου, η κληρονομιά του ονόματός μου είναι τόσο βαριά, που είναι άδικο να επωμιστεί την ευθύνη μόνο ένας απόγονος. Οπότε άνοιξ' τα κανιά σου και μη σταματάς να παράγεις μινιατούρες μου μέχρι να ξεχειλώσεις! Θέλω να μπω μες στο μουνί σου και να χορέψω κλακέτες!". Και η γκόμενα δέχτηκε.

Θα έγραφα "γουατ δε φακ" για να εκφρασω την αγανάκτησή μου, αλλά αν καταφύγω στην υπέρτατη κρυάδα που λέγεται engreek μετά θα πρέπει να αυτοκτονήσω τελετουργικά. Τι μαλακία κι αυτή! Για κάποιο λόγο 5-10 ιντερνετικοί μεταλάδες μαζεύτηκαν μια μέρα και αποφάσισαν ότι είναι αστείο να γράφεις αγγλικές λέξεις στα ελληνικά. "Το κονσενσους του κόσμου γι' αυτην την ταινία είναι παθέτικ. Φορ φακς σεηκ δηλαδή, δε μπορούν όλοι να εκθειάζουν το κόνσεπτ και μετά να ροφλάρουν με την χιπόκρισι του εγκζέκιουτιβ προντούσερ. Στέυ χέβι!".

ΙΤΣ ΝΟΤ ΦΑΝΙ, ΑΣΧΟΟΥΛ!!!

Αλλά ξεφεύγω. Ας δούμε μερικές στατιστικές:
Οι γεννήσεις αυτή τη στιγμή βρίσκονται περίπου στα 134 εκατομμύρια κωλόπαιδα το χρόνο. Ακόμα κι αν αφαιρέσω αυτούς που θα πεθάνουν, όσο διαβάζετε αυτήν την πρόταση ο πληθυσμός της Γης αυξάνεται κατά 25 άτομα! Ακόμα και να πιάσουν οι ευχές μου και να μη γεννηθεί ποτέ ξανά άνθρωπος στη Γη, ξέρετε πόσο θα χρειαστεί για να επανέλθουμε στον "σχετικά μικρό" πληθυσμό των 5 δις; Τριάντα τέσσερα χρόνια. ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ PURE ΨΟΦΟΥ για να φτάσουμε ΠΑΛΙ σε υπερπληθυσμό, απλά λίγο πιο αξιοπρεπή!

"Καλά ρε Mikeius, δεν έχεις ξαναγράψει άρθρο που θάβεις τον υπερπληθυσμό και τα μωρά;" Ναι! Και θα συνεχίσω να τα θάβω μέχρι να σταματήσετε να τα κάνετε! Έντομα! Ε, έντομα! Και πες πάει στο διάολο να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο υπό καλές συνθήκες διαβίωσης. Εκεί στο Σουδάν και στη Μιανμάρ τι ληγμένα παίρνουν οι γυναίκες και γεννάνε τον έναν σκελετό μετά τον άλλον; "Αχ αντρούλη μου, τι όμορφα που είναι εδώ. Το μόνο που τρώμε εδώ και δυο βδομάδες είναι καμιά αδέσποτη σφαίρα από ανήλικο στρατιώτη. Έλα να κάνουμε έρωτα κάτω απ' αυτή τη ρομαντικά σκουριασμένη λαμαρίνα. Θα σου τρίψω πρώτα το πουτσοκέφαλο με λίγο σάλιο για να φύγουν οι κάμπιες. Εσύ μην ξεχάσεις να γλείψεις στοργικά το σκάμμα που κάποτε ήταν η κλειτορίδα μου. Δε θυμάσαι; Μου την έκοψες όταν ήμουν 9 χρονών. Ξέρεις, λίγο πριν παντρευτούμε. Τι τέλειο μέρος που είναι η Σομαλία για να ξεκινήσουμε μια οικογένεια!"

Το να κάνεις παιδιά τη σήμερον ημέρα είναι στην ουσία μια κακοποίηση ανηλίκου που κρατάει 18 χρόνια. Έκτρωση και γρήγορα! Δεν με νοιάζει πού μένεις κι αν η έκτρωση στον τόπο σου είναι παράνομη. Μάγκα, σε σένα μιλάω. Η γκόμενα θα κωλώσει, οπότε πάρτο πάνω σου! Χτύπα την με το αμάξι. Κλώτσα την στην κοιλιά 10-20 φορές. Τάισέ την ταινιοσκώληκα με την ελπίδα να κάνει καμιά λάθος στροφή πριν το λεπτό έντερο. Το σημαντικό είναι να γίνει η δουλειά.

Σόρι κοπελιά αν ακούγομαι κάφρος, αλλά άντε χέσου κι εσύ. Όταν είσαι έγκυος και περιμένεις να φέρεις στον κόσμο τον μικρό καρπό σου και του βάζεις να ακούει Μότσαρτ μέσα απ' την κοιλιά και έχεις το θολό του υπερηχογράφημα στο πορτοφόλι σου, όλα είναι όμορφα και μαγικά. Όταν όμως μπαίνεις σε βαγόνι του ηλεκτρικού και είσαι σαν τη σαρδέλα ή όταν δεν έχει πουθενά να παρκάρεις ή όταν η ουρά στο ταμείο κάνει δύο κύκλους γύρω απ' το τετράγωνο ή όταν δε βρίσκεις ούτε μισό μέτρο να απλώσεις την πετσέτα σου το καλοκαίρι, τότε ξαφνικά σε χαλάνε οι μικροί καρποί του υπόλοιπου κόσμου.

Την ίδια ώρα ο κατσικομπήχτης ο συμμαθητής μου σέρνει τους τρεις νέους υποψήφιους του ριάλιτι "Ποιος θα ληστέψει τον Mikeius σε 17 χρόνια από τώρα". Αυτή η συνάντηση με σημάδεψε. Όχι ότι συμπαθούσα ιδιαίτερα τα νιάνιαρα μέχρι πρωτίστως. Αλλά χθες ονειρεύτηκα ότι ξεφλούδισα το δέρμα του νεογέννητου μωρού τους, το έβαλα στο μπλέντερ και χρησιμοποίησα το ζουμί που βγήκε ως λιπαντικό για να αυνανιστώ πάνω απ το πτώμα του.

...ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ!