Friday, December 11, 2009

The Faeenamalaka Awards


Περισσότεροι ίδιοι ρόλοι σε ταινίες:
Morgan Freeman
Όχι άλλους βετεράνους σοφούς ντετέκτιβ Μόργκαν. Φτάνει.



Mεγαλύτερος Έλληνας πορνόγερος:
Γιώργος Πολυχρονίου
Αναπληρωματικοί: Νίκος Μαστοράκης, Αντρέας Μικρούτσικος
Το outsider που μας έκλεψε την καρδιά:
Ο μετεωρολόγος του ΑΝΤ1



Χειρότερο/καλύτερο ποζεράδικο αξεσουάρ:
Blackie Lawless
Βραχιόλια-πριονοτροχοί! 'nuff said.



Χειρότερη metal διασκευή 80s pop:
Disturbed: "Shout"

Δεν είναι θέμα άποψης! Είναι αντικειμενικά για τα σκουπίδια. Όσοι με βρίζετε, διαβάστε το επόμενο να αποκτήσετε λίγη προοπτική.



Καλύτερη metal διασκευή 80s pop:
Paradise Lost: "Small Town Boy"

Εντάξει χαζάδια; Καταλάβατε πώς γίνεται σωστά; Σας άρεσε πάλι το μπάνιο που κάνατε μέσα στο ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΩ;;;
Το outsider που μας έκλεψε την καρδιά: Drag: "This Is Not A Love Song"

Έλα ρε Ελλαδάρα!



Πιο αταίριαστο paint-job σε αμάξι:
Tribal αυτοκόλλητο σε μπεζ πολυμορφικό ΚΙΑ
Γιατί τα tribal είναι ούτως ή άλλως φανταστική ιδέα. Πόσο μάλλον σ' ένα αμάξι που μοιάζει μ' ένα κομμάτι γραβιέρα.



Βραβείο WTF?!?!
Lady Gaga
Ξαφνικά μου λείπει η Bjork και τα γουστόζικα συνολάκια της...



Χειρότερο casting:
Seraphim Falls
Γιατί όταν μου λένε "καουμπόηδες", δύο ονόματα μου έρχονται αμέσως: Liam Neeson και Pierce Brosnan!



Πιο ΓΚΑΒΛΑ φωνή:
Jennifer Tilly
Όποιος σκέφτηκε "Μάγγυ Χαραλαμπίδου" θα έρθω σπίτι του απόψε και θα κατσαβιδώσω τη μάνα του στη μήτρα! Δε θα αντιστρέψει τη γέννησή του, αλλά διάολε, θα νιώσω καλύτερα.



Ρεαλιστικότερη σκηνή ξύλου:
Old Boy

Η ταινία αυτή-καθαυτή είναι μια από τις πιο overrated πατάτες της δεκαετίας. Η υπόθεση καταλήγει να μαλακίζεται με κλασικές σεξουαλικά καταπιεσμένες τζαπανο-αντιλήψεις περί τιμής και αιμομιξίας, αλλά η εν λόγω σκηνή είναι αρκετή για να σηκώσει όλη την ταινία από μόνη της!



Πιο χοντρός ηρωινάκιας:
Pete Doherty
Ναι, Pete. Σίγουρα! Έχεις λιώσει στην παραμύθα. Στάνταρ...



Χειρότερο τατουάζ:
ΑΥΤΟ:
Μετά από πολλή σκέψη, βρήκα ένα σενάρια όπου ένα τέτοιο τατουάζ βγάζει νόημα! Αυτό το τατουάζ πρέπει να το κάνει η ίδια η Britney πάνω στο κανονικό της πρόσωπο, αλλά να το βάλει 2-3 εκατοστά πιο δεξιά και μετά να στηθεί έξω από ένα σινεμά που κάνει προβολές 3D και να σπάει πλάκα με τον κόσμο που βγαίνει.



Πιθανότερος υποψήφιος για το επόμενο επεισόδιο του "Για λογαριασμό σας":
ΑΕΚ
Σήμερα λέει φάγατε και έξωση από τα γραφεία της ΠΑΕ; Καλή φάση πουθενάδες.



Καλύτερο τραγούδι Eurovision:
Wig Wam: "In My Dreams"

Είναι όσο ροκ χρειάζεται για να γουστάρουμε, όσο ποπ χρειάζεται για να μπει Eurovision, δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά κι άμα λάχει στέκεται μια χαρά κόντρα στους "γίγαντες" του Poser!



Coolest nerd:
Gordon Freeman
Όποιος διαφωνεί, θα φάει 88 crowbarιές στο δεξί μάγουλο!
Αναπληρωματικοί:
Adam Savage, Jamie Hyneman
Το outsider που μας έκλεψε την καρδιά: Ronald Jenkees




Περισσότερς ψεύτικες φήμες θανάτου:
Keith Flint



Περισσότερες πόζες με τη γλώσσα έξω για κανέναν πούστη λόγο:
Keith Flint



Περισσότερες ειρωνικές χρήσεις τραγουδιού:
Louis Armstrong: "What A Wonderful World"

Ναι, ΟΚ, "What a wonderful world" και ταυτόχρονα σκηνές καταστροφής και τραγωδίας. Δεν ήταν πρωτότυπο στο "Καλημέρα Βιετνάμ" και δεν είναι πρωτότυπο ούτε τώρα.



Χειρότερη κίνηση καριέρας:
Sean Connery: "Zardoz"
Προσοχή: Αυτό έγινε ΜΕΤΑ τον James Bond!



Καλύτερη αναβάθμιση σε ήδη γαμάτο φαΐ:
Τυρί και μπέικον στις τηγανιτές πατάτες
Τόσο νόστιμο που νομίζεις ότι βγήκε από τον κώλο του Σατανά και μόλις το φας, αυτόματα πεθαίνει η μάνα σου για εξισορρόπηση κάρμα.



Χειρότερο ντουέτο:
U2 & Mary J. Blige: "One"

Δε φτάνει που το αυθεντικό τραγούδι είναι ο Κρυπτονίτης για την ανθρώπινη ακοή. Δε φτάνει που τρως πάλι τον Boner στη μάπα, να διασκευάζει το ίδιο του το τραγούδι, με τα κωλο-γενάκια και τα ηλίθια γυαλιά και το γαμημένο τσουλούφι, να σε βιάζει με την αυταρέσκειά του! Έχεις και τη μπουρούχα την Mary J. Blige να κάνει ασκήσεις φωνητικής, σέρνοντας και τραβώντας την κάθε γαμημένη νότα λες και είναι το κουφάρι του Έκτορα! Εντάξει Mary, είσαι μαύρη. Το καταλάβαμε!



Γοητευτικότερος σταρ άνω των 45:
Patrick Stewart
Και παρ' τ' αρχίδια μου George Clooney! Αν είσαι κι εσύ έτσι στα 69 σου, θα κάτσω να με χέσεις.



Πιο εγωκεντρικό προϊόν:
Κωλόχαρτο με μονόγραμμα
Τιμή: $9.95 το ένα ρολό. Διότι στο Amazon το να σκουπίζεις τον πάτο σου με το ίδιο σου το όνομα θεωρείται λαχουρένια φάση.



Χειρότερο rap-άρισμα από μαύρο:
Gorillaz: "Clint Eastwood"

Πιο ενοχλητικό κι από φαγούρα στην πατούσα όταν είσαι σε γεμάτο λεωφορείο.



Πιο κλισέ στίχοι:
Coldplay
- With my head stuck under the sand
- The old king is dead, long live the king
- Shoot an apple off my head
- Pillars of salt and pillars of sand
- Put my head on a silver plate
- Am I a part of the cure, or am I a part of the disease?
Μπράβο λεβέντες μου! Εγώ λέω ο επόμενος δίσκος σας να αποτελείται μόνο από μελοποιημένες παροιμίες.


Credits: Άλεξ για το τατουάζ

Saturday, December 5, 2009

Εμπρός στο έτσι που χάραξε ο τέτοιος!

Ένας χρόνος λοιπόν από το θάνατο του πιτσιρικά και μπαχαλάκηδες ανά την πρωτεύουσα ακονίζουν τις μολότωφ τους. Ο Χρυσοχοΐδης έχει δηλώσει ότι θα πατάξει το "κράτος των Εξαρχείων", αλλά ο Χρυσοχοΐδης είναι μουνόπανο. Κάτσε να γίνει η πρώτη μεγάλη πορεία φοιτητών ή εργαζόμενων με δίκαια αιτήματα κατά της κυβέρνησης, να σου πω εγώ για πότε θα αρχίσουν οι ΜΑΤατζήδες να κάθονται άπραγοι και να αφήνουν τον κόσμο να τα σπάει όπως τον παλιό καλό καιρό. Όπως και να 'χει, το Σαββατοκύριακο προβλέπεται θερμό. Καιρού επιτρέποντος, θα απολαύσουμε ξανά πορείες των 20 λεπτών γαρνιρισμένες με 4 ώρες ανταρτοπόλεμο.

Θα τα σπάσουν για να τιμήσουν τη μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξη; Δε θυμάμαι πέρυσι να είδα μέλος της οικογένειας Γρηγορόπουλου να κάνει γης μαδιάμ βιτρίνες της Πανεπιστημίου και να βάζει φωτιά σε τυχαίες BMW για τα εννιάμερα. Επίσης, τι το ξεχωριστό έκανε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος στη ζωή του για να αξίζει αυτοσχέδια κηδεία απ' τη μισή Αθήνα; Μου θυμίζει τα Αμερικανάκια, που όποιος έτυχε να δουλεύει στους Δίδυμους Πύργους εκείνο το πρωί έγινε αυτόματα hero of nine-eleven. Αν αγαπάς τόσο πολύ τον άνθρωπο Γρηγορόπουλο, τότε ένα μνημόσυνο είναι υπέρ-αρκετό.

Θα τα σπάσουν επειδή έπεσε από σφαίρα μπάτσου; ΟΚ, δεκτόν. Μόνο που οι μπάτσοι σκοτώνουν φουκαράδες μετανάστες από δω κι από κει πολύ πιο συχνά απ' ότι νομίζουμε και δεν μας καίγεται καρφί. Με εξαίρεση καμιά δυο αντιρατσιστικές πορείες της πούτσας που διοργανώνονται μια φορά το εξάμηνο στην πλατεία Εξαρχείων, κατά τ' άλλα το θέμα το 'χουμε πιο χεσμένο κι από τη λεκάνη μας μετά από μπαγιάτικο γύρο. Αυτό πώς να το ερμηνεύσουμε; Οι πιτσιρικάδες κατεβαίνουν για μπάχαλο τη συγκεκριμένη Κυριακή, επειδή ταυτίζονται πιο εύκολα με το συγκεκριμένο θύμα της αστυνομικής βίας. Μέχρι εδώ καλά. Γιατί όμως τον υπόλοιπο χρόνο κάθονται σπίτια τους παίζοντας Gears Of War και κάνοντας γαργάρες το ίδιο τους το κάτουρο;

Θα τα σπάσουν επειδή τα σπάγανε τέτοια μέρα πέρυσι; Εδώ πλησιάζουμε σιγά σιγά στην πικρή αλήθεια. Τα "Δεκεμβριανά" δυστυχώς ήταν φούσκα. Μεγάλη φούσκα, από αυτές που αντέχουν κάμποση ώρα πριν σκάσουν, αλλά φούσκα nonetheless. Στην αρχή συμμετείχαν μαθητές, φοιτητές, γονείς, ακόμα και random γιαγιάδες που βρίζανε τα ΜΑΤ μες στη μέση του δρόμου. Το πνεύμα όμως χάθηκε με το πέρασμα των πρώτων κιόλας ημερών. Η μεγαλοπρεπής "εξέγερση" που έγινε πέρυσι αποτελούταν επί το πλείστον από πιτσιρικάδες που απλά είχαν βαρεθεί τη ζωή τους και γούσταραν να πάρουν μια δόση αδρεναλίνης παριστάνοντας τα κακά παιδιά.


"Άρα αύριο και μεθάυριο δεν πάμε πορεία, ε Mikeius;"

ΕΙΣΑΙ ΗΛΙΘΙΟΣ;;; ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΠΑΜΕ!!! Η αστυνομική βία δεν είναι αστείο! Η τιμωρία του μπάτσου είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της σημερινής Δημοκρατίας. Οφείλεις να το δείξεις απλά και μόνο με την παρουσία σου. Αν ο άλλος είναι μαλάκας και σπάει βιτρίνες αντί για ασπίδες, επειδή είναι μπερδεμένος ή επειδή έχει μαλακισμένη ιδεολογία, πρόβλημά του. Δουλειά σου είναι να στρέψεις την κοινή γνώμη μακριά από αυτόν, πράγμα που πετυχαίνεις μόνο με μαζικότητα συμμετοχής στο σωστό κομμάτι της διαμαρτυρίας. Από άμυαλους μπάχαλους είμαστε καλυμμένοι εδώ και χρόνια. Άλλοι είναι που λείπουν από τις εξεγέρσεις: τα άτομα με κριτική σκέψη! Οι πιο πολλοί από αυτούς όμως δε μπορούν να συμβιβάσουν την θωρακισμένη από τιτάνιο ιδεολογία τους. Αν έστω κι ένα άτομο στο κέντρο της Αθήνας κατεβαίνει με λίγο διαφορετική άποψη, ο ιδεολόγος αποστασιοποιείται και μένει σπίτι του. Μπράβο γιαβρί μου! Κάτσε να βρίζεις τον Πρετεντέρη στον καναπέ σου, να δούμε πού θα σε βγάλει.

Μισώ να επαναλαμβάνομαι, αλλά θυμάμαι πάλι τα Αμερικανάκια. Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ιράκ, έγιναν 1-2 μεγάλες πορείες και μετά όλα τα άτομα με τη σωστή αντιπολεμική άποψη κλείστηκαν στα PC τους και αναλώθηκαν να βρίζουν τον Μπους στο internet. Τα ίδια κι εδώ πέρυσι. Είχαμε τις πρώτες 2 μέρες μια μαζική και μυαλωμένη συμμετοχή από κόσμο που μπορούσε να κλέψει την παράσταση από τους κλασικούς μπάχαλους, αλλά σύντομα όλοι αυτοί εξαφανίστηκαν. Αναλώθηκαν να κάνουν γκρουπ στο Facebook, να ποστάρουν τις μεγάλες και τρανές γνώμες τους σε forum και να αφήνουν σχόλια-σεντόνια σε πολιτικά blog.

Αγαπητέ αναγνώστη που ετοιμάζεσαι να αφήσεις comment, για μια φορά ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ! Καλός και ο ιντερνετικός διάλογος, φανταστικές και οι αποψάρες σου επί του θέματος, είμαι σίγουρος ότι όταν διαβάσει το post σου ο Κορκονέας θα κάνει χαρακίρι από τη σταναχώρια του κι άλλα τέτοια. Mια φορά το χρόνο, δοκίμασε κάτι καινούργιο: ΒΓΕΣ ΟΞΩ ! ! ! Μπες σε μια διαδήλωση, σε όποιο μπλοκ γουστάρεις. Βρίσε μπάτσους. Βρίσε μπάχαλους. Πιάσε πολιτική κουβέντα με περαστικούς που χαζεύουν την πορεία. Πέτα νεράντζια στη Βουλή. Δε με νοιάζει τι θα κάνεις, απλά κάντο με τη φυσική σου παρουσία, μακριά απ' το PC, αλλιώς βγάλε το σκασμό. Ναι, είναι ηλίθιο να νοιαζόμαστε για την αστυνομική βία μια φορά το χρόνο και ναι, στ' αρχίδια μου τον είχα γραμμένο τον άνθρωπο Γρηγορόπουλο εδώ και 11 μήνες. Μπορώ όμως να βάλω νερό στο ιδεολογικό κρασί μου όταν ξέρω ότι πρόκειται για βασικό ζήτημα συλλογικής ευθύνης. Και χίλιες φορές να νοιάζομαι μία μέρα το χρόνο στην πλατεία Συντάγματος, παρά 365 μέρες το χρόνο στο Facebook.

Διατηρώντας το πνεύμα του άρθρου, comments στο συγκεκριμένο post που ξεπερνούν τις 40-50 λέξεις θα σβήνονται. Αν έχεις να μου πεις κάτι πραγματικά σημαντικό, άσε τα σχόλια-σεντόνια, παρ' τη χοντροκωλάρα σου απ' το PC κι έλα πες το μου στα Προπύλαια την Κυριακή ή τη Δευτέρα. Θα φοράω πορτοκαλί μπλούζα με το λογότυπο του site. Γιατί αλλιώς τσούζει το internet ownage κι αλλιώς το δακρυγονάκι στο λάρυγγα...


Credits: Ανώνυμο γκράφιτι από την περσινή κατάληψη της Νομικής για τον τίτλο του άρθρου.

Thursday, November 26, 2009

District FUCKING nine!

Πριν από 5 χρόνια, ένας ταλαντούχος ερασιτέχνης σκηνοθετης-animator ονόματι Neil Blombkamp έβγαλε ένα προτζεκτάκι μικρού μήκους με τίτλο "Alive In Joburg". Το κλιπ κέντρισε το ενδιαφέρον του Peter Jackson που προώθησε τον νεαρό σκηνοθέτη να αναλάβει μια ταινία για το Halo, το πιο ΒΑΡΕΤΟ first person shooter που είχα την ατυχία να παίξω σε display του Πλαισίου πριν πέσω σε ναρκοληπτικό σοκ για 3 μήνες. Δόξα το Θεό, το Halo movie ναυάγησε. Αντ' αυτού ο Jackson προτίμησε να δώσει δημιουργική ελευθερία στον Blompkamp να επεκτείνει το "Joburg" σε κανονικού μήκους ταινία. Και έτσι προέκυψε το District Nine, η καλύτερη ταινία που θα δείτε φέτος.

ΝΑΙ, ΣΩΣΤΑ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ: Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ!

Το concept έχει ως εξής. Ένα τεράστιο εξωγήινο σκάφος έρχεται στη Γη και ακινητοποιείται πάνω από το Γιοχάνεσμπουργκ για 2 δεκαετίες. Οι 1 εκατομμύριο περίπου εξωγήινοι που βρίσκονται μέσα είναι κάτι σαν "γαλαξιακοί" πρόσφυγες που, όπως όλα δείχνουν, έκαναν στάση ανάγκης στον πλανήτη μας. Εμείς φυσικά τους βγάζουμε απ' το σκάφος και τους δείχνουμε τι εστί "ανθρώπινη φιλοξενία": Τους πετάμε σε ένα γκέτο (την District 9) σαν τα ζώα, όπου κατοικούν υπό άθλιες συνθήκες και υπό την φύλαξη μιας αδίστακτης ιδιωτικής στρατιωτικής φίρμας. Όλοι οι ντόπιοι, λευκοί και μαύροι, θέλουν οι να φύγουν οι εξωγήινοι από το Γιοχάνεσμπουργκ και να μεταφερθούν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο πρωταγωνιστής μας είναι ένας γλοιώδης ρατσίσταρος (προς τους εξωγήινους πάντα) προϊστάμενος της εταιρείας φύλαξης του γκέτο. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης επιχείρησης να μετακινηθούν οι εξωγήινοι στο στρατόπεδο, κάνει έφοδο σε μια από τις τρώγλες και ανακαλύπτει...

Αυτά παιδιά. Δε θα πω τίποτε άλλο, αρκετά σας χάλασα από το εργάκι. Πηγαίντε να το δείτε ΣΗΜΕΡΑ! Η ταινία γαμάει πατούρια! Ισορροπεί τέλεια την καταιγιστική δράση, την ωμή βία, τους προσιτούς και ανθρώπινους χαρακτήρες και τα άψογα εφέ με ένα κοινωνικό υπόβαθρο εμφανές, αλλά δυνατό. Είχα τη σπάνια ευκαιρία να δω φαντάρους που ανατινάζονται από εξωγήινα ρομπότ και συγκινητικούς παραλληλισμούς με το Απαρτχάιντ και το Ολοκαύτωμα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ!

Θυμάμαι όταν έθαβα το Star Trek και το Transformers 2, μερικοί από σας εντός και εκτός blog είχατε την εξής ανταπόκριση: "Χέσε μας ρε Mikeius! Ταινία με νταπαντούπα πας να δεις. Όταν μπαίνεις στο σινεμά, πρέπει να αφήνεις το μυαλό σου στην πόρτα και απλά να διασκεδάζεις. Δε γίνεται να περιμένεις μια ταινία να έχει εξωγήινους, μπιστολίδια, εφέ, ρομπότ, εκρήξεις, διαμελισμούς πτωμάτων ΚΑΙ να σε συγκινεί κιόλας με ταύτιση στα πρόσωπα και το μήνυμά της!". Ξέρετε τι απαντάω εγώ;


Mια ταινία με καλύτερα ρομπότ από το Transformers, καλύτερη δράση από το Star Trek, περισσότερη βία από το Terminator και καλύτερα εφέ κι απ' τις τρεις. ΟΚ, μπορεί ενίοτε τα διαστημόπλοια να μη φαίνονται 100% ρεαλιστικά. Αλλά όταν ένας C.G.I. εξωγήινος με πλοκάμια για στόμα, που επικοινωνεί με "κλικ" και "γκρου-γκρου" έχει καλύτερη ερμηνεία απ' ότι όλοι οι άνθρωποι του Transformers μαζί, τότε ξέρεις ότι οι εφετζήδες δούλεψαν με μεράκι. Βλέπε και μάθαινε Michael Bay! Όταν χτίζεις ενδιαφέροντες χαρακτήρες για τους οποίους μας καίγεται καρφί, μια σκηνή δράσης αποκτά πολύ μεγαλύτερη αξία. Είμαι ο μόνος που το θυμάται αυτό; Δε θέλουμε 80 εκρήξεις και 100.000 τροχιοδεικτικές σφαίρες να λάμπουν ανά δευτερόλεπτο. Θέλουμε ΝΑ ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΡΙΧΝΟΥΝ Ή ΤΙΣ ΤΡΩΝΕ! Και μη νομίζετε ότι το District Nine θυσιάζει μέρος του θεάματος για να το πετύχει. Μιλάμε για 100% χάρντκορ, "άνω των 18", σφιχτοδεμένη δράση, με βρωμιά και αίμα και λάσπη και ανθρώπινα μέλη να σκορπίζονται σαν κομφετί στο Πατρινό καρναβάλι της βίας!

Φίλε αναγνώστη, γκρεμοτσακίσου και πήγαινε δες την. Μην την κατεβάσεις σε γαμο-torrent ή γαμο-rapidshare. Άνθρωποι δούλεψαν υπερωρίες για να βγει επιτέλους μια αξιοπρεπής ταινία επιστημονικής φαντασίας. Βάλε το χέρι στην τσέπη και σκάστους τα! TRUST ME.

Το ξέρω, φτάνουμε στο τέλος του άρθρου και ακόμα δεν έχει σκάσει το χειλάκι σας. Τέτοιες ταινίες κάνουν κακό στο blog. Είχα ακούσει μεγάλο hype για το District Nine, οπότε μπήκα στην αίθουσα κρατώντας μικρό καλάθι και μεγάλο φτυάρι. Θα μπορούσα τώρα να σας γλυκαίνω με κλασικό εξυπνακίστικο τρολλάρισμα, υπερβολικές παρομοιώσεις, αναφορές σε νοσταλγικό καλτ και ευρηματικές χρήσεις για ανθρώπινα κόπρανα. Αλλά δυστυχώς και ευτυχώς, αυτή τη φορά I 've got NOTHING. Κύριε Blombkamp, συγχαρητήρια. Με βουλώσατε!

Και μια και το 'πα, κάτσε να εκπληρώσω τις απαιτήσεις του συμβολαίου μου.
Εεεε...
- Είσαι πιο απογοήτευση κι από βίντεο της Cytheria που γαμίεται 3 ώρες χωρίς να χύνει σταγόνα.
- Φάε το κατακάθι από φιλτραρισμένο νερό κλύσματος.
- Πιφ και Ηρακλής.

Friday, November 20, 2009

90s: The good, the bad and the ugly

Χμμμ... Καιρό έχω να κανιβαλίσω τα κόπρανά μου με νοσταλγικό 90s άρθρο. Για πάμε!

Η δεκαετία του '90 μας γαλούχησε, μας σημάδεψε, μας μεγάλωσε στα γόνατά της. Μας χάρισε στιγμές ευχάριστης ξενοιασιάς, αλλά και πολλές αρχιδιές που προσπαθούμε ακόμα να ξεχάσουμε. Σήμερα θα δούμε μερικά από τα καλά, τα κακά και τα άσχημα των 90s. Και ναι, οι εισαγωγές μου είναι πάντα τόσο χάλια.


The Good...

MTV
Το ακρωνύμιο σημαίνει Music TeleVision που με τη σειρά του σημαίνει ότι το κανάλι αυτό κάποτε ασχολιόταν με τη ΜΟΥΣΙΚΗ! Κι όμως, παιδιά! Κάποτε τα μόνα "ριάλιτι" στο MTV ήταν το Jackass, το Tom Green Show κι αυτά απλά ήταν γυρισμένα με αυθόρμητο τρόπο. Το μόνο παιχνίδι διαγωνιζόμενων ήταν το Singled Out, που στην ουσία είχε τη Jenny McCarthy να ουρλιάζει για ένα μισάωρο, κουνώντας τα ζουμερά τεράστια μεμέ της. Και μετά, μουσική! Ώρες ατελείωτες μουσική. Με "ανερχόμενους καλλιτέχνες" όπως οι Offspring, οι Soundgarden, οι NWA, ο Tupac και οι Pearl Jam. Ακόμα και η ποπ που έπαιζε ήταν καλή. Αν ζοριστείτε λίγο, θα θυμηθείτε ότι η έννοια της υποχρεωτικά μουνάρας ποπ τραγουδίστριας ή του "ωραίου" ποπ τραγουδιστή δεν υπήρχε τότε. Πάρτε άτομα που έβγαζαν Νο 1 στα charts τη δεκαετία του '90:
1. Everything but the Girl: Το κοριτσάκι που είναι σαν αγοράκι που μόλις βιάστηκε από Καθολικό παπά.
2. Babylon Zoo: Ο καθυστερημένος τραβελόγερος της φάπας που μόλις έκλεψε την περούκα της Πέγκυς Σταθακοπούλου απ' το πλατώ του "Ταύρος με Τοξότη".
3. Vanilla Ice: Τον είδε η Samara και πεθάνε σε 7 μέρες...
Ναι, ήταν σαν γαμώ τη μάνα του Χριστού τους, αλλά αυτό σημαίνει πως ονόματα όπως 2 Unlimited, Doctor Alban, Ace of Base και άλλοι ενίοτε έβγαζαν ΚΑΛΗ ΠΟΠ (με εξαίρεση τον Ice φυσικά). Η νόρμα "μουνί τραγουδίστρια" καθιερώθηκε από τις Spice Girls και τελειοποιήθηκε από Britney και Christina το 2000, με αποτέλεσμα σήμερα η ποπ να είναι ένα μουνί με 2 δάχτυλα να το κρατάνε ανοιχτό που κλάνει και φτύνει μπαλάκια του πινγκ-πονγκ πάνω στη σκηνή. Φυσικά το MTV έχει χαμπαριάσει τον πάτο που πιάνει και εγκαταλείπει το Σαμίνα που λέγεται ποπ μουσική, προβάλλοντας τόσα ριάλιτι που θα έκαναν το Μικρούτσικο να πεθάνει από στέρηση ύπνου. "Κάθε Παρασκευή στο MTV, μη χάσετε το Spinaloga of Love! Οχτώ πουτάνες μαλιοτραβιόνται για το ποια θα φάει την κληρονομιά ενός λεπρού μεγιστάνα με το 'να πόδι στον τάφο. Τελικά ποια θα φύγει από το νησί με ένα κομμάτι της καρδιάς του... ή της μύτης του;"

Videogames
Δύσκολη δουλειά να είσαι game designer στα 90s. Όταν δεν έχεις στη διάθεσή σου μεγάλους και τρανούς υπολογιστές που να μπορούν να επεξεργάζονται 8 τετράκις εκατομμύρια πολύγωνα ανά fempto-second, αναγκάζεσαι να βρεις άλλους τρόπους για να μαγνητίσεις το κοινό. Τότε για να ξεχωρίσει ένα παιχνίδι έπρεπε να έχει δράση με το κιλό, εθιστικό gameplay, έξυπνο στόρι και πολύ χαβαλέ! Σήμερα τα παιχνίδια είναι ο ορισμός της επιχρυσωμένης κουράδας! Η σειρά Metal Gear πλέον έχει περισσότερα cutscenes απ' ότι gameplay. Τα MMORPG έχουν καταντήσει μια αγγαρεία που απλά δεν σου κάνει καρδιά να παρατήσεις, για να μην πάει τσάμπα η επένδυσή σου. Στο Grand Theft Auto 4 δε μπορείς να διαμελίσεις ούτε 3 μπάτσους αν πρώτα δε φροντίσεις να βγεις για ρομαντικό δείπνο με το μαλάκα τον ξάδερφό σου! Χώρια που όλα τα παιχνίδια τερματίζονται για την πλάκα. Το AI των αντιπάλων είναι χαμηλότερο κι από αμοιβάδας και οι λύσεις των γρίφων σου δίνονται από το σημειωματάριο του πρώτου πτώματος που θα συναντήσεις. Θυμάμαι για να τερματίσω το Doom 2 μου 'χε βγει η σούφρα μέσα-έξω σαν προβοσκίδα ελέφαντα! Καλά, για Myst, Riven κλπ δε θέλω ούτε καν να το συζητάω... Σήμερα, το μόνο που χρειάζεται είναι να ακολουθείς τους NPCs από πόρτα σε πόρτα, να γαζώνεις όποιον έχει διαφορετικό χρώμα στολή από σένα και να έχεις το quicksave και το quickload στο δεξί και αριστερό κλικ του mouse αντίστοιχα. ΦΛΩΡΟΙ! Μόνο η σειρά Total War, το Call of Duty Modern Warfare, άντε και το Silent Hill 2 καταφέρνουν να ξεχωρίσουν. Και μετά ύπνος! ΠΡΟΣΟΧΗ γυναίκες, γέροι και λοιποί που δεν νιώθετε γρι από gaming! Κοινώς, ΠΡΟΣΟΧΗ, ιδιοκτήτες Nintendo Wii ανά την Ελλάδα! Δε μιλάω για ΟΜΟΡΦΑ παιχνίδια. Μιλάω για ΚΑΛΑ παιχνίδια. Και για όσους βρίσκονται ακόμα σε δίλημμα για την ποιότητα των videogames στα 90s...
ΠΑΡΕ!
ΠΑΡΕ ΚΙ ΑΛΛΑ!
ΘΕΣ ΚΙ ΑΛΛΑ; ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΘΕΣ, ΕΧΩ ΚΙ ΑΛΛΑ!
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΙΣΤΗΚΕ ΑΚΟΜΑ...
ΕΙΠΕΣ ΚΑΤΙ;;;

The Bad...

Πιτόγυρο
Το ελληνικό έδεσμα που συντηρεί γενιές φοιτητών δεν ήταν πάντα η απόλαυση που είναι σήμερα. Η "μόδα" του ολοκάθαρου κρέατος, των φρέσκων υλικών και του πιτόγυρου που είναι τυλιγμένο σε 18 διαφορετικά χαρτιά με το λογότυπο του μαγαζιού δεν υπήρχε ούτε για δείγμα πριν το '97-'98. Το σουβλατζίδικο παλιά ήταν αντίστοιχο του βρώμικου. Είχες να επιλέξεις ανάμεσα σε γύρο από ασβό, γύρο από νυφίτσα ή γύρο από Πόκεμον με πρόσθετα υλικά σάπια ντομάτα, 4 ολόκληρα κρεμμύδια και 8 κιλά τζατζίκι μπας και κρυφτεί η σαπίλα της ντομάτας. Εννοείται πως δεν έβαζε πατάτες, δεν έκανε ντελίβερι ή αν έκανε στο χρέωνε έξτρα. Το σουβλατζίδικο το είχε συνήθως ένας λεχρίτης 60χρονος γεροξούρας, που σου έδινε τα ρέστα και μετά σκούπιζε το AIDS του πάνω στην πίτα σου. Φυσικά η υγιεινή του μαγαζιού ήταν τελευταία στην προτεραιότητα, με τον πάγκο να θυμίζει πάτωμα τουαλέτας στο Χαριλάου μετά το ημίχρονο.

Πιπίνια
Ας παραδεχτούμε κάτι. Η γενιά Χ είναι η γενιά της παρθενοπιπιάς και της αγαμίας. Στα 90s οι έφηβοι σταμάτησαν να επιδιώκουν το γαμήσι σε σημείο που οι 70s γονείς μας γελούσαν με την πάρτη μας! Φυσικά ως άντρας θα πω ότι τα κορίτσια το ξεκίνησαν, βάζοντας το μουνί τους πιο πάνω κι απ' το Θεό και ρίχνοντας πιτούρια δεξιά κι αριστερά λες και ήταν ο Μπάστερ Κίτον. Κάθε σχολείο είχε το πολύ 3 σεξουαλικά ενεργές γκόμενες που κλασικά τα είχαν με φαντάρο και μετά το χάος με κεφαλαίο "Χ". Ταυτόχρονα εμείς, μες στην απέραντη σοφία μας, αντί να γίνουμε ΑΝΤΡΑ και να διεκδικήσουμε ενεργά λίγο μουνάκι, αρχίσαμε να υιοθετούμε τον μηχανισμό άμυνας "Χέστηκα! Σ' όποιαν αρέσω!". Η προσπάθεια που καταβάλλαμε για να προσελκύσουμε το αντίθετο φύλο ήταν να καθόμαστε στον καναπέ, να ακούμε Τάκη Φωτίου και Πέτρακα και να περιμένουμε τη μέρα που ένας γερανός θα κατεβάσει μια γκόμενα πάνω στον πούτσο μας. Έτσι, χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες των 2 φύλων, οι έφηβοι των 90s μετεξελίχθηκαν σε 19χρονους και 20χρονους παρθένους, κουβαλώντας σεξουαλικά κόμπλεξ που είχαμε να δούμε απ' το Μεσαίωνα. Σήμερα τα πιπίνια έχουν χάσει την παιδικότητα που είχαμε εμείς και πολλοί τα κατακρίνουν γι' αυτό. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ! Ο μόνος που μπορεί να κρίνει αντικειμενικά ένα 15χρονο τσουλάκι είναι ένας 15χρονος αυνάνας. Να πα να γαμηθούν τα κοινωνικά πρότυπα! Όταν κατσαρώσει η τρίχα στο μουνί πρέπει να μιλάει η φύση κι όλοι οι υπόλοιποι να στέκονται κλαρίνο! Και έχω να ομολογήσω ότι πλέον τα πράγματα έχουν φτιάξει αρκετά. Εκτός από το λυκειακό σεξ έχει αναβαθμιστή ΚΑΙ ο λυκειακός αυνανισμός. Εμείς βαράγαμε μαλακία έχοντας τη μουνάρα της τάξης στο μυαλό μας. Τώρα ο έφηβος πεο-στίφτης μπορεί να μπει στο Σπέισ-Τιούμπ και στο Δε Μάι Φέις της κάθε πουτανίτσας συμμαθήτριας και να τον παίζει μέχρι να βγάλει σπυριά στα δόντια. Χώρια που πλέον είναι cool να είσαι ροκάς/μεταλάς. Ακόμα κι ο λαρδοκώλης με το σελοτέιπ στα γυαλιά και τη μπλούζα Carcass έχει ζουλήξει ένα va-jay πριν τα 18 του.

Beverly Hills 90210
Αυτή η σειρά δεν είναι απλά κακή με την έννοια "χάλια σενάριο" ή "κλισέ ερμηνείες". Είναι κακή με την έννοια "EEEEVIIIIIIIL! Μουαχαχαχαχαααα!" (ξανά μπαμ, μπουμ, κεραυνοί και εκκλησιαστικό όργανο σε λα δίεση). Πήρε έννοιες όπως "φιλία" και "παρέα" και τις βίασε απ' τα μάτια! Όλοι επηδιόσαντο μεταξύ τους σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς αλλά στο τέλος η παρέα παρέα. Όταν λέω "όλοι" εξαιρώ φυσικά την Donna, τον πιο αντιπαθητικό χαρακτήρα που πέρασε ποτέ από ξένη σειρά. Ήταν τόσο ενοχλητική που θέλω να την καθιερώσω ως την επίσημη μονάδα μέτρησης "ενοχλητικότητας" στο S.I. Να μερικά παράδειγμα ενοχλητικών πραγμάτων στην κλίμακα Donna Martin:
Πέρα όμως απ' τη Donna και τον πολύτιμο υμένα της, η σειρά εξέφραζε όσο κανένας άλλος την καθαρότητα και την πολιτική ορθότητα που προσπαθούσαν οι Αμερικάνοι να μας πλασάρουν στα 90s. "Τα ζευγάρια φιλιούνται, αλλά δεν κάνουν σεξ", "Με μία μπίρα γίνεσαι αλκοολικός", "Αν δείχνεις φίλος, ΕΙΣΑΙ φίλος", "Μπορείς να προδίδεις/κερατώνεις/δολοφονείς τα μέλη της παρέας σου, αρκεί μετά να κάνετε κάτι cool μαζί, όπως να σκεπάσετε την ταμπέλα του Hollywood με το όνομα του λυκείου σας και όλα ξαναφτιάχνουν". Το χειρότερο όμως είναι ότι παρόλα αυτά τα αίσχη, κανένας μα ΚΑΝΕΝΑΣ δε μπορούσε να σταματήσει να βλέπει! Δεν ξέρω τι συμφωνία με το διάολο είχε κάνει ο Spelling, αλλά σεζόν μπαίνει σεζόν βγαίνει, χάφταμε ό,τι σκατά μας σέρβιρε και ζητούσαμε και περίσσεμα.


The Ugly...

Αθήνα
Όποιος έζησε το κέντρο στα 90s ξέρει πολύ καλά πως εκείνη την εποχή η Αθήνα ήταν πραγματικά ο πρωκτός της Γης. Ξεχάστε τα 5-6 νεοκλασικά που έχουμε σήμερα. Τότε, κάθε μα κάθε κτίριο έμοιαζε με τεράστια χημική τουαλέτα. Μοδάτα μαγαζιά τύπου H&M, Bershka κλπ ούτε για αστείο. Τα στενά της Πλάκας ήταν κανονικοί δρόμοι με αυτοκίνητα και βρώμαγαν σα νεκροψία. Η Αρεοπαγίτου ήταν λεωφόρος. Εκεί που τώρα περπατάς και θαυμάζεις το νέο μουσείο, πριν από 15 χρόνια είχαν μποτιλιάρισμα τα Γιούγκο, τα Χιουντάι και τα μουσταρδί κωλο-τρόλεϊ που μας πούλησαν οι Ρώσοι.
ΜΜΜΜ... ΟΜΟΡΦΙΑ!
Στη μεριά του Θησείου ήταν ακόμα χειρότερα. Ξέρετε το κομμάτι της Αρεοπαγίτου που έχει τις καφετέριες και τα γηπεδάκια 5x5, όλοι βολτάρουμε από κει. Θυμάστε τι ήταν παλιά; Όχι; Θα σας θυμίσω εγώ! Ήταν μια αλάνα που παρκάρανε τα φορτηγά τους οι γύφτοι και πούλαγαν κότες! ΚΟΤΕΣ!!! Εντάξει, δε λέω ότι σήμερα η Αθήνα είναι ο επίγειος παράδεισος, με συντριβάνια, κρεμαστούς κήπους και μοντέρνα κτίρια που απορείς πώς στέκονται με τόσο περίεργο σχήμα. Αλλά γαμώ το κέρατό μου, μπορείς να πας σε 2-3 μέρη χωρίς μετά να θέλεις να βάλεις φωτιά στα μάτια σου και να τα θάψεις. Επίσης, πολύ σημαντικό, κάτω απ' την Ακρόπολη πλέον ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΚΟΤΕΣ!!! Πουλάνε μηχανικές κότες με πράσινα LED για μάτια. Πρόοδος.

Ρούλα Κορομηλά
Στην ιστορία της ελληνικής σόου-μπιζ σχεδόν όλοι ήταν κάποια στιγμή πρόθυμοι να πουλήσουν την ψυχή τους στο διάολο. Η Ρούλα Κορομηλά πούλησε την ψυχή της, το σώμα της, τα συναισθήματά της, το πνεύμα της και έριξε και δώρο δυο τσιμπούκια, ένα γαμήσι απ' τον κώλο κι ένα DVD της πρώτης σεζόν Saved By The Bell, έτσι για να κάνει πιο δελεαστική την προσφορά της στον Άρχοντα του Σκότους. Και αν μη τι άλλο ανταμείφθηκε. Παρουσίασε για πολλά χρόνια τον πρωινό καφέ και εκατοντάδες σόου όπως "Μπράβο", "Μραβίσιμο", "Μπράβο, έκανες την τύχη σου", "Μπράβο, είσαι η καλύτερη" και "Μπράβο μαλάκα, μου έγδαρες τον προφυλακτήρα". Μόνο που υπήρχε ένα πρόβλημα: σε αντίθεση με συναδέλφισες σόου-γούμανς όπως η Κουλιανού και η Λογοθέτη (βυζάρες!), η Ρούλα ήταν μια ΜΠΑΖΟΛΑ! Και μάλιστα μια γριά μπαζόλα! Όλος ο αντρικός πληθυσμός την έβριζε αδιάκοπα και της έλεγε να αφήσει τα σόου στα μουνιά και να παρουσιάσει καμιά μαγειρική εκπομπή απ' την κουζίνα της! Και αντί να κρυφτεί στο πιο βαθύ μπουντρούμι της Βαστίλης, τι κάνει η βρωμιάρα; Γυμνή φωτογράφιση!
ΚΑΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ... ΜΑΛΑΚΩΣΤΕ!
Χαχαχα! Το είχατε ξεχάσει αυτό ε; Το είχατε θάψει στην πιο απόμακρη γωνιά του μυαλού σας ελπίζοντας να μη βγει ποτέ από εκεί μέσα! Guess again, suckers!

Ευχούληδες
Τη δεκαετία του '90 για κάποιο λόγο υπήρχε τουλάχιστον ένα από αυτά τα εκτρώματα σε κάθε ελληνικό σπίτι. Ο Ευχούλης κυκλοφορούσε στα ψιλικατζίδικα ως κουκλάκι, μπρελόκ, διακοσμητικό μολυβιού και διάφορες άλλες μεταλλάξεις. Δεν ξέρω αν μπορώ ακριβώς να το περιγράψω. Πολύ χοντρικά, ήταν σαν ένα μωρό Σούπερ-Σάγια που έβαψε το μαλλί, έκανε αποτυχημένο μπότοξ και μετά παγιδεύτηκε για 8 ώρες μέσα σε μηχανή σολάριουμ.
Το αποτέλεσμα ήταν ένας φρικαλέος συγγενής του Τσάκι σε χρώμα σκούρο χατζαπλαστί, με ελεφαντίαση στις πατούσες, μάτια τουρλάνοιχτα σαν τον Άλεξ απ' το Κουρδιστό Πορτοκάλι και ένα φο-μπιζού χωμένο στον αφαλό. Χέσε ψηλά κι αγνάντευε! Το κόνσεπτ και καλά ήταν να τον τρίβεις για να σου βγαίνουν οι ευχές, εξ' ου και το όνομα Ευχούλης. ΕΕΕ! "Δεκατριάχρονα κοριτσάκια, τρίψτε με χαμηλά στην κοιλίτσα και θα πραγματοποιήσω όλες σας τις ευχές"...; Τα μουνόπανα μου έκλεψαν την ατάκα!


Credits: Λουκάς για το info περί Θησείου, Χάρης 2 που πρότεινε τη Ρούλα, Βαγγέλης για το "Καθολικός παπάς" joke.

Friday, November 13, 2009

Πού είναι τα ιπτάμενα αμάξια;

Κάθε φορά που γράφω άρθρο και θέλω να προσθέσω μια εικόνα, ο επεξεργαστής κειμένου του blogger με πηδάει ασάλιωτο. Αλλάζει το μέγεθος του κειμένου, τη γραμματοσειρά και προσθέτει μία ή δύο έξτρα κενές γραμμές σε κάθε παράγραφο. Το κινητό μου χάνει το σήμα του κάθε φορά που κρύβομαι πίσω από ένα δέντρο. Το MSN μου έκανε update για να δουλεύει "καλύτερα" και εδώ και δύο μέρες καταφέρνει να μπει online πιο σπάνια κι απ' τη γιαγιά μου. Το XBOX μου διαβάζει τα mpeg αλλά τα παίζει με καθυστέρηση ήχου. Ο φούρνος μου μετά από διακοπή ρεύματος χρειάζεται ειδική διαδικασία reset για να λειτουργήσει πάλι!... Μάλλον καταλαβαίνετε πού το πάω. Η μόνη μου συσκευή που δουλεύει όπως υπόσχεται ο κατασκευαστής είναι το παλιό μπλέντερ της μάνας μου. ΜΠΡΑΒΟ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ! Κατάφερες να φτιάξεις μια μηχανή με σταθερές επιδόσεις και σου πήρε μόνο 50 χρόνια. Και σ' ανώτερα!

Ο νόμος του Moore λέει ότι η υπολογιστική δύναμη των επεξεργαστών σε επίπεδα τσιπ διπλασιάζεται περίπου κάθε 18 μήνες. Αυτό που παρέλειψε να μας πει όμως ο πούστης είναι ότι το εκάστοτε software είναι τόσο βαρύ και bugαρισμένο, που απαιτεί επεξεργαστή με δυνατότητες διπλάσιες συν κάτι ακόμα. Κοινώς, κάθε 18 μήνες φτάνουμε στο ίδιο σημείο αποτυχίας με παλιά, απλά πιο γρήγορα και με ωραιότερα γραφικά.

Δεν υπάρχει πιο τραγικό και ταυτόχρονα πιο αστείο παράδειγμα αυτού του φαύλου κύκλου από τη ρομποτική. Σκεφτείτε το:
Μ.Ι.Τ., 1980: Το ρομπότ κάθεται και τρέμει για 10 λεπτά. Μετά αρχίζει να τσουλάει, αποφεύγει την καρέκλα, ακολουθεί τον τοίχο, αποφεύγει το τραπέζι...
Μ.Ι.Τ., 1990: Το ίδιο.
Μ.Ι.Τ., 2000: Το ίδιο!
Πηγαίντε ΑΥΡΙΟ σε κάποιο εργαστήριο ρομποτικής έρευνας και ζητήστε να σας δείξουν το καλύτερο ρομπότ τους. Θα κάνει ακόμα αποφυγή εμποδίων σε επίπεδες επιφάνειες!



Το βίντεο συμβολίζει τέλεια τη λούπα στην οποία έχουμε πέσει. Χρησιμοποιούμε όλο και πιο περίπλοκη τεχνολογία για να κάνουμε την ίδια χαζομάρα ξανά και ξανά. ΟΚ ΟΚ, δε θέλω να είμαι άδικος. Ας το πάρουμε λίγο σοβαρά. Το πρόβλημα με την καθημερινή τεχνολογία είναι η εφαρμογή της αποκλειστικά και μόνο σε εμπορεύσιμα είδη. Αυτό σημαίνει τρία πράγματα:

Πρώτον, οι χρήσιμες φουτουριστικές ανακαλύψεις που είναι ήδη εδώ, παραμένουν "κλειδωμένες" προς το κοινό επειδή δεν είναι ανταγωνιστικές ή δεν ανταποκρίνονται σε έρευνες των καριόληδων του τμήματος μάρκετινγκ. Δε θέλω το κωλο-iPod μου σε μέγεθος υπόθετου και πιο γυαλιστερό ή πιο άσπρο ή πιο γκέι. Το μόνο που θέλω είναι να κάνω drag and drop τα τραγούδια μου από οποιοδήποτε PC, να πατάω play ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ!!! Δε θέλω το Word μου να έχει 3.000 γραμματοσειρές και νέα χαριτωμένα clip art. Θέλω να ανοίγω κείμενα που ήταν γραμμένα σε παλιότερες εκδόσεις ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ!!! Δε θέλω το DVD μου να δείχνει 5 δευτερόλεπτα animation κάθε γαμημένη φορά που αλλάζω σελίδα στο μενού, ούτε να έχει 80 featurettes για το ποιο αρχίδι έξυσε ο βοηθός οπερατέρ την τέταρτη μέρα των γυρισμάτων. Θέλω απλά να το αγοράζω από οποιαδήποτε χώρα ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ!!! Επίσης, θέλουμε σε όλες τις συσκευές μας τα παρακάτω και ΜΟΝΟ τα παρακάτω: RCA για το A/V, mini-jack για τα ακουστικά, USB για τα δεδομένα και στρογγυλό βύσμα output 500mA για το ρεύμα. Όχι διαφορετικό βύσμα για κάθε εταιρεία και για κάθε μοντέλο. Μόνο με τους φορτιστές που έχουν μαζευτεί σπίτι μου φτιάχνω 15 post-modern γλυπτά για την επόμενη Μπιενάλε!

Δεύτερον, οι αναβαθμίσεις της καθημερινής τεχνολογίας δεν είναι ποτέ άμεσα εφαρμόσιμες για τον κάθε ουγκαμπούγκα που τις αγοράζει. Θα σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: το Word έχει τους λεγόμενους στηλοθέτες, που σου επιτρέπουν να γράφεις κείμενο σε διάφορα σημεία της σελίδας με καλή ευθυγράμμιση. Όποιον έχω δει στη ζωή μου να γράφει στο Word, τοποθετεί τις λέξεις πιο μέσα στη σελίδα ως εξής: space, space, space, space, space, enter, enter, enter, enter, space, space, space... Αυτό τι σημαίνει; Ότι η τεχνολογία "στηλοθέτης" είναι ατελής και δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας. Η Microsoft όμως συνεχίζει να την έχει αυτούσια σε κάθε έκδοση του Word. ΓΙΑΤΙ;

Τρίτον, η τακτική "βελτιώνω μια συσκευή απλά χώνοντας περισσότερα μπιχλιμπίδια πάνω" έχει επικρατήσει εις βάρους της πραγματικής αναβάθμισης. Πριν μικρύνεις ΚΙ ΑΛΛΟ το κινητό, βεβαιώσου πρώτα ότι πιάνει σήμα μισό μέτρο κάτω απ' τη γη! Και πριν του βάλεις κάμερα 8 megapixel, βεβαιώσου ότι η 5 megapixel που είχε πριν μπορεί να φωτογραφίσει σε φως χαμηλότερο από αυτό που βγαίνει όταν σκάει πυρηνική βόμβα! Και πριν του βάλεις δυνατότητα αναπαραγωγής βίντεο και κινούμενα screen saver και animation στο μενού, βεβαιώσου ότι η μπαταρία που έχει δεν είναι τρεις γενιές πίσω και αποφορτίζει μετά από μισή ώρα! Κοινώς, αντί να χαραμίζεις χρόνο και μυαλά για να το στολίζεις με μαλακίες, ΚΑΝΤΟ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ!

Η τεχνολογία προχωράει. Αλλά δεν προχωράει με την ταχύτητα και τους τρόπους που όλοι είχαμε πείσει τους εαυτούς μας ότι θα προχωρούσε. Πόσα χρόνια θυμάστε που μας λένε ότι μπορούμε να στήνουμε οικιακό δίκτυο; Δέκα; Δώδεκα; Τελικά το καταφέραμε κουτσά στραβά φέτος με τα Windows 7. ΦΕΤΟΣ! Ακόμα και το ίντερνετ δε βγήκε αυτό που περιμέναμε. Παλιά οι πληροφορίες ήταν δύσκολες να βρεθούν. Τώρα είναι δύσκολο να φιλτραριστούν από τις τσόντες και τις διαφημίσεις καζίνο. Ναι, μπορεί το ίντερνετ να έκανε διαφορά σε μερικές διπλωματικές εργασίες φοιτητών, αλλά αν το πάρεις καθαρά ποσοστιαία, κατέληξε να είναι ακόμα ένα μέσο για να ψωνίζουμε και να βροντάμε μαλακία. Το μόνο που έχει βελτιωθεί αντικειμενικά με την τεχνική πρόοδο είναι η αποτελεσματικότητά μας να ανατινάζουμε τα 10-20 γυναικόπαιδα του 3ου κόσμου, που είχαν το θράσος να επιζήσουν απ' την ελονοσία και το AIDS.

Θυμάστε τις παλιές ταινίες επιστημονικής φαντασίας του '50, που έδειχναν πώς θα είναι το "έτος 2000"; Όλοι είχαν jetpack, αυτόματες κουζίνες, ιπτάμενα αμάξια, ρομπότ που τους έπλεναν τα αρχίδια και πόρτες που άνοιγαν αυτόματα κάνοντας "ΣΣΣσσσ". Αισίως πλησιάζει το 2010... ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ!

Στα 8 μου χρόνια πήρα το πρώτο μου PC. Ήταν ένα 386 στα 33 MHz που αν πάταγες το turbo ανέβαινε στα 133 MHz, με Windows 3.1, πασιέντζα και Word Perfect. Θυμάμαι που όλα έτρεχαν με μέτρια προς χαμηλή ταχύτητα, κρασάροντας κάθε λίγο. Όταν ρωτούσα τον πατέρα μου γιατί, μου απαντούσε: "Όταν βγει το 486, θα δεις. Όλα θα τρέχουν τέλεια". Παίρνουμε λοιπόν το 486 και το ανοίγω με ανυπομονησία. Μαντέψτε τι γινόταν: όλα έτρεχαν με μέτρια προς χαμηλή ταχύτητα, κρασάροντας κάθε λίγο. "Γιατί μπαμπά ξανά τα ίδια;"... "Δεν είναι ξανά τα ίδια, παιδί μου. Τώρα έχουμε σαφώς ΑΝΩΤΕΡΑ προγράμματα... για να τρέχουν με μέτρια προς χαμηλή ταχύτητα, κρασάροντας κάθε λίγο. Νιώσε την πρόοδο"!

Σχεδόν δύο δεκαετίες έχουν περάσει και ακόμα να την νιώσω.
Εκεί που πάω να την αγγίξω λίγο,
το blogger αλλάζει τη στοίχιση του κειμένου χωρίς να έχω πατήσει τίποτα!
Και η πρόοδος εξαφανίζεται.
Σαν τον Κάιζερ Σόζε.

Saturday, November 7, 2009

Μικρές λεπτομέρειες της ζωής Vol. 2

Τέρμα οι γενικότητες του πρώτου άρθρου. Let's get HARDCORE!
(Κοινώς, ή ισχύουν τα παρακάτω ή έχω Tourette's και πρέπει να ανησυχώ...)

- Κάθε φορά που πας να πεις σε μια πρόταση "17ος αιώνας", το μυαλό σου τρώει σκάλωμα αν αυτό σημαίνει 1700 ή 1600 ή 1800 και χάνεις τον ειρμό σου.

- Υπάρχουν 10 με 15 συγκεκριμένα τραγούδια που σε ανατριχιάζουν. Δεν ξέρεις γιατί και δε χρειάζεται να αγαπάς ή να μισείς τα εν λόγω τραγούδια. Απλά σε ανατριχιάζουν. Και 20 χρόνια αργότερα να τα ξανακούσεις, πάλι θα ανατριχιάσεις.

- Όταν μισοκλείνεις τα μάτια σου μπροστά σε φως, βλέπεις μικρά κυκλάκια που αιωρούνται μέσα σε άλλα μικρά κυκλάκια. Μάλιστα μικρός αναρωτήθηκες αν αυτό που βλέπεις είναι κύτταρα ή μόρια.

- Γράφεις με ανεξίτηλο μαρκαδόρο και πριν τον καπακώσεις, παίρνεις μια τζούρα.

- Ξεκολλάς τα στερεοποιημένα κεριά από το πιάτο που τα είχες βάλει να κάψουν το προηγούμενο βράδυ. Για κάποιο λόγο, όσο μεγαλύτερο είναι το κομμάτι που καταφέρεις να ξεκολλήσεις, τόσο πιο όμορφα νιώθεις. Αν μάλιστα ξεκολλήσεις ΟΛΑ τα κεριά μαζί και βγει μια μονοκόμματη μάζα στο σχήμα του πιάτου, ακόμα καλύτερα!

- Χέζεις και η κουράδα κόβεται στα δύο πριν προλάβεις να τη βγάλεις όλη και τσαντίζεσαι γιατί τώρα πρέπει να σκουπίζεσαι κανα μισάωρο.

- Όταν ήσουνα μικρός έστηνες όρθιο το μαξιλάρι σου και έκανες καρατιές πάνω του. ΠΑΡΑΔΕΞΟΥ ΤΟ!

- Απορείς τι ποικιλία καπνίζουν αυτοί που σκέφτονται ονόματα για τα άλογα στις κούρσες: "Και έφυγαν! Προηγείται το Μπλου Ρίμπον και πίσω του ο Αχυρένιος Χίτλερ. Βγαίνει από δεξιά το Στραβό Αλενάκι και περνάει τον Γκόλντμπεργκ. Ακολουθεί η Μαργαρώ και ο Σίφουνας από Τυρί. Στραβό Αλενάκι και Αχυρένιος Χίτλερ για το φίνις!". Πολλά ναρκωτικά...

- Έχεις μπροστά σου το αγαπημένο σου γλυκό, θέλεις να το φας αλλά ταυτόχρονα ένα μικρό μέρος του μυαλού σου θέλει να το τρίψεις στα μούτρα σου ηδονικά... μμμμμ...

- Για κάποιο λόγο το νερό γίνεται πιο ζεστό όταν χαμηλώνεις την ένταση στο ντους.

- Κάνεις ένα cool κασκαντερικό (πχ. πιάνεις στον αέρα ένα ποτήρι που έπεφτε απ' το τραπέζι) και μετά κοιτάς γύρω γύρω να τσεκάρεις αν είδαν οι γύρω πόσο γαμάω ήσουνα, αλλά τελικά διαπιστώνεις ότι δεν το πρόσεξε κανείς και στεναχωριέσαι.

- Αν χέσεις ευκοίλια τραβάς το καζανάκι και χαζεύεις το νερό που από καφέ γίνεται σιγά σιγά διαφανές.

- Πού και πού θα πετύχεις να σε ενοχλεί η λεγόμενη "γενναία μύγα". Μια μύγα που όσο και να τη διώχνεις με το χέρι σου, δε μασάει και προσπαθεί να κάτσει πάνω σου no matter what!

- Όταν ακούς ένα δίσκο, που ο τίτλος του ΔΕΝ είναι ίδιος με έναν απ' τους τίτλους των τραγουδιών, αλλά τον εντοπίσεις σε κάποιο ξέμπαρκο στίχο, αυτόματα χαίρεσαι και ο δίσκος ανεβαίνει λίγο στην εκτίμησή σου.

- Αναρωτιέσαι αν σε όλους τους κάμπους φυσάει τόσο πολύ ή μόνο σε αυτούς που χτίζουμε αεροδρόμια.

- Υπάρχει σίγουρα τουλάχιστον μία στιγμή της ζωής σου όπου μπέρδεψες τους Woody Harleson, Mathew McConaughey και Owen Wilson.

- Όταν ήσουνα μικρός, νόμιζες ότι το μουνί ήταν πιο πάνω και πιο μπροστά απ' ότι είναι στην πραγματικότητα. Δηλαδή περίπου εκεί που είναι το πουλί σου.

- Είσαι σε καφετέρια και γυρνάς από την τουαλέτα στο τραπέζι σου. Στα μισά του δρόμου συνειδητοποιείς ότι έχεις συγχρονίσει το βήμα σου με το μπιτάκι που παίζει, οπότε πρέπει να καταβάλλεις προσπάθεια να το ξε-συγχρονίσεις για να μην φαίνεται στους γύρω ότι περπατάς σαν μοντέλο.

- Φτερνίζεσαι πολύ πνιχτά και ΠΟΛΥ δυνατά και για τα επόμενα 5-6 δευτερόλεπτα πονάει ο πρωκτός σου.

- Βάζεις το ψωμί στη φρυγανιέρα που υποτίθεται πως είναι αυτόματη, αλλά επειδή είσαι ανυπόμονος επιστρέφεις κάθε 20 δευτερόλεπτα να δεις αν είναι έτοιμο, αχρηστεύοντας έτσι το "αυτόματο" concept της φρυγανιέρας.

- Το καυτό κρέας είναι καυτό. Αλλά οι καυτές πατάτες είναι ΠΙΟ ΚΑΥΤΕΣ!

- Γαμάς και έχει μπει αέρας στο μουνί της γκόμενας. Οπότε μόλις σηκωθεί να πάει στο μπάνιο... ΠΡΡΡΛΟΦ ΠΛΟΡΡΡΡΡΦ ΠΛΡΡΡΡΡΡ...

- Κάθεσαι στην άκρη ενός ψηλού μπαλκονιού ή στην κουπαστή ενός πλοίου ή στην αποβάθρα του μετρό και καμιά φορά ακούς μια φωνούλα στο πίσω μέρος του μυαλού σου να σου λέει "πήδα κάτω!".

- Όταν κατουράς γρήγορα επειδή βιάζεσαι να φύγεις, τραβάς το καζανάκι πριν τελειώσεις το κατούρημα, ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΕ ΚΑΤΙ!!!

- Κάπου στο δωμάτιό σου ή στο μπάνιο βολοδέρνει μια κολόνια Str8 που σου έφεραν δώρο πριν από 80 χρόνια, δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ αλλά για κάποιο λόγο δεν την πετάς.

- Κλασικοί εφιάλτες: Σε κυνηγάνε και θέλεις να τρέξεις αλλά οι μύες σου δε μπορούν, πέφτεις από ψηλά και ξυπνάς αμέσως πριν σκάσεις στο έδαφος, είσαι σε ένα μικρό ασανσέρ που κατεβαίνει και δε σταματάει στο ισόγειο, συνεχίζει για 40-50 υπόγεια πιο κάτω και τελικά βγάζει σε μια "μυστική" πολυκατοικία που κρυβόταν δίπλα ή "μέσα" στη δικιά σου.

- Όταν ήσουν πολύ μικρός και πρωτοείδες το εξώφυλλο μέταλ δίσκου, τρόμαξες λίγο και μετά ένιωσες τύψεις ότι μπορεί να έγινες σατανιστής που το είδες.

- Πας να κάτσεις στη χέστρα χωρίς να έχεις δει ότι το κάθισμα είναι σηκωμένο και αυτά τα έξτρα 2 εκατοστά που θα διανύσει ο κώλος σου για 2/10 του δευτερολέπτου σου φαίνονται σαν ελεύθερη πτώση από 10 μέτρα ύψος.

- Μερικές λέξεις όταν τις σκέφτεσαι μες στο κεφάλι σου έχουν το δικό τους "χρώμα". Δε χρειάζεται η λέξη να περιγράφει κάποιο αντικείμενο με το συγκεκριμένο χρώμα. Μπορεί να είναι και εντελώς άσχετο, π.χ. κουζίνα = κίτρινο ή Ομόνοια = μπλε.

- Ό,τι ηλικία κι αν έχεις φτάσει, πάντα θα παίζεις με τα χνώτα σου κάνοντας "χου-χου" την πρώτη κρύα μέρα του φθινοπώρου.

- Για κάποιο λόγο, τα καλώδια του PC γίνονται πλεξούδα πίσω από το γραφείο, παρόλο που δεν τα αγγίζεις για μήνες! Λες και περνάει από πίσω απ' το γραφείο ένας Καλικάντζαρος και τα μπερδεύει όταν εσύ κοιμάσαι.

- Έχεις πάνω από δύο γνωστούς που λέγονται Κώστας και Γιώργος και τους μπερδεύεις τα ονόματα, αλλά αυτό γίνεται μόνο με τα "Κώστας" και "Γιώργος". Άλλα κλασικά ονόματα όπως "Νίκος" ή "Γιάννης" δεν τα μπερδεύεις ποτέ.

- Παίρνεις 3 κομμένα νύχια και σχηματίζεις ένα smiley face.

- Ακούς ένα φρεσκοκατεβασμένο τραγούδι ξανά και ξανά στο mp3 player σου και αναπόφευκτα μαθαίνεις τους στίχους όπως ΕΣΥ νομίζεις ότι είναι εκείνη την ώρα. Αλλά μόλις γυρίσεις σπίτι σου και δεις τους ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ στίχους, τσαντίζεσαι γιατί τα σημεία που δεν είχες εκτιμήσει σωστά πρέπει τώρα να τα μάθεις απ' την αρχή. Νοσταλγικό παράδειγμα: "Transformers! ΟΠΤΙΜΙΤΣ ΜΠΙ ΑΪ!"

- Συνδέεις βύσμα USB στη θύρα του και με το που κάνει αυτό το "κλακ", ηδονίζεσαι λίγο...

- Γαμάς πολλή ώρα στη ζέστη και οι δύο κοιλιές που τρίβονται με τον ιδρώτα αρχίζουν να βγάζουν ήχους κλανιάς. Οπότε η γκόμενα χαμογελάει αμήχανα προσπαθώντας να αλλάξει λίγο στάση.

- Βάζεις μπαταρίες στο τηλεκοντρόλ ή στην ψηφιακή και σκέφτεσαι ότι γεμίζεις καραμπίνα.

- Μια-δυο φορές το χρόνο θα σου κολλήσει το πιο ηλίθιο τραγούδι στον κόσμο, χωρίς καν να το έχεις ακούσει πρόσφατα. Και θα γελάς μόνος σου στο λεωφορείο που το τραγουδάς μες στο κεφάλι σου. Κλασικά υποψήφια για αυτή τη δουλειά:
"Ήρεμα", "Εσύ τι λες" και "Μεσιέ Κανιμπάλ" (και μόλις στα κόλλησα για την υπόλοιπη μέρα. ΧΑΧΑΧΑΧΑ).



Περισσότερες μικρές λεπτομέρειες της ζωής εδώ.

Credits: Παναγιώτης για το "Κώστας vs Γιώργος", Δέσποινα για το "κοιλιές που κλάνουν".

Sunday, November 1, 2009

21+1 γυναικο-συμβουλές που δε θα βρείτε στο Cosmo

Το άρθρο αυτό απευθύνεται στη γυναίκα αναγνώστρια του faeenamalaka. Συμβουλές που θα κάνουν τη ζωή και τη συμβίωσή σου με το αντίθετο φύλο πιο αρμονικές.

Αγαπητή αναγνώστρια:

1. Μείνε στο θέμα! Όταν ξεκινάς να λες μια ιστορία, φρόντισε να την τελειώνεις πριν αρχίσει να διακλαδώνεται σε 188.000 υπο-ιστορίες. "Πήγα σούπερ μάρκετ, πήρα μια μπριζόλα, γύρισα σπίτι, τη μαγείρεψα και την έφαγα και ήταν ωραία"! Όχι "πήγα στο σούπερ μάρκετ, όχι το Βασιλόπουλο που έχουμε δίπλα. Το άλλο, που έχει τον καλό κρεοπώλη. Ξέρεις, εκεί που μένει η Μαρία η Αστραποκλανίδου. Αυτή χώρισε τελικά με τον Σπύρο γιατί δεν άντεχε το σκύλο του. Εκείνο που είναι διασταύρωση γκριφόν με κάτι άλλο και έχει χρώμα καστανό. Όχι ακριβώς καστανό βασικά. Κάτι σαν καφέ του βελανιδιού. Αυτά τα βελανίδια που φυτρώνουν στο δυτικό Βλαδιβοστόκ. Αχ, πότε θα πάμε ένα ταξίιιιιδιιιιιιιιι...;". ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ!!! ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΚΕΙ;;; ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ!!!

2. Μην παίρνεις το ασανσέρ για να κατεβαίνεις από τον 1ο στο ισόγειο. Ή τουλάχιστον πάρτο αλλά μετά μη μας το παίζεις καπάτσα και δραστήρια, γιατί σε κάνει να φαίνεσαι ένα ζαχαρένιο ευάλωτο γυναικάκι.

3. Κανένας δε θέλει να ακούσει για το όνειρο που είδες χθες. ΚΑΝΕΝΑΣ! Καταλαβαίνω ότι ένα όνειρο είναι πολύ ενδιαφέρον για σένα που το βλέπεις διότι ακριβώς, δεν το βλέπεις μόνο. Το ζεις! Αλλά για εμάς τους υπόλοιπους είναι εξίσου βαρετό και εκνευριστικό με το CD του Kiss FM που παίζει σε λούπα εδώ και 6 μήνες στη δουλειά μου και κοντεύει να με τρελάνει! Πραγματικά, αν κάποιος μου πρόσφερε πτυχίο ψυχολογίας και έτοιμη στρωμένη δουλειά με γραφείο στο Manhattan, θα την απέρριπτα για να αποφύγω αυτή και μόνο την αγγαρεία!

4. Οι οδηγίες στο γλειφομούνι είναι απόλυτα ευπρόσδεκτες. Κοίτα. Το ξέρουμε ότι η πίπα είναι δύσκολη σαν πράξη για σένα. Αλλά με το που μάθεις να πιπώνεις σωστά ΕΝΑΝ άντρα, τέλειωσε! Πήρες πτυχίο. Εγώ μπορώ να σε κλωνοποιήσω, να μάθω να γλείφω τέλεια τον κλώνο σου μέχρι να χύνει νταμιτζάνες και μετά να έρθω με την ίδια τεχνική σε σένα και να φάω ξύλο! Μην κάθεσαι λοιπόν με τα κανιά σου ανοιχτά και με το αινιγματικό ύφος που λέει: "Να το μουνί. Βρες άκρη". Άνοιξε το ξερό σου και πες καμιά κουβέντα.

5. Μάθε να δέχεσαι κομπλιμέντα. Όταν λέμε "Είσαι πολύ όμορφη σήμερα" δεν εννοούμε "Όλες τις προηγούμενες μέρες ήσουνα μπαζόκαδος από γιαπί στο Μενίδι, αλλά σήμερα το 'σωσες"!

6. Όταν ντύνεσαι σαν πουτάνα, σαν πουτάνα θα σου φέρονται. Ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ. Αν βγαίνεις το βράδυ με πρόκα μαλλί μες στα μούτρα, smoky μάτι, κρίκους-ζάντες και φόρεμα με τον μισό κώλο να κρέμεται απ' έξω, μην ρωτάς μετά πού είναι όλα τα "καλά παιδιά" και γιατί δε σε εκτιμάει κανένας για αυτό που είσαι.

7. Δε θα μας φτάσεις ποτέ στη μαλακία. Όσο κι αν το παίζεις τζόβενο στις αγοροπαρέες σου, ότι και καλά βλέπεις τσόντες από μικρή και αυνανίζεσαι συχνά και άλλα τέτοια, δεν έχει να κάνει. Η μαλακία στον άντρα δεν είναι ούτε αστείο, ούτε κάτι γλυκούλι που κάνουμε για να περνάμε καλά. Είναι σκοτεινό και άρρωστο. Ένας εθισμός που καταλαμβάνει μεγάλο κομμάτι της ημέρας μας, τόσο στο σχεδιασμό όσο και στην εκτέλεση. Η γυναίκα για να αυνανιστεί θέλει να είναι ζεστά και άνετα, με την ταινιούλα της, το παπλωματάκι της, το μπανάκι της και όλα τα ωραία. Όχι πως δεν απολαμβάνει και ο άντρας τα παραπάνω. Αλλά αν χρειαστεί, μπορεί να βαρέσει μαλακία πίσω από ένα σκουπιδοντενεκέ σε σκοτεινό σοκκάκι, χρησιμοποιώντας για υλικό το τελευταίο φωτορεπορτάζ του Έψιλον με εικόνες από νεκρά παιδιά στο Μπαγκλαντές. Εσύ μπορείς;

8. Η κολλητή σου ήταν και θα είναι πάντα ένα θύμα. Δεν πρόκειται ποτέ να χωρίσει τον μαλάκα γκόμενό της που την καταπιέζει/κερατώνει/βαράει. Πες της να το αποδεχτεί, να γίνει η νοικοκυρούλα που πάντα της άξιζε να γίνει και να σταματήσει να το παίζει επανάσταση μια φορά το τρίμηνο.

9. Όταν χύνω, μη βάζεις το άλλο σου χέρι μπροστά για "ασπίδα". Το σπέρμα είναι ιερό για τον άντρα! Αν δεν έχεις σκοπό να το φιλοξενήσεις στο κορμί σου για τα 30 γαμημένα δευτερόλεπτα που θα δει τον μάταιο τούτο κόσμο, τότε μη μπεις καν στον κόπο να μας κάνεις πίπα/μαλακία. Δε θέλουμε ελεημοσύνες!

10. Μην παίρνεις ταξί για 3 τετράγωνα δρόμο! Είναι ακριβό, είναι ξεφτίλα και δίνεις λεφτά στην πιο μισητή φάρα της Ελλάδας. Να πα να γαμηθεί και ο κυρ-Βασίλης και η μοναδική του εξυπηρέτηση! Και κάτι ακόμα: όταν κάνεις σήμα σε ελεύθερο ταρίφα και αυτός σταματάει, είναι υποχρεωμένος να σε πάει όπου του πεις. ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΛΟΙΠΟΝ! Δεν του φωνάζεις τον προορισμό απ' το παράθυρο, λες και κάνεις οντισιόν για την κούρσα.

11. Η σωστή πίπα έχει ως εξής: Στοματάκι μέεεεσα, στοματάκι έεεεξω και με το χέρι να ακολουθεί το στόμα με διαφορά φάσης 1/2Τ. Η πίπα "βάζω στο στόμα μόνο το κεφαλάκι, κάθομαι ακίνητη με ύφος "χάρη σου κάνω μαλάκα" και παίζω το υπόλοιπο πουλί με το χέρι μου" είναι μια πίπα αποστειρωμένη και Οργουελική! Μόλις χύσω, βάλε να πιούμε λίγο τζιν της νίκης και πάμε να σκοτώσουμε προλετάριους στην Ανατολασία.

12. Βάλε την κανέλα στον κώλο σου! Δε θέλουμε ούτε τσίχλες κανέλα, ούτε καραμέλες κανέλα, ούτε σαμπουάν κανέλα, ούτε υπόθετο κανέλα. Με εξαίρεση τα σουτζουκάκια και το ρυζόγαλο, η κανέλα είναι απαίσια και αρέσει μόνο σε σένα. Το μόνο που θέλω να μου προσφέρεις απ' την τσάντα σου είναι χαρτομάντηλα, ντεπόν και το κινητό μου που στο έδωσα για να μην το κρατάω όλο το βράδυ.

13. Μην μπεις στον κόπο να μας βαρέσεις σκέτη μαλακία. Εκτιμάμε τον ενθουσιασμό σου, ξέρουμε πού το πας, αλλά αγάπη μου... ΤΑ ΒΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΣΤΕΡ!!! Αν κρατήσεις ατόφια τη μαλακία και δεν την βοηθήσεις με τίποτε άλλο, απλά καταλήγεις να μας εκνευρίζεις γιατί είμαστε μονίμως σε μια κατάσταση "σχεδόν τελειώνω αλλά δεν τελειώνω". Είναι σαν να μας βαράει μαλακία ένας καθυστερημένος, με το αριστερό του χέρι, πάνω σε μονόκυκλο, υπό την επήρεια ψυχοτροπικών μανιταριών, που μόλις έφαγε ντιρέκτ στο σαγόνι από τον Μάικ Τάισον. Το μόνο που θέλουμε να κάνουμε εκείνη την ώρα είναι να σας χώσουμε γονατιά στο λαρύγγι και να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Με 3 παιξιές το 'χουμε! Αν θέλεις να διασκεδάσεις με το πουλί μας, δοκίμασε πρώτα όλα τα υπόλοιπα που δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς γκόμενα και άστο αυτό κάπου στη μέση για "αλατοπίπερο".

14. Πάρε κανα κιλό. Τώρα που έρεψες εν όψει καλοκαιριού, μπορεί να αρέσεις στις φίλες σου τη Ρία και τη Σίλια και τη Μάρη, αλλά μάντεψε σε ποιον ΔΕΝ αρέσεις: σε μένα και τον Μπάμπη και τον Στάθη και τον Νώντα! Το ερωτικό κάλεσμα του ανθρώπου είναι το γυναικείο περπάτημα όταν το κοιτάς από πίσω. Οι λύκοι βγάζουν οσμές, εμείς έχουμε τον κώλο σου που κουνιέται. Αν δεν έχεις τα απαραίτητα κυβικά για να πετύχεις σωστό κούνημα, την έπαθες! Άσε κάτω τη σαλάτα ΤΩΡΑ και πιάσε ένα γλυκό. Φάε ζάχαρη μέχρι να καραμελώσουν τα ζωτικά σου όργανα! Όταν σε πηδάω θέλω να ακούω "πλοφ-πλοφ", όχι "κρακ-κρακ"!

15. Παράτα από τώρα το "ψάξιμο" στη μουσική. Αργά ή γρήγορα, θα καταλήξεις να ακούς ό,τι ακούει και ο γκόμενος/μεγάλος αδερφός/κολλητός DJ που προσπαθεί να στην πέσει γράφοντάς σου CD compilations γιατί κωλώνει να στην πέσει κανονικά. Είμαστε καλύτεροι στη μουσική από σένα. Ξεκινήσαμε πιο μικροί και ασχολούμαστε πιο σοβαρά επειδή... βασικά επειδή και τότε κωλώναμε να στην πέσουμε κανονικά, αλλά δεν έχει σημασία αυτό!!! Σημασία έχει ότι η μπακουριά μας κάνει εκ των πραγμάτων πιο έμπειρους σε μουσική, ταινίες, κόμιξ, RPG, μηχανές, ηλεκτρονικά κλπ. Δέξου το!

16. Δεν υπάρχει "μαλακομαγνήτης". Αυτή η παπαριά ολκής επιστρατεύεται συνήθως από εγωκεντρικές καργιόλες που αρνούνται να κοιτάξουν την πραγματικότητα στα μάτια. "Ρε γαμώτο, έχω κάνει 18 σχέσεις και δεν τα βρήκα με κανέναν απ' τους 18. Τι διάολο, μαλακομαγνήτη έχω;". Εδώ θα αφήσω το λαό να σου απαντήσει με ένα από τα πιο σοφά ρητά του: "Ή στραβός ειν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε"! Μάλλον ΕΣΥ είσαι ανίκανη να παραμείνεις συμπαθής σε κάποιον για πάνω από 2 βδομάδες. Ο μαλακομαγνήτης είναι ένα δημιούργημα της φαντασίας, όπως ο Άη Βασίλης ή ο Μωάμεθ, με αποκλειστικό σκοπό να πετάξει κάθε ίχνος ευθύνης από πάνω σου.

17. Άσε επιτέλους την καραμέλα "οι γυναίκες είναι πιο ώριμες από τους άντρες". Μου είναι λίγο δύσκολο να σε πάρω στα σοβαρά όταν είσαι 35 χρονών γαϊδούρα και μόλις μου είπες χαχανίζοντας πόσο ερωτευμένη είσαι με τον μαλάκα απ' το Twilight.

18. Το μουνί σου είναι μια χαρά! Σταμάτα να ασχολείσαι με τη σωματική και την ψυχική του υγεία 8 φορές την ημέρα. Πας και στο κοιτάει γιατρός κάθε έξι μήνες και καλά κάνεις. Εμάς ξέρεις τι μας κάνουν τσεκ-απ κάθε έξι μήνες; ΤΙΠΟΤΑ! Μπράβο που προσέχεις την υγεία σου, αλλά τουλάχιστον στο μεσοδιάστημα μην μας τα πρήζεις με τις παράνοιές σου. "Ρεεε, είναι καλά; Δεν ξέρω... Σήμερα μυρίζει και λίγο". ΜΟΥΝΙ ΕΙΝΑΙ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ! Ασχολιόμαστε με τις έννοιες του μουνιού σου 5 μέρες το μήνα, μας φτάνουν, ευχαριστούμε. "Είσαι πολύ μαλάκας Mikeius! Κάτσε να ζήσεις τον πόνο μιας δύσκολης περιόδου και μετά μιλάς"! Κοιτα. Έχω κάτσει ένα μήνα σε ακινησία με συνθλιπτικό κάταγμα στη σπονδυλική στήλη. Έπαιρνα ενδοφλέβιο κοκτέιλ παυσίπονων σε συνδυασμό με Μεσουλίντ και Λοναρίντ και δε με έπιανε. Δεν ξέρεις τι είναι πόνος. Βούλωνε.

19. Η σωστή στάση στα τέσσερα είναι...
ΕΤΣΙ

ΟΧΙ ΕΤΣΙ ! ! !
Εντάξει; Το εμπέδωσες; Πάμ' παρακάτω.

20. Σταμάτα να παίζεις με το φαΐ σου. Αν συνεχίσεις να μιλάς ασταμάτητα και ταυτόχρονα να ξύνεις με το κουτάλι την πάστα σου χωρίς να την τρως, θα φας κλωτσιά στο μουνί, θα σου πάρω την πάστα και θα αρχίσω να τρέχω. Δέκα ώρες την έχεις μπροστά σου! Ή την τρως ΤΩΡΑ, ή μου τη δίνεις εμένα να σου δείξω εγώ πως τρώνε ένα γλυκό!

21. Μάθε τι σημαίνει "χωρίζω". Δεν θα μείνουμε φίλοι. Φίλους έχω. Αυτά γινόντουσαν μόνο στο "Χτυποκάρδια στο Beverly Hills". Όσο είχαμε σχέση, είχες γραμμένες τις φίλες σου γιατί καλοπερνούσες με την παρέα μου, η οποία φυσικά όντας αντροπαρέα είναι σαφώς ανώτερη απ' τη δικιά σου. Σε καταλαβαίνω. Αλλά τώρα μην περιμένεις να κρατήσουν οι φίλοι μου επαφή με σένα, ούτε να σε δεχτούν πίσω οι δικές σου φίλες με ανοιχτές αγκάλες. Μετά την απομάκρυνση απ' το ταμείο...

22. Τέλος, μην τολμήσεις να πεις ότι δεν κάνεις τίποτα από αυτά που διάβασες. Ξέρω τι comment ετοιμάζεσαι να γράψεις. Το ίδιο παραμύθι μας λένε όλες οι γυναίκες όταν τους πιάνουμε κουβέντα για ένα από τα παραπάνω: "Εντάξει, καλά τα λες, αλλά εγώ το συγκεκριμένο δεν το κάνω". Όποια κι αν ρωτήσουμε, το συγκεκριμένο δεν το κάνει! Γεμίσαμε εξαιρέσεις. Άρα, ή είμαστε όοοοολοι τρελοί και τα βγάλαμε απ' τη στομάχα μας ή όντως τα κάνεις. Και μάλιστα ΟΛΑ!

Sunday, October 25, 2009

Αν ο κόσμος ήταν όπως το internet...

Στο προηγούμενο άρθρο μου ένας Ανώνυμος commentάκιας πέταξε ένα σχόλιο-διαμάντι. Μέσες-άκρες υπερασπιζόταν το online πανηγυριώτικο ντιμπέιτ λέγοντας: "Το internet αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας μας". Μόλις το διάβασα, εμπνεύστηκα! Όπα, λάθος. Πρώτα μου έπεσαν τα μαλλιά με το μέγεθος της χαζομάρας του comment. Μετά, για να ξεχάσω τον πόνο που μου προκάλεσε η βλακεία του παπαρώνυμου, έκατσα στη μπανιέρα και για κανα δίωρο έμπηγα πυρωμένες βελόνες στην ουρήθρα μου, ουρλιάζοτας σαν αγγλική τσαγιέρα. Και ΜΕΤΑ εμπνεύστηκα.

Πήρα λοιπόν το concept "τι θα γινόταν αν ΟΝΤΩΣ το internet ήταν μια μικρογραφία της κοινωνίας" και ετοίμασα στο Photoshop μια σειρά από εικόνες που δείχνουν ακριβώς έναν τέτοιο κόσμο.


Σ' έναν κόσμο όπου όλα είναι ακριβώς όπως στο internet...

...τα δισκοπωλεία είναι έτσι:


...όλοι είναι τσίφτηδες και μπελαλήδες και βρίζουν άφοβα οποιονδήποτε!


...ο πληθυσμός κατανέμεται ως εξής:


...η πιο ισχυρή και επιτυχημένη υπηρεσία είναι το ταχυδρομείο.


...κανένας δεν είναι κοντός, αγύμναστος και με καβλί κάτω από 18 πόντους.


...όλες οι γυναίκες 16-35 ετών πάσχουν από αγκύλωση στα χείλη.


...το τμήμα ποίησης του ντόπιου βιβλιοπωλείου είναι κάπως έτσι:


...η τηλεόραση δείχνει μόνο γατιά να τρώνε σαβούρες υπό τη μουσική του Benny Hill.


...ό,τι κι αν πεις δημόσια, πάντα θα βρεις κόσμο να συμφωνήσει μαζί σου.


...το 90% των διαφημίσεων έχει να κάνει με ψωλές.


..αυτή η γνωριμία μπορεί να καταλήξει κάπου.


Credits: Βαγγέλης, Σοφία για τη βοήθεια στο myspace poetry, Χάρης 2 για το "dick-tator".

Monday, October 12, 2009

Άθεοι! Γαμώ το Χριστό σας!

Τι γίνεται στο internet τα τελευταία 2 χρόνια με τους άθεους; Όσοι έγιναν άθεοι και είναι υπερβολικά κότες για να το δηλώσουν στην πραγματική τους ζωή ανοίγουν ένα φόρουμ, ένα blog ή ένα καναλάκι στο Youtube και μας πρήζουν το σπέρμα!

Αν κάνεις επίθεση στην οργανωμένη θρησκεία, κάντη σωστά τουλάχιστον. Το πρόβλημα στη σημερινή κοινωνία δεν είναι οι 5-10 "στρατευμένοι" παλαβιάρηδες Χριστιανοί που θέλουν να καίνε βιβλία και να καίνε πούστηδες και να καίνε άθεους, μάγισσες και χαρτορίχτρες. Αυτοί πάντα υπήρχαν, πάντα θα υπάρχουν και είναι πιο εύκολο από ποτέ να τους περιθωριοποιήσεις. Το αληθινό πρόβλημα είναι οι χιλιάδες επί χιλάδων "ντεμί" πιστοί. Οι Χριστιανοί "στα χαρτιά", που δεν προσεύχονται, δεν ακολουθούν το δόγμα και το μόνο που βλέπουν από ναό είναι το προαύλιο της εκκλησίας του χωριού την Ανάσταση. Αν τους ρωτήσεις όμως τι είναι θα σου πουν "Ε, Χριστιανός είμαι". ΝΑΙ ΜΑΛΑΚΑ! Εσύ κι ο Αρχιεπίσκοπος! Όσο είμαι εγώ βάζελος που πάω γήπεδο μια φορά στα 5 χρόνια και δεν ξέρω να αναγνωρίσω φατσικά ούτε 2 παίχτες, άλλο τόσο είσαι εσύ Χριστιανός. Σταμάτα να δηλώνεις κάτι που δεν είσαι για να σταματήσουν να έχουν ισχυρές πλάτες οι προαναφερθέντες 5-10 παλαβοί που προσπαθούν να κάνουν κουμάντο στη ζωή μου.

Δε μιλάω για μικροπράγματα όπως η κυβερνητική ορκωμοσία με το χέρι στη Βίβλο ή το καρναβάλι με τις ταυτότητες που είχε γίνει πριν από μια δεκαετία. Μιλάω για σοβαρά μέτρα με επιπτώσεις. Θέλετε παράδειγμα; Λοιπόν! Χέρια! Πόσοι από σας διδαχτήκατε τη θεωρία της εξέλιξης σε ελληνικό δημόσιο σχολείο;...

... Anyone?
*Τρι-τριιιτ... Τρι-τριιιτ...*

Έλα ρε παιδιά. Ούτε ένας;...
*Φιιιιουουου... Χσστ... Χσστ...*
Ω, ναι! Στα σχολικά μου χρόνια διδάχτηκα κινηματική, ηλεκτρομαγνιτισμό, μέχρι και στοιχειώδεις αρχές κβαντομηχανικής, αλλά εξέλιξη πουθενά! Γιατί; Διότι, ενώ ήταν υποχρεωτικό να υπάρχει σχετικό κεφάλαιο στη Βιολογία, ένας κύριος ονόματι Σεραφείμ έβαλε χέρι στον ΟΕΔΒ να μεταφέρουν το εν λόγω κεφάλαιο πάντα στο τέλος του βιβλίου. Έτσι, κάθε χρονιά η εξέλιξη κατέληγε να βγαίνει εκτός ύλης. Εντάξει, δε λέω πως είμαστε κι Αμερική. Εκεί κυβερνούν οι Χριστιανοί φονταμενταλιστές και το πάνε ντουγρού για θεοκρατία. Πού και πού όμως, όλο και κάποιο αντι-προοδευτικό μέτρο με χριστιανική υπογραφή θα ξεπηδήσει και στην Ελλαδίτσα.

Συνήθως όμως, ο online άθεος (αλλιώς και e-άθεος) τείνει να ασχοληθεί με το φιλοσοφικό ζήτημα της πίστης ή όχι σε οποιαδήποτε μορφή θεού. Κάτι που είναι πολύ ενδιαφέρον όταν το συζητάς με κόσμο στο σαλόνι σου, αλλά άκρως καθυστερημένο όταν κοντράρεις video responce επί video responce με έναν εξίσου παπάρα Ευαγγελιστή στην άλλη άκρη της Γης. Αν ο e-θεϊστής είναι μαλάκας που προσπαθεί να ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ την ύπαρξη θεού, ο e-άθεος είναι μαλάκας στο τετράγωνο που μπαίνει στον κόπο να απαντήσει.

Τον 21ο αιώνα η θρησκεία έχει χάσει τον φιλοσοφικό ρόλο που είχε παλιά. Ως κοσμογονική εξήγηση δεν αρκεί. Καταλήγουμε πάντα στο ίδιο:
- Ο Θεός δημιούργησε το Σύμπαν απ' το τίποτα.
- Και ποιός δημιούργησε το Θεο;
- Εεεε... Ο Θεός έχει βάλει cheatάκι και είναι αυθύπαρκτος.
- Τότε γιατί να μην κάνεις το Σύμπαν αυθύπαρκτο και να γλιτώσεις ένα έξτρα βήμα. Πάρε εκεί το ξυράφι του Όκαμ και κόφτον απ' την εξίσωση!

Ούτε ως πηγή της ηθικής μας μπορούμε να βάλουμε τον Θεό. Στην Αγία Γραφή υπάρχουν διάσπαρτες μερικές ιστοριούλες ρατσισμού, μισογυνισμού και γενικότερης καφρίλας που παίρνουν πόδι στην ηθική της εποχής μας. Ο Χριστιανός θα σου πει "Ναι, αλλά αυτά γράφτηκαν πριν από δύο χιλιετίες και βάλε. Αν αφαιρέσεις τα σκατένια κομμάτια, αυτά που μένουν είναι σωστές ηθικές αξίες". Αφού μπορώ λοιπόν να αγνοήσω τις καφρίλες της Βίβλου και να δώσω σημασία στα γούτσου-γούτσου, τότε σημαίνει πως έχω ΗΔΗ έναν κώδικα ηθικής που μου επιτρέπει να ξεχωρίσω το καλό απ' το κακό, έστω σε βασικό επίπεδο.

Επομένως, το μόνο που έχει μείνει στους θεϊστές είναι ο ρόλος του Θεού ως στήριγμα. Ως αποκούμπι για τις δύσκολες στιγμές. Φυσικά, για να έχει θετικά αποτελέσματα το εν λόγω αποκούμπι, πρέπει να πιστεύεις στο πλήρες "πακέτο" (κοσμογονική δύναμη, παρεμβατικότητα, ηθική αξία κλπ), αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα. Αν όμως η πατερίτσα του Θεού εκφράζεται με μορφή προσωπική και κοινωνικά ουδέτερη, τότε κανένα πρόβλημα. Απόλυτα σεβαστό.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
Αγαπητέ e-θεϊστή,
Το να πιστεύεις σε οποιαδήποτε μορφή θεού είναι αποκλειστικά αυτό: ΠΙΣΤΗ. Κάτι καθαρά προσωπικό που δεν μπορεί να μελετηθεί σωστά και μεθοδικά από ουδέτερη αρχή. Αν πας να βάλεις λογική στη συζήτηση είναι σαν να πας να μετρήσεις το ύψος σου με ζυγαριά. Μη φέρνεις επιστημονικές αρχές στην κουβέντα, δε σε παίρνει! Η πίστη είναι ένα από τα λίγα θέματα που, αν σε ρωτήσουν γιατί το στηρίζεις, μπορείς απλά να πεις "Γιατί έτσι γουστάρω" και να φύγεις χωρίς περεταίρω εξηγήσεις. ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΟΥ ΤΟ!

Αγαπητέ e-άθεε,
Είτε είσαι άθεος από αποστροφή στην οργανωμένη θρησκεία, είτε από καθαρό φιλοσοφικό ψάξιμο, ειλικρινά χεστήκαμε και η βάρκα γέρνει! Το ξέρω πως το θεωρείς κατόρθωμα που αποτίναξες τη θρησκεία από πάνω σου, αλλά δεν είναι. Απλά έφτασες σε ένα συμπέρασμα χρησιμοποιώντας τη λογική σου. Το ίδιο έκανες όταν σταμάτησες να πιστεύεις στον Άη-Βασίλη και το ίδιο κάνει ο εγκέφαλός σου κάθε λεπτό που είσαι ξύπνιος. Αν γουστάρεις να το γιορτάσεις κάνοντας online κήρυγμα, υπάρχουν πολλές θρησκείες που ψάχνουν υπαλλήλους. Όσο δε θέλω να μου τα πρήζει η κάθε μπορδόχα στην Ομόνοια με φυλλάδια για το Χριστούλη και την Παναγίτσα, άλλο τόσο δε θέλω και τη γνώμη των άθεων που πλέον έχουν γίνει οι Ιεχωβάδες του YouTube!

Saturday, October 10, 2009

Έλληνες γέροι σε κατηγορίες

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια φτηνιάρικη "επανάληψη" α-λα Ρετιρέ. Απλά ήθελα να το βγάλω από την παλιά του θέση και να το φέρω πάνω-πάνω. Όσοι το 'χετε ήδη διαβάσει, ξαναδιαβάστε το αν έχετε την αντοχή. Αλλιώς, υπομονή. Ετοιμάζονται κι άλλα.

Όταν οι μεγιστοι επιστήμονες της εποχής μας παρασκεύαζαν τα θαυματουργά τους ελιξήρια μας υποσχόντουσαν αιωνια ζωη. Κι εμεις οι μαλακες χαιρομασταν χωρις να γνωριζουμε ενα σημαντικο αντικτυπο που θα ειχε αυτη η προοδος στην ελληνικη κοινωνια: γεμισαμε γερους! Η παρακατω πραγματεια δεν εχει σκοπό ουτε να μειωσει την τριτη ηλικια, ουτε να λυσει το δημογραφικό, αλλα να παρουσιασει ουδετερα και εμπεριστατωμενα τις κυριες κατηγοριες παππουδων της ελληνικης επικρατειας.


α) Γεροξούρας
Ο κλασσικος. Η πιο ευδιακριτη απο τις συνομοταξιες γερων, ο γεροξουρας ειναι ο τυικος ημι-σαλεμενος στριμμενος καργιολης γερος! Συνηθως δουλευε ως αγροτης, ψαρας ή οινοπαραγωγος μικρού διαμετρήματος σε χωρια και ως χτιστης, ηλεκτρολογος ή θυρωρος στην πολη. Πλέον απανταται στη βεραντα του, καθισμενος σε ασπρη πλαστικη καρεκλα γυφτου ή σε δυο ψαθινες καρεκλες ταβερνας (κωλος-ποδια). Η βεραντα βρισκεται σε κομβικο σημειο του χωριου και καλυπτεται απο πυκνη βλαστηση, η οποια προερχεται απο τα 2 εκατομμυρια γλαστρες με βασιλικο και καρδαμο, καθως κι απο την κρεβατινα απο κληματαρια. Η βλαστηση ειναι απαραιτητη για την κατασκοπευτικη ζωή του γεροξουρα και δρα τοσο σαν καμουφλαζ, οσο και σαν σκοπο ζωης, καθως αντικαθιστα τα παιδια που δεν ειχε ποτε. Οπλισμενος μονιμως με μια μυγοσκοτωστρα, ο γεροξουρας γκρινιαζει επι παντος επιστητου. Οταν εχουμε ΠΑΣΟΚ, γκρινιαζει οτι του τρωνε τα λεφτα. Οταν εχουμε ΝΔ, γκρινιαζει οτι ξαναρθε η δεξια. Οταν ο δρομος εχει λακκουβες, γκρινιαζει στο δημοτικο συμβουλιο. Οταν του στρωνουν δρομο, γκρινιαζει στους εγρατες οτι δε μπορει να βγει. Ο γεροξουρας εχει την ταση να χωνει τη μυτη του παντου. Θα κανει παρατηρηση στα «κωλοπαιδα» να «φυγουν απ το χωραφι» ακομα κι αν το χωραφι δεν ειναι δικο του.

Ρουχισμος: Ασπρο τιραντε φανελλακι μαρκας Palco ή απο καποια ελληνικη βιομηχανια στην Καστορια που εχει κατεβασει ρολλα, κουραδί υφασματινο παντελονι που φτανει μεχρι το στηθος με το φανελλακι απο μεσα, δερματινη μαυρη ζωνη και απο κατω πλαστικη καφε παντοφλα «Πανερόπουλος» του χωραφιου. Κουπ: βασιλοφρονη γλιτσο-χωριστρα, την οποια φροντιζει με την τσατσαρα που μονιμως βρισκεται διπλα στη μυγοσκοτωστρα.
Αγαπημενες ατακες: «Ουστ!», «Ασσστεεεάααλο» καθως και οποιαδηποτε παρατηρηση περιλαμβανει τη λεξη «εκει»: «Εσυ εκει!», «Φυγε απο'κει!», «Τι κανεις εκει;», «Αμα ερθω απο'κει....».
Χαρακτηριστικό πρωην επαγγελμα: Σχολικος επιστατης.
Πως θα τον εντοπισετε: Δε χρειαζεται. Θα σας εντοπισει αυτος. Απλα καντε οτι πετατε μια πετρα σε ενα τζαμι. Ακομα κι αν βρισκεστε στην ερημο Γκομπι και ειστε βεβαιοι οτι δε σας βλεπει κανεις, τσουπ! Σε ντε τε ο γεροξουρας θα πεταχτει απ'το πουθενα φωναζοντας: "Ε! Τι κανεις εκει;;;". Στο χωριο, σε περιπτωση που λειπει απ'τη βεραντα, μην πατε στο καφενειο. Ελεγξτε για μια σκιωδη φιγουρα πισω απο τις κουρτινες του παραθυρου που βρισκεται διπλα στην εξωπορτα: ειναι ο γεροξουρας σε stealth mode. Στην πολη, ειναι αυτος που θα ποδοπατησει την εγκυο γυναικα, τον ακρωτηριασμενο τυφλο και την 90αχρονη καλογρια για να προλαβει την αδεια θεση στο λεωφορειο.
Υποδειγματα γεροξουρα: Ευαγγελος Γιαννοπουλος, Μαθουσαλιξ, Αλεξης Κουγιας (ανερχομενο μελος).


β) Γερομπισμπίκης

Ο καμμενος. Η κατηγορια αυτη ειναι μακραν η πιο creepy. Αποτελειται κυριως απο συνταξιουχους (και μη) νταλικερηδες, ιδιοκτητες μπαρ, οδηγους λεωφορειων, παπατζηδες και προεδρους αγροτικων συνεταιρισμων. Το κυριοτερο χαρακτηριστικο του γερομπισμπικη ειναι οτι εχει καψει τη ζωη του! Στα νιατα του, οντας τρελλος αληταρας και τεντιμποης, ο,τι εβγαζε ολη μερα, το'πινε το βραδυ στο καπηλειο, με αποτελεσμα να εχει γινει αλκοολικος του κερατα, με ενα συκωτι σα μπαλα ποδοσφαιρου. Οποτε κι αν τον δεις, ή θα ειναι εντελως στουπι ή θα ειναι λιγο μεθυσμενος ή κατι ενδιαμεσο, παντως εχει να μεινει τελειως στεγνος απο τη μεταπολιτευση! Ο,τι του περισσευει απο τα ποτα το τζογαρει. Και δε μιλαμε για ΚΙΝΟ, ΠΡΟΠακι και μαλακιες. Ιπποδρομος, χαρτια, κουμαρι, παπας, μπαρμπουτι, κοκκορομαχιες, πρωταθλημα Μορταλ Κομπατ, οτι ειναι πιο low-life και προσιτο εκεινη τη στιγμη. Αν δεν εχει λεφτα για τα παραπανω, δανειζεται απο τοκογλυφους ή βαζει χερι στη συνταξη της γυναικας του και στο μισθο των παιδιων του. Ενα ακόμα χαρακτηριστικό του γερομπισμπικη ειναι η εμμονη του στην αποψη «το παλιο ειναι καλο», ειδικα στον αθλητικο τομεα. Δε χανει ευκαιρια να βρισει και να χλευασει τους σημερινους αστερες του ποδοσφαιρου, εκθειαζοντας ταυτοχρονα τα αμπαλα κριαρια που δεσποζαν το τοτε αθλητικο σκηνικο. Για το γερομπισμπικη ο Χαριστεας, ο Νικοπολιδης και ο Ζαγορακης ειναι κατι παιδαρελια που δεν ξερουν απο μπαλα. Αντιθετα ο Αποστολακης, ο Βαμβακουλας, ο Μηρτσος, ο Κωλομητρουσης, ο Λινοξυλακης και τα αλλα γιδοτυρια ειναι μυθοι της στρογγυλης θεας. Ασχετα με το ποιοι απ'αυτους σηκωσαν ευρωπαϊκο και ποιοι μασαγαν τις ταπες τους για δεκαετιες! Λεπτομερειες. Επισης, ο γερομπισμπικης αρνειται να παραδεχτει οτι εχει γερασει και αυτο εχει πολλες αρνητικες συνεπειες στην κοινωνια: ειναι πολυ επιθετικος οταν υπερασπιζεται τις αποψεις του, αρνειται να σταματησει την οδηγηση ακομα κι αν τα γυαλια πρεσβυωπιας του τα'χουν κοψει απο μπασκετα και κυριως, νομιζει οτι εχει ακομα περαση στο ασθενες φυλο. Ο γερομπισμπικης θα την πεσει σε ολες τις σερβιτορες, μπαργουιμεν, Ρωσιδες, πουτανες του Βοτανικου και κολλητες της κορης και της εγγονης του διχως δευτερη σκεψη. Εν λιγοις, ειναι ο χειροτερος προστατης οικογενειας στην ιστορια του θεσμου. Το βραδυ, αφου γυρισει σπιτι απενταρος και λιαρδα, με το συκωτι να βαραει 95 οκτανια, ανοιγει το ψυγειο και τρωει με τη χουφτα την καρδια απ'το καρπουζι που'χει φυλαξει η γυναικα για τα εγγονια του!

Ρουχισμος: Τη νυχτα, φτηνο χακι ή λαδι κουστουμι και σπορτεξακια μπας και κρυψει χρονια. Τη μερα, το κλασικο ανοιχτο μπλε κοντομανικο πουκαμισο του οδηγου τρολευ, με τουλαχιστον ενα κουμπι απον, τα υπολοιπα ανοιχτα και τεραστια ημικυκλια απο ιδρωτα σε μασχαλες και σβερκο. Συνοδευεται απο μαυρο η σκουρο μπλε παντελονι, κομπολοι και χρυσα μπιζου που μπλεκονται στις γκριζες τριχες του στερνου. Κουπ: καραφλιτσα με χτενισμενο τσουλουφι απο πανω μπας και την κρυψει ή μισοβρεγμενο και χτενισμενο προς τα πισω αλα Πασχαλης Τερζης.

Αγαπημενες ατακες: «Αντε γεια μας», «Θα στα επιστρεψω», «Αλλο ενα μισοκιλο», «Σαν το Δομαζο δεν παιζει», «Δε με θελει το χαρτι αποψε», «Δε θα αργησω», «Πω πω παιδι μου, τι εισαι εσυ;»

Χαρακτηριστικο πρωην επαγγελμα: Ταριφας.

Πως θα τον εντοπισετε: Απλα στηστε καρτερι εξω απο κωλομπαρα η καντε μια τσαρκα τη Φυλης. Για γερη δοση γερομπισμπικιδων, μπειτε στο ΚΤΕΛ που παει Ιπποδρομμο στο Μαρκοπουλο.

Υποδειγματα γερομπισμπικη: Σταματης Γονιδης, Τασος Μπουγας, ο γερο-γαυρος που κανει εκπομπη στο TV Magic.



γ) Γερομπρούφας

Ο πολυπαθης. Ο γερος αυτου του τυπου αποτελει ενσαρκωση του Προμηθεα, του Ιωβ και του Γιανγκου Δρακου μαζι. Ολη η ζωη του ηταν ενα φεστιβαλ βασανου, πονου, γκαντεμιας και μιζεριας. Οταν σου λεει ιστοριες δεν μπορεις να πιστεψεις οτι ολα αυτα συνεβησαν σε ενα μονο ατομο! Εκδιωχθηκε απ'τη Σμυρνη, εχασε το ματι του στην Πινδο, εζησε την πεινα της κατοχης στην Αθηνα, του σφαξανε τη γυναικα οι Δεξιοι στον εμφυλιο, τον ξεπατουσιασανε στη φαλαγγα οι χουντικοι στη Μακρονησο, ο γιος του σκοτωθηκε στο γηπεδο το ογδονταενα, το σπιτι του εγινε σμπαραλια στο σεισμο του '99, τον επιασε ομηρο ο Σοριν Ματεϊ και εχασε ολες τις οικονομιες του το 2001 στο χρηματιστηριο. Αποτελεσμα: ο γερομπρουφας ειναι ενας πραος, λιγομηλιτος, μιζερος παππουλης που (δικαιως) τρεμει και τη σκια του. Τίγκα στις φοβιες και τα συνδρομα κατοχης, ο μπρουφ σπανια ξεμυτιζει απ'το σπιτι του. Γι'αυτον, μια βολτα μεχρι το διπλανο χωριο/γειτονια αποτελει υπερατλαντικο ταξιδι. Οταν βρισκει το θαρρος, βγαινει εξω παντα ντυμενος σαν κρεμμυδι. Δεν πα να'ναι κι Αυγουστος, να'χει σαρανταφευγα βαθμους και η Αθηνα να'χει γινει σνιτσελ απ'τη ζεστη; Ο γερομπρουφας θα φορεσει οτι εχει και δεν εχει, θα παρει στο χερι κι ενα παλτο «αν βαλει ψυχρα» και θα βγει περπατωντας σκυφτος και καταφρονεμενος. Αλλη μια πτυχη του συνδρομου κατοχης ειναι και το φαϊ. Κοινως, οτι σκατα κι αν εχει μες στο πιατο του, ο γερομπρουφας θα το εξαφανισει σε χρονο μηδεν, σαν να μην υπαρχει αυριο! Δωστου να φαει δεκα μακαροναδες, τεσσερα λιτρα σουπα και δυο γουρουνοπουλα με μηλο στο στομα, και μετα απο 5 λεπτα βαλε μπροστα του ενα πιατο κρυα φαβα! Θα τη χλαπακιασει αυτοματα, για να μην παει τσαμπα. Σε γενικες γραμμες παντως, ο γερομπρουφας ειναι συμπαθεστατος. Ακομα κι αν κανει κατι σπαστικο, δικαιολογειται πληρως με αυτα που'χει περασει. Ειναι η μονη κατηγορια που συμπαθει τη «νεολαια», χωρις μαλιστα να προσπαθει να την καταλαβει. Γι'αυτο και τα εγγονια του ξεζουμιζουν τακτικα τη συνταξουλα του ΟΓΑ που παιρνει.
Ρουχισμος: Λοιπον, εχουμε και λεμε. Ολοσωμη σωβρακοφανελα απο καραβοπανο, με τετραγωνο «πορτακι» στον κωλο, φανελλενιο πουκαμισο, γκρι μαλλινο παντελονι σηκωμενο μεχρι το στηθος, ενιοτε με μπαλωματα στα γονατα, μπορντω γιλεκο, ζακετα, κι απ'εξω τεραστιο γκρι μαλλινο σακκακι του ρεμπετη, 12 νουμερα μεγαλυτερο, με τα μανικα να σφουγγαριζουν το πατωμα. Απο κατω, καλτσα «Πουρναρα» με ζαρτιερουλα αλα Τεντεν και ελεεινο μοκασινι του '20 ή γαλοτσα που'χει μεινει απο τα χρονια της κατοχης. Αξεσουαρ: γκρι τραγιασκα η κλασικο σκατενιο καπελο μικρου μεγεθους (καβουρακι), στο ένα χερι μαγκουρα (συχνα χειροποιητη), στο άλλο χερι τρανζιστορακι συντονισμενο στον «Εκκλησια» που δεν κλεινει ποτε και μυξομαντηλο πολλων (μα παρα πολλων) χρησεων στο πετο.
Αγαπημενες ατακες: «Μου ανεβηκε το ζαχαρο/η πιεση/η χοληστερινη/ο προστατης», «Να χαρω τα νιατα σας!», «Τη δροσια του να'χεις», «Αστα παλλικαρι μου...», «Κυριε πολισμαν».
Χαρακτηριστικο πρωην επαγγελμα: Ανταρτης
Πως θα τον εντοπισετε: Σε πορεια των συνταξιουχων να τρωει τρια μπαουλα ξυλο πρωτη γραμμη (οπου βρεθηκε κατα λαθος), στη λαϊκη να κουβαλαει τρεις ελιες, δυομιση μιλιγκραμ ταραμα, ενα βαζακι ταχινι, και λιγο σταρι για να φτιαξει μπομποτα ή κατω από μια απ' τις 80 κουβερτες που εχει σπειρει σ' ολο το σπιτι για να «σκεπαζει τα ποδια του».
Υποδειγμα γερομπρουφα: Ντινος Ηλιοπουλος, ολοι οι γεροι στις καρτ ποσταλ στα περιπτερα των νησιων.


δ) Γεροφορτώγκας
Ο μπον βιβερ. Το ειδος αυτο σπανιζει στην Ελλαδα κυριως λογω κακης λειτουργιας του ασφαλιστικου και του συστηματος προνοιας, και χρειαζεται ιδιαιτερη υπομονη στον εντοπισμο του. Η ανταμοιβη ομως της συναντησης με εναν γεροφορτωγκα στο φυσικο του περιβαλλον ειναι μοναδικη! Οσον αφορα την επιτυχια στη ζωη, ο γεροφορτωγκας ειναι σχεδον το αντιθετο, η νεμεσις θα λεγαμε, του γερομπρουφα. Ολα του κατσανε. Πρωτο σεναριο: εφυγε στα 17 του για Αμέρικα, Οστράλια, η Σαουθάφρικα μονο με τα ρουχα του κι ενα κομματι μυτζηθρα στην κωλοτσεπη. Μολις κατεβηκε απ'το πλοιο επενδυσε τη μυτζηθρα σε οποια εταιρια του'ρθε πρωτη στο μυαλο, αυτη κλασικα ετυχε να'ναι η Microsoft κι ετσι πλουτισε τσακ μπαμ. Οποτε, καμια σαρανταρα χρονια μετα, αφου γυρισε τον κοσμο, εκανε σαφαρια στην Ουγκαντα, τζογαρε στο Βεγκας και οδηγησε εκεινο το πειραματικο αυτοκινητακι στη Σεληνη γυρισε στην πατριδα που τοσο του ελειψε για ξοδεψει τα νταλλαρς. Δευτερο σεναριο: οντας μαυραγοριτης στην κατοχη, ενα μπουκαλι λαδι εδινε, ενα χωραφι επαιρνε, μια μπριζολα απο σκυλο εδινε, μια πολυκατοικια επαιρνε, με αποτελεσμα σημερα να εχει τα κερατα του, ανωδυνα και χαλαρα. Τριτο σεναριο: ελιωσε στα καραβια ως ναυτικος και μετα απο 130 μπαρκα μαζεψε κομποδεμα και ανοιξε τη βιοτεχνια κλωστοϋφαντουργιας «Μεζάνο» η οποια λειτουργει και επεκτεινεται ως τις μερες μας. Ο γεροφορτωγκας, με λιγα λογια ζει στην κοσμαρα του. Σε αντιθεση με τους αλλους ελληνες της διασπορας που παραπονιουνται συνεχως για την κατασταση της συγχρονης Ελλαδας, νοσταλγωντας τις μερες στο Σιντνευ και την Αστορια, ο γεροφορτωγκας πιστευει οτι ολα πανε μια χαρα. Παρ'ολα αυτα εκπλησσεται οταν ανακαλυπτει οτι εμεις οι βαρβαροι εχουμε πραγματα που μονο στο Αμερικα νομιζε οτι υπηρχαν πχ Ιντερνετ, φαξ, ηλεκτρικο ρευμα. Οδηγαει τεραστια λευκη μερσεντες, τετραγωνοφαναρη παλιου τυπου, σπερνοντας τον τρομο στα παρκαρισμενα αυτοκινητα των στενων του Κολωνακιου, και παρ'ολο που κανει συνεχεια βολτες στην Αθήνα, δεν θα παρει χαμπαρι διαδηλωση, ακομα κι αν το δακρυγονο στην ατμοσφαιρα κοβεται με το μαχαιρι! Ειναι ο γερος που συμβαδιζει με την εποχη, μιας και γνωριζει ολα τα τρεντι σποτς της πολης, ντυνεται σινιε και δε θα διστασει να λουσει με γαρυφαλλο απο Ταμτα μεχρι Γιωργο Μαγκα.
Ρουχισμος: Λευκο πουκαμισο Μαξ Μαρα, λευκο γιλεκο Μπερμπερι (το προφερει Μπουρμπερι, πως λεμε σταχτη και μπουρμπερη), ρολογακι πετου με αλυσιδιτσα Ζολωτας, λευκο σακκακι Αρμανι, λευκο παντελονι Ασλανης (να υποστηριζουμε και την εγχωρια βιομηχανια), λευκα δερματινα παντοφλε παπουτσια και πανω απο ολα αυτα ολολευκη καπαρτνινα ριγμενη στους ωμους αλλα Ντον Κορλεονε. Αξεσουαρ: ακριβο χειροποιητο κομπολοϊ, τετραγωνο τεραστιο κοκκαλινο γυαλι τυπου «πουλμαν» αλα Ωνασης, λευκη ρεπουμπλικα, μαυρο ραβδι Μπαρι Γουαιτ με πολυτιμο κοτρωνι πανω πανω, πουρο «μπουρι», πολλα δαχτυλιδια και παντα διπλα του τσολι που του τρωει τα λεφτα. Κουπ: Μαφιοζικο, γλειμμενο προς τα πισω με γενναιες δωσεις μπριγιαντινης.
Αγαπημενες ατακες: «Στην Αστορια ηταν μεγαλυτερο», «Εγω που με βλεπεις...», «Μιλαμε για μπιουτιφουλ πραματα», «Που να το τρεξεις το καρο εδω;», «Ο χρυσος ανεβηκε», «Οτι θελει το νταρλινγκ μου».
Χαρακτηριστικο πρωην επαγγελμα: Εφοπλιστης
Πως θα τον εντοπισετε: Λοιπον! Δεκα με δωδεκα στη θαλαμηγο, δωδεκα με τρεις στο καζινο Μον Παρνες, τρεις με εξι Αστερα Βουλιαγμενης για αστακομακαροναδα, εξι με οχτω Τζακσονς Χωλ για καφε, οχτω με εντεκα Μεγαλη Βρεττανια για δειπνο, εντεκα με δυο Μαο για ποτο, δυο με τεσσερις στη Ζινα για σφηνακια και τεσσερις με εξι στον Τερζη για γλεντι. Ουφ...
Υποδειγμα γεροφορτωγκα: Ωνασης (duh), Κοκκαλης, Κλεανθης απ'το The Wall.


ε) Γεροαθάνατος

Ο αειθαλης. Οταν γινει πυρηνικο ολακαυτωμα θα επιβιωσουν 2 πραγματα: οι κατσαριδες και ο γεροαθανατος. Το ακριβως αντιθετο του γερομπαμπαλη (βλ. παρακατω), ο γεροαθανατος ειναι αυτος που λεμε οτι «θα θαψει και το Χαρο». Διακρινεται απο μια αφυσικη για την ηλικια διαυγεια σωματος και πνευματος, κυριως επειδη εζησε ολη την παιδικη ηλικια του στην εξοχη. Για 3-4 δεκαετιες τρεφοταν μονο με χορτα, ακριδες, μελι και ενα ποτηρακι ντοπιο κρασι για την καρδια. Επισης ετρεχε 80 χιλιομετρα την ημερα απο τοτε που ηταν εμβρυο, με αποτελεσμα να εχει αποκτησει το ανοσοποιητικο συστημα ενος γιακ της Σιβηρικης τουνδρας κι οταν σου λεει οτι ειναι ογδοντα, ευχεσαι να'σαι ετσι στα πενηντα. Στα νιατα του επελεξε «χοτ» επαγγελματα για τυπαδες που δε μασανε μια: κασκαντερ, σερφιστας, πρωταθλητης στιβου, καταδρομεας, κυνηγος κεφαλων, αστροναυτης, πρακτορας της ΜΙ-6 ή ολα τα παραπανω. Πλεον, όντας επαγγελματιας τουριστας, το χειμωνα γυρναει ολο τον κοσμο (με τα ποδια) και στη χωρα μας συνανταται κυριως τους καλοκαιρινους μηνες. Εχει ασπρα μαλλια, καταμαυρα φρυδια και φερει σοκολατενιο μαυρισμα και τις τεσσερις εποχες, μια και δεν ξεκολλαει απο τη θαλασσα ολο το χρονο. Απ'το Νοεμβριο μεχρι το Μαρτιο ειναι χειμερινος κολυμβητης και ΠΑΝΤΑ βουταει να πιασει το σταυρο των Φωτων. Απο Απριλιο μεχρι Οκτωβριο οργωνει τις παραλιες φορωντας το κοκκινο Σπιντο του και συμμετεχει στο U.S. Open ρακετας της εκαστοτε πλαζ μαζι αλλους γεροαθανατους, ανοιγοντας κρανια με τα θανατηφορα σερβις του. Υπο-κατηγορια του γεροαθανατου είναι και ο γερομπαρμπίτσος. Ο μη αθλητικος παππους που ζει σ' ένα καλυβι στον Ψηλορειτη και, παρολο που γερασε γρηγορα (απεκτησε τη σκαμμενη φατσα στα 40), εκτοτε δεν εχει αποτυπωθει πανω του ουτε μια μερα!
Ρουχισμος: Οταν δε φορα μαγιω σωβρακακι, συνηθως κοκκινου χρωματος και σαγιοναρες σκριτς σκρατς, κυκλοφορει με τα εξης: ασπρο αθλητικο σορτς με σχισμες αλα Νικος Γκαλης ή μπεζ «σαφαρι» βερμουδα του αποικιοκρατη, απο πανω μπλουζακι απο καποιο Χαρντ Ροκ Καφε ή Πλανετ Χολιγουντ του εξωτερικου (κατα προτιμηση απο πρωτευουσα κατεστραμενου ψευδοκρατους της Νοτιανατολικης Ασιας), κασκετο Μποστον Σελτικς ή Νιου Γιορκ Γιανκις και στα ποδια, ασπρο σποτρεξακι Απ Τεμπο ή σανδαλι με μακρια ασπρη καλτσα! Αξεσουαρ: Βιντεοκαμερα και φωτογραφικη μηχανη για να τσαντιζει τη γυναικα του φιλμαροντας τα παντα, ρακετες, ξυλινο ισιο μπαστουνι για να διωχνει τα αδεσποτα και για χαρντκορ του ειδους, καπελακι με 2 αναποδα παγουρια και καλαμακια δεξια-αριστερα!
Αγαπημενες ατακες: «Ε! Παιδι! Μου δινεις το μπαλακι;», «Στη Μπανκοκ αυτο στο δινουν τσαμπα!», «Χασαμε πολλους αντρες εκει...».
Χαρακτηριστικο πρωην επαγγελμα: ΟΥΚας.
Πως θα τον εντοπισετε: Στις πλαζ να παιζει ρεκετες, στελνοντας στο νοσοκομειο τους γυρω λουομενους, αλλιως να ανεβαινει τα 600.000 σκαλια για την κορυφη του εκαστοτε μνημειου, καστρου, λοφου, καταρραχτη ή εστιατοριου με θεα.
Υποδειγμα γεροαθανατου: Κωνσταντινος Μητσοτακης, Κιθ Ριτσαρντς, John McCain, ολοι οι γεροι σε διαφημισεις μηχανηματων γυμναστικης Τηλεμαρκετιγκ.


στ) Γερομπαμπαλής

Ο επιταφιος. Η τελευταια κατηγορια γερου ειναι πραγματικα... η τελευταια! Ο γερομπαμπαλης, οπως και ο γεροαθανατος ζει αφυσικα πολλα χρονια, αλλα με την εξης διαφορα: ενω ο γεροαθανατος εχει σκοπο να θαψει το Χαρο, τον γερομπαμπαλη τον εχει ξεχασει ο Χαρος. Έφαγε τα νιάτα του δουλεύοντας στην Πτολεμαϊδα στο λιγνιτη ή μαζευοντας ντοματακι στην Κωπαϊδα και πλεον εχει γινει αλοιφη για τους κάλους. Την τελευταια εικοσαετια ειναι εγκλειστος σε οικο ευγηριας, εχει χασει το μετρημα της ηλικιας του και εχει σαν χομπι τη συλλογη παθησεων. Ότι ασθενεια, βλαβη ή συνδρομο μπορεις να φανταστεις, το 'χει παθει: Αλτσχαϊμερ, εμφυσημα, ισχιαλγεια, οχταπλο εγγεφαλικο, καρκινο στο παγκρεας, αρτηριοσκληρωση, ημιπληγια, συνδρομο Λου Γκερικ, καταρρακτη, οστεοπορωση, αρθριτικα, παρκινσον, μυκητιαση, ελκος, Ζυλ ντε λα Τουρετ, ταινιοσκωληκα, λευχαιμια, νοσο του Κρον, καρδιακη ανεπαρκεια και εκφυλιση της ωχρας κιληδας. Κι ο πουστης ακομα ζει! Το «ζει» βεβαια ειναι σχετικο. Ο γερομπαμπαλής πλεον αρκειται στο να κανει πηγαινε-ελα με το αναπηρικο καροτσακι μεχρι την αυλη του γηροκομειου, να πινει ρετσινα ή ξηρο μοσχατο, να βλεπει Αυτιά, να κρυωνει απο τα ρευματα αερα και να αποκαλει τους παντες «Κωστα». Ειναι ο παππους που θα ξεκινησει να σου διηγειται τον Κοντορεβυθουλη και καπου στη μεση θα μπλεξει τα Δεκεμβριανα. Οπως και να χει εσυ δε θα καταλαβεις τιποτα απ' τα δυο, καθως ο φουκαρας δεν εχει δοντια, μασελα ή ουλα.
Ρουχισμος: Πυτζαμες ή ρομπα χειρουργειου και τα ποδια σκεπασμενα με καρω κουβερτα «διπλη». Αξεσουαρ: παντοφλες (ενιοτε μια παντοφλα), αναπηρικο καροτσακι με μπουκαλι ρετσινα στο δεξι χερι.
Αγαπημενες ατακες: «Βαλε τον αλλο, τον Παπαδακη», «Δεν ξερω παιδι μου», «Εσυ ποιανου εισαι;», «Κωστα!».
Χαρακτηριστικο πρωην επαγγελμα: Ανθρακωρύχος.
Πως θα τον εντοπισετε: Σε οικους ευγηριας, σε καναπεδες κοντινων συγγενων ή καθισμενο σε σκαλιά νησιων του Αιγαιου.
Υποδειγμα γερομπαμπαλη: Πάπας Ιωαννης Παυλος Β' (τουλαχιστον μεχρι προσφατα).



Credits:
Stu για τη βοήθεια στο κείμενο
Χάρης 2 για τη βοήθεια με τις φωτό

Wednesday, October 7, 2009

Δε γουστάρω λογοτεχνία. Πειράζει;

Σήμερα τσέκαρα κάτι παλιά comments για να γράψω λίγα χιλιόμετρα ακόμα στο τσαντιλόμετρο, όταν σκόνταψα πάνω στο εξής διαμάντι.

mike said...
Μεγάλες δόσεις Τομ Ρόμπινς, Χρηστίδη, Αναν. Όπως και να'χει ξέρεις να γράφεις ΚΑΙ ΓΑΜΩ! Διάβασα δύο ποστ σερί κι έχω πέσει στο πάτωμα... κλπ κλπ κλπ.

Συνονόματε, σου έχω νέα. Το τελευταίο λογοτεχνικό βιβλίο που διάβασα ήταν ο Κώδικας Ντα Βίντσι. Πριν απ' αυτό ήταν το Jurassic Park, πριν απ' αυτό ήταν οι Μυστικοί Εφτά σε μια Διασκεδαστική Περιπέτεια και πριν απ' αυτό... τίποτα! Νάθινγκ! Ζίρο! Το μόνο που διαβάζω αν τύχει είναι εγκυκλοπαίδειες και πού και πού κανα επιστημονικό περιοδικό. Από κει και πέρα, ταινίες (μόνο Hollywood), ντοκιμαντέρ και internet με τις ώρες. Πώς σου φάνηκε; Δεν έχω ίχνος λογοτεχνικής παιδείας και ταυτόχρονα γράφω με στοιχεία Τομ Χρηστίδη και Μαέβιους Ντε Λα Φοντέν. Δε σε χάλασε!

"Είσαι μαλάκας και αμόρφωτος, Mikeius! Απλά δεν έδωσες αρκετές ευκαιρίες στο βιβλίο να σε τραβήξει με τη μαγεία του", ακούω τους βιβλιοφάγους να μου φωνάζουν από τον πύργο της ανωτερίλας τους. ΕΙΣΤΕ ΒΛΑΚΕΣ! Και βρωμάτε κιόλας! Σε πολλές στιγμές της ζωής μου έδωσα την ευκαιρία στο βιβλίο να με σαγηνέψει. FAIL! Θυμάμαι τη μάνα μου, που πάντα μου έλεγε να διαβάσω λογοτεχνία για να ξεστραβωθώ, να γίνω άνθρωπος και με παρέπεμπε σε κλασικά και μη βιβλία που η ίδια είχε αγαπήσει. Τα ξεκινούσα, έπεφτα σε κώμα και τα παρατούσα αμέσως μετά. Η αδερφή μου είχε τα ίδια ερεθίσματα με εμένα και τα βιβλία τα κατέβαζε σαν σφηνάκια σε πάρτι της ΑΣΟΕΕ. Μαγκιά της. Είναι ανάγκη να μου αρέσουν κι εμένα;

Τη λογοτεχνία την έβρισκα πάντα "αργή" και κατέληγα σε επιστημονικά συγγράμματα. Στο άλλο στρατόπεδο, η βιβλιοφάγος μάνα μου δεν ξέρει πώς λειτουργεί η εξέλιξη και η αδερφή μου δε μπορεί να μου πει με βεβαιότητα γιατί η θάλασσα είναι μπλε. Θυμάμαι μια μέρα έβλεπα εκατομμυριούχο και για το μεγάλο μαξιλάρι, είχαν την ερώτηση "Πόσους δορυφόρους έχει η Γη; Α.1, Β.2, Γ.3, Δ.4"! Και ο τύπος είχε κολλήσει γιατί νόμιζε πως ήταν παγίδα! Η βασική επιστημονική παιδεία του μέσου "λογοτεχνικού" τυπακίου είναι για τα τσιμέντα! Κανονικά θα 'πρεπε να τους πουλάω μούρη και να το παίζω κι εγώ ανώτερος, αλλά για κάποιο λόγο η μη-κουλτουρέ καζούρα δεν περνάει. ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΓΩ Ο ΑΜΟΡΦΩΤΟΣ;

Ζητώ συγνώμη από τους φίλους βιβλιο-ψωνισμένους ανά την Ελλάδα, αλλά πρέπει να το πω: το βιβλίο είναι βαρετό! Όπα... Το παράκανα. Κάτσε να διορθώσω την παραπάνω δήλωση: Δεν ζητώ συγνώμη, το βιβλίο είναι βαρετό! Παίρνει πολλή ώρα και δε μπορείς να το μοιραστείς με κάποιον την ώρα που το διαβάζεις. Δε λέω ότι η TV είναι ανώτερη. Είναι δύο διαφορετικά μέσα για να πεις μια ιστορία. Έχω ακούσει πως το βιβλίο "Ο Νονός" είναι μια πατάτα και μισή. Μόλις όμως το πήρε στα χέρια του ο Κόπολα, το μετέτρεψε σε αριστούργημα. Μπορείς να διαβάσεις σκατένια βιβλία και μπορείς να δεις και καλή τηλεόραση. Μάλιστα, μια κακή ταινία κρατάει μόνο μιάμιση ώρα. Ένα κακό βιβλίο το λούζεσαι για 2 νύχτες!

Δεν την λέω στους βιβλιάκηδες. Την λέω στους ΠΟΖΕΡΑΔΕΣ βιβλιάκηδες. Σε όσους νομίζουν πως το να διαβάζεις πολλή λογοτεχνία σε κάνει αυτομάτως πιο μορφωμένο και πιο ικανό στο λόγο. Αυτό το blog είναι αφιερωμένο σε σας, κωλόψωνια. Τελικά άξεστοι σαν κι εμένα που δεν έχουν ανοίξει βιβλίο στη ζωή τους, όλο και κάτι μπορούν να γράψουν.

Όπως και να 'χει, ταινίες, λογοτεχνία, εγκυκλοπαίδειες, τηλεόραση, internet, όλα είναι μέσα για να περνάς την ώρα σου. Διάβασε ένα βιβλίο για 5 ώρες, θα λιώσω στο YouTube για 5 ώρες. Σκούπισες το σπίτι; Ούτε κι εγώ. Βγάλε το σκασμό λοιπόν! Αν ΓΡΑΨΕΙΣ βιβλίο, τότε αλλάζει το πράγμα. Τότε έλα και πήδα μου τη σούφρα. Στο μεταξύ, είμαι άπλυτος πέντε μέρες μόνο για σένα. Πάρε μου μια πίπα και φρόντισε να γλείψεις και την πυτιά.

Με αγάπη, Τομ Ρόμπινς.

Thursday, October 1, 2009

Νομιμοποιήστε το μπάφο, φυλακίστε τους μπαφιάρηδες!

Την τελευταία δεκαετία έχουν έρθει και φύγει πολλές μόδες από την Ψαροκώσταινα. Nuμεταλάδες, emόπαιδα και άλλοι επίδοξοι χαζοβιολαίοι είχαν τα 15 λεπτά τους. Μετά όμως είχαν και τη στοιχειώδη ευγένεια να πάρουν πούλους και να μας αφήσουν να συνεχίσουμε τις λατρεμένα βαρετές ζωές μας. Μία κατηγορία όμως παραμένει ζωντανή και ακμάζουσα. Ο τζιβάτος, μπαφάτος, χαρτζιλικωμένος χίπης.

Όταν πέρασα πολυτεχνείο είχα τις πρώτες μου επίσημες επαφές με τη συνομοταξία. Επί το πλείστον ανεξάρτητοι, αυτόνομοι και διασπασμένοι ακόμα και με τον εαυτό τους, οι τζιβάτοι είχαν μια τάση προς τα αριστερά κινήματα με τα πολλά αρχικά: Ε.ΝΕ.Ρ.Γ.ΕΙ.Α, Α.Ρ.ΧΗ. ΑΣ.ΠΡΟ.Δ.ΟΝ.ΤΗ.Σ. και παρόμοιες παρατάξεις ξεπηδούσαν κάθε δεκαπενθήμερο στα τραπεζάκια της σχολής. Και όλα ήταν στελεχωμένα με αφανοφόρους μουσο-ξερόλες και άσχημες γκόμενες με στυλάκι "προσπαθώ να γίνω ακόμα πιο άσχημη". Γαμώ το πρηξοπούτσι τους και γαμώ το "δασκαλίστικο" ύφος με το οποίο ξεκινούσαν κάθε συζήτηση. Ο "ανεξάρτητος" μπαφάτος πάντα νόμιζε ότι ήξερε την τάδε μπάντα πριν από σένα, ότι ήταν ο μόνος που κατέβαζε South Park σε rmv απ' το Napster, ο μόνος που κατέχει τα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Από το 2000 και μετά, εξαπλώνεται και εξελίσσεται και πλέον στις μέρες μας ο τζιβάτος μεσουρανεί.

Ο σωστός τζιβάτος φοράει μεταχειρισμένο σαλβάρι μωβ-μαύρο, all-starάκια που έχουν γίνει παντόφλες απ' τα πολλά σκισίματα και από πάνω μπλούζα 8 νούμερα μεγαλύτερη, συνήθως άσπρη με στάμπα "Ψαροταβέρνα ΤΟ ΚΥΜΑ" ή κάτι παρόμοιο. Εναλλακτικά κυκλοφορεί παντού με μαγιό ξεβαμμένο απ' τον ήλιο και καφέ σανδάλι με στρώμα κοράτσας 2 cm, που θα αηδίαζε ακόμα και τα Τζαπανάκια του 2 girls 1 cup. Πάντα φέρει κάποιο "χειροποίητο" ξύλινο ή κοκκάλινο κόσμημα σε χέρια και πόδια, λες και είναι ο Σάκα Ζουλού. Το μαλλί του είναι φυσικά αφάνα ή τζίβα και βρωμάει σαν χώμα που το 'χει γαμήσει άστεγος. Αν το μαλλί είναι ίσιο και δε μπορεί απ' τη φύση του να τζιβώσει, θα το πιάσει με ευρηματικούς τρόπους χρησιμοποιώντας ριγέ πάνινη κορδέλα ή γυναικείο κλάμερ. Συχνά ο μπαφιάρης φέρει τεράστια γενειάδα που θα ζήλευε το μπάσταρδο παιδί του Zakk Wylde και του Osama Bin Laden. Βέβαια η γενειάδα παρουσιάζει πολλά "κενά" α-λα Bob Marley, καθότι το παιδί είναι ακόμα στην ανάπτυξή του.

Ο τζιβάτος, εκτός από τζιβάτος και μπαφάτος, είναι επίσης σκαλάτος, πεζουλάτος ΚΑΙ γρασιδάτος. Δεν κάθεται σε καφετέριες και μπαρ γιατί είναι σύμβολα της καπιταλιστικής παρακμής στην οποία έχει πέσει η κοινωνία μας και διάφορα άλλα copy-paste απ' το Zeitgeist. Αντ' αυτού, προτιμάει να κάθεται σε μέρη με δέντρα και πράσινο για να είναι πιο κοντά στη φύση που τον εκφράζει. Μόνο που εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα: η Αθήνα ΔΕΝ ΕΧΕΙ πραγματικά μέρη με δέντρα και πράσινο! Ο τζιβάτος ναι μεν θέλει γρασίδι για τον κώλο του, αλλά ταυτόχρονα δε θέλει να απομακρυνθεί και πολύ απ' τις γειτονιές του κέντρου που βγαίνουν όλα τα μουνιά. Οπότε καταλήγει να κάθεται (οκλαδόν πάντα) σε κάτι νησίδες 2 τετραγωνικών μέτρων γεμάτες σκατά σκύλων, με αμάξια και χιλιάδες πεζούς να περνάνε γύρω του, διατηρώντας ταυτόχρονα υφάκι "Ααααχ! Αυτή είναι χαλάρωση...". Ειδικά φέτος το καλοκαίρι στην Αρεοπαγίτου κοντά στο σταθμό του Θησείου έπρεπε να ανοίγω δρόμο με μασέτα για να περάσω. Είχαν μαζευτεί οι πωλητές "χειροποίητων" κοσμημάτων και οι "καλλιτέχνες του δρόμου" και ξωπίσω και οι τζιβάτοι, να κάθονται κάτω στον πεζόδρομο μέρα μεσημέρι και να γρατζουνάνε κιθάρες ή να παίζουν αυτά τα πνευστά μαρκούτσια που τα φυσάς και δε βγάζουν ήχο.

Όταν ο μπαφάτος δε μολύνει την πρωτεύουσα με την τριχωτή παρουσία του, πάει για ελεύθερο κάμπινγκ παρέα με τους φίλους του και δύο αδέσποτα σκυλιά σε μέρη με όνομα άνω των τεσσάρων συλλαβών. Φολέγανδρος, Αντίπαρος, Ελαφόνησος είναι υποψήφια. Αν και τελευταία η Ελαφόνησος είναι πασέ επειδή το κάμπινγκ παραείναι οργανωμένο, έχουν μπει ομπρέλες στην καλή παραλία και, Ω ΘΕΟΙ, πάει κόσμος. Ναι φίλε! Ο τζιβάτος τσαντίζεται με το γεγονός ότι πάνε κι άλλοι σε μια πανέμορφη παραλία την οποία για κάποιο λόγο θεωρεί μόνο δικιά του! Όπου κι αν καταλήξει, θα τη βγάλει παίζοντας τάβλι, στριφογυρίζοντας αλυσίδες με φωτιές και πίνοντας τα μισά Ζωνιανά, κυκλοφορώντας με την πούτσα έξω καθ' όλη τη διάρκεια των διακοπών. Ο σωστός χαρτζιλικωμένος χίπης θα εκδράμει και με προορισμό την Ισπανία ή την Κούβα για τους πολύ hardcore. Μάλιστα, διηγούμενος το ταξίδι του στην Ισπανία σε συντζιβάτους, ΔΕΝ θα λέει "πήγα Ισπανία". Θα λέει κατευθείαν "Πήγα Βαρκελώνη" ή "Πήγα Μαδρίτη", λες και μένει μόνιμα Ισπανία και αναφέρεται σε άλλες πόλεις της "πατρίδας" του.

Στα κενά μεταξύ των διακοπών και του αραλικιού, ο τζιβάτος θα πιάνει μια καινούργια ηλίθια ασχολία σε εβδομαδιαία βάση. Κάθε φορά θα πορώνεται με το νέο πράγμα που "μαθαίνει" και κάθε φορά θα το παρατάει πιο γρήγορα κι απ' την Κάρι Μπράντσω. Ανά πάσα στιγμή, ο τζιβάτος μαθαίνει ερασιτεχνικό θέατρο, βιόλα, Ρώσικα, καποέιρα, γλώσσα των κωφάλαλων, μονόκυκλο, δημιουργική γραφή, φλαμένγκο και κατασκευή γλυπτών από παλιά κουτάκια Sprite. Από μουσική προσπαθεί να είναι όσο πιο ευρηματικός γίνεται. Έχει κάποιες σταθερές όπως Θανάσης, Σωκράτης Μάλαμας, Ψαραντώνης και Bob Marley, αλλά όσο μεγαλώνει, τόσο πιο περίεργος καταντάει. Στα 18-19 του ξεκινάει με τζαζ, φανκ, σόουλ και άλλα παρόμοια είδη που τον κάνουν να αισθάνεται ακόμα πιο μαύρος απ' ότι νομίζει πως είναι. Σταδιακά όμως τη χάνει τη μπάλα: Εντίτ Πιάφ, Σκανδιναβικό swing-hop, Θιβετιανοί ψαλμοί και Φιούζιον Λάτιν με Ταμ-Ταμ.

Λοιπές δραστηριότητες του μπαφάτου περιλαμβάνουν τζάμπα συναυλίες, συμμετοχή σε βαρετά φεστιβάλ του ΣυΡιΖα, πορείες όπου αν φάει μισό μιλιγκράμ δακρυγόνο θα μας πρήζει τον πούτσο για κανά μήνα, λιώσιμο σε καταλήψεις πάρκων, παρακολούθηση εξαρχειακών μπάχαλων από ασφαλή απόσταση, διάβασμα ποίησης και πούλημα μούρης σε όσους δε διαβάζουν ποίηση.

Για πολλά χρόνια είχα πείσει τον εαυτό μου πως οι τζιβάτοι θα περιορίζονταν στα στέκια των ΕΑΑΚ και θα χανόντουσαν με τον καιρό, όπως η ντίσκο, το Μακαρένα ή μια σιωπηλή κλανιά. Έκανα λάθος. Το κίνημα μεταλλάχθηκε και προσαρμόστηκε στη νέα γενιά των schooligans, που όλοι ανεξαιρέτως είναι σε μπάντα, γράφουν ποιήματα για το πόσο καταπιεσμένοι νιώθουν που πρέπει να πηγαίνουν σχολείο και απορρίπτουν τον κόσμο της τεχνολογίας (με εξαίρεση το κινητό, το MP3 player, την ψηφιακή φωτογραφική, το ConnX και το laptop τους). Αυτό είναι που ξεχωρίζει τους τζιβάτους από τις υπόλοιπες alt-μόδες που έρχονται και παρέρχονται. Δεν είναι αυθύπαρκτο κίνημα. Για να επιβιώσει, προσκολλάται στον εναλλακτικό κόσμο της εκάστοτε εποχής, είτε αυτός λέγεται χίπηδες, είτε Grunge, είτε ΣυΡιΖα, είτε οτιδήποτε άλλο "μη-καθεστωτικό". Και αυτό σημαίνει ότι ποτέ, μα ποτέ δε θα πεθάνει... Σνιφ.

...αλλά όσο ζω, ελπίζω.


Credits: Βαγγέλης, Άγγελος για την πολύτιμη τζιβο-συνεισφορά τους.

Tuesday, September 29, 2009

Το faeenamalaka στηρίζει Νέα Δημοκρατία

Let me explain.

Το ΠαΣοΚ εδώ και 5 χρόνια ακολουθεί την επικοινωνιακή πολιτική "παιδάκι που κλαίει και χτυπάει το πόδι κάτω επειδή θέλει να πάει στο λούνα παρκ ΤΩΡΑ"! Με τα σλόγκαν του ύφους "φτάνει πια", νομίζει πως δημιουργεί ένα κλίμα για επείγουσα αλλαγή. Δυστυχώς όμως, το μόνο που δημιουργεί είναι η εντύπωση ενός απελπισμένου κλαψομούνη.

Όλοι θυμόμαστε τι είχε γίνει στις προηγούμενες εκλογές. Η ΝΔ είχε αφήσει την Ελλάδα να καεί σαν 15χρονο που παίζει Lineage και το μόνο που έκανε ο Κωστάκης είναι να βάλει ένα μπουφάν για να μην πουντιάσει, λες και οι πολιτικοί του σύμβουλοι είναι... η γιαγιά του! Το ΠαΣοΚ είχε τη νίκη στο τσεπάκι και την έχασε. Και μετά τα σενάρια διάσπασης έδιναν κι έπαιρναν για μήνες. Στο τσακ τη γλίτωσε.

Ε, λοιπόν να η ευκαιρία να τελειώσουμε αυτό που ξεκίνησε πριν 3 χρόνια. Αν ο Γιωργάκης περίμενε τότε να νικήσει μία, φέτος περιμένει δέκα. Που σημαίνει ότι αν χάσει κι αυτή τη φορά, πάει το ΠαΣοΚ! Διάσπαση εξασφαλισμένη! Πέντε χρόνια την κωλο-ΝΔ την άντεξα. Κομμάτια κι όνειρα μάζεψα. Προκειμένου όμως να σβήσω ένα μεγάλο κόμμα από το χάρτη, μπορώ να αντέξω 4 ακόμα. Και μην ανησυχείτε, θα έρθει και η σειρά της ΝΔ. Κάτσε να γίνει λίγο πιο άπληστη η Ντόρα (σιγά το δύσκολο), να σου πω εγώ πόσο ακόμα θα είναι όλοι "συσπειρωμένοι πίσω από τον Κώστα τον Καραμανλή".

Αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του. Μέχρι τότε, ας εστιάσουμε στον πιο ευάλωτο απ' τους δυο. Το ΠαΣοΚ είναι μεν το φαβορί, αλλά ταυτόχρονα έχει βάλει ένα πολύ ακριβό στοίχημα. Ας φροντίσουμε να το χάσει. Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία! Ορίστε! Το είπα! Και τώρα πάω στο δωμάτιό μου να ξεράσω αίμα και να κλάψω με την ησυχία μου.


Saturday, September 26, 2009

Έλληνες οδηγοί σε κατηγορίες

Όχι που δε θα 'γραφα άρθρο και γι' αυτούς. Πάμε:


- Το "μισώ τα λεφτά μου" πλουσιόπαιδο

Ένα μικρό Γλυφαδιωτάκι που μόλις έγινε 18 και ήρθε η ώρα για το πρώτο του αμάξι. Οι υπόλοιποι φίλοι του ακολουθούν τη νόρμα: Ζ4 ή SLK cabrio με hot ξανθιά ξαδέρφη στη θέση του συνοδηγού για μόστρα. Ο "μισώ τα λεφτά μου" όμως δεν είναι σαν αυτούς. Είναι ευαίσθητος και frustrated νέος. Θα μπορούσε άνετα να πάρει κι αυτός μεγάλη και τρανή αμαξάρα, αλλά δεν το κάνει για να ξεχωρίσει απ' το κοπάδι. Σε μια προσπάθεια λοιπόν να το παίξει λιγότερο σκατίφλωρας ΔΑΠιτο-γιαπούρης, ξοδεύει το χαρτζιλίκι που του 'δωσε ο μπαμπάς για το μήνα σε ένα τρέντικο super-mini. Το πρόβλημα είναι ότι, με εξαίρεση το υπερόχως "κακάσχημο" Fiat Panda, ΟΛΑ τα super-mini είναι γυναικεία αμάξια. Οπότε ο φίλος μας καταλήγει ακόμα πιο τυροχλεμπές απ' ότι ξεκίνησε. Και όχι: το ροζ πλεκτό δεμένο λοξά στο λαιμό, τα σπορτέξ Prada (μπλεεεεεερκ!...) και το αυτοκόλλητο "Κολέγιο Αθηνών" στον προφυλακτήρα δε βοηθάνε καθόλου την κατάσταση!

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

"Λευκό" RnB τύπου Akon, Timbaland, Kanye West, Justin.


- Η αντι-νοικοκυρά σε απόγνωση

Μιλάω φυσικά για την τρέντι εργαζόμενη μητέρα με το ταγιέρ, τον κότσο και τα τετράγωνα γυαλιά που προσπαθεί να ισορροπήσει την μητρότητά της με την καριέρα της ως senior executive marketing sub-contracted division manager... α-λα κρεμ. Είναι χωρισμένη, ανεξάρτητη και δυναμική. Πηγαίνει σε γυμναστήριο μόνο για γυναίκες και κουβαλάει το μωρό της σε front-pack ενώ ψωνίζει οργανικά λαχανικά στο super market. Το παίζει οικολόγα, βλέπει ντοκιμαντέρ στο ΣΚΑΪ και είναι ελεύθερη και άνετη, σε σημείο που θα πάρει το παιδί της και θα του κάνει κουβέντα για το sex στα 5 του χρόνια. Το αυτοκίνητό της είναι αρκετά "γυναικείο" αλλά όχι κοριτσίστικη μαλακία τύπου new Beetle και το στυλ οδήγησής της είναι επιθετικό και σπαστικό όσο και η ίδια. Ενίοτε στη θέση του συνοδηγού θα κάθεται ο Αλβανός που τον έχει για να την πηδάει, αλλά αναπόφευκτα θα φάει κόλλημα μαζί του γιατί συμβολίζει τον αυστηρό αγροίκο πατέρα που ποτέ δεν είχε. Μαγκιά του! Να της τα φάει όλα της corporate whore κωλοσκύλας!

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Ονειράμα, C-Real, Μύρωνα Στρατή, Cyanna και λοιπές νεο-χατζιγιάννικες πορδές του ελληνικού MTV.


- Ο σαραντάρης στρουγκανόβλαχος Ελληνάρας

Γνωστός και ως "ταρίφας χωρίς ταξί", το τυπικό μέλος αυτής της κατηγορίας τα κάνει όλα: Αν στο φανάρι είναι δεύτερος, κορνάρει και αν του κορνάρει άλλος στο αμέσως επόμενο τα παίρνει στο κρανίο. Αν είναι τελευταίος στο φανάρι κάνει τη σούπερ μανούβρα που προσπερνάει όλη την ουρά από σταματημένους και χώνεται μπροστά απ' τον πρώτο, μπλοκάροντας τους πεζούς. Αν είναι μόνος του στο φανάρι, σταματάει αλλά ποτέ εντελώς. Αρχίζει να τσουλάει λίγο-λίγο και μόλις το μισό αμάξι περάσει τη νοητή γραμμή του φαναριού, το σανιδώνει καίγοντας το κόκκινο. Αν πάθεις βλάβη στο δρόμο, σπάνια σταματάει να σε βοηθήσει. Τη μία φορά που θα το κάνει, θα τραμπουκίσει εσένα και όλους τους συνεπιβάτες σου με την εντελώς άσχετη θεωρία του για την αιτία της βλάβης. "Ποιο σκασμένο λάστιχο ρε; Έχει μπει νερό στο καρμπιρατέρ σου λέω! Ξέρω"! Είναι ο τύπος που δε θα αρκεστεί στο να βρίσει από μέσα του τον τροχονόμο που γαμάει την κυκλοφορία. Όοοοοχι! Με το που ξεκινήσει η ουρά, ο στρουγκανόβλαχος θα σταματήσει μες στη μέση της διασταύρωσης και θα αρχίσει λογομαχία με τον τροχονόμο στα ίσα! Τόσην ώρα ρε μουνόπανο ξεκωλιάστηκες στο κορνάρισμα επειδή υποτίθεται βιαζόσουνα! Τώρα ξαφνικά έχεις και χρόνο για καβγάδες; ΠΡΟΧΩΡΑ! Το αμάξι του είναι κλασική φτηνιάρικη τουρμπο-παπαριά που αγόρασε με μούφα-αγροτικό δάνειο/κομπίνα/κέρδη από τζόγο. Έχει για τον πούτσο ζάντες και εξάτμιση μπουρί και είναι θεοβρώμικο επειδή με αυτό γυρνάει και στο χωράφι. Στο πίσω τζάμι έχει βεντουζωμένο λούτρινο Θρυλέων και απ' τον καθρέφτη του κρέμεται ένα φυλαχτό για το "μάτι", ένα τεράστιο χνουδωτό ζάρι και ένα ολόκληρο εικονοστάσι, κομπλέ με κομποσκοίνι απ' το Άγιο Όρος, το σταυρό που είχε πιάσει όταν βούτηξε των Φώτων το '84 και μίνι εικόνισμα της Παναγιάς της Ρακομελοτσουγκρίζουσας.

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το στέρεο:

Τραγούδια του λαϊκού πόνου και του ασήκωτου νταλκά με πολλά παράσιτα γιατί δεν πιάνει καλά το Ντέρτι FM στην επαρχία.


- Ο νεοπλουτο-wannabe Ελληνάκος

Είναι ο κουτοπόνηρος μικροαστός οικογενειάρχης με την κοιλίτσα, τα γυαλιά και το καραφλάκι του 35άρη. Φοράει τζιν από τα Marks & Spencer, μπεζ πουκάμισο με λεκέδες ιδρωτίλας και τσαντάκι μπανάνα μέχρι το στήθος. Η γυναίκα του τον βαριέται, τα παιδιά του τον μισούν. Βγάζει 850 ευρώ το μήνα και κυκλοφορεί με 650 ευρώ κινητό, λες και θα ξεγελάσει κανέναν. Δυστυχώς το αμάξι δεν είναι κινητό και οι φτηνές απομιμήσεις των εκάστοτε μοδάτων αυτοκινήτων που διαλέγει βρωμάνε από χιλιόμετρα. Είναι ο τύπος που τη δεκαετία του '90 κυκλοφορούσε με Hyundai Lantra επειδή νόμιζε ότι το μακρύκωλο αμάξι αυτομάτως σε δείχνει πιο λεφτά. Άσχετα αν το πήρε με 88 εκατομμύρια δόσεις των 0,4 δραχμών χωρίς προκαταβολή. Τη σήμερον ημέρα το status symbol είναι τα SUV, οπότε ο νεοπλουτο-wannabe ξεκινάει εκ νέου την εκστρατεία αποτυχίας του. Όποιο μοντέλο και να διαλέξει, ένα είναι σίγουρο: την μέρα που θα το πρωτο-κυκλοφορήσει θα προσέξει ότι κάθε δρόμος έχει 2 στρώσεις από το συγκεκριμένο αμάξι. Είναι ο ξόφλας που ενθουσιάζεται υπερβολικά όταν το ραδιόφωνο βάλει το Losing my religion ή το With or without you. Αντιδρά με 100 κιλά πόρωση, λες και το τραγούδι βγήκε προχθές. Μάλιστα θα αποπειραθεί να το τραγουδήσει, παρόλο που ξέρει μόνο το 5% των στίχων. Awkward...

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Μελωδία, Δίεση, Gallaxy και άλλους σταθμούς που προκαλούν χασμουρητό ικανό να σου εξαρθρώσει το σαγόνι.


- Ο Αλβανός κάγκουρας

Όσοι αναρωτιέστε πού έχουν καταλήξει όλα αυτά τα κωλοφτιαγμένα Starlet, Saxo και Punto που μας είχαν σπάσει τον πούτσο τη δεκατία του '90, μην ψάχνετε άλλο. Τα πήρε όλα ο Αλβανός κάγκουρας. In true kagouras spirit, έχει ρυθμίσει το κάθισμα ξάπλα τέρμα πίσω και επειδή είναι αρκετά μικρόσωμος δε φαίνεται καθόλου μέσα στο αμάξι του. Όποια ορατότητα δε χάνεται από την χαμηλή θέση οδήγησης, θα χαθεί με τα 8 τετράκις εκατομμύρια αυτοκόλλητα NoX, Blistein, MOMO κλπ που έχουν σκεπάσει το πίσω τζάμι. Έχει κόψει τις αναρτήσεις με σιδερόπενσα για να "το χαμηλώσει" με αποτέλεσμα να τρίβονται τα λάστιχα στα τόξα και να σέρνεται κάτω η εξάτμιση. Τον ακούμε κάθε βράδυ να κάνει κύκλους χωρίς προορισμό στα στενά του Περιστερίου, με τον κινητήρα να βιάζεται από κάθε άσκοπο μαρσάρισμα και το μπουρί να βρυχάται ανίερα, πιτσιλώντας άκαυστη βενζίνη στο τζάμι του πίσω αμαξιού.

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Shqip-hop.


- Η εναλλακτικιά

Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει επί το πλείστον hipster γκόμενες. Η alternative μόδα ξεχειλίζει από κάθε τρούπα της. Βγαίνει στην πλατεία Καρύτση, φοράει φαρδύ φόρεμα Attrativo, λονδρέζικα παπούτσια κλόουν, τεράστια γυαλιά μυωπίας και κορδέλα "Κόναν ο Κειμέριος" στο μαλλί. Το ιδανικό αμάξι της είναι σφαιρικό. Παλιά οδηγούσε 206 ή new Beetle, αλλά μετά το πήραν όλοι και ξενέρωσε. Έχει αυτοκόλλητο "Ι LOVE BARCELONA" ή "I LOVE AMSTERDAM" στον προφυλακτήρα, σουβενίρ από τα υποχρεωτικά ταξίδια σε cool πόλεις του εξωτερικού. Μέσα είναι στην εντέλεια, με εξαίρεση μια LIFO στο πίσω κάθισμα και στη θέση του συνοδηγού κάθεται πάντα ο κολλητός της που είναι ή γκέι ή μαύρος ή γκέι μαύρος. Η εναλλακτικιά έχει πάρει το στυλ οδήγησης πολύ πατριωτικά. Την έχει δει πρέσβης όλου του γυναικείου πληθυσμού που κυκλοφορεί στο δρόμο και προσπαθεί να οδηγεί σούπερ-τέλεια για να σπάσει το στερεότυπο. Αν την κόψεις στη διασταύρωση ή της κορνάρεις μισή φορά, θα γράψει για το συμβάν το ίδιο βράδυ στο ναρκοληπτικά βαρετό blog της.

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Νιντέντοκορ, προγκρέσιβ-τάνγκο, ελεκτροΜπγιόρκ και λοιπές μαλακίες από το iPhone της που είναι συνδεδεμένο στη θύρα AUX.


- Ο "γνώστης" καγκουροπατέρας

Ο 35άρης πρώην κωλοφτιαξάκιας που έφαγε τα νιάτα του στις κόντρες της Παραλιακής και τώρα έχει πουλήσει το παλιό "εργαλείο" και ανοίγει σπιτικό. Είναι ο μόνος που ξέρει με 100% σιγουριά τι είναι η ροπή. Αλλά μην τολμήσεις να του πιάσεις κουβέντα για αμάξια, θα βγεις νεκρός. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος ξερόλας και μυθομανής. Αρχικά θα στα πρήξει για τα κονέ που έχει στο εργοστάσιο της Audi στη Γερμανία και παίρνει τα ανταλλακτικά μισοτιμής. Μετά θα σου πει για τη φορά που είδε μια Bugatti Veyron παρκαρισμένη έξω απ' το Balux πριν καν κυκλοφορήσει. Αν μέχρι τότε ζεις ακόμα, θα συνεχίσει με ιστορίες-φίδια απ' τα χρόνια που έκανε κόντρες, όπως εκείνη που μπήκε στο αμάξι του Καταραμένου, αυτός του έβαλε πάνω στο ταμπλό ένα μάτσο πεντοχίλιαρα και του είπε "Αν τα πιάσεις είναι δικά σου". Και μετά ο Καταραμένος το σανίδωσε και ο φίλος μας δε μπορούσε να απλώσει το χέρι του να τα πάρει από την πολλή επιτάχυνση!!! Oh yeah! Ο καγκουροπατέρας πλέον οδηγεί οικογενειακό σεντάν με διακριτικά στοιχεία καγκουριάς διάσπαρτα μέσα κι έξω. Ένα sticker εδώ, ένας μικρός δείκτης πίεσης εκεί... λίγα πράγματα. Οδηγεί επιθετικά, χωρίς όμως να κάνει πολλές τρέλες. Ξέρει ότι δεν έχει αρκετό ταλέντο για να αντιδράσει έγκαιρα, οπότε προσέχει για να μη γίνει ρόμπα και αποκαλυφθεί πόσο φιδέμπορας είναι για την καλή του οδήγηση. Συνήθως αγοράζει φτηνό αμάξι του ομίλου Volkswagen και αν τον ρωτήσεις γιατί πήρε το συγκεκριμένο... ΤΙ ΕΙΠΑΜΕ; ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥ ΠΙΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΙΑ ΑΜΑΞΙΑ; Πάρτα τώρα μαλάκα! Θα αρχίσει να σου λέει ότι παρ' όλο που είναι Skoda, ο κινητήρας είναι ίδιος με του Audi RS8 και τα φρένα είναι απ' την ίδια εταιρεία που φτιάχνει το VXR της Holden και θα φέρει σε ένα μήνα το κιβώτιο ταχυτήτων από το μπλααα μπλααα μπλαα μπλααααα...

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Για κάποιο λόγο όλοι αυτοί το παίζουν και γνώστες μπιτακίων. Tiesto, Oakenfold, Looper κλπ. κλπ.


- Ο αυτάρεσκος αναρχοαυτόνομος

Η Επανάσταση στους 4 τροχούς! Το αριστερό χίπικο αμάξι είναι ή κάποιο παλιό καλτ μοντέλο (όχι όμως Mini Cooper γιατί πλέον το έχουν μόνο ΔΑΠίτες) ή το σαράβαλο του μπάρμπα που δεν το χρειάζεται πια και το 'δωσε για 100 ευρώ. Το χειμώνα χρησιμοποιείται για τα πήγαινε-έλα στη σχολή, αλλά το καλοκαίρι γίνεται βαν-παύλα-τροχόσπιτο και παίρνει αμπάριζα τις παραλίες της Σαμοθράκης και της Φολέγανδρου. Ως αποτέλεσμα, το αμάξι του αναρχοαυτόνομου είναι τόσο κώλος που κάνει τον Xzibit και το West Coast Customs να χέζονται απ' το φόβο τους. Εξωτερικά είναι τρακαρισμένο απ' όλες τις πάντες. Το πορτμπαγκάζ έχει μονίμως μέσα μια παλιά κιθάρα, ένα τάβλι, ένα κίτρινο υπόστρωμα και μια στρώση άμμου αρκετά παχιά για να φτιάξεις καστράκι. Το εσωτερικό είναι επίσης τριμπούρδελο και βρωμάει μπίρα, μούχλα και μπαφοκλανιές που έχουν ποτίσει τα καθίσματα. Ιδού το παράδοξο του αναρχοαυτόνομου. Το παίζει οικολόγος και χίπης, αλλά ταυτόχρονα οδηγάει αμάξι που έχει να δει σέρβις απ' την Τριασική Εποχή και αφήνει τόσο CO2 που οι 5 Πλανητάρχες ενώνουν τα δαχτυλίδια τους με το που το αντικρίσουν.

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Ατλαντίς FM, Kyuss, Bebe και 80s cult compilation CD από το τελευταίο πάρτυ των ΕΑΑΚ.


- Ο κλασικός κάγκουρας

Εδώ δεν έχει συμβιβασμούς! Μιλάμε για τον τύπο με το full set: Μαλλί φράχτης, ξεβαμμένο τζιν, στενά παπούτσια Puma, σκουλαρίκι-μπιλάκι και φύγαμε για Μπουρναζάρα! Το στυλ οδήγησής του είναι για τον πούτσο καβάλα. Στο φανάρι θα δημιουργήσει έξτρα δικιά του λωρίδα ανάμεσα στις 2 υπάρχουσες. Στην Εθνική οδό αν βρεθεί από πίσω σου, την έπαθες. Για το επόμενο ενάμιση χιλιόμετρο θα κρατάει απόσταση ενός ηλεκτρονίου απ' τον προφυλακτήρα σου και θα προσπαθεί να σε προσπεράσει από δεξιά. Ε, με το που πας να του αφήσεις λίγο χώρο στα δεξιά, ΤΣΑΑΑΑΑΑΑΑΚ! Αλλάζει γνώμη και σε περνάει από αριστερά! Τι γύλος! Στον ελεύθερό του χρόνο διαβάζει Max Power και πηγαίνει στο Athens Tuning Show. Αφού πούλησε το παλιό Saxo στον Αλβανό (βλ. παραπάνω), τώρα κυκλοφορεί με νέο τσίλικο εργαλείο που φοράει μπάνικα κομμάτια εισαγωγής. Το αμάξι φυσικά το 'χει κάνει λατέρνα: αεροτομή-σιδερώστρα, ζάντες χρωμίου, αυτοκόλλητα tribal, φωτάκι νέον από κάτω και ένα μπουρί τόσο μεγάλο, που χρειάζεται να το φράξει με σίτα για να μη μπει καμιά γάτα μέσα. Οι hardcore της κατηγορίας την έχουν δει Tokyo Drift και βάφουν το Civic VTI τους λαχανί, με μαύρο ματ καπό, και καλά από ανθρακονήματα. Ναι, σίγουρα φίλε. Ό,τι πεις.

Τι οδηγάει:

Τι παίζει το stereo:

Transistance 9, Χερουβίμ, Darma, Space Odyssey... ΔΩΣΕΕΕΕΕΕΕΕ! Ντουβ! Ντουβ! Ντουβ! Ντρουντουντουβ!



Credits: Χάρης 2 που μ' έπρηξε να βάλω obscure 90s reference joke. Ντάξει μαλάκα; Ευχαριστήθηκες τώρα;

Thursday, September 24, 2009

Hate mail special

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στον Master G. Χωρίς την προώθησή του, το faeenamalaka δε θα ήταν ποτέ αυτό που είναι.

Τι σόι troll-site θα ήμουν χωρίς τη σωρεία από ηλίθια, αποτυχημένα σχόλια; Μερικά είναι από wannabe εξυπνάκηδες που προσπαθούν να ανταγωνιστούν την ιδιοφυΐα μου και φυσικά αποτυγχάνουν. Μερικά είναι κι από μια χαρά παιδιά κατά τ' άλλα, που σε μια στιγμή αδυναμίας του ανοσοποιητικού τους, προσβλήθηκαν για λίγο από τον ιό του comment nazi. Τα πιο πολλά όμως είναι από κομπλεξάρες που δεν ανέπτυξαν κοινωνικές ικανότητες εγκαίρως, δε μπορούν να διαχωρίσουν το internet από την πραγματική ζωή και μπαίνουν να πουλήσουν σοβαρότητα σε ένα site με τίτλο "Φάε ένα μαλάκα".
Σημείωση: Υπήρχαν μερικά καλύτερα-πάυλα-χειρότερα σχόλια από τα παρακάτω. Για να δείτε το πλήρες ownage που τους σκάω, ξεκουνηθείτε να δείτε τα άρθρα ένα-ένα.

Ας τελειώνουμε:

Merciless said...

Aυτο που ειπες για τον χουλκ Mikeius μου εδωσε μια ιδεα.Μεσα στις δουλειες που ανεφερες,το να γινεις σουπερ ηρωας ειναι ακομη μια λυση.Επισης να τρως μια ζωη τη συνταξη του πατερα σου και να του φορτωνεσαι μεχρι να πεθανει ειναι ακομη μια λυση.Η μονη λυση που δεν υφισταται ειναι η ΚΑΝΟΝΙΚΗ δουλεια

Λες βλακείες! Στο άρθρο δεν αναφέρω πουθενά ότι η λύση είναι να μη δουλεύεις κανονικά. Είπα ότι οι μη-σοβαρές δουλειές δεν αξίζουν σοβαρή αντιμετώπιση. Σε στύβουν και σε πετάνε αυτοί μία, εσύ δέκα! Στην 4η γραμμή του άρθρου λέω: "Δουλεύω 4ωρος σε γνωστό κατάστημα ρούχων για βασικό μισθό". Πώς από αυτό έβγαλες εσύ ότι τρώω συντάξεις... Too easy, NEEEEXT!


Από το "Νόμιζες ότι ξεφορτώθηκες τις κουλτούρες τύπου emo;"

xxx said...

okie, arketa gkriniakses, twra mporeis na kaneis ena kalo ston eauto sou kai stous gyrw sou, mporeis na autoktoniseis..

Αυτό το one-liner παίζει να μην το έχω ξανακούσει ποτέ... ΣΗΜΕΡΑ! Γουάου, ψωλοβρόντη commentάκια. Διάβασες τα άρθρα μου και η καλύτερη ατάκα που βρήκες να μου πεις είναι αυτή; Πώς ζω ακόμα είναι θαύμα. Okie;.. okie!


Από το "Η φύση δε σε γουστάρει":

Jolinar said...

Toden ftaiei o rinokeros pou den prosarmostike se perivalon me kynigous me pyrovola opla giati ta opla den einai kati pou provlepetai apo ti fysi. An milagame gia enan io, pandimia, ksirasia, tha eixe kapoies pithanotites prosarmosis giati i fysi to exei provlepsei kai ayto.

Some say the end is near.
Some say we'll see armageddon soon.
I certainly hope we will.
I sure could use a vacation from this bullshit three ring circus sideshow of freaks.
The only way to fix it is to flush it all away.
Learn to swim.
Mom is going to fix it all soon
Mom is coming round to put it back
The way it oughtta be...
Learn to swim
I wanna see the ground give way.
I wann watch it all go down.
Mom please flush it all away.

Η φύση δε μπορεί να προβλέψει ούτε τα πυροβόλα, ούτε τον Α ή τον Β ιό. Η φύση δε μπορεί να προβλέψει τίποτα. Η φύση δεν είναι ο Νίκος Χορταρέας. Όσα τραγούδια Tool κι αν κάνεις quote δεν πρόκειται να δώσουν στη φύση το κληρονομικό χάρισμα.


Από το "Ο άντρας ο σωστός":

Flonsavardu said...

πρώτον: ΙΟΥ!

δεύτερον κάποια από αυτά τα κάνω και εγώ. νομίζω ότι αν δεν επέμενες τόσο με τα σκατά και τις κλανιές θα ήταν πιο ρεαλιστικό. α, και σοβαρά τι παίζει με την πίπα στον εαυτό σας; δεν είναι αρκετά γκέι; και επίσης γιατί να γαμήσει χοντρή γκόμενα, αν μπορεί να γαμάει μόνο ωραίες;

Ναι Flonsavardu, όντως το άρθρο χωρίς σκατά και κλανιές θα ήταν πιο ρεαλιστικό, αν λεγόταν "Η ΓΥΝΑΙΚΑ η σωστή"! Γι' αυτό ο τίτλος είναι πρώτος πρώτος στο άρθρο και είναι με bold γραμματοσειρά. Και επίσης, ποιος άντρας είπε ότι μια χοντρή γυναίκα δεν είναι ωραία; Όλες μας παραπονιέστε για τα "πρότυπα ομορφιάς που επιβάλλει η σημερινή κοινωνία στις γυναίκες". Newsflash: τα πρότυπα αυτά είναι ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Εμφανίζονται σε ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ συζητήσεις, ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ περιοδικά και ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥΣ κύκλους. Ουδέποτε πήρατε την ειλικρινή μας γνώμη για κάποιο απ' αυτά. Δεν έχω βρει ακόμα άντρα που να απέρριψε σεξ με γκόμενα επειδή π.χ. "είχε κυτταρίτιδα". Αυτές είναι δικές σας εφευρέσεις για να θάβετε ανταγωνίστριες. "Σιγά την όμορφη μωρέ. Είδες κυτταρίτιδα που έχει;" Καλά... Τσεκάρετε πορνοστάρ όπως η Alexis Texas ή η Jasmine Tame να δείτε τι μας αρέσει. Αυτές οι εμμονές που βγάζετε όχι μόνο δεν πιάνουν, αλλά σας γυρνάνε και μπούμερανγκ.


Από το "Πεζονάυτης - Κουταβάκι: ΑΣΣΟΣ!":

pavlia said...

χαλαρωστε λιγο που σας επιασε η φιλανθρωπια τωρα! καθε μερα δολοφονουνται χιλιαδες ανθρωποι και δισεκατομμυρια ζωα-σας λεει κατι αυτη η αναλογια?

ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΦΟΝΟΙ! Για κάθε ανθρώπινο φόνο λοιπόν έχουμε τουλάχιστον ένα εκατομμύριο σκοτωμένα άγρια ζώα. Κλασική "μόλις την έβγαλα απ' τον κώλο μου" στατιστική φιλόζωου/οικολόγου.


Από το "Τα πιο αντιαισθητικά πράγματα στην Ελλάδα":

Anonymous said...

...φίλε μου, πως προαναφέρθηκε, πρόσεχε λίγο με τους παραλληλισμούς.
Α!
Ζήτω η ελευθερία του λόγου και τα all star-τακούνια.

"Πρόσεχε τα λόγια σου", directly followed by: "Ζητω η ελευθερία του λόγου"! Τι να πώ;...


Από το "Ξύπνα μαλάκα! Είναι υπερτιμημένα!"

Jolinar said...

ax se parakalo mporeis na grapseis kai gia ton Uwe Boll?? Thelo na rikso apeiro skato gia tis trisathlies tainies tou pou me ekanan na xaso 2 ores apo ti zoi mou alla den nomizo oti mporo na to kano toso kala oso esy, den to 'xo re paidi mou :P ki an den ton ksereis tote eisai poly ma poly tyxeros. O """skinothetis""" aytos aksizei lithovolismo kai meta stayrosi kai paloukoma taytoxrona

Κλασική LAME-ASS παραγγελιά. "Γράψε για τον Uwe Boll". "Γράψε για τον Lorenzo Lamas". "Γράψε για το DOTA πόσο μαλακία είναι"... Αν είχα ένα ευρώ για κάθε ανέμπνευστη παραγγελιά της πούτσας που λαμβάνω στο inbox από φίλους και μη... θα είχα 6 ευρώ. Και θα μπορούσα να πάω ένα σινεμά. Πέντε χρόνια πριν.


Από το "Έλληνες μεταλάδες σε κατηγορίες":

Panagiwtis said...

Poios sou edwse re file to dikaiwma na xrisimopieis fwtografies k na "tampelareis" anthrwpous ypo to diko sou prisma?

vgale tin fwto mou-twra omws-apo tin katigoria tool-0-3ekleri,mias k milas peri clpoy-rights,k an thes na to sizitisoume gia to an eimai o "apisteftos flwros"...

Gia ligi prosoxi,file.

Πρώτον, τα βασικά. Το δικαίωμα να ταμπελάρω ανθρώπους μου το έδωσε το Magna fucking Carta και η Διεθνής Διατύπωση των Ανθρωπίνων fucking δικαιωμάτων, φλώρε! Δεύτερον (και πλέον κλασικόν) ας πρόσεχες να μην ανέβαζες φλωρο-pics στο φλωρο-myspace σου χωρίς να τα φλωρο-σκάσεις για φλωρο-copyrights!... Φλώρε!


Μερικά πράγματα που μου ακούγονται πιο ευχάριστα από τα comments που μόλις παρέθεσα:

- Το House remix του Tonight από Reamonn.
- Ο καρπουζέμπορας που φωνάζει ασυναρτησίες από τη ντουντούκα του κάτω απ' το σπίτι μου στις 7.30 το πρωί.
- Ένας γωνιοτροχός που κόβει πλακάκια μες στο ασανσέρ όπου μόλις κλείστηκα.
- Δυο κοφτερές άκρες από ένα σπασμένο φλιτζάνι που τρίβονται μεταξύ τους.
- Ένας τύπος με 28 σφραγίσματα που μασάει αλουμινόχαρτο.
- Ο επιθανάτιος ρόγχος του μονάκριβου παιδιού μου.

Master G, we 'll miss you.

Monday, September 21, 2009

Πού στον πούτσο έπαιζε αυτος;

Εκεί λοιπόν που βλέπεις μια ταινία, κάποια στιγμή ο διάσημος, μεγάλος και τρανός πρωταγωνιστής πιάνει κουβέντα με τον σεκιουριτά του εμπορικού κέντρου/διεφθαρμένο βοηθό ντετέκτιβ/λοχαγό που είναι 2 μέρες πριν τη σύνταξη. Κι εκεί το μυαλό σου κολλάει! Πού αλλού τον έχω ξαναδεί αυτόν τον πούστη;!; Όσοι έχουν το δικό μου επίπεδο ψυχαναγκασμού θα με καταλάβουν. Δε μπορώ να απολαύσω την υπόλοιπη ταινία από εκείνη τη σκηνή και μετά! Πάντα σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ πού αλλού έπαιξε ο συγκεκριμένος τρίτο/τέταρτο/πεμπταγωνιστής. Σε μια προσπάθεια λοιπόν να βοηθήσω τους συναδέλφους movie nerds, παραθέτω μερικούς από αυτούς τους αφανείς ήρωες του Hollywood. Ετοιμαστείτε για πολλά απανωτά "ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ!!!".

Joe Pantoliano
Τον πρωτοπροσέξαμε όταν μας έκλεψε την καρδιά και την παράσταση στο πλευρό του Tommy Lee Jones στο Φυγά. Πολυαγαπημένη επιλογή για την νερωμένη Ιταλική φάτσα, το μόνιμο ύφος μικροαπατεώνα και την υποχθόνια χροιά στη φωνή του, ο θεός Τζο Παντολιάνο ήταν πάντα από τους κορυφαίους "τρίτους", ειδικά σε ρόλο ημί-κακου.
Ήταν: Ο χαφιές στο Matrix, ένας από τους αδερφούς Fratelli στα Goonies, ο ντετέκτιβ με το μουστάκι και τις γυαλούμπες στο Memento, ο ρεπόρτερ στο Daredevil και ο μαφιόζος στο Bound (νομίζω δηλαδή, γιατί το μόνο που θυμάμαι ήταν η Jennifer Tilly να κάνει λεσβιακά).

Tom Seizemore
Αυτόν τον πούστη πάντα τον συναντάω να παίζει τον σκληροτράχηλο βετεράνο με τη φάτσα σημαδεμένη από τις κακουχίες του μετώπου, στο οποίο θέλει μονίμως να επιστρέψει ως εθελοντής, ακόμα κι αν δε χρειάζεται. Αλλιώς, θα τον βρω σε ρόλους αγενή Νεοϋορκέζου μικρο-μεγαλο-εγκληματία, να πετάει συνέχεια ατάκες όπως "no disrespect" και "how you doin'?". Όπως και να το κάνουμε, του ταιριάζουν όλα τα παραπάνω: Η σκατόφατσά του είναι είναι τραχιά και σκαμμένη, τα γενάκια 2 ημερών είναι κι αυτά τραχιά σαν γυαλόχαρτο νούμερο 400 και η φωνή του ακούγεται πιο τραχιά κι απ' τον Darth Vader όταν κάνει γαργάρες με καυτή άσφαλτο. Με μια λέξη: τραχύς!
Ήταν: Ο κακός στην Ονειροπαγίδα, ο συνεργάτης του DeNiro στο Heat, αστροναύτης στο Red Planet, φαντάρος στο Στρατιώτη Ryan, φαντάρος στο Pearl Harbor και φαντάρος στο Black Hawk Down. Τραχύς και φαντάρος λοιπόν.

Marcia Gay Harden
Ηθοποιός-μπαλαντέρ. Όταν χρειάζεσαι μια μεσήλικη καθαρόαιμη Αμερικανόφατσα που το παίζει θύμα, αλλά κατά βάθος είναι τρελή για δέσιμο και στριμμένη σαν τυρόπιτα κιχί, προσλαμβάνεις αυτήν. Έχει το χάρισμα να μοιάζει μονίμως σαν κλαμμένο μουνί, ακόμα κι όταν χαίρεται. Την έχω πετύχει σε πολλές ταινίες του Clint Eastwood και σε κοινωνικά εποχής με τίτλο 2 αφηρημένες έννοιες που χωρίζονται από "και". Αλλά εκεί που έδωσε ρέστα ήταν στο ρόλο της ως θρησκόληπτη παλαβο-φασίστρια στο The Mist του Stephen King. Δείτε το!
Ήταν: Η γυναίκα του Tim Robbins στο Mystic River, η γκόμενα του Tommy Lee Jones στο Space Cowboys.

Clint Howard
Αυτός ο κωλονέρντουλας έχει καταφέρει να χωθεί σε κομπαρσιλίκια μεσαίου διαμετρήματος σε δεν ξέρω κι εγώ πόσες ταινίες. Συνήθως του φοράνε χοντρά γυαλιά και headset και τον βάζουν μπροστά σε μια οθόνη ραντάρ να λέει μια ατάκα με ανήσυχο ή/και προβληματισμένο ύφος. Αναρωτιέστε πώς κατάφερε αυτός ο ατάλαντος παπαράκος να γίνει αναγνωρίσιμη φάτσα; Είναι ο αδερφός του Ron Howard, σκηνοθέτη του Κώδικα Ντα Βίντσι, Apollo 13, Cinderella Man, Frost/Nixon και λοιπών επιτυχιών. Μιλάμε για τρελό ρουσφετολόι! Δεν ήξερα ότι το casting του Hollywood λειτουργεί όπως το ελληνικό δημόσιο.
Ήταν: νοσοκόμος ψυχιατρείου στο Halloween του Rob Zombie, χειριστής ραντάρ στα Austin Powers 1,2 και 3, χειριστής της NASA στο Apollo 13 (χμμ..), διαιτητής στο Cinderella Man (χμμμμμμ...), βοηθός στο Frost Nixon (ΧΜΜΜΜΜ...)!

James Cromwell
Ο πιο συμπαθητικός γέρος στην ιστορία του Hollywood (σόρι, μαϊντανέ Morgan Freeman). Αυτός ο τυπάς εμπνέει σεβασμό. Ίσως επειδή είναι δυο μέτρα ψηλός κι άλλο ενάμιση μέτρο το κεφάλι του, πες τριάμιση μέτρα σύνολο. Γι' αυτό έχει και μια τάση να καταλήγει σε ρόλους εξουσίας (πρόεδρος του τάδε, αρχηγός της έτσι, διευθυντής του τέτοιου). Το χαρακτηριστικό του είναι οι προφορές. Προσπαθώ να θυμηθώ δύο ταινίες που να έκανε την ίδια προφορά, δεν υπάρχουν.
Ήταν: ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στο Απόλυτος Κίνδυνος, ο διευθυντής φυλακών στο Πράσινο Μίλι, ο διευθυντής της NASA στο Space Cowboys, ο αγρότης στο Babe το γουρουνάκι, ο πρίγκηπας Φίλιππος στο The Queen, ο γέρος εφευρέτης του Sonny στο I Robot και φυσικά ο αρχηγός της αστυνομίας στο L.A. Confidential.

Maggie Smith
Από τον πιο συμπαθητικό γέρο στην πιο συμπαθητική γιαγιά (σόρι και πάλι Morgan Freeman. Ναι, το είπα: Ο Morgan Freeman είναι σα γιαγιά). Η Maggie Smith εμφανισιακά είναι αυτό που ο John Cleese έχει περιγράψει ως "pepper pot lady". Πάντα φοράει ένα μεγάλο καπέλο και παίζει την αξιοσέβαστη γηραιά κυρία, γλυκομίλητη αλλά και αυστηρή όταν χρειάζεται. Κάθε φορά που βλέπω σκηνή της μου έρχεται η ανεξέλεγκτη επιθυμία για ένα ζεστό φλιτζάνι κακάο.
Ήταν: η γιαγιά Wendy στο Hook, η ηγουμένη στο Τρελές Αδερφές 1 και 2, μια συγγενής του θύματος στο Gosford Park (τι μαλακία ταινία) και η Καθηγήτρια Minerva στα Harry Potter.

Peter Stormare
Αυτός ο τύπος είναι μεγάλη μούρη. Σουηδικής καταγωγής, τον ανακάλυψε ο Ingmar Bergman και αργότερα οι αδερφοί Cohen του έδωσαν ρόλο στο Fargo. Τώρα πώς κατέληξε από 'κει να κάνει πλέον ΜΟΝΟ κλισέ Ρώσους χαρακτήρες, δεν έχω ιδέα. Αλλά ακόμα και σ' αυτό είναι αυθεντία. Συνήθως κάνει τον τσαρλατάνο από το Ανατολικό Μπλοκ που πάντα προσπαθεί να επισκευάζει πράγματα ή να γιατρεύει ανθρώπους με κλωτσίδια και φωνές. Ενίοτε θα αλλάξει και θα κάνει τον στυλάτο ψυχάκια, κάτι μεταξύ Al Pacino στο δικηγόρο του διαβόλου και Johnny Depp στους Πειρατές της Καραϊβικής. Χαρακτηριστική ατάκα του: "I 'll fix it!" με βαριά βλάχο-ρώσικη προφορά.
Ήταν: ο Σατανάς στο Constantine, ο σκηνοθέτης του snuff film στο 8MM, ο γιατρός στο Minority Report, ο Abruzzi στο Prison Break, ο Ρώσος κοσμονάυτης στο Armageddon και το ηγετικό μέλος των Autobahn στο Big Lebowski.

Danny Trejo
Όταν το σπίτι σου πιάσει φωτιά, καλείς την πυροσβεστική. Όταν σε ληστέψουν στο δρόμο, καλείς την αστυνομία. Κι όταν χρειάζεσαι μια Μεξικάνικη εγκληματική σκατόφατσα να μακελέψει ό,τι αναπνέει σε ακτίνα 8 χιλιομέτρων, καλείς τον DANNY FUCKING TREJO!!! Δε φτάνει που ο λεβέντης έχει το πιο cool όνομα όλων των εποχών. Κοιτάχτε μια μούρη! Ο τύπος πέρασε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του χωμένος μέχρι το λαρύγγι στις συμμορίες, τη φυλακή και την πρέζα. Κουβαλάει μεγάλες εμπειρίες και ακόμα μεγαλύτερα αρχίδια κι αυτό βγαίνει αυτόματα στην οθόνη. Ο Rodriguez τον χρησιμοποιεί σε όλες τις ταινίες του. Ο Tarantino τον έχει αποθηκευμένο στο κινητό ως "@#&_Trejo" για να τον έχει πρώτο-πρώτο στον κατάλογο. Και δίκαια! Με το που μπει η σκαμμένη μουτσούνα του Danny Trejo στο καρέ, η σκηνή αυτομάτως γίνεται πιο cool κι από μονομαχία δεινοσαύρων γυρισμένη σε bullet-time!
Ήταν: (εκτός από τις συν άπειρο εμφανίσεις του σε φυλακο-ταινίες) ο συνεργάτης του Bucho στο Desperado, ο Razor Charlie στο From Dusk Till Dawn, ο καθαριστής του ασύλου στο Halloween (2007), ο βιαστής στο Con Air, και πάνω απ' όλα ο MACHETE στο Planet Terror!!!

Sunday, September 13, 2009

Είχα γαμήσει τη Hannah Montana πριν γίνει διάσημη!

Όταν βλέπω στο MAD "καλλιτέχνες" όπως ο Θάνος Πετρέλης, η Μάρω Λύτρα ή η Άσπα (ΝΤΟΪΝΚ! Τι θυμήθηκα ο πούστης...) αντιδρώ όπως θα αντιδρούσε κάθε φυσιολογικός άνθρωπος με νευρικό σύστημα: Στην αρχή πέφτω σε επιληπτικό σοκ με σπασμούς και αφρούς απ' το στόμα και για την υπόλοιπη εβδομάδα είμαι τόσο δυσκοίλιος που στο τέλος πρέπει να βάλω ένα μαχαίρι βουτύρου στον κώλο μου και να με ξεκινήσω σαν μπουκάλι του κέτσαπ.

Μόλις όμως συνέλθω, κάνω μια ζοφερή συνειδητοποίηση: Στην Αμερική τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, καλλιτέχνες όπως η Hannah Montana και οι Jonas Brothers γεμίζουν ΣΤΑΔΙΑ από πιτσιρίκια που σκάνε μέχρι 1000-1200 δολάρια για ΕΝΑ εισιτήριο. Και ΟΧΙ, η Montana δεν είναι μια ανήλικη έκδοση της Britney. Η Britney ήταν βρωμοπούτανο από το πρώτο κιόλας λεπτό. Οι δηλώσεις της περί παρθενιάς το μόνο που κατάφερναν είναι να μας σηκώνουν τα καβλιά από αντίδραση. Απ' την άλλη η Hannah Montana, παρόλο που το όνομά της θυμίζει 90s πορνοστάρ της Anabolic productions, έχει θωρακίσει τον υμένα της με το πράσινο force field που είχαν τα εξωγήινα σκάφη στο Independence Day. Τώρα όσον αφορά τους Jonas Brothers...
...τα σχόλια είναι περιττά.

"Και τι μας νοιάζουν τα χειρότερα, φίλε καρδιακέ και μέγιστο πνεύμα του αιώνα που διατρέχουμε Mikeius;" σας ακούω να λέτε. "Δεν κοιτάμε καλύτερα τα δικά μας χάλια;". ΟΚ. Πηγαίντε σε ένα οποιοδήποτε περίπτερο ή σε παιδικό ρουχάδικο ή σε videoclub και μετρήστε τις παπαριές Hannah Montana, Jonas Brothers και High School Musical. Πλέον, εκτός από MTV που εννοείται ότι θα παιζόντουσαν, τα έχω δει ΚΑΙ στο Mad. Παρέες από ανήλικα κοριτσάκια (όχι αυτά που θέλουμε, τα πιο μικρά) ήδη κάνουν χορευτικά Hannah Montana έχοντας αφήσει Παπαρίζου και C-Real πίσω τους. Η εκστρατεία έχει ξεκινήσει.

Θυμάμαι το ίδιο σενάριο που είχε παιχτεί πριν από καμιά δεκαετία πάλι με τα boy-bands. Κανένας στην Ελλάδα δεν τα ζήτησε, κανένας δεν τα ήθελε, κανένας δεν ένιωσε τη στέρηση. Παρόλα αυτά, για πέντε-έξι χρόνια οι δισκογραφικές μας τα 'σπρωχναν στο λαρύγγι, λες και ήμασταν χήνες για φουα-γκρα. Θυμάμαι είχαν βγει τότε οι Σφαίρες (Πωωωω! Τι θυμήθηκα ΠΑΛΙ ο πούστης;) και μετά φυσικά οι One. Οι One ήταν ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ με κάθε έννοια της λέξης και σε όλα τα επίπεδα, παρά την απεγνωσμένη προσπάθεια των media να μας πείσουν για το αντίθετο.

Πώς να το κάνουμε; Εδώ είναι Βαλκάνια. Δεν πιάνουν τόπο αυτές οι μαλακο-pop. Έχουμε τους δικούς μας τους βλαχο-ελαφρο-λαϊκούς που, είτε τους αγαπάμε, είτε τους μισούμε, μας φτάνουν. Από μια άποψη οι Πετρελέοι και οι Καραφωτέοι μπορούν να θεωρηθούν ακόμα και "αυτοδημιούργητοι". Ναι οκ, ξεκίνησαν από ένα κωλοριάλιτι όπου έπρεπε να τραγουδάνε και να χορεύουν έχοντας ταυτόχρονα τη γλώσσα τους μέσα στη σούφρα του Μικρούτσικου, αλλά τουλάχιστον δεν είναι η μουσική εκδοχή των McDonald's ή των Starbucks. Χώρια που μαλακίες του τύπου "δίνω όρκο να κρατήσω την παρθενιά μου μέχρι το γάμο" και "ο θεούλης με θέλει ανέγγιχτη μέχρι τη δευτέρα παρουσία" δεν περνάνε ούτε για πλάκα στο ελληνικό τραγούδι. Ακόμα και η Πολυξένη και οι Mazoo and the zoo δε μπορούν να κρύψουν πόσο έκφυλα πουτανάκια είναι. Να και μια φορά που η ξεκωλιά και η βλαχιά του έθνους μας αποδείχτηκε και λίγο χρήσιμη.

Οι Αμερικάνοι πρέπει να πάρουν χαμπάρι μια μικρή μικρή λεπτομέρεια για την Ελλάδα:
Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας κωλο-Γιάνκηδες! Τι σκεφτόντουσαν οι τσιμεντόλιθοι π.χ. όταν μας έφεραν τα Hooters; "Oh yeah, Joe! Θα ανοίξουμε στο Ellada μια cafeteria που θα έχει μουνιά servitores! Πώς θα μας andagonistoun οι υπόλοιποι με τέτοια ιδέα, moy les; Είμαι ιδιοφυΐα"! Σου 'χω νέα, Τζο: Στην Ελλάδα ΟΛΕΣ οι καφετέριες έχουν μουνιά σερβιτόρες! Την επόμενη φορά κάνε πρώτα σωστή έρευνα πριν μας κουβαλήσεις κάθε ιδέα που κατεβάζει η καούγκα σου. Από εσένα θέλουμε αθλητικά παπούτσια για να τρέχουμε, Coca Cola zero για να πίνουμε και διηπειρωτικούς πυραύλους για να χτυπήσουμε την Άγκυρα. Τέλος!

Tuesday, September 1, 2009

Η φύση δε σε γουστάρει!

Πριν από 2 μέρες πήρα 3 φίλους και πήγαμε στο Αττικό Ζωολογικό πάρκο. Η τελευταία μου επαφή με το θέμα ήταν στα 5 μου όταν χάζευα το τελευταίο γίδι που είχε μείνει στο ζωο-μπουρδέλο της Νέας Φιλαδέλφειας. Κατά τ’ άλλα, είμαι γέννημα θρέμμα της Αθήνας, που σημαίνει ότι τα μόνα άγρια ζώα στο ενεργητικό μου είναι η δεκαοχτούρα και ο σκύλος. Οπότε με το που μπήκα, ενθουσιάστηκα.

Όταν πας σε ζωολογικό κήπο ως ενήλικας, χωρίς να σέρνεις μαζί σου κωλόπαιδα που απλά θέλουν να ταΐσουν τις πάπιες, εισπράττεις το θέαμα διαφορετικά. Στην αρχή απλά χαίρεσαι που βλέπεις κάτι που δεν έχεις ξαναδεί. Αλλά σύντομα αυτό το αίσθημα φεύγει και καταλαβαίνεις πως δεν είσαι απλά σε ένα μουσείο ή σε μια γκαλερί με ζωντανά εκθέματα. Όσο προχωράς πιο βαθιά στο πάρκο, ειδικά αν δεν έχει άλλους ανθρώπους γύρω να σου χαλάνε το face-to-face με τη φύση, τα ένστικτά σου ανεβαίνουν στην επιφάνεια. Στο τέλος της επίσκεψης αισθάνθηκα απειλούμενος και ήθελα να ζευγαρώσω από καθαρό ανταγωνισμό!

Η πρώτη νύξη μου ήρθε σχεδόν αμέσως: Ήμουν μόλις δέκα λεπτά μέσα στο πάρκο και για κάποιο λόγο μου ήρθε μια ακατάπαυστη επιθυμία να χέσω. Και όχι στην τουαλέτα! Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Κάποια στιγμή έφτασα στο κλουβί με το Τζάγκουαρ. Το συγκεκριμένο δεν είχε γεννηθεί στην αιχμαλωσία. Το είχαν φέρει απ’ το φυσικό του περιβάλλον, είχε να σπάσει σβέρκο αντιλόπης δυο χρόνια και ήταν ΤΣΑΝΤΙΣΜΕΝΟ! Περπατούσε με σταθερό ρυθμό πάνω-κάτω δίπλα στα κάγκελα και σε "ζύγιζε". Με πιάνουν λοιπόν οι μαγκιές και πλησιάζω το κάγκελο για να δοκιμάσω το κλασικό κόλπο που πιάνει στους σκύλους: κοιτάς το ζώο στα μάτια με σοβαρότητα και μίσος και αυτό μετά χαμηλώνει το κεφάλι και κοιτάει αλλού σε ένδειξη σεβασμού. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ! Το μαλακισμένο το Τζάγκουαρ ρουθουνίζει και μου ρίχνει ένα βλέμμα απόλυτης κυριαρχίας που τρυπάει την ψυχή! "Αυτά να πα να τα κάνεις στη γάτα σου, μαλάκα! Όχι εδώ!" Χωρίς να το ελέγξω, ένιωσα αυτό το σφίξιμο στην καρδιά που νιώθεις λίγο πριν γράψεις πανελλήνιες. Τα πόδια μου έκαναν δύο βήματα πίσω από μόνα τους. Για μισό δευτερόλεπτο, όλη η ευφυΐα και ο πολιτισμός που έσερνα ως ανθρώπινο ον είχε φύγει κλοτσηδόν απ’ το παράθυρο! Εκείνη τη στιγμή υπήρχαν μόνο δόντια, σάλιο, νύχια και φόβος!

"YOUR ASS IS MINE!"

Επιβεβαιώθηκε η υποψία που είχα πάντα. Η φύση δε μας πάει! Τις προάλλες είδα ένα ντοκιμαντέρ για φάλαινες. Μια από τις ερευνήτριες στο σκάφους είχε βάλει το χέρι της στο νερό και περνούσε η φάλαινα και τη χάιδευε. Έκρινε λοιπόν ασφαλές να βουτήξει και να παίξει με τις φάλαινες. Πιστεύω ότι υποψιάζεστε πώς καταλήγει η ιστορία. Η φάλαινα είδε ως παιχνίδι να πιάνει την τύπισσα με τα δόντια, να την κατεβάζει στα 15-20 μέτρα βάθος και μετά να την αφήνει να ανεβαίνει αγκομαχώντας στην επιφάνεια για αέρα. Και φτου κι απ’ την αρχή ΓΙΑ ΕΙΚΟΣΙ ΛΕΠΤΑ μέχρι που η φάλαινα βαρέθηκε και την άφησε. Πού πας μωρή μαλάκω χίπισσα; Χαμπάριασέ το: ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ! Είσαι εκτός έδρας! Στον ωκεανό δεν παίζεις με τη φάλαινα. Η φάλαινα παίζει με σένα.

Όποιος πιστεύει ότι μπορούμε να τα πάμε καλά με τη φύση και να ζήσουμε αρμονικά με αυτήν απλά δεν ξέρει πώς λειτουργεί και χρειάζεται ταχύρρυθμη εκπαίδευση από το Τζάγκουαρ του Αττικού πάρκου. Το ξαναλέω: η φύση δε μας πάει! Δεν πάει κανέναν και τίποτα. Αυτή είναι η δουλειά της. Να βρίσκει όλο και καλύτερους τρόπους να μας γαμάει τα πρέκια για να βρίσκουμε κι εμείς καλύτερους τρόπους να ξεφεύγουμε με την κωλοτρυπίδα όσο το δυνατόν άθικτη.

Κάθε φορά που ένα είδος εξαφανίζεται από ανθρώπινη επέμβαση δεν το λυπάμαι. Και δεν θα έπρεπε να το λυπάται κανένας. Είναι ακριβώς το ίδιο με το να εξαφανιζόταν από κάποιο άλλο ζώο (πράγμα που συμβαίνει σε καθημερινή βάση). Στην ουσία, αυτή ήταν η μοίρα του. Ένα ακόμα φυσικό φαινόμενο, της ΦΥΣΗΣ που τόσο λατρεύουν οι χίπηδες και οι ζωόφιλοι. Ο λευκός ρινόκερος δεν προσαρμόστηκε σε ένα περιβάλλον γεμάτο ευφυείς κυνηγούς με πυροβόλα όπλα; ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ! Η φύση έχει στα σκαριά πολλά νέα είδη, έτοιμα να τον αντικαταστήσουν. Απλά εμείς με την περιορισμένη διάρκεια ζωής μας αντιλαμβανόμαστε μόνο το θάνατο που προκαλούμε, κι όχι την αναγέννηση που παίρνει σιγά-σιγά μορφή. Τα ποντίκια, οι μύγες και ο ιός του κοινού κρυολογήματος μας ανταγωνίζονται μια χαρά και μπράβο τους. Το σιτάρι μας εκμεταλλεύτηκε και έγινε το επικρατέστερο φυτό στον πλανήτη. Αυτό είναι το νόημα της φυσικής επιλογής. Δεν την κοντράρεις! Κάθεσαι, σε πηδάει και λες κι ευχαριστώ!

Saturday, August 29, 2009

Εφτά δισεκατομμύρια παπαρότριχες

Είδα χθες στο CNN ένα ρεπορτάζ που έλεγε ότι σε ένα χρόνο από τώρα ο πληθυσμός της γης θα φτάσει τα 7 δισεκατομμύρια. ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ;!;! Πριν από 4-5 χρόνια θυμάμαι που λέγανε ότι είχαμε γίνει 6 δισ. Τι σκατά; Μάλλον έχουμε βάλει στόχο σαν είδος να ξεπεράσουμε τα σκαθάρια ή το ρύζι. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Η υπεργεννητικότητα οποιουδήποτε είδους είναι πρόβλημα. Σκέψου πως έχεις σπίτι σου ένα μικρό, όμορφο κουνελάκι. Άχου τοοοοοο... Τι γλύκα! Το φροντίζεις και το αγαπάς και συμπληρώνει όλα τα κενά στην άπουτση ζωή σου. Έστω τώρα ότι γυρνάς μια μέρα σπίτι και υπάρχουν ΟΧΤΩ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΥΝΕΛΑΚΙΑ να χοροπηδάνε, να τρώνε τα χαλιά και να χέζουν τον τόπο! Τι κάνεις; Η αξία του κουνελακίου έχει πλέον μηδενιστεί. Παίρνεις ένα AR-15 και τα θερίζεις δίχως τύψεις κι έλεος! Αυτό ακριβώς γίνεται στην Αυστραλία εδώ και 150 χρόνια, όπου ορδές από κουνέλια ρημάζουν τη βλάστηση, προκαλώντας εξαφάνιση των ντόπιων ειδών, επιδημίες, ακόμα και κατολισθήσεις! Οι νόμοι του υπερπληθυσμού πήραν ΑΥΤΟ:
και το μετέτρεψαν σε εξολοθρευτή. Σκεφτείτε τι μπορούν να κάνουν με αυτούς:
Το 99% των παγκόσμιων προβλημάτων οφείλεται στον υπερπληθυσμό. Πείνα, φτώχεια, global warming, καταστροφή των φυσικών πόρων, τα πάντα! Στην Ελλάδα ο πολύτεκνος και η γυναίκα του χέζουν τα παιδιά με το κιλό λες και θα στήσουν τζαζ κολεκτίβα και παίρνουν φοροαπαλλαγές και προνόμια γι' αυτό. Την ίδια στιγμή εγώ φροντίζω να χύνω τη γκόμενά μου στα μούτρα από καθαρό σεβασμό προς το περιβάλλον και τι παίρνω; ΤΙΠΟΤΑ! ΕΝΙΣΤΑΜΑΙ!

Άκου εφτά δισεκατομμύρια! Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει την αξία της. Όταν πλημμυρίζετε την αγορά με το ίδιο προϊόν, τι περιμένετε να συμβεί ρε τούβλα; Ειδικά εσείς εκεί στην Ασία: είμαστε καλυμμένοι από Κινέζους και Ινδούς εδώ και χρόνια, ευχαριστούμε!

Πρέπει να ξεριζώσουμε τη νοοτροπία της τεκνοποίησης που έχουμε σαν είδος. Δεν είναι πια 1945, που θέλουμε να ανακάμψουμε μετά τις σφαγές του πολέμου. Τέρμα το "πρώτα τα γυναικόπαιδα". Καιρός να λιγοστεύουμε και το κράτος να συμμετάσχει δυναμικά σε αυτό. Να κάνει φοροαπαλλαγές στους πούστηδες. Να δίνει δώρο ένα χρόνο πληρωμένη άδεια για κάθε έκτρωση και μια CLK Kompressor για κάθε στείρωση. Να βγουν κρατικές διαφημίσεις που θα προωθούν το σεξ απ' τον κώλο.

Wednesday, August 26, 2009

Η δουλειά είναι ντροπή

Ποιανού ήταν η φαεινή ιδέα της 8ωρης εργασίας, 5 μέρες τη βδομάδα; Πότε έγινε η συνεδρίαση και δε με φώναξε κανείς για να ασκήσω βέτο; Δουλειά 5 μέρες για να ευχαριστηθείς τις 2. Όποιος τζογάρει θα σας πει ότι 2/7 είναι για τον πούτσο συντελεστής.

Δουλεύω 4ωρος σε γνωστό κατάστημα ρούχων (δε μπορώ να αποκαλύψω ποιο, ας πούμε ότι κάνει ομοιοκαταληξία με το "Barks & Denser") για βασικό μισθό. Κι όπως είπε κι ο Chris Rock, βασικός μισθός σημαίνει "αν μπορούσα να σου δίνω λιγότερα, θα το 'κανα". Το 90% των συναδέλφων μου, απ' την πολλή ενασχόληση με το στοίβαγμα κάλτσας, έχουν γίνει πιο κουτοί κι απ' τις μολόχες. Δεν ξέρουν τα βασικά εργασιακά τους δικαιώματα, τους τρώνε επιδόματα και υπερωρίες και δεν παίρνουν πρέφα. Οι προϊστάμενοι είναι ακόμα πιο κουκου-ρούκου. Κοίταξαν στα μάτια την προοπτική να κάνουν διπλάσιο τρέξιμο για μηδενική αύξηση μισθού και είπαν: "YEAH!!! ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΩ;;;".

Αλλά το χειρότερο-πάυλα-καλύτερο-παύλα-ξανά χειρότερο είναι πως όλοι μα όλοι οι υπάλληλοι που συναντάω σε αυτές τις McJobs παίρνουν τη δουλειά τους στα σοβαρά! "Αααα, δε μπορώ να τα πιω απόψε μαζί σου Mike. Είναι μεσοβδόμαδα, δουλεύω νωρίς αύριο". Δε μας κατουράς λέω γω ρε ξόφλα; Μεσοβδόμαδα είναι που πρέπει να πίνεις! Αν είναι να 'σαι ψόφιος, με 2 ώρες ύπνο και hang-over, κάντο όσο σε πληρώνει η εταιρεία. Τι έχεις να κάνεις στη δουλειά σου που απαιτεί να είσαι 100% παρών και ξύπνιος; Να γεμίσεις τη μηχανή του φρεντοτσίνο; Σε δουλειές της πούτσας οφείλεις στον εαυτό σου να πηγαίνεις μεθυσμένος, ξενυχτισμένος και με υπολείμματα μαστούρας απ' το προηγούμενο βράδυ, ούτως ώστε να είσαι σε καλή κατάσταση το Σαββατοκύριακο που είναι δικό σου. "Δε γίνεται ρε Mike! Τώρα είμαι προϊστάμενος. Έχω ευθύνες!". ΟΧΙ ΜΑΛΑΚΑ, ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ! ΑΥΤΟ ΕΧΕΙΣ! Α, δηλαδή δεν κάνεις πλέον κάτι που μισείς, είσαι ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ για κάτι που μισείς. Θα μπορούσες τώρα να μας είχες μπάσει στην αποθήκη που δουλεύεις για να πίνουμε εκεί μπίρες και να κάνουμε αγώνες με κλαρκ. Αντ' αυτού, κάθεσαι στο μπαρ και μου τα πρήζεις για ευθύνες αξίας 700 ευρώ. Συγχαρητήρα μαλάκα! Μόλις έγινες...
...LEVEL 80 DOUCHEBAG ! ! !
Φίλε αναγνώστη, από αύριο έχεις 2 επιλογές, μη σου σπάσω τα μούτρα: Πρώτον, αν συνεχίσεις τη McJob σου, κάντο με τη λιγότερη δυνατή σοβαρότητα, αφοσίωση και περηφάνια γι' αυτή. Θέλω να πίνεις βότκα στο break room, να ξενυχτάς μεσοβδόμαδα και να γίνεις ο χειρότερος υπάλληλος του μήνα με διαφορά. Δεύτερον, ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ! Διόρθωση: κλέψε πράγματα και μετά παραιτήσου! Και δεν εννοώ γραφική ύλη ή κανα ρουχαλάκι και τέτοιες συμβολικές μαλακίες για να αισθάνεσαι επαναστάτης. Θέλω να κλέψεις οθόνες PC, ταμειακές μηχανές, να χέσεις πάνω στο γραφείο του προϊστάμενου και να φύγεις! Τι; Φοβάσαι μήπως αμαυρώσεις τη συστατική επιστολή από τα γαμο-Starbucks;

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να βγάλεις λεφτά. Τύπωσε τη φάτσα του Χριστού σε ένα τοστ και πούλα το στο e-bay, φτιάχνε χαρακτήρες στο W.ο.W. και πούλα τους σε καμένους στα LANάδικα, κάνε 2-3 σβούρες στο στύλο του κωλόμπαρου, ηχογράφησε τηλεφωνικές φάρσες και πούλα τις σε CD στο Μοναστηράκι, ρούφα καμιά ψωλή, πιάσε γκόμενα γιαγιά και φάτης τα. Τουλάχιστον αυτό θα είναι εν μέρει έργο αγάπης.

Ακόμα δεν έχω βρει το κουράγιο να υλοποιήσω κάποιο από αυτά τα σχέδια, το παραδέχομαι. Αλλά όσοι τα υποτιμάτε, ένα σας λέω: Τη χρονιά που πέρασε πήρα ένα φίλο μου και για μερικές μέρες στήσαμε κιθάρες στο Μοναστηράκι, έτσι για το χαβαλέ. Βγάλαμε κατά μέσο όρο 12 με 14 ευρώ την ώρα. Στο ρουχάδικο βγάζω γύρω στα 4 - 4,5 ευρώ την ώρα. I rest my case.