Να γιατί δεν ανεβάζω άρθρα

Εδώ και λίγο καιρό δουλεύω ένα projectάκι για ένα ελληνικό comedy site που θα ανοίξει σε μερικές μέρες. Θα συνεισφέρω ένα entry τη βδομάδα, κάτι σαν video version παλιών και καινούργιων άρθρων μου σε μορφή slideshow.

Η εκπομπή θα λέγεται... 

COMING SOON, BITCHEEEEEES!

Liberικο Υ.Γ. - σεντόνι: Επειδή 9 στα 10 ελληνικά blog έχουν αναρχο-αυτονομο-αντι-καπιταλιστικο-αντι-καθεστωτικό ύφος, δε σημαίνει ότι το 'χω κι εγώ. Υπάρχει πλέον μια μόνιμη ομάδα δράσης σχολιαστών που περιπολούν τη βλογόσφαιρα και flameάρουν το κάθε "παραστράτημα" του blogger από αυτό που οι ίδιοι θεωρούν ως σωστή blogo-ιδεολογία.

Δε με κατουράτε λέω γω ρε τελειωμένοι; Και την κάβλα μου θα κάνω, και τα λεφτά μου θα βγάλω, και με ονόματα θα συνεργαστω. Προκειμενου να νιωσετε κι αλλο προδομενοι ρε fanboys της πούτσας, ακόμα και στη γαμο-LIFO θα προσπαθήσω να μπω! Ούτε οι Metallica επί LOAD τέτοιο ξεπούλημα! Χαχαχα!

Εν τω μεταξύ, συνεχίστε να μου στέλνετε δραματικές ατάκες, σαν αυτές που αφθονούν στο τελευταίο άρθρο. Δε φαντάζεστε τι γέλιο ρίχνω με τα τυπάκια που κάνουμε την παραγωγή κάθε μέρα με τις μαλακίες σας. "Ω Mikeius, έγινες το celebrity που πάντα μισούσες". ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ! Οι κάρτες που αγοράζω απ' τη Ρεζέρβα, λιγότερο κλισέ είναι. Μηδενικά! Ε μηδενικά!

Οι πεταλούδες ελεύθερες γαμούν

Όταν πιάνεις κουβέντα με φοιτητο-παρέα για πάνω από δύο ώρες, αναπόφευκτα θα φτάσεις στο σημείο όπου αναλύετε τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα της φύσης. Υπάρχει ζωή στο διάστημα; Πώς χτίστηκαν οι Πυραμίδες; Γιατί οι κλανιές στο ντους βρωμάνε περισσότερο; Και βέβαια το κλασικό κομμάτι: Τι παίζει με την ομοφιλοφυλία; Είναι φυσική; Είναι ανήθικη; Πούστης γεννιέσαι ή γίνεσαι; Καταρχήν να παρουσιάσω το gay street-cred μου. Δεν είχα ποτέ πούστη για παρέα, αλλά στα 7-8 χρόνια που έπαιζα DJ σε indie μπαράκια του Κέντρου, το gaydar μου ρυθμίστηκε με περισσή ακρίβεια. Μπορώ με σιγουριά να πω ότι έχω γνωρίσει πολλούς, έχω κάνει συζητήσεις περί του θέματος με αρκετούς και μου την έχουν πέσει και 4-5, εκ των οποίων οι 3 ήταν και καλά κομμάτια! Μη μας περάσουν και για καμιά τελευταία...


Το θέμα που με έκανε πάντα να απορώ είναι η άποψη της πλειοψηφίας: "Το να είσαι πούστης είναι καθαρά δική σου επιλογή. Τα παιδιά μας βλέπουν τις αδερφές να παρελαύνουν στην τηλεόραση 24 ώρες το 24ωρο και γίνονται μια απ' τα ίδια". Και ναι, ΑΥΤΗ είναι η άποψη της πλειοψηφίας. Μην ξεγελιέστε από τους "προχώ" bloggers και youtubers που μπορεί να συναντήσετε στον ιντερνετικό σας μικρόκοσμο. Εδώ δεν είναι Ολλανδία. Το διαπίστωσα πανηγυρικά στο στρατό, όταν θέλοντας και μη, ήρθα σε επαφή με ένα πιο ευρύ δείγμα του πληθυσμού.


"Είναι επιλογή"... Ναι μαλάκα. Στάνταρ. Θυμάμαι στο δημοτικό που κάποια στιγμή, ο μικρός Κλεάνθης ξύπνησε απ' τον ετεροφυλοφιλικό του λήθαργο και ΕΠΕΛΕΞΕ να τσιρίζει και να τρέχει σαν κοριτσάκι. Μόνο έτσι μπόρεσε να εξασφαλίσει τις πολυπόθητες σφαλιάρες απ' όλο το σχολείο. Και μετά ΕΠΕΛΕΞΕ να τον διώξει απ' το σπίτι ο πατέρας του και να μη μπορεί να γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Και όταν τα άλλα ζευγαράκια μπορούν να χαμουρεύονται όπου γουστάρουν, ο Κλεάνθης ΕΠΕΛΕΞΕ να γυρίσει τη σεξουαλικότητά του πίσω στη δεκαετία του '20 και να κρύβει τα πάντα για τον σύντροφό του.

ΘΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ;

Πριν από κάτι μήνες είχα εμπλακεί σε πουστο-κουβέντα με ένα φιλαράκι που προσπαθούσε να δει το ζήτημα από βιολογική σκοπιά. Αυτή είναι μια πιο "φιλελεύθερη" αντιμετώπιση. "Η ομοφυλοφιλία δεν με ενοχλεί ηθικά. Απλά τη θεωρώ αφύσικη". Το ίδιο αφύσικη όμως είναι και η αντισύλληψη, ή να γαμάς την γκόμενά σου απ' τον κώλο. Δεν είδα να είσαι ενάντια σε αυτά. Η ομοφυλοφιλία όπως την ξέρουμε στις μέρες μας, αυτή για την οποία γίνεται η κουβέντα, είναι μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη εκδοχή του φαινομένου και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την μεταμόρφωσή μας από νομαδικές φυλές σε μεγάλες αστικές κοινωνίες. Μια εκδοχή αρκετά πρόσφατη, που δεν έχει καμία σχέση με την "φυσική" ομοφυλοφιλία που παρουσιάζει ο homo sapiens σαν είδος. Η "φυσική" πουστιά είναι πιθανό κατάλοιπο της εξέλιξής μας από μικρές ομάδες πιθηκοειδών, που χρησιμοποιούσαν το ομοφυλοφιλικό σεξ ως μέσο εκδήλωσης κοινωνικών δεσμών ή κυριαρχίας στην αγέλη. "Αν μου ξεψειρρίσεις την πλάτη, θα σου παίξω μια μαλακία" και τούμπαλιν.


Με άλλα λόγια, στις πρωτόγονες κοινωνίες δεν υπήρχε ο "πούστης του χωριού", όπως δεν υπήρχε ο "άθεος του χωριού" ή ο "σοσιαλιστής του χωριού", διότι πολύ απλά δεν υπήρχε χειροπιαστό αντίκρισμα για αυτές τις έννοιες τότε. Οι φυσικές τάσεις που κάνουν κάποιον να έχει μεγαλύτερη προδιάθεση για ομοφυλοφιλική συμπεριφορά από τον διπλανό του υπήρχαν από πάντα. Αλλά μόνο στις πρόσφατες κοινωνικές δομές βρήκαν τις κατάλληλες συνθήκες για να πάρουν τη μορφή που έχουν πάρει.


Οπότε είναι φυσικό ή όχι; Εξαρτάται πώς ορίζεις το φυσικό. Δεν μπορείς να τα 'χεις όλα. Αν απορρίπτεις τους δηλωμένους γκέι ως κάτι αφύσικο, τότε θα πρέπει για τον ίδιο λόγο να απορρίψεις και τα εξής: χρήμα, μόδα, ροκ εντ ρολ, φιλανθρωπίες, μπάσκετ, γραβάτες, δεντροφύτευση, καταδύσεις, σινεμά, δημοκρατία και χέσιμο εντός σπιτιού. Άκου "αφύσικη συμπεριφορά"... Πριν από 2 βδομάδες έκανες BUNGEE JUMPING και μου λες ότι η πουστιά είναι αφύσικη;;;


Και τώρα ακούω φωνές απ' την άλλη άκρη του ίντερνετ. "Καλά Mikeius. Να δούμε κατά πόσο θα λες τα ίδια αν βγει γκέι ο γιος σου". Πριν απαντήσω, χρειάζομαι μια σημαντική διευκρίνιση: ΠΟΣΟ ΓΚΕΪ; Ντάξει, αν θέλει να φέρει τον αρραβωνιαστικό του για φαγητό τα Χριστούγεννα, είμαι ΟΚ. Αλλά αν του φορέσει ροζ στολή μονόκερου με strap-on στο κούτελο και αρχίσουν και οι δυο να γαμάνε τη γαλοπούλα, τότε ναι. Έχω θέμα. Άλλο να μην θέλεις κάτι επειδή το θεωρείς ανήθικο, αφύσικο ή μισητό και άλλο να μην το θέλεις επειδή σου χαλάει την αισθητική. Εγώ για παράδειγμα, δεν γουστάρω πατούσες. Καθόλου. Ούτε να ασχολούμαι, ούτε να τις βλέπω σε τσόντες, ούτε τίποτα. Δεν θεωρώ ότι οι πατουσάκηδες είναι έκτρωμα της Δημιουργίας, ούτε έχω σκοπό να τους στερήσω βασικές πολιτικές ελευθερίες. Από 'κει και πέρα όμως έχω κάθε δικαίωμα να κάνω "μπλιάξ" όταν βλέπω ένα ζευγάρι να πατουσώνεται στην παραλία.


Το χειρότερο είναι όταν ακούς κάτι αυτάρεσκους να λένε: "Αν ο γιος μου κάνει ότι τον κάνει ευτυχισμένο, δεν πα' να γαμάει και κατσίκες; Εγώ είμαι ΟΚ". Μάιστα... Δηλαδή, εκτός του ότι εξισώνεις το ομοφυλοφιλικό σεξ με βιασμό μηρυκαστικών, πιστεύεις ότι πρέπει να σου λένε και μπράβο γι' αυτό. Σόρι, αλλά χίλιες φορές να τον κοροϊδέψω στα μούτρα του. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δαχτυλό μας: Κάποιοι γκέι είναι αστείοι!

ΑΥΤΟΙ ΟΧΙ...

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ,

ΑΥΤΟΣ,

ΚΙ ΑΥΤΟΙ, ΝΑΙ!

Και το αστείο έχει να κάνει με το παρτσακλό της εμφάνισης, αλλά ΚΑΙ με την ομοφυλοφυλία καθαυτή. Σόρι φίλε γκέι, αλλά ένας άντρας κοιτάει τη σκληρή τριχωτή ψωλάρα ενός άλλου άντρα και σκέφτεται: "Αυτό πρέπει να το γλείψω"; Είναι αστείο μέχρι δακρύων και οφείλω να το κοροϊδέψω. Όταν βάζω κάποιον στην παρέα μου, ένα βασικό προσόν που πρέπει να έχει είναι να ανέχεται το δούλεμα από τους υπόλοιπους. Εμένα με κράζουν για το μπόι μου, εσένα θα σε κράξουμε για τα καβλιά που τρως. Θέλεις να σε θεωρώ φίλο μου; Έτσι κάνουν οι φίλοι. Αν ψάχνεις για γλυκόλογα, τράβα πιάσε παρέα με 3-4 γυναίκες. Θα χορτάσει το αυτί σου κομπλιμέντα, αλλά μην περιμένεις να μείνετε δεμένοι για πάνω από εξάμηνο. Μην ξεχνάς ότι μιλάμε για γυναικοπαρέα. Και το καλύτερο που έχουν να μας δείξουν οι γυναικοπαρέες είναι...

Όπως και να 'χει, αν οι γκέι σε ενοχλούν πέρα από μια απλή διαφωνία της αισθητικής, είσαι για τον πούτσο. Εγώ τους πάω όλους, από τον πιο κρυφό ντουλαπο-μπινέ, μέχρι την pride parade λούγκρα που κάνει τσιμπούκια στο Πεδίο του Άρεως. Έχουν μια πολιτική ανορθότητα που δύσκολα συναντάς αλλού τον 21ο αιώνα. Και ως Mikeius, μου είναι εύκολο να συμπαθήσω οποιονδήποτε τσαντίζει τις συντηρητικές βλαχο-γιαγιάδες, που το πλησιέστερο πράγμα σε πούτσο που είχαν ποτέ είναι η φωτογραφία του Τέως πάνω απ' το τζάκι.

Είσαι λευκός. Και Έλληνας. Και βλάχος. Τελεία.

Οι εναλλακτικές μόδες που έρχονται και παρέρχονται στη χώρα μας, συνήθως με ενάμισι έως δύο χρόνια καθυστέρηση σε σχέση με το εξωτερικό, έχουν την τάση να παρασύρουν τα θύματά τους σε μια μαζική αυταπάτη: ότι άλλαξαν στυλ, συνήθειες, ιδιοσυγκρασία, εθνικότητα ή ακόμα και φυλή εν μία νυκτί. Hipsters, τζιβάτοι και λοιποί alternativάδες ανά την Ελλάδα μαγεύονται από την κουλτούρα του διαφορετικού και την μητέρα Γη και το κάλεσμα του παγκόσμιου χωριού που λέγεται Ανθρωπότητα και... ΟΚ, επειδή κινδυνεύω να ξεράσω το κεντρικό νευρικό μου σύστημα, σταματάω τον ειρμό. Διπλό Enter.


Το θέμα μας σήμερα όπως καταλάβατε είναι οι alternative douchebags, ή alt-bags όπως συνηθίζουμε να τους αποκαλούμε εδώ και 3 δευτερόλεπτα. Ο σωστός alt-bag είναι τόσο μοδάτος, που αλλάζει αμφίεση, χτένισμα και ιδεολογία συνέχεια, ακριβώς για να μην τον πούνε μοδάτο. Όσο διαβάζετε αυτήν την πρόταση, έχει επαναφέρει στη μόδα το μουστάκι, το έχει βαρεθεί και το έχει ξανά-επαναφέρει, αυτή τη φορά ειρωνικά.  Όταν είχε βγει το Αμελί, μάθαινε Γαλλικά και κυκλοφορούσε στο δρόμο με ποδήλατο με καλαθάκι μπροστά. Μετά χτύπησε η Ισπανο-Λατινοαμερικανιά και ο alt-bag μετατράπηκε σε alt-Τσε-bag, κρεπαλιάζοντας στα κάμπινγκ μέχρι να του φυτρώσει δεύτερη πλάτη απ' το αραλίκι. Τώρα έχει φάει σήμα με το Βερολίνο, το steam-punk, τα new-80s και τις αφίσες με αντιασφυξιογόνες μάσκες.


Όπως βλέπετε είναι σχεδόν αδύνατο να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τι εστί alt-bag, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Ο τύπος είναι χαμαιλέοντας! Αλλά κατά βάθος, πίσω από τα γυαλιά με τον χοντρό σκελετό, κρύβεται ένα μυαλό που, θέλει δε θέλει, ακολουθεί μερικούς βασικούς κανόνες. Ας αποπειραθούμε λοιπόν να σπάσουμε αυτά τα γυαλιά με μια καλοζυγισμένη μπουνιά στα μούτρα και να εξερευνήσουμε λίγο πιο βαθιά αυτούς τους κανόνες. Και επειδή εδώ δεν είναι Λαογραφικό Μουσείο, αλλά το Φάε ένα motherfucking μαλάκα, οι κανόνες θα παρουσιαστούν με τη μορφή που επιλέγω σχεδόν πάντα: ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΓΕΙΩΣΗ! Πάμε λοιπόν.


Αγαπητέ alt-bag:

- Ένα μπλουζάκι είναι απλά ΕΝΑ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ!

Με εξαίρεση την κελεμπία και το Snuggie, το t-shirt σχεδιάστηκε για να είναι το πιο απλό τεμάχιο ρουχισμού που μπορεί να έχει κάποιος. Ένας κορμός, δυο μανίκια και μια τρύπα για το κεφάλι πάνω-πάνω. ΑΛΛΑ ΟΧΙ! Το μπλουζάκι για σένα είναι μια έκφραση ταυτότητας και μια επίδειξη του πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις για την απόκτηση ακόμα και του πιο casual αντικειμένου. Μπλουζάκια με ειρωνικές ατάκες τύπου "My other t-shirt is a Prada" ή "Just say NO to drugs" έχουν την τιμητική τους. Αλλά το τελευταίο hot item είναι ξεθωριασμένα κουρέλια με στάμπες από μάρκες που δεν κυκλοφορούν πια, τα οποία χρησιμοποιούσε ένας χοντρός επί 20 χρόνια για να σκουπίζει τα αυνανο-χύσια από τον αφαλό του. Με μια λέξη, vintage. Με τρεις λέξεις, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ!

- Το λάτιν είναι απαίσιο
Τι ακριβώς προσπαθείς να αποδείξεις πηγαίνοντας σε λάτιν μπαράκια; Ότι είσαι πολυ-πολιτισμικός; Πίστεψέ με, η ασπρουλιάρικη φάτσα σου σε τέτοια μαγαζιά είναι το ίδιο ευπρόσδεκτη με έναν αυτοκτονικό ΜΑΤατζή στα γραφεία της Ιπποκράτους (ΚΑΙ πολιτική στη μπλογκάρα μου! ΤΡΕΜΕ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ!!!) Anyway, αν δεν είσαι κάποιος συνδυασμός "γυναίκα-ξανθιά-πουταναριό-μεθυσμένη", απλά απομακρύνσου. Εκεί μέσα, σε βλέπουν σαν χαζή τουρίστρια που ψάχνεται να γαμηθεί. Αν όντως πας γι' αυτό, με γεια σου με χαρά σου. Αλλά τα μαθήματα χορού που κάνεις εδώ και ένα χρόνο, προετοιμαζόμενη για κάποια φαντασίωση με τον Μπαντέρας look-alike δεν εντυπωσιάζουν τους λατινο-κάγκουρες.


Και ναι, ΕΙΝΑΙ ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ! Επειδή εσύ είσαι ανεγκέφαλη και ψαρώνεις με τα Ισπανικά, δεν αναιρεί το γεγονός. Είναι εξίσου γλιτσοκάγκουρες με τον κάθε Μπουρναζιώτη που έχει φράχτη, στρογγυλοφάναρο και ασημί σπορτέξ που καθρεφτίζουν τα φώτα του αμαξιού μου. Και ας μην ξεχάσουμε το σημαντικότερο για τα λάτιν: ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ! Είναι τα αντίστοιχα κλαρίνα της Νότιας Αμερικής. Και δεν βλέπω κανέναν Βραζιλιάνο ή Αργεντίνο να πασχίζει να μάθει μπάλο, σούστα και χασαποσέρβικο. Ούτε λατίνους με κοτσίδες και παντελόνια ως τον αφαλό να κάνουν ουρές έξω απ' τη Μποέμισσα. Παραδειγματίσου.

- Υπάρχει και η βρύση

Αααχ... Πόσο αθώα ήταν τα πράματα πιο παλιά. Κάποτε έπαιρνες ένα ποτήρι, το έχωνες κάτω απ' τη βρύση και ώ του θαύματος, νερό! Αλλά αυτό παραήταν απλό για σένα, ε πιτσιφρίγκο; Έπρεπε να πείσεις τον κόσμο ότι πλέον μετράει να βγαίνεις έξω και να ΨΑΧΝΕΙΣ το νερό σου, όπως έκανε ο Κρο-Μανιόν, ο Χόμο Ερέκτους και το Κογιότ όταν έπιανε φωτιά ο κώλος του. Τώρα, μόλις μια δεκαετία αργότερα, βλέπω να πουλάνε μπουκαλάκια νερό στα METROPOLIS!!!

Πας καλά ρε μαλάκα; Δεν πα να αρμέξεις καμιά γίδα λέω 'γώ, που θέλεις και οξυγονωμένο νερό; Όταν γίνω Βασιλιάς της Γης, το πρώτο πράγμα που θα φύγει είναι τα τρεντο-εμφιαλωμένα. Ούτε ποτήρι δε θα έχεις ρε τιποτένιε. Έτσι θα σ' αφήσω να πίνεις νερό κατευθείαν απ' το λάστιχο στην αυλή.

- Η ασιατική κουζίνα είναι για τον πούτσο
Παρά το όποιο τσιρλιπατί κι αν μου προκαλούν ενίοτε, ακόμα κι εγώ μπορώ να εκτιμήσω 2-3 βασικά πιάτα με νούντλς. Μόνο που αυτές οι συνταγές είναι η "ασφαλής" ασιατική κουζίνα. Στην ουσία είναι μακαρόνια με κοτόπουλο και πιπεριές. Η αληθινή ασιατική κουζίνα ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ!!! Είναι σαν την καριέρα της Κοκκίνου: το γεγονός ότι την έχουμε συνηθίσει δεν αναιρεί το πόσο αναίσχυντη κόπια της Βανδή ήταν και παραμένει. Έτσι και το σούσι. Ναι, πλέον δεν εκπλήσσομαι όταν ακούω γι' αυτό, αλλά δε σταματάει να είναι ακριβώς το ίδιο ΩΜΟ ΨΑΡΙ ΜΕ ΦΥΚΙΑ που με αηδίασε την πρώτη φορά που το άκουσα!


Αν εσύ νομίζεις ότι εξερευνάς τα σαγηνευτικά μυστήρια της Άπω Ανατολής τρώγοντας κάτι που μυρίζει σαν σκουπιδοντενεκές από δρόμο που μόλις έφυγε η λαϊκή, πρόβλημά σου. Αλλά μην περιμένεις να σε θεωρήσω πιο "ανοιχτό σε ξένες κουλτούρες" επειδή ξαφνικά έμαθες να τρως με ξυλάκια, το αντικείμενο με τον μεγαλύτερο δείκτη ποζεριάς/χρησιμότητας! ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΠΗΡΟΥΝΙ ΤΩΡΑ! Μην ακούω δικαιολογίες ότι κάποια συγκεκριμένα φαγητά τρώγονται πιο εύκολα με ξυλάκια ή ότι οι Γιαπωνέζοι τα μαθαίνουν από μικροί, όπως εμείς το κουτάλι, άρα δεν έχουν διαφορά. ΕΧΟΥΝ! Δώσε ξυλάκια και κουτάλι σε έναν αντικειμενικό κριτή. Κάποιον που μέχρι πριν έτρωγε με τα χέρια, όπως ένα μωρό ή ένας Ζουλού της Καλαχάρι και μετά από μερικές μέρες ρώτα τον αν τα ξυλάκια ήταν το ίδιο εύκολα στη χρήση. Μαλάκα! Ποζερά! Vince Neil! 


Και μια και είμαστε Ασία μεριά, δυο λογάκια για το φενγκ σούι. Αν βγάλεις στην απ' έξω τον όλο "αρχαίο μυστικισμό", το φενγκ σούι δεν είναι τίποτε άλλο παρά οδηγίες διακόσμησης από το πιο ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ, ντετέκτιβ Μονκ wannabe κιτρινιάρη στην Ασία! "Κάθε φορά που μπαίνεις σπίτι σου, πρέπει να τοποθετείς ένα αυγό στη μέση του σαλονιού, να βεβαιώνεσαι ότι όλα τα έπιπλα είναι σε παράλληλες ευθείες ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ, αλλιώς θα βεβηλώσεις την τιμή του σπιτικού! Αριγκάτο. Και τώρα πάω να δείρω τη γυναίκα μου". 


- Διάβασα το βιβλίο μετά την ταινία. ΚΑΙ ΕΠΕΖΗΣΑ!
Μετά από την ανακάλυψη ενός indie συγκροτήματος πριν γίνει διάσημο, η ανάγνωση ενός βιβλίου πριν γίνει πετυχημένη ταινία είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θα κάνεις στη ζωή σου. Κυρίως επειδή σου δίνει την ευκαιρία να πεις την αγαπημένη σου φράση: "Η ταινία δεν ήταν πιστή μεταφορά του βιβλίου". Όλοι το ξέρουμε αυτό εναλλακτικέ μου μπινέ. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ. Όταν πάω να δω ταινία, πάω εξαρχής να δω μια ερμηνεία του βιβλίου ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ από τη δικιά μου επειδή, αντίθετα με σένα, πιστεύω ότι η άποψή μου για ένα έργο ΔΕΝ είναι η μοναδική που μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Μια μεταφορά πρέπει να είναι πιστή ΣΤΟ ΜΕΣΟΝ, όχι στην πηγή ηλίθιε. Αλλιώς θα παίξει ένα βιβλίο στο σινεμά, αλλιώς στο θέατρο, αλλιώς στην τηλεόραση. Αν οι σκηνοθέτες ακούγανε κάθε φορά τη γκρίνια σου, η κάθε ταινία θα είχε πρωταγωνιστή εσένα καθισμένο σε μια πολυθρόνα να διαβάζεις το βιβλίο αυτούσιο για είκοσι ώρες. Που κατά βάθος, αυτό θες.


- Τι στον πούτσο έχεις πάθει με αυτήν εδώ τη μαλακία;

Δε γίνεται να μπω σε ένα Costa Coffee ή κάποιο άλλο παρόμοιο alt-bag στέκι χωρίς να δω 5-6 τρόμπες απ' το σινάφι σου να σκύβουν πάνω από ένα τέτοιο μπλοκάκι, συνοδευόμενο από λάπτοπ της Apple. Ευτυχώς το λογότυπο της Apple είναι φωτισμένο, οπότε μπορούν όλοι ακόμα και στο σκοτάδι να καταλάβουν πόσο μοναδικό τυπάκι είσαι, κι εσύ και οι άλλοι 25 που έχετε ανοιχτό Mac στην καφετέρια.


Ντάξει, το ξέρουμε ότι είσαι συγκλονιστικά δημιουργικό άτομο και δεν μπορείς να πιεις ούτε μισό καφέ χωρίς να σου έρθει να γράψεις ένα ποίημα ή ένα σενάριο για ταινία μικρού μήκους, αλλά γιατί πάντα στο συγκεκριμένο σημειωματάριο; Υποθέτω είναι πιο ακριβό από τον μέσο όρο και ήταν cool επειδή το πούλαγαν στα FNAC. Παρεμπιπτόντως, τι ωραία που ένιωσα όταν ΠΑΤΩΣΑΝΕ τα FNAC! Με τις μαλακο-εκθέσεις ερασιτεχνικής φωτογραφίας και τα book club και τις συναντήσεις ποίησης... Γαμώ τον πολυχώρο σου, μαλάκα τζιβάτε Γάλλε! ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ! ΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΣΚΑΣΕ!!! 


- Η "μαύρη μουσική" σου δεν είναι και τόσο μαύρη
Απορώ πώς την πατάω ξανά και ξανά και πιάνω μουσικο-συζήτηση με alt-bags. Και γιατί; Για να τους βλέπω να ξεροχύνουν τα σαλβάρια τους κάθε φορά που αρθρώνουν τις λέξεις "τζαααζ", "μπλουουουζ", "σόοοουλ" και "φάαανκ"! Το ξέρω φίλε alt-bag ότι με τέτοια ακούσματα νιώθεις λίγο πιο έθνικ, λίγο πιο urban. Κοινώς, λίγο πιο μαύρος. Ξέρεις όμως ποιοι ΔΕΝ, επαναλαμβάνω ΔΕΝ ακούνε jazz, blues, soul και funk;

ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ !

Ξέρεις τι ακούνε οι μαύροι; Lil' Wayne! Κι εσύ απολαμβάνεις ένα μουσικό ιδίωμα που έχουν σφιντζουρίξει στα σκουπίδια από τα 70s. Τρως αυτά που οι άλλοι πετάνε. Είσαι ο ρακοσυλλέκτης της μουσικής. Είναι σαν να έρχεται ένας μαύρος και να μου το παίζει μέταλο ακούγοντας Fleetwood Mac, Styx, Kansas και Steely Dan. Μοντέρνες επιλογές όπως The Roots και Mos Def απλά κάνουν τα πράγματα χειρότερα, μιας και οι παραπάνω μαύροι καλλιτέχνες είναι πιο λευκοί κι απ' τα σεμεδάκια που έπλυνε η γιαγιά με Ρολ.

- Οι εταιρείες δεν είναι ο Σατανάς

Το ξέρω ότι ο Michael Moore (πριν σταματήσει να είναι κι αυτός cool) σε είχε πείσει ότι οι εταιρείες αρέσκονται στο να πριονίζουν κουταβάκια στα δύο με γωνιοτροχό και να κάνουν ενέσεις ηρωίνης στο μαλακό κεφαλάκι ενός νεογέννητου, αλλά εδώ είναι Ελλάδα. Η εναλλακτική επιλογή είναι ο Έλληνας μικρομεσαίος επαγγελματίας. Και τελευταία φορά που τσέκαρα τι παίζει, ο Έλληνας μικρομεσαίος επαγγελματίας έκλεβε τον πελάτη με πεντέμισι ευρώ καφέ, δεν πλήρωνε τους υπαλλήλους του υπερωρίες ή βασικό μισθό, δεν κόλλαγε ένσημα ούτε με πιστόλι στον κρόταφο, άδειαζε όλα τα σκουπίδια του μαγαζιού κατευθείαν μες στο λαρύγγι της ντόπιας πανίδας και δήλωνε στην εφορία το ξενοδοχειακό του συγκρότημα ως "σνακ μπαρ".

Επίσης, ξέρω πόσο ανώτερος αισθάνεσαι όταν κάνεις μποϊκοτάζ στη Nike επειδή τα παπούτσια τους φτιάχνονται από ανήλικους εργάτες στον τρίτο κόσμο, αλλά σου έχω νέα κι από κει μεριά: Τα παιδιά που γλιτώνουν από τα sweat-shops, δεν τελειώνουν το 16ο Λύκειο Αντίς-Αμπάμπα και μετά γίνονται δικηγόροι και γραφίστες όπως θα ήθελες να νομίζεις. Δουλεύουν σαν τα μουλάρια στο οικογενειακό χωράφι / κοπάδι / ψαροκάικο και απολαμβάνουν την ίδια ακριβώς ψωμόλυσσα που θα τους προσέφεραν αγαπημένες σου εταιρείες όπως (ετοιμάσου για γείωση) η Apple! Ω, ναι μικρέ μου alt-bag. Η Apple, που την έχεις πιο ψηλά κι από τον Βούδα, τον Μπράχμα, τον Dawkins ή όποιον άλλο μη-Χριστιανικό Θεό εξερευνάς αυτόν τον μήνα, είναι μια αδίστακτη εταιρεία σαν όλες τις άλλες, με καπιταλιστικό πνεύμα, βρώμικες ανταγωνιστικές τακτικές και ναι, με δικά της sweat shops σπαρμένα ολούθε στον τρίτο κόσμο. Σκέψου το πριν βάλεις το ασημί αυτοκολλητάκι της στον προφυλακτήρα του Fiat 500 σου.

Σημείωση: το ξέρω ότι το αριγκάτο είναι Ιαπωνικό και ότι το φεγκ σούι είναι Βουδιστικό και δε συνδέεται απαραίτητα με την Ιαπωνία. Το έβαλα επίτηδες για παγίδα. Έτοιμος ήσουνα να το γράψεις το commentάκι σου, ε; Σκατιάρη...

Nerds 'R' us

Κατάλαβα επίσημα ότι ήμουν nerd στις 28 Μαρτίου 1997. Ήταν η πρεμιέρα του "Star Wars Episode IV: Special Edition" και ήμουν εκεί καμαρωτός-καμαρωτός με εισιτήριο στο χέρι αγορασμένο πέντε μέρες πριν. Μαζί μου, ο σινεμαδο-κολλητός Παντελής, ο κλασικός φίλος που δεν είναι ακριβώς φίλος αλλά πάντα λέει "ναι" για σινεμά όταν όλοι οι άλλοι λένε "όχι", οπότε τον κάνεις παρέα μόνο γι' αυτό. Ήξερα από παλιά ότι είχα μια αγάπη για το Star Wars, αλλά εκείνο το βράδυ, ανταλλάζοντας ψιλή κουβέντα με το υπόλοιπο κοινό, κατάλαβα ότι αυτή η άνω του μετρίου αγάπη συνοδευόταν από μια άνω του φυσιολογικού γνώση για το σύμπαν του Luke, του Han, της Leia και του γκέι ρομπότ τους. Ήμουν ένας από τους λίγους στην αίθουσα που πρόσεξε ότι είχαν αλλάξει ψηφιακά μια σκηνή στην Καντίνα και έκαναν τον Greedo να πυροβολήσει πρώτος τον Han. Και ακόμα χειρότερα, ήμουν ο μόνος που ΤΣΑΝΤΙΣΤΗΚΕ με αυτό.


Και εδώ εμπεριέχεται η ουσία της nerdοσύνης: ΓΝΩΣΗ, ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΥΛΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ. Να τραβολογιέσαι και να πονάς για ένα κατά τ' άλλα ασήμαντο αντικείμενο, σε σημείο που η απορρόφησή σου με αυτό να υπερκαλύπτει άλλες, πιο βασικές ασχολίες. Τα στερεότυπα όπως το φλώρικο ντύσιμο, τα χοντρά γυαλιά με το σελοτέιπ, η τσέπη του πουκάμισου με τα 88.000 στυλό και η αγαμία είναι χαριτωμένα όταν τα βλέπεις σε 80s λυκειο-κωμωδίες της πούτσας, αλλά δεν ισχύουν. Τουλάχιστον όχι καθολικά. Γιατί όπως θα δούμε και στη συνέχεια, πολλοί μπορούν να χαρακτηριστούν ως nerd με τα ίδια ακριβώς κριτήρια, παρόλο που οι ίδιοι πιστεύουν το ακριβώς αντίθετο!


Ας ξεκινήσουμε με τους αμαξόκαβλους. Αυτοί που βρίσκουν κοινωνικά αποδεκτό να βάζουν μπλε LEDάκια στα μπεκ των υαλοκαθαριστήρων τους και να κολλάνε στο αμάξι 150 διαφορετικά αυτοκόλλητα από μάρκες ανταλλακτικών που δε φοράει. Όταν τους βλέπω να διαφωνούν με μένος για το πιο είναι "το καλύτερο" αμάξι βασιζόμενοι μόνο σε στατιστικά που διάβασαν (και αποστήθισαν) από το Max Power ή το Top Gear, θέλω να μπω στη μέση και να τους δώσω ένα σετ με κάρτες YuGiOh. Δε θα γίνουν ποτέ αληθινοί Touring drivers οπότε δεν υπάρχει λόγος να ξέρουν απ' έξω όλες αυτές τις λεπτομέρειες. Σόρι, αλλά ακριβώς τα ίδια δεν κάνουν και οι καμένοι που παίζουν D'n'D στο υπόγειό τους;

- "Φίλε το EVO γαμάει το IMPREZA γιατί έχει +2 ροπή στις μεσαίες στροφές φίλε".

- "Ναι φίλε, αλλά το IMPREZA δίνει +40 χιλιόμετρα τελική φίλε αν του βγάλεις το λίμιτερ". 

- "Φίλε όμως το EVO φίλε βγάζει +5 manna και +20 damage στο critical hit με κάθε gem, φίλε φίλε"!
Και μια και μιλάμε για ομοιότητες, σας έχω άλλη μία:

ΟΣΟ ΒΙΔΩΝΕΙ 22ΑΡΕΣ ΖΑΝΤΕΣ ΑΥΤΗ Η ΜΟΥΝΑ...

...ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΠΟΛΕΜΑΝΕ ΑΥΤΕΣ ΕΔΩ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Και μην ξεχνάμε ότι σκληροπυρηνικοί αμαξόκαβλοι συλλέγουν μινιατούρες, ξημεροβραδιάζονται στο ίντερνετ για να διαφωνήσουν σε φόρουμ και να παραγγείλουν πουκάμισα των τεχνικών πιτ της Williams, πηγαίνουν σε εκθέσεις με άλλους αμαξόκαβλους και ξυπνάνε 3 η ώρα τα χαράματα για να δουν πρώτοι απ' όλους τον αγώνα Φόρμουλα 1 που γίνεται στην Ιαπωνία. Με άλλα λόγια...

Συνεχίζουμε την περιήγησή μας στις ανορθόδοξες γωνιές του βασιλείου της Nerdia, με τους φανατικούς οπαδούς -παύλα- προπονητές του καναπέ. Ο Trekkie μπορεί να σου πει σε ποιο επεισόδιο της 4ης σεζόν ο Scotty σήκωσε το αριστερό φρύδι αντί για το δεξί, αλλά ακόμα κι αυτός ωχριά μπροστά στις ικανότητες αποστήθισης άχρηστων πληροφοριών του φανατικού οπαδού. Και ναι, είναι ΑΧΡΗΣΤΕΣ! Το ντέρμπι Βάζελου - Γαύρου το 1814 με γκολ στην εκπνοή από τον Μητροκωλοφλατζογιαννόπουλο είναι μια αναμέτρηση εξίσου σημαντική με αυτήν:

Και κάτι ακόμα: αν έχεις αγοράσει εμφάνιση ομάδας και τη φοράς έξω σε μέρη εκτός γηπέδου, είσαι τόσο νέρντουλας που ακόμα κι ο Sheldon Cooper θα πρέπει να φορέσει κολεγιακό μπουφάν και να σου τραβήξει το βρακί μέχρι το σβέρκο. Είναι μια μεταμφίεση που φοράς για να μοιάζεις λίγο περισσότερο στον αγαπημένο σου χαρακτήρα που δείχνει η τηλεόραση! Ο τύπος στα αριστερά είναι για κάποιο λόγο φλώρος και τζουτζές. Αν όμως του βάλεις μια άλλη στολή, ξαφνικά μεταμορφώνεται;

ΑΡΧΙΔΙΑ!

Στις μέρες μας, τα όρια του ποιος είναι nerd και ποιος όχι έχουν γίνει πιο θολά από ποτέ. Η cult επιστημονική φαντασία ήταν nerdy στα 50s, μέχρι που βγήκε το Star Wars το '77 και ξαφνικά το όλο είδος έγινε κουλ. Τα κόμιξ της Marvel και της DC ήταν μέχρι πρόσφατα μόνο για φύτουλες που τα έκαναν συλλογή σε πλαστικές θηκούλες. Πλέον παλληκάρια όπως ο Spiderman, ο Ironman και οι X-Men αποτελούν τη νούμερο ένα πηγή εσόδων στο Hollywood, βγάζοντας μάλιστα και δείγματα ποιοτικού σινεμά.

Προσπαθώντας να προσδιορίσει τι εστί nerdοσύνη, ο κόσμος έχει μπερδέψει το αντικείμενο ενασχόλησης με τον τρόπο ενασχόλησης. Τι εννοώ: ο καθένας μπορεί να απολαύσει μια 2ωρη ταινία με τον Ironman, τον Frodo Baggins ή ακόμα και ένα κωλοφτιαγμένο Datsun με αεροτομή-σιδερώστρα. Αλλά χρειάζεται να είσαι nerd για να ξέρεις όλες τις σχέσεις που συνδέουν τον Ironman με τον Hulk, τον Thor και τον Captain America (πιστέψτε με, συνδέονται) ή το downforce και την υφή που έχουν τα ανθρακονήματα της αεροτομής-σιδερώστρας. Δεν έχει σημασία με ποιο χόμπι καταπιάνεσαι, αλλά το πώς καταπιάνεσαι μ' αυτό. Όπως και να 'χει, λίγο-πολύ είμαστε όλοι...

NEEEERDS ! ! ! 

Credits: Βαγγέλης για το W.o.W. slang.

Μεγάλες διαπιστώσεις

Οι καφετέριες το 'χουνε γαμήσει με τις τηλεοράσεις
Τι διάολο, με το στρέμα τις αγοράζουν; Πάω με τα φιλαράκια να πιούμε μια καφεδιά και να αναλύσουμε σαν άνθρωποι ποιος έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να κόλλησε έρπη από το χθεσβραδινό κωλόμπαρο. Δε χρειάζεται να νιώθω λες και θα μου πάρει συνέντευξη ο Αρχιτέκτονας απ' το Matrix Reloaded! Σε όποια κατεύθυνση κι αν κοιτάξω, βλέπω 25 οθόνες να παίζουν ταυτόχρονα μπάλα, μπάσκετ, nova cinema, E! Entertainment News (που δεν είναι ούτε enterntainment, ούτε news), γκολφ, fashion TV και Mythbusters! Ε! ΜΑΛΑΚΕΣ! Δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά τηλεόραση έχουμε και σπίτια μας! Δεν τις χρειαζόμαστε ΚΑΙ εδώ!!!

Το χειρότερο είναι όταν βάζουν MTV ή MAD χωρίς ήχο, λες και όλοι θέλουμε να μάθουμε τι χρώμα έβαψε τις μουνότριχές της η Rihanna αυτό το μήνα. Ψέμματα. Το χειρότερο μακράν είναι όταν βάζουν SNOOKER! Μπράβο καφετέρια που έβαλες Snooker. Χτύπησες την απόλυτη φλέβα χρυσού: τα τέσσερα άτομα στον πλανήτη που για να απολαύσουν τον αγαπημένο τους αγώνα snooker θα βγουν απ' το σπίτι τους, θα πάρουν το αμάξι μέχρι το κέντρο, θα ψάξουν μισή ώρα για πάρκινγκ, θα κάτσουν σε άβολες καρέκλες και θα δουν το παιχνίδι υπό την μουσική υπόκρουση του ετοιματζίδικου CD του Kiss FM στα 3.000.000 ντεσιμπέλ. $ $ $ CHI-CHING! $ $ $

Κάποιος πρέπει να αναλάβει να σκοτώσει αυτούς εδώ τους ντενεκέδες:

Ήταν αστείο για περίπου 3 δευτερόλεπτα, πριν από καμιά δεκαετία που το έκανε εκείνος ο ροζούλης. Και αυτός είχε τουλάχιστον την αξιοπρέπεια να τρέχει γυμνός. Τώρα είναι λες και βγαίνουν από δεξαμενές κλωνοποίησης. Γαμημένοι attention whores! Πώς θα σας φαινόταν αν κάθε μέρα έσκαγε ο Messi στη δικιά σας δουλειά;

Γι' αυτό ξεκολλάτε απ' το χορτάρι κι αφήστε μας να δούμε μπάλα. Κανένας δεν διασκεδάζει πλέον με τη μαλακία σας! Φάλαγγα, εκτέλεση με ξιφολόγχη στον κρόταφο και μετά όλοι σε ομαδικό τάφο στο κέντρο του Camp Nou! 

Κάποια στιγμή, κάπου στον κόσμο, κάποιος έχεζε επί πληρωμή

Τι εννοώ: Ας κοιτάξουμε λίγο την ιστορία του χεσίματος. Μέχρι πολύ πρόσφατα, γινόταν σε κάποιο λιβάδι, κάποιο ρυάκι ή στην καλύτερη σε ένα λουτρό Ρωμαϊκού τύπου. Ξαφνικά έρχεται στη ζωή μας η τουαλέτα, είτε τουρκική είτε κανονική και για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία η διαδικασία της σκατοπαραγωγής αποκτά δικό της δωμάτιο στο σπίτι. Αρχικά, για να ξεφορτωθείς τα κακά πνεύματα από τη λεκάνη, πετούσες νερό με κουβά ή χρησιμοποιούσες μια απλή βάνα. Το μοντέρνο καζανάκι επινοήθηκε αργότερα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο χι-ψι τεχνικός που είχε αναλάβει να σχεδιάσει και να τεστάρει το καζανάκι της χι-ψι εταιρείας, έπρεπε κάποια στιγμή να καθορίσει πόσο μεγάλο θα είναι το δοχείο του. Επομένως, θα έπρεπε να κρατάει το σκατό του κάθε βράδυ και να κάνει υπομονή μέχρι το επόμενο πρωί που θα πήγαινε στο εργαστήριο για να το "ξοδέψει" σε δοκιμή. Άρα, κάποια στιγμή, κάπου στον κόσμο, κάποιος έχεζε επί πληρωμή.

Το 98% των Ελλήνων είναι δυσλεξικοί
Δεν εξηγείται αλλιώς το τονάζ μαργαριταριών που βγαίνει κάθε μέρα απ΄ το ελληνικό ίντερνετ. Για τελευταία φορά:

ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ, ΜΕ ΑΛΦΑ ΓΙΩΤΑ!

ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ, ΜΕ ΕΨΙΛΟΝ!

Τίποτα δεν "γίνετε", ούτε "φαίνετε" και εσείς δεν "γίνεσται" ούτε "φαίνεσται". Και είμαι βέβαιος ότι πρόκειται για σύμπτωση, αλλά κάθε φορά που το μάτι μου βγαίνει και κυλάει στην άλλη άκρη του δωματίου από τέτοια λάθη, τα χειρότερα γράφονται από κάτι μαλακισμένα εθνίκια του καναπέ που γκρινιάζουν για το πόσο ανώτερος είναι ο Έλλιν και πόσω η χόρα μαστίζετε από λαθρωμετανάστες. Γεια σου ρε Έλλην με το μαέστρικο κουμάντο σου στη γλώσσα! Καλύτερα να μην γράφεις για το ποιος είναι αληθινός Έλληνας και ποιος όχι, ειδικά όταν η ορθογραφία σου θυμίζει χαρτονένια πινακίδα ζητιάνου.


Η τεχνολογία είναι πλέον επίσημα σε λάθος χέρια
Ο Jeff Goldblum είχε πει κάτι πολύ σοφό. "Η τεχνολογία είναι σαν μια πολεμική τέχνη. Αν δεν την μάθεις σωστά από την αρχή, καταλήγεις να τη χρησιμοποιείς σαν παιδάκι που κρατάει γεμάτο πιστόλι". Και μετά ήρθε ένας Τυραννόσαυρος και του γάμησε τα πέταλα. Πουθενά δεν φαίνεται καλύτερα αυτό το ηθικό δίδαγμα από τη χρήση του ίντερνετ. Κάποιοι εδώ μέσα ξεκινήσαμε το νετ από το '98-'99, το ζήσαμε σε όλα του τα στάδια και ωριμάσαμε παρέα με την τεχνολογία. Φροντίσαμε να βγάλουμε το άχτι μας για καραγκιοζιλίκι όταν το ίντερνετ μύριζε ακόμα την ξινίλα της εφηβείας, ψαρώνοντας πούστηδες στο mIRC και κατεβάζοντας αστεία βίντεο. Ω ναι. Κάποτε, για να δεις ένα αστείο κλιπάκι, έπρεπε ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙΣ για κανα τέταρτο! Αυτό μας έκανε πολύ επιλεκτικούς με το τι θα εμφανιζόταν στην οθόνη μας και κρατούσε τα στάνταρ ψηλά. Τώρα όμως...

Σημειωτέον: αυτό το φραντζωτό αρχίδι που κοπανιέται σαν τον επιληπτικό επειδή δεν έχει βρεθεί ακόμα ένας πρόθυμος αρκούδος να τρυγήσει το κορμί του, δεν είναι κανένας περιθωριακός τσιμπουκλής που όλοι χλευάζουν ή ακόμα καλύτερα, δέρνουν. Ο Freeeeeeed έχει ένα από τα top rated κανάλια στο YouTube! Γαμώ τα internet memes! Και γαμώ τους τύπους που βάζουν καρτούν αντί για φωτογραφία στο Facebook. "FACEbook", μαλάκα! Το λέει και στο όνομα! Και σταμάτα να κάνεις Like το ίδιο σου το post! Και ψόφα!