- Διεθνής καριέρα Άννας Βίσση
Λίγο το σταριλίκι, λίγο το σύνδρομο της πριγκίπισσας, λίγο οι κόκες που κερνούσε ο Καρβέλας, ήταν αναπόφευκτο να πάρουν τα μυαλά της Αννούλας λίγο παραπάνω αέρα απ' ότι έπρεπε. Το καλοκαίρι του 2000 η Εθνική μας Σταρ...
...επιχείρησε να κατακτήσει ΚΑΙ την Ευρώπη, ξεκινώντας τη διεθνή καριέρα της με το single-ΦΩΤΙΑ "Everything I Am". Δείτε το βίντεο και προσπαθήστε να εντοπίσετε το target audience του.
Euro-bubblegum μπιτάκι με πρωταγωνιστή έναν λαδωμένο τουμπανο-αράπη με ασημένιο βρακί; ΧΜΜΜΜ... χαϊδεύω το μούσι μου και αναρωτιέμαι σε ποιους απευθύνεται! Δυστυχώς για τη Βίσση, άλλο Ευρώπη κι άλλο Ψωροκώσταινα. Με το που βγήκε, το single εκτοξεύτηκε αμέσως στο bottom 10.000 των ευρωπαϊκών charts, αναγκάζοντας την Άννα μας να ακυρώσει τις περιοδείες που είχε σχεδιάσει, πριν καν προλάβει να πακετάρει την κοκαΐνη στις βαλίτσες. EPIC FAIL! Καημένη γριούλα... Πέρα από την πλάκα, έχω μια απορία: Ποιος ακούει Άννα Βίσση; Σκεφτείτε το λίγο. Πότε σας είπε τελευταία φορά κάποιος "Ακούω τον τάδε, τον έναν, τον άλλον ΚΑΙ ΒΙΣΣΗ"; Κάντε ένα γκάλοπ στους γνωστούς σας που ακούν ελληνικά, αλλά αντί να τους ρωτήσετε "Ακούς Βίσση;", ρωτήστε "Τι ακούς;". Θα λάβετε για απάντηση Βανδή, Κοκκίνου, Πλούταρχο και ό,τι άλλο φανταστείτε, αλλά Βίσση ποτέ. Οπότε ξαναρωτάω: ΠΟΙΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΒΙΣΣΗ;!;!; Αν έβγαινε φέτος σαν πρωτοεμφανιζόμενη φωνή, θα έπαιρνε πούλο ακόμα κι απ' τους Αλβανιάρηδες τους Βέγκας! Νια νια νια νια νιααα!... By the way, η πρόταση "Euro-bubblegum μπιτάκι με πρωταγωνιστή έναν λαδωμένο τουμπανο-αράπη με ασημένιο βρακί" είναι επισήμως η πιο γκέι που γράφτηκε στην Ελλάδα για φέτος.
- Cyberspace/Virtual Reality
Η δεκαετία του '80 ήταν η δεκαετία της αποτυχημένης μελλοντολογίας. Ναι, εικασίες για το μέλλον γινόντουσαν και στα 50s και 60s (στα 70s λιγότερο, γιατί ήταν όλοι απασχολημένοι με τα ναρκωτικά και τις παρτούζες), αλλά τότε ήταν πιο πολύ στα πλαίσια της διασκέδασης και της καθαρής φαντασίας. Αλλά στα 80s δεν αρκεστήκαμε σε αυτό. Κάναμε ακριβείς προβλέψεις για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, με ημερομηνίες και σχεδιαγράμματα. Ιπτάμενα αμάξια, ρομπότ υπηρέτες, ενέργεια από πυρηνική σύντηξη, καταστροφή της Γης από υπερπληθυσμό και τρύπα του όζοντος και πεταμένα πλαστικά ποτηράκια, αυτά θα είχαν γίνει μέχρι το 2010 το αργότερο. Και φυσικά, το πιο ελκυστικό απ' όλα ήταν ο "κυβερνοχώρος" και η "εικονική πραγματικότητα".
Κανένας δεν προσδιόρισε ακριβώς τι ήταν αυτά τα δύο και πώς δούλευαν. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι είχαμε πήξει σε ντοκιμαντέρ, ρεπορτάζ και άρθρα που έλεγαν πάνω κάτω: "Στο μέλλον όλες οι πτυχές της ανθρώπινης ζωής, από εργασία και εκπαίδευση μέχρι παιχνίδι και σεξ, θα γίνονται στον κυβερνοχώρο και με εικονική πραγματικότητα... ΝΤΑΝ ΝΤΑΝ ΝΤΑΑΑΑΑΑΝ!". Αυτό που παρέλειψαν να μας πουν οι μπετατζήδες είναι ότι για να ζήσουμε όλες αυτές τις εμπειρίες, θα πρέπει να φοράμε οχτώ κιλά εξοπλισμό που μας κάνει να φαινόμαστε πιο καθυστερημένοι κι απ' τον καθυστερημένο πρωταγωνιστή του "I am Sam 2: Η καθυστέρηση"! Π.χ.:
Ο πριτσαπίρδουλας εδώ κάνει εξομοίωση ότι γυαλίζει παπούτσια περαστικών στην Ομόνοια. Χρήσιμο, καθότι με άσπρη κάλτσα και σανδάλι, μόνο ζητιάνος μπορείς να καταλήξεις.
Αυτός ο γκανιάρης με το βερμουδάκι μέχρι τα βυζιά, κάνει πως είναι ο Σαμαράς σε προεκλογική ομιλία. Αυτή τη στιγμή δείχνει στο λαό πόση την έχει.
Εδώ, ο χοντροπατάτας ο Shinobi τρέχει σε simulator το μόνο πάρτυ που ήταν καλεσμένος στη ζωή του. Όπως βλέπετε, έχει κάτσει σε μια γωνιά, έχει ακουμπήσει στο γόνατό του τη γαβάθα με τα Δρακουλίνια και της δίνει να καταλάβει!
Αυτή εδώ η φουκαριάρα δεν πείραξε κανέναν. Απλά έπαιζε λίγο Microsoft Flight Simulator, όταν μια SONY Vega 32 ιντσών έπεσε στο κεφάλι της.
- "Άλλοοος!"
- "Όπα, σόρι!"
Αυτός ο χλέμπουρας προγραμμάτισε τον εξομοιωτή του για να ερμηνεύσει τη μεταφορά Σαιξπιρικού έργου που έγραψε ο ίδιος, με τίτλο "Γκέι Άμλετ": Φωνάζει με στόμφο "To be, or not to be...", κρατώντας ένα ανθρώπινο κρανίο με το δεξί χέρι και τρομπάροντας το ξυρισμένο πουλί του Peter North με το αριστερό.
Τέλος, ο τυρόβλαχος με την ξανθιά χαίτη ελέγχει προσεκτικά την υγρασία του μουνιού της κατσίκας του πριν τη γαμήσει... σόρι, πριν της κάνει έρωτα.
Αισίως έχουμε 2010 και η εικονική πραγματικότητα έχει πάρει τ' αρχίδια μου. Με εξαίρεση 2-3 εφαρμογές τρισδιάστατου design, όλες αυτές οι μπούρδες έχουν παραμείνει στο ράφι. Ναι, υπάρχει το ίντερνετ που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "κυβερνοχώρος", αλλά απέχει πολύ από αυτό που είχαν προβλέψει στα 80s. Κυρίως επειδή οι εξομοιώσεις και τα εικονικά περιβάλλοντα όπου θα δουλεύαμε, θα γνωρίζαμε κόσμο και θα αλληλοφυστικωνόμασταν έχουν κατά μέσο όρο ρεαλιστικότητα σαν αυτή:
OH YEAH!!! The future is here and shit. Δε βλέπω την ώρα να βάλω το πουλί μου μέσα στο γάντι με τα καλώδια και να αρχίζω να γαμάω αυτό το... κόκκινο... τραπέζι ΙΚΕΑ;;; Αιωρούμενη διπλή τραμπάλα;;; Πατικωμένος σκίουρος που κρατάει 4 πούλια τάβλι;;; Ότι και να 'ναι, είναι στημένο στα τέσσερα κι εγώ έχω καβλώσει!
- Αντρικά παρεό
Ο κόσμος της μόδας, μια φορά στα 2-3 χρόνια θα περάσει την εξής φάση: Έχει έρθει στο προσκήνιο ο Χ, Ψ μόδιστρος/κάθετος/trend-setter και έχει πλασάρει με επιτυχία στον γυναικείο πληθυσμό ό,τι επιχρυσωμένο βρωμοκούραδο σκέφτηκε την ώρα που τρίπαρε με D.M.T. και μετέτρεπε αντρικά μοντέλα σε προσωπικές του μαριονέτες πάνω στη θαλαμηγό του. Κάπως έτσι προέκυψαν θαύματα όπως οι παρδαλές γαλότσες, οι βυζοκουρτίνες εγκυμοσύνης και οι μπότες εσκιμώων UGGA BUGGA ή όπως στο διάολο λέγονται. Φυσικά οι γυναίκες, όντας γυναίκες, δε νοιάζονται για το πώς είναι εμφανισιακά ένα ρούχο ή ένα αξεσουάρ. Δεν πα' να 'ναι και εμπριμέ πόντσο από μουνότριχα καμήλας; Αν το φοράει η Jennifer Aniston σε μια "τυχαία φωτογραφία στο δρόμο" και αν το βλέπει μπροστά της 5 φορές τη μέρα από βιτρίνα σε βιτρίνα, αυτόματα της αρέσει και το αγοράζει. Μάλιστα υπερασπίζεται με σθένος την εν λόγω αγορά με δικαιολογίες του κώλου όπως "είναι άνετο" ή "είναι καλό για τη βροχή". Σάλτα και ψόφα μωρή προβατίνα του γάλακτος! Πριν από 7 χρόνια φόραγες all-starάκια μες στο πουτσόβροχο επειδή το είχαν λανσάρει όλες οι ατάλαντες στο Fame Story. Και άλλον ένα χρόνο πριν, χλεύαζες τους μεταλάδες όταν φορούσαν ακριβώς το ίδιο all-starάκι.
Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Βλέποντας λοιπόν την παραπάνω άνευ όρων γυναικεία αποδοχή σε οποιαδήποτε αηδία ξεράσει το άδειο του κεφάλι, ο μόδιστρος/κάθετος/trend-setter έρχεται με κεκτημένη ταχύτητα πριν από 2-3 καλοκαίρια και λανσάρει το αντρικό παρεό. Οι βιτρίνες των ψευτοκυριλέ ρουχάδικων της Αθήνας όπως το Attica γεμίζουν με το καταραμένο τεμάχιο και οι σελίδες των περιοδικών μιλάνε για το νέο χοτ αντρικό αξεσουάρ που πουλάει σαν τρελλό. Ποιοί το αγοράζουν για να πάμε να τους δείρουμε, δυστυχώς, δε μας λένε. Celebrities όπως ο Ρουβάς επιστρατεύονται να το φοράνε σε "τυχαίες καθημερινές στιγμές τους". Γενικά εφαρμόζεται κατά γράμμα η προαναφερθείσα "γυναικεία" καμπάνια προώθησης με το ζόρι, ελπίζοντας ότι μπορεί να αποφέρει τα ίδια αποτελέσματα και στους άντρες.
ΔΕΝ είμαστε γυναίκες. Όσα νταβραντισμένα αγόρια και να δούμε σε φωτογραφίες περιοδικών, δεν πρόκειται ποτέ να ζηλέψουμε τους κοιλιακούς τους ή το σχεδόν αξύριστο γενάκι τους. Πόσο μάλλον να οδηγηθούμε ασυνείδητα από την εν λόγω ζήλια στο να φορέσουμε αραχνοΰφαντες μαντήλες γύρω απ' τον κώλο μας. Ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ του "είσαι ωραίος άντρας" και του "θα βρεις να γαμήσεις επειδή είσαι ωραίος άντρας".
Το αντρικό παρεό πέρασε στα χρονοντούλαπα της ιστορίας σε λιγότερο από ένα μήνα, με τις συνολικές πωλήσεις να αγγίζουν τις 2: το ένα το πήρε ο Ρουβάς και το άλλο το πήρε πάλι ο Ρουβάς για να το φοράει όταν βάζει μπουγάδα το πρώτο. Φέτος έχουμε μια μικρή επανάληψη του φαινομένου, με το λανσάρισμα της αντρικής βράκας. Μαντέψτε τι θα γίνει.
- Windows Millenium
Η χρονιά ήταν 1999, τότε που όλοι ονόμαζαν τα προϊόντα τους "Millenium" για να τους δώσουν έναν αέρα "μελλοντικό" και "τεχνολογικό" και "ρηξικεύλευθο" και άλλες μεγάλες λέξεις που ξερνούσαν οι αίθουσες συσκέψεων σε εταιρείες μάρκετινκγ. Η Microsoft, μη θέλοντας να μείνει έξω απ' το χορό, αποφάσισε να βγάλει ένα νέο λειτουργικό με την εξής πρωτότυπη διαδικασία: Πήρε όλους τους προγραμματιστές που είχαν σχεδιάσει την αξιοπρεπέστατη πλατφόρμα των Windows '98 και τους αποκεφάλισε. Στη θέση τους προσέλαβε τον Jay και τον Silent Bob και τους κλείδωσε σε ένα δωμάτιο με μια μαϊμού, έναν άβακα, ένα τσιγαριλίκι κι ένα Commodore 64. Όλα πήγαν ρολόι. Ο Jay και ο Silent Bob μπαφιάσανε τη μαϊμού και την έβαλαν να προγραμματίσει ό,τι της κατέβει στο Commodore 64 όσο αυτοί έπαιζαν με τον άβακα στη γωνία. Κι έτσι βγήκε το θρυλικό λειτουργικό σύστημα-ιός:
Η Microsoft ποτέ δεν κατάφερε να βγάλει ένα λειτουργικό που να περάσει στην αγορά χωρίς έστω και λίγη γκρίνια. Αυτό οφείλεται εν μέρει σε χρήστες Mac που την έχουν ψωνίσει και εν μέρει σε αχάριστους μαλάκες που ποτέ δεν ικανοποιούνται με την τεχνολογία που τους διατίθεται (ουπς...). Αλλά κυρίως οφείλεται στο γεγονός ότι τα Windows Me ήταν επιεικώς για τη χωματερή! Κανένα λειτουργικό δεν κράσαρε τόσο συχνά, τόσο καταστροφικά και τόσο ανεπανόρθωτα. Τα Me είχαν το απίστευτο feature να κρασάρουν ακόμα και κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης, κάνοντας το PC εντελώς απροσπέλαστο και αναγκάζοντας το χρήστη να κάνει format για ψύλλου πήδημα. Αν τελικά κατάφερνες την εγκατάσταση, διαπίστωνες ότι το PC σου τρέχει πιο αργά από πριν, κολλάει ακόμα και με την πασιέντζα και δεν έχει καν τα bonus themes, icons και screensavers που είχε με τα '98 Plus!
Αλλά περίμενε! Τα Windows Millenium έχουν ένα εκπληκτικό νέο feature που τα διορθώνει όλα: το SYSTEM RESTORE! Το S.R. και καλά αποθήκευε μια "υγιή" κατάσταση που είχε το PC σου μια συγκεκριμένη ημερομηνία και σου επέτρεπε να γυρνάς πίσω σε αυτήν, αν ποτέ φας χοντρή πίκρα. Εδώ έχουμε 2 προβλήματα: Πρώτον, ποτέ δεν υπήρχε 100% "υγιής" κατάσταση με τα Windows Me και δεύτερον, το System Restore έπαιρνε την πρωτοβουλία να κάνει restore διάφορα malware στην επαναφορά, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ Ο ΧΡΗΣΤΗΣ ΤΑ ΕΙΧΕ ΣΒΗΣΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! ! ! Κοινώς: κολλάς έναν ιό, τον βρίσκεις με το antivirus σου, τον σβήνεις, κάνεις καλού-κακού ένα restore και το λειτουργικό σου κάνει restore τον ιό που μόλις έσβησες.
Ανά καιρούς, όλα τα λειτουργικά μας έχουν κάνει να βρίζουμε μπλε οθόνες, να παρακαλάμε φωναχτά το PC να δουλέψει και να κλωτσάμε το tower όταν αυτό πεισματικά αρνείται. Κανένα όμως σύστημα δεν προκάλεσε περισσότερες ρίψεις υπολογιστών από μπαλκόνι από τα Windows Millenium. Το 2006, το περιοδικό PC World τα τίμησε με την 4η θέση στη λίστα: "Τα χειρότερα τεχνολογικά προϊόντα όλων των εποχών".
- Denilson
Ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής αν μη τι άλλο είχε ένα ταλέντο: ΝΤΡΙΠΛΕΣ! Μπορούσε να ντριπλάρει όλη την αντίπαλη ομάδα μέσα σε τουαλέτα, πράγμα που φάνηκε στις συμμετοχές του με την εθνική Βραζιλίας στο Κόπα Αμέρικα. Το 1998, ο Ντριπλίλσον κέντρισε το ενδιαφέρον της Ρεάλ Μπέτις, η οποία πλήρωσε στη Σάο Πάολο 32 εκατομμύρια δολάρια (το '98!) για την απόκτησή του, σημειώνοντας την τότε ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Τα φράγκα έπιασαν τόπο. Έπειτα από μια σεζόν γεμάτη ανελέητα ντριπλίδια και τίποτε άλλο, ο Ντενίλσον βοήθησε ενεργά την ομάδα του με το να την απαλλάξει από τα άγχη και το τρέξιμο της Premiera Division: η Μπέτις έπεσε εθνική κατηγορία σε λιγότερο από ένα χρόνο.
Ο μεγαλύτερος ατομιστής στα χρονικά της μπάλας συνέχισε την καριέρα του ακάθεκτος, με θρυλικές μεταγραφές σε πρωταθλήματα χωρών με πλούσια ποδοσφαιρική ανάπτυξη όπως η Σαουδική Αραβία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Βιετνάμ. Αλλά η κορύφωση για τον Βραζιλιάνο ήρθε φέτος, με τη μεταγραφή-σταθμό στην ομάδα που όλοι οι αστέρες της στρογγυλής θεάς έχουν για όνειρο: ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ! Ω, ναι! Για τη φετεινή σεζόν, το αφεντικό του Ντενίλσον Ντε Ολιβέιρα Αραούγιο θα είναι...
- Γραμμή Μαζινό
Η έννοια της αποτυχίας είναι αρκετά συγκεχυμένη και υποκειμενική. Μπορεί ο καθένας να έρθει και να αμφισβητήσει το μέγεθος της αποτυχίας των παραπάνω που έγραψα, δείχνοντάς μου το κάθε θέμα από άλλες οπτικές γωνίες, όπου η εκάστοτε προσπάθεια να καθίσταται ουδέτερη ή ακόμα και επιτυχής. Πχ, ο Ντενίλσον ναι μεν κατέληξε να παίζει για τον Μπιγκ Μακ, αλλά στην πορεία μάζεψε εκατομμύρια. ergo επιτυχημένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Πάσο. Μερικές φορές όμως η αποτυχία είναι τόσο μεγάλη και τόσο ξεκάθαρη, που μπορεί να μετρηθεί ακόμα και ποσοτικά. Ο δείκτης αποτυχίας δίνεται από τον παρακάτω τύπο:
Όπου x η προσπάθεια που καταβλήθηκε (σε χρήματα, φυσικούς πόρους, εργατοώρες κλπ) και xA το κομμάτι της εν λόγω προσπάθειας που απέδωσε θετικούς καρπούς. Μια απόλυτα επιτυχημένη ενέργεια έχει δείκτη Fail ίσο με 1. Η Γραμμή Μαζινό ήταν η μόνη περίπτωση στον 20ο αιώνα που είχαμε την τιμή να δούμε τον δείκτη Fail να απειρίζεται!
Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γαλλία έβαλε κάτω σχέδια για την προστασία της από μελλοντική Γερμανική εισβολή. Η πρώτη πρόταση απαιτούσε την πλήρη μεταμόρφωση του στρατού σε ευέλικτες μονάδες με επένδυση στα άρματα, την αεροπορία και το μηχανοκίνητο πυροβολικό, κάτι που ήδη είχαν αρχίσει να εφαρμόζουν οι Άγγλοι και (πιο μουλωχτά) οι Γερμανοί. Η δεύτερη πρόταση ήταν να ρίξουν όλα τα λεφτά σε ένα τσιμεντένιο χαράκωμα που θα πιάνει όλα τα βόρεια σύνορα και με τα ρέστα να ταΐζουν με σανό το ιππικό που τους είχε απομείνει από τον Πρώτο Παγκόσμιο. Τελικά εφαρμόστηκε η δεύτερη. Η Γραμμή ήταν το μεγαλύτερο μηχανικό εγχείρημα της εποχής. Αποτελούταν από εκατοντάδες πολυβολεία που συνδέονταν μεταξύ τους με υπόγειες σήραγγες, συχνά και με δικό τους σιδηροδρομικό δίκτυο. Τα στρατεύματα που στελέχωναν την Γραμμή έμεναν σε εξίσου καλά οχυρωμένους υπόγειους κοιτώνες που μπορούσαν να παραμείνουν αυτόνομοι για μήνες.
Το έργο ολοκληρώθηκε σε περίπου μια δεκαετία και κόστισε 3 δισεκατομμύρια φράγκα, που σε σημερινά λεφτά αντιστοιχεί σε ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΦΡΑΓΚΑ! Δυστυχώς όμως όλα πήγαν τσάμπα. Τον Μάιο του 1940 ο Γερμανικός στρατός έσπασε τη Γραμμή Μαζινό εφαρμόζοντας μια ιδιοφυή τακτική, γνωστή ως "ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΓΥΡΩ ΜΑΓΚΕΣ"! Βρήκε ένα αδύναμο σημείο της Γραμμής στα σύνορα με Βέλγιο και ξεχύθηκε στη Γαλλία σε λιγότερο από 5 μέρες. Η Luftwaffe εκμεταλλεύτηκε την πλήρη απουσία αεράμυνας και απλά πέρασε από πάνω. Εν τω μεταξύ, τα πολυβολεία της Γραμμής δεν ήταν σχεδιασμένα να στρίβουν 180 μοίρες, οπότε με το που βρέθηκαν από πίσω οι Γερμανοί ήταν στην ουσία ανενόχλητοι να αρχίσουν το Blitzkrieg με το πάσο τους. Κι αυτό έκαναν. Διασχίζοντας τη Γαλλία, συνάντησαν ελάχιστη αντίσταση. Αυτό οφείλεται σε ακόμα μια μεγαλοφυή ιδέα των Γάλλων υψηλόβαθμων: στελέχωσαν τη Γραμμή Μαζινό με τα πιο άρτια εκπαιδευμένα στρατεύματα κι αφήσανε τους γιωτάδες να φυλάνε την υπόλοιπη χώρα ανοχύρωτοι. ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΑΙΔΙΑ! Απορώ πώς πήρε στον Χίτλερ μόνο δυο βδομάδες να φτάσει στο Παρίσι.
Οι Γάλλοι αναγκάστηκαν να παραδοθούν στις 22 Ιουνίου 1940, με την τιμή τους πληγωμένη και τον κώλο τους να ξεχειλίζει Γερμανικό ατσάλι. Η Γραμμή Μαζινό έκλεισε στα τέλη της δεκαετίας το '60 και στην ουσία δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Τα σκουριασμένα πολυβολεία στέκονται εκεί ακόμα και σήμερα, περήφανο μνημείο για μια απ' τις μεγαλύτερες αποτυχίες όλων των εποχών.
Credits: Maddox για τον όρο "βυζοκουρτίνα" (tit-curtains)
ΟΧΙ ΑΥΤΗ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!
...επιχείρησε να κατακτήσει ΚΑΙ την Ευρώπη, ξεκινώντας τη διεθνή καριέρα της με το single-ΦΩΤΙΑ "Everything I Am". Δείτε το βίντεο και προσπαθήστε να εντοπίσετε το target audience του.- Cyberspace/Virtual Reality
Η δεκαετία του '80 ήταν η δεκαετία της αποτυχημένης μελλοντολογίας. Ναι, εικασίες για το μέλλον γινόντουσαν και στα 50s και 60s (στα 70s λιγότερο, γιατί ήταν όλοι απασχολημένοι με τα ναρκωτικά και τις παρτούζες), αλλά τότε ήταν πιο πολύ στα πλαίσια της διασκέδασης και της καθαρής φαντασίας. Αλλά στα 80s δεν αρκεστήκαμε σε αυτό. Κάναμε ακριβείς προβλέψεις για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, με ημερομηνίες και σχεδιαγράμματα. Ιπτάμενα αμάξια, ρομπότ υπηρέτες, ενέργεια από πυρηνική σύντηξη, καταστροφή της Γης από υπερπληθυσμό και τρύπα του όζοντος και πεταμένα πλαστικά ποτηράκια, αυτά θα είχαν γίνει μέχρι το 2010 το αργότερο. Και φυσικά, το πιο ελκυστικό απ' όλα ήταν ο "κυβερνοχώρος" και η "εικονική πραγματικότητα".
Κανένας δεν προσδιόρισε ακριβώς τι ήταν αυτά τα δύο και πώς δούλευαν. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι είχαμε πήξει σε ντοκιμαντέρ, ρεπορτάζ και άρθρα που έλεγαν πάνω κάτω: "Στο μέλλον όλες οι πτυχές της ανθρώπινης ζωής, από εργασία και εκπαίδευση μέχρι παιχνίδι και σεξ, θα γίνονται στον κυβερνοχώρο και με εικονική πραγματικότητα... ΝΤΑΝ ΝΤΑΝ ΝΤΑΑΑΑΑΑΝ!". Αυτό που παρέλειψαν να μας πουν οι μπετατζήδες είναι ότι για να ζήσουμε όλες αυτές τις εμπειρίες, θα πρέπει να φοράμε οχτώ κιλά εξοπλισμό που μας κάνει να φαινόμαστε πιο καθυστερημένοι κι απ' τον καθυστερημένο πρωταγωνιστή του "I am Sam 2: Η καθυστέρηση"! Π.χ.:
Ο πριτσαπίρδουλας εδώ κάνει εξομοίωση ότι γυαλίζει παπούτσια περαστικών στην Ομόνοια. Χρήσιμο, καθότι με άσπρη κάλτσα και σανδάλι, μόνο ζητιάνος μπορείς να καταλήξεις.
Αυτός ο γκανιάρης με το βερμουδάκι μέχρι τα βυζιά, κάνει πως είναι ο Σαμαράς σε προεκλογική ομιλία. Αυτή τη στιγμή δείχνει στο λαό πόση την έχει.
Εδώ, ο χοντροπατάτας ο Shinobi τρέχει σε simulator το μόνο πάρτυ που ήταν καλεσμένος στη ζωή του. Όπως βλέπετε, έχει κάτσει σε μια γωνιά, έχει ακουμπήσει στο γόνατό του τη γαβάθα με τα Δρακουλίνια και της δίνει να καταλάβει!
Αυτή εδώ η φουκαριάρα δεν πείραξε κανέναν. Απλά έπαιζε λίγο Microsoft Flight Simulator, όταν μια SONY Vega 32 ιντσών έπεσε στο κεφάλι της.
- "Άλλοοος!"
- "Όπα, σόρι!"
Αυτός ο χλέμπουρας προγραμμάτισε τον εξομοιωτή του για να ερμηνεύσει τη μεταφορά Σαιξπιρικού έργου που έγραψε ο ίδιος, με τίτλο "Γκέι Άμλετ": Φωνάζει με στόμφο "To be, or not to be...", κρατώντας ένα ανθρώπινο κρανίο με το δεξί χέρι και τρομπάροντας το ξυρισμένο πουλί του Peter North με το αριστερό.
Τέλος, ο τυρόβλαχος με την ξανθιά χαίτη ελέγχει προσεκτικά την υγρασία του μουνιού της κατσίκας του πριν τη γαμήσει... σόρι, πριν της κάνει έρωτα.
Αισίως έχουμε 2010 και η εικονική πραγματικότητα έχει πάρει τ' αρχίδια μου. Με εξαίρεση 2-3 εφαρμογές τρισδιάστατου design, όλες αυτές οι μπούρδες έχουν παραμείνει στο ράφι. Ναι, υπάρχει το ίντερνετ που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "κυβερνοχώρος", αλλά απέχει πολύ από αυτό που είχαν προβλέψει στα 80s. Κυρίως επειδή οι εξομοιώσεις και τα εικονικά περιβάλλοντα όπου θα δουλεύαμε, θα γνωρίζαμε κόσμο και θα αλληλοφυστικωνόμασταν έχουν κατά μέσο όρο ρεαλιστικότητα σαν αυτή:
OH YEAH!!! The future is here and shit. Δε βλέπω την ώρα να βάλω το πουλί μου μέσα στο γάντι με τα καλώδια και να αρχίζω να γαμάω αυτό το... κόκκινο... τραπέζι ΙΚΕΑ;;; Αιωρούμενη διπλή τραμπάλα;;; Πατικωμένος σκίουρος που κρατάει 4 πούλια τάβλι;;; Ότι και να 'ναι, είναι στημένο στα τέσσερα κι εγώ έχω καβλώσει!- Αντρικά παρεό
Ο κόσμος της μόδας, μια φορά στα 2-3 χρόνια θα περάσει την εξής φάση: Έχει έρθει στο προσκήνιο ο Χ, Ψ μόδιστρος/κάθετος/trend-setter και έχει πλασάρει με επιτυχία στον γυναικείο πληθυσμό ό,τι επιχρυσωμένο βρωμοκούραδο σκέφτηκε την ώρα που τρίπαρε με D.M.T. και μετέτρεπε αντρικά μοντέλα σε προσωπικές του μαριονέτες πάνω στη θαλαμηγό του. Κάπως έτσι προέκυψαν θαύματα όπως οι παρδαλές γαλότσες, οι βυζοκουρτίνες εγκυμοσύνης και οι μπότες εσκιμώων UGGA BUGGA ή όπως στο διάολο λέγονται. Φυσικά οι γυναίκες, όντας γυναίκες, δε νοιάζονται για το πώς είναι εμφανισιακά ένα ρούχο ή ένα αξεσουάρ. Δεν πα' να 'ναι και εμπριμέ πόντσο από μουνότριχα καμήλας; Αν το φοράει η Jennifer Aniston σε μια "τυχαία φωτογραφία στο δρόμο" και αν το βλέπει μπροστά της 5 φορές τη μέρα από βιτρίνα σε βιτρίνα, αυτόματα της αρέσει και το αγοράζει. Μάλιστα υπερασπίζεται με σθένος την εν λόγω αγορά με δικαιολογίες του κώλου όπως "είναι άνετο" ή "είναι καλό για τη βροχή". Σάλτα και ψόφα μωρή προβατίνα του γάλακτος! Πριν από 7 χρόνια φόραγες all-starάκια μες στο πουτσόβροχο επειδή το είχαν λανσάρει όλες οι ατάλαντες στο Fame Story. Και άλλον ένα χρόνο πριν, χλεύαζες τους μεταλάδες όταν φορούσαν ακριβώς το ίδιο all-starάκι.
ΜΠΡΡΡΡΡΤ! ΚΙΤΣ ΚΙΤΣ ΚΙΤΣ ΚΙΤΣ!
Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Βλέποντας λοιπόν την παραπάνω άνευ όρων γυναικεία αποδοχή σε οποιαδήποτε αηδία ξεράσει το άδειο του κεφάλι, ο μόδιστρος/κάθετος/trend-setter έρχεται με κεκτημένη ταχύτητα πριν από 2-3 καλοκαίρια και λανσάρει το αντρικό παρεό. Οι βιτρίνες των ψευτοκυριλέ ρουχάδικων της Αθήνας όπως το Attica γεμίζουν με το καταραμένο τεμάχιο και οι σελίδες των περιοδικών μιλάνε για το νέο χοτ αντρικό αξεσουάρ που πουλάει σαν τρελλό. Ποιοί το αγοράζουν για να πάμε να τους δείρουμε, δυστυχώς, δε μας λένε. Celebrities όπως ο Ρουβάς επιστρατεύονται να το φοράνε σε "τυχαίες καθημερινές στιγμές τους". Γενικά εφαρμόζεται κατά γράμμα η προαναφερθείσα "γυναικεία" καμπάνια προώθησης με το ζόρι, ελπίζοντας ότι μπορεί να αποφέρει τα ίδια αποτελέσματα και στους άντρες.ΜΠΖΖΖΖΖΤ!!! ΛΑΘΟΣ!
ΔΕΝ είμαστε γυναίκες. Όσα νταβραντισμένα αγόρια και να δούμε σε φωτογραφίες περιοδικών, δεν πρόκειται ποτέ να ζηλέψουμε τους κοιλιακούς τους ή το σχεδόν αξύριστο γενάκι τους. Πόσο μάλλον να οδηγηθούμε ασυνείδητα από την εν λόγω ζήλια στο να φορέσουμε αραχνοΰφαντες μαντήλες γύρω απ' τον κώλο μας. Ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ του "είσαι ωραίος άντρας" και του "θα βρεις να γαμήσεις επειδή είσαι ωραίος άντρας".Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ
Το αντρικό παρεό πέρασε στα χρονοντούλαπα της ιστορίας σε λιγότερο από ένα μήνα, με τις συνολικές πωλήσεις να αγγίζουν τις 2: το ένα το πήρε ο Ρουβάς και το άλλο το πήρε πάλι ο Ρουβάς για να το φοράει όταν βάζει μπουγάδα το πρώτο. Φέτος έχουμε μια μικρή επανάληψη του φαινομένου, με το λανσάρισμα της αντρικής βράκας. Μαντέψτε τι θα γίνει.- Windows Millenium
Η χρονιά ήταν 1999, τότε που όλοι ονόμαζαν τα προϊόντα τους "Millenium" για να τους δώσουν έναν αέρα "μελλοντικό" και "τεχνολογικό" και "ρηξικεύλευθο" και άλλες μεγάλες λέξεις που ξερνούσαν οι αίθουσες συσκέψεων σε εταιρείες μάρκετινκγ. Η Microsoft, μη θέλοντας να μείνει έξω απ' το χορό, αποφάσισε να βγάλει ένα νέο λειτουργικό με την εξής πρωτότυπη διαδικασία: Πήρε όλους τους προγραμματιστές που είχαν σχεδιάσει την αξιοπρεπέστατη πλατφόρμα των Windows '98 και τους αποκεφάλισε. Στη θέση τους προσέλαβε τον Jay και τον Silent Bob και τους κλείδωσε σε ένα δωμάτιο με μια μαϊμού, έναν άβακα, ένα τσιγαριλίκι κι ένα Commodore 64. Όλα πήγαν ρολόι. Ο Jay και ο Silent Bob μπαφιάσανε τη μαϊμού και την έβαλαν να προγραμματίσει ό,τι της κατέβει στο Commodore 64 όσο αυτοί έπαιζαν με τον άβακα στη γωνία. Κι έτσι βγήκε το θρυλικό λειτουργικό σύστημα-ιός:
Η Microsoft ποτέ δεν κατάφερε να βγάλει ένα λειτουργικό που να περάσει στην αγορά χωρίς έστω και λίγη γκρίνια. Αυτό οφείλεται εν μέρει σε χρήστες Mac που την έχουν ψωνίσει και εν μέρει σε αχάριστους μαλάκες που ποτέ δεν ικανοποιούνται με την τεχνολογία που τους διατίθεται (ουπς...). Αλλά κυρίως οφείλεται στο γεγονός ότι τα Windows Me ήταν επιεικώς για τη χωματερή! Κανένα λειτουργικό δεν κράσαρε τόσο συχνά, τόσο καταστροφικά και τόσο ανεπανόρθωτα. Τα Me είχαν το απίστευτο feature να κρασάρουν ακόμα και κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης, κάνοντας το PC εντελώς απροσπέλαστο και αναγκάζοντας το χρήστη να κάνει format για ψύλλου πήδημα. Αν τελικά κατάφερνες την εγκατάσταση, διαπίστωνες ότι το PC σου τρέχει πιο αργά από πριν, κολλάει ακόμα και με την πασιέντζα και δεν έχει καν τα bonus themes, icons και screensavers που είχε με τα '98 Plus!Αλλά περίμενε! Τα Windows Millenium έχουν ένα εκπληκτικό νέο feature που τα διορθώνει όλα: το SYSTEM RESTORE! Το S.R. και καλά αποθήκευε μια "υγιή" κατάσταση που είχε το PC σου μια συγκεκριμένη ημερομηνία και σου επέτρεπε να γυρνάς πίσω σε αυτήν, αν ποτέ φας χοντρή πίκρα. Εδώ έχουμε 2 προβλήματα: Πρώτον, ποτέ δεν υπήρχε 100% "υγιής" κατάσταση με τα Windows Me και δεύτερον, το System Restore έπαιρνε την πρωτοβουλία να κάνει restore διάφορα malware στην επαναφορά, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ Ο ΧΡΗΣΤΗΣ ΤΑ ΕΙΧΕ ΣΒΗΣΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! ! ! Κοινώς: κολλάς έναν ιό, τον βρίσκεις με το antivirus σου, τον σβήνεις, κάνεις καλού-κακού ένα restore και το λειτουργικό σου κάνει restore τον ιό που μόλις έσβησες.
Ε, ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ!
Ανά καιρούς, όλα τα λειτουργικά μας έχουν κάνει να βρίζουμε μπλε οθόνες, να παρακαλάμε φωναχτά το PC να δουλέψει και να κλωτσάμε το tower όταν αυτό πεισματικά αρνείται. Κανένα όμως σύστημα δεν προκάλεσε περισσότερες ρίψεις υπολογιστών από μπαλκόνι από τα Windows Millenium. Το 2006, το περιοδικό PC World τα τίμησε με την 4η θέση στη λίστα: "Τα χειρότερα τεχνολογικά προϊόντα όλων των εποχών".- Denilson
Ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής αν μη τι άλλο είχε ένα ταλέντο: ΝΤΡΙΠΛΕΣ! Μπορούσε να ντριπλάρει όλη την αντίπαλη ομάδα μέσα σε τουαλέτα, πράγμα που φάνηκε στις συμμετοχές του με την εθνική Βραζιλίας στο Κόπα Αμέρικα. Το 1998, ο Ντριπλίλσον κέντρισε το ενδιαφέρον της Ρεάλ Μπέτις, η οποία πλήρωσε στη Σάο Πάολο 32 εκατομμύρια δολάρια (το '98!) για την απόκτησή του, σημειώνοντας την τότε ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Τα φράγκα έπιασαν τόπο. Έπειτα από μια σεζόν γεμάτη ανελέητα ντριπλίδια και τίποτε άλλο, ο Ντενίλσον βοήθησε ενεργά την ομάδα του με το να την απαλλάξει από τα άγχη και το τρέξιμο της Premiera Division: η Μπέτις έπεσε εθνική κατηγορία σε λιγότερο από ένα χρόνο.
ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΛΑΚΑ!
Ο μεγαλύτερος ατομιστής στα χρονικά της μπάλας συνέχισε την καριέρα του ακάθεκτος, με θρυλικές μεταγραφές σε πρωταθλήματα χωρών με πλούσια ποδοσφαιρική ανάπτυξη όπως η Σαουδική Αραβία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Βιετνάμ. Αλλά η κορύφωση για τον Βραζιλιάνο ήρθε φέτος, με τη μεταγραφή-σταθμό στην ομάδα που όλοι οι αστέρες της στρογγυλής θεάς έχουν για όνειρο: ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ! Ω, ναι! Για τη φετεινή σεζόν, το αφεντικό του Ντενίλσον Ντε Ολιβέιρα Αραούγιο θα είναι......ΑΥΤΟΣ!
- Γραμμή Μαζινό
Η έννοια της αποτυχίας είναι αρκετά συγκεχυμένη και υποκειμενική. Μπορεί ο καθένας να έρθει και να αμφισβητήσει το μέγεθος της αποτυχίας των παραπάνω που έγραψα, δείχνοντάς μου το κάθε θέμα από άλλες οπτικές γωνίες, όπου η εκάστοτε προσπάθεια να καθίσταται ουδέτερη ή ακόμα και επιτυχής. Πχ, ο Ντενίλσον ναι μεν κατέληξε να παίζει για τον Μπιγκ Μακ, αλλά στην πορεία μάζεψε εκατομμύρια. ergo επιτυχημένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Πάσο. Μερικές φορές όμως η αποτυχία είναι τόσο μεγάλη και τόσο ξεκάθαρη, που μπορεί να μετρηθεί ακόμα και ποσοτικά. Ο δείκτης αποτυχίας δίνεται από τον παρακάτω τύπο:
Όπου x η προσπάθεια που καταβλήθηκε (σε χρήματα, φυσικούς πόρους, εργατοώρες κλπ) και xA το κομμάτι της εν λόγω προσπάθειας που απέδωσε θετικούς καρπούς. Μια απόλυτα επιτυχημένη ενέργεια έχει δείκτη Fail ίσο με 1. Η Γραμμή Μαζινό ήταν η μόνη περίπτωση στον 20ο αιώνα που είχαμε την τιμή να δούμε τον δείκτη Fail να απειρίζεται!Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γαλλία έβαλε κάτω σχέδια για την προστασία της από μελλοντική Γερμανική εισβολή. Η πρώτη πρόταση απαιτούσε την πλήρη μεταμόρφωση του στρατού σε ευέλικτες μονάδες με επένδυση στα άρματα, την αεροπορία και το μηχανοκίνητο πυροβολικό, κάτι που ήδη είχαν αρχίσει να εφαρμόζουν οι Άγγλοι και (πιο μουλωχτά) οι Γερμανοί. Η δεύτερη πρόταση ήταν να ρίξουν όλα τα λεφτά σε ένα τσιμεντένιο χαράκωμα που θα πιάνει όλα τα βόρεια σύνορα και με τα ρέστα να ταΐζουν με σανό το ιππικό που τους είχε απομείνει από τον Πρώτο Παγκόσμιο. Τελικά εφαρμόστηκε η δεύτερη. Η Γραμμή ήταν το μεγαλύτερο μηχανικό εγχείρημα της εποχής. Αποτελούταν από εκατοντάδες πολυβολεία που συνδέονταν μεταξύ τους με υπόγειες σήραγγες, συχνά και με δικό τους σιδηροδρομικό δίκτυο. Τα στρατεύματα που στελέχωναν την Γραμμή έμεναν σε εξίσου καλά οχυρωμένους υπόγειους κοιτώνες που μπορούσαν να παραμείνουν αυτόνομοι για μήνες.
Το έργο ολοκληρώθηκε σε περίπου μια δεκαετία και κόστισε 3 δισεκατομμύρια φράγκα, που σε σημερινά λεφτά αντιστοιχεί σε ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΦΡΑΓΚΑ! Δυστυχώς όμως όλα πήγαν τσάμπα. Τον Μάιο του 1940 ο Γερμανικός στρατός έσπασε τη Γραμμή Μαζινό εφαρμόζοντας μια ιδιοφυή τακτική, γνωστή ως "ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΓΥΡΩ ΜΑΓΚΕΣ"! Βρήκε ένα αδύναμο σημείο της Γραμμής στα σύνορα με Βέλγιο και ξεχύθηκε στη Γαλλία σε λιγότερο από 5 μέρες. Η Luftwaffe εκμεταλλεύτηκε την πλήρη απουσία αεράμυνας και απλά πέρασε από πάνω. Εν τω μεταξύ, τα πολυβολεία της Γραμμής δεν ήταν σχεδιασμένα να στρίβουν 180 μοίρες, οπότε με το που βρέθηκαν από πίσω οι Γερμανοί ήταν στην ουσία ανενόχλητοι να αρχίσουν το Blitzkrieg με το πάσο τους. Κι αυτό έκαναν. Διασχίζοντας τη Γαλλία, συνάντησαν ελάχιστη αντίσταση. Αυτό οφείλεται σε ακόμα μια μεγαλοφυή ιδέα των Γάλλων υψηλόβαθμων: στελέχωσαν τη Γραμμή Μαζινό με τα πιο άρτια εκπαιδευμένα στρατεύματα κι αφήσανε τους γιωτάδες να φυλάνε την υπόλοιπη χώρα ανοχύρωτοι. ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΑΙΔΙΑ! Απορώ πώς πήρε στον Χίτλερ μόνο δυο βδομάδες να φτάσει στο Παρίσι.SAY "NAZI"!
Οι Γάλλοι αναγκάστηκαν να παραδοθούν στις 22 Ιουνίου 1940, με την τιμή τους πληγωμένη και τον κώλο τους να ξεχειλίζει Γερμανικό ατσάλι. Η Γραμμή Μαζινό έκλεισε στα τέλη της δεκαετίας το '60 και στην ουσία δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Τα σκουριασμένα πολυβολεία στέκονται εκεί ακόμα και σήμερα, περήφανο μνημείο για μια απ' τις μεγαλύτερες αποτυχίες όλων των εποχών.Credits: Maddox για τον όρο "βυζοκουρτίνα" (tit-curtains)
