Ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα. Προς τα πίσω.

Στις 8 Ιουλίου 2011 άνοιξα το CNN και έκατσα να δω μια θλιβερή στιγμή στην ιστορία της προόδου: την τελευταία εκτόξευση του διαστημικού λεωφορείου. Στις 11.35 τοπική ώρα, οι αστροναύτες του Atlantis έβαλαν μπρος τις πυραυλάρες του κι έκαναν κωλοδάχτυλο στο νόμο της βαρύτητας για μια τελευταία φορά, σηκώνοντας στον αέρα ένα θηρίο δύο χιλιάδων τόνων! 

ΚΟΙΤΑ 'ΔΩ ΜΙΑ ΚΑΒΛΑ! GO BABY GO ! ! !

Τώρα όμως, τον πούλο. Το μόνο μέρος όπου θα δείτε διαστημικό λεωφορείο στον αέρα είναι το ταβάνι του Smithsonian. Η Αμερική επισήμως δεν έχει τρόπο να ανεβάζει κόσμο σε τροχιά και πρέπει να εξαρτάται από άλλες χώρες για αυτή τη δουλειά.


Η εγκατάλειψη των επανδρωμένων αποστολών από τη μεγαλύτερη (υποτίθεται) δύναμη στην εξερεύνηση του διαστήματος, μπορεί πλέον να προστεθεί στη λίστα με τις απογοητεύσεις που μας κερνάει το Διαστημικό Πρόγραμμα εδώ και μια δεκαετία. Καλά ακούσατε: εγκατάλειψη! Το πρόγραμμα Constellation που προοριζόταν να αντικαταστήσει/αναβαθμίσει το διαστημικό λεωφορείο ακυρώθηκε για οικονομικούς λόγους. Διότι οι αποζημιώσεις στους μεγαλο-καρχαρίες της Wall Street και τα δυο-τρία παραπάνω F-22 το χρόνο δε μπορούσαν να περιμένουν. Να πα' να γαμηθούν τα όνειρα και οι εμπνεύσεις μιας ολόκληρης γενιάς! Απ' ότι φαίνεται, το να κάνεις σμπαράλια χώρες που έχουν για κύριο εξαγώγιμο προϊόν την ελονοσία ή να δίνεις μπόνους σε τραπεζικά στελέχη για να μπορέσουν επιτέλους να επιχρυσώσουν τον επιχρυσωτή τους είναι πιο σημαντικό για τα Αμερικανάκια. Εύγε. Πάμε τώρα όλοι μαζί να πασπαλίσουμε το τσιρλιό μας στον τάφο του Isaac Asimov και του Arthur C. Clarke. Μπινέδες!


Και μην ακούω μαλακίες για ελπίδες για διαστημικά προγράμματα από τον ιδιωτικό τομέα. Τα βήματα μπρος που γίνονται εκεί δεν δικαιολογούν τα βήματα πίσω από τη NASA. Ο ιδιωτικός τομέας καλά κάνει και κάνει το κομμάτι του, αλλά δεν μπορεί να γεμίσει τα κενά που αφήνει πίσω η NASA και οι αντίστοιχες Υπηρεσίες στον υπόλοιπο κόσμο. Οι ιδιώτες αλλάζουν γνώμη, αρρωσταίνουν, πεθαίνουν και οι εταιρίες πουλιούνται, αγοράζονται και καταρρέουν απ' τη μια μέρα στην άλλη. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε την κληρονομιά του Gagarin και του Armstrong, δεν χρειάζονται απλά και μόνο πολλά λεφτά. Χρειάζονται δεσμεύσεις που διαρκούν δεκαετίες, κάτι που δε μπορεί να αναλάβει ούτε η Goldman Sachs, ούτε ο Αυστραλοπίθηκας ο Richard Branson.

Και για ποιο λόγο να το κάνουν στην τελική; Είτε μας αρέσει είτε όχι, με εξαίρεση 2-3 καινοτομίες που ίιιιιισως μια μέρα βρουν κάποιες καθημερινές εφαρμογές, η εξερεύνηση του διαστήματος έχει υλικό/οικονομικό κέρδος ΜΗΔΕΝ! Και στ' αρχίδια μας. Κάποια πράγματα τα κάνουμε επειδή ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, όσο κι αν είναι το κόστος! Αλλιώς, πάρτε όλοι τα τρίκυκλα με τις καρότσες και πάμε Ελβετία να πουλήσουμε τον Large Hadron Collider για παλιο-σίδερα. Ή παλιο-ημιαγωγούς, δεν ξέρω, όλο και κάποια μάντρα θα τους παίρνει.

Και τώρα τι; Με ρομποτικές αποστολές θα τη βγάλουμε; Δε λέω, γαμάνε κι αυτές με τον δικό τους τρόπο. Προτιμώ να εκτοξεύσουμε άλλα τόσα μηχανάκια που θα αλλάξουν για πολλοστή φορά την εικόνα που έχουμε για το Σύμπαν, παρά να ταΐσουμε τον μισό Τρίτο Κόσμο (ναι, αυτή είναι η θέση μου στο αιώνιο ψευτο-δίλημμα της πούτσας, χωνέφτε το). Είμαι ο πρώτος που θα υπερασπιστεί το Voyager, το Venera, το Cassini και τα αδερφάκια τους, αλλά δυστυχώς δεν αρκούν. Όσο αυτόνομο και έξυπνο κι αν είναι ένα ρομπότ, ποτέ δεν θα προκαλέσει το δέος και την έμπνευση των επανδρωμένων πτήσεων. Εδώ και δύο γενιές, τα παιδιά μας μεγάλωναν με μια πανίσχυρη εικόνα: 4-5 γενναίοι παλαβιάρηδες, ντυμένοι στα ασημί, τα άσπρα και τα πορτοκαλί, καβαλούσαν μια από τις πιο περίπλοκες και ισχυρές μηχανές που έφτιαξε ποτέ ο άνθρωπος. Με μια αντίστροφη μέτρηση, η Μηχανή έπαιρνε ένα εκατομμύριο κιλά απ' τους πολύτιμους φυσικούς πόρους της Γης, τα έκανε ατμό σε λίγα δευτερόλεπτα έτσι για το γαμώτο και ανέβαζε τους παλαβούς ήρωες πιο ψηλά από κάθε κοινό θνητό, φτύνοντας φωτιές που κάποτε νομίζαμε ότι μόνο οι δράκοι μπορούσαν να φτύσουν!


Τι πήγε στραβά ρε γαμώτο; Κάποτε το διάστημα ήταν το επόμενο φυσικό βήμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Η αρένα που θα φιλοξενούσε όλες τις νέες μας περιπέτειες! Δεν έχουν αξία για κανέναν πλέον όλα αυτά; Πού στο διάολο είναι όλα τα παιδιά με μπλουζάκι και καπελάκι NASA για να κλάψουν το όνειρο που πέθανε στις 8 Ιουλίου; Από έναν Έλληνα μπλόγκερ που πάει να τριανταρίσει περιμένετε αντιδράσεις ρε μαλακισμένα; Αν κρίνω απ' το πόσο νύχτα πέρασε η εκτόξευση του Atlantis και το σχετικό τέλος εποχής, μάλλον ναι. Έλα Αλέκο! Τι είπες ότι θέλει ο γιος σου να γίνει όταν μεγαλώσει; Αστροναύτης;!;

ΧΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

ΘΑΝΑΤΟΣ 2

Κάγκουρες, χίπηδες, μεταλάδες, γιάπηδες, geeks και τζιβάτοι. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, mainstreamάδες, hipsterάδες, άντρες, γυναίκες, νέοι, γέροι, παιδιά, έμβρυα και ζυγωτά. Παντού υπάρχουν εκνευριστικές κατηγορίες ανθρώπων που αξίζει να τους μαχαιρώσεις κάτω απ' το σαγόνι, να τους σύρεις μέσα από καλλιέργειες κάκτων και τους βράσεις σε Ακουαφόρτε μπροστά στην οικογένειά τους ανήμερα Χριστούγεννα. Με μια λέξη: ΘΑΝΑΤΟΣ! Ήρθε η ώρα για το sequel! Λιγότεροι θάνατοι αυτή τη φορά, αλλά πιο εκτενείς και σαφώς πιο ώριμοι. Και είμαι βέβαιος ότι, όπως στο σινεμά, έτσι και στο blog μου, το sequel θα είναι πολύ καλύτερο από το original!...


Ας μαζευτούμε λοιπόν για ακόμα μια φορά μπροστά στα πισιά μας και ωσάν το Μάη του '09, ας ευχηθούμε θάνατο στους παρακάτω: 


- Σε όσους λένε ότι ακούνε ΛεΠα/Βολάνη/Μπεζεντάκου "για πλάκα". Δηλαδή αγόρασες το CD και πήγες στο μαγαζί τους για την καλτίλα; Σάλτα και γαμήσου ρε τσολόγυφτε! Για πλάκα τους ακούω εγώ στο YouTube. Γελάω, το στέλνω σε 2 φίλους, γελάνε κι αυτοί. Μέχρι εκεί όμως. Δεν μαζευόμαστε το ίδιο βράδυ να πάμε να τους λούσουμε γαρδένια. Καρφώνεσαι βλάχο!


- Στους παλαβούς της ανακύκλωσης. Πρώτον, αν στήσεις ένα βράδυ καρτέρι, θα δεις ότι τα σκουπιδιάρικα μαζεύουν μπλε και ασημί κάδους παρέα, οπότε ακυρώσου. Αλλά ο αληθινός ψόφος ανήκει σε κάτι λολάδια που σου λένε να ξεπλένεις την κονσέρβα πριν την βάλεις στην ανακύκλωση. ΤΙ ΛΕΣ ΜΩΡΗ ΧΛΑΜΟΥΤΣΑ; Είναι 8 το βράδυ και δεν έχω κάνει ΕΓΩ καλά καλά μπάνιο. Τώρα πρέπει να πλύνω και τα σκουπίδια;!;


- Στο ελαφρολαϊκο ποπ. Τραγουδάτε μουσική που θα 'πρεπε να ακούγεται αποκλειστικά στα μπαράκια κονσομασιόν και στις ντίσκο των πλοίων της GA Ferries.

Πλέον σας περνάνε σε παραγωγή και οι διαφημίσεις των Jumbo. Σκατά σε σας και σ' αυτούς που σας τα σκάνε.


- Στην Αθηναϊκή συγκοινωνία. Πάντα έλεγα ότι ένας απλός εμπειρικός κανόνας για να καταλάβεις πόσο τριτοκοσμική είναι η χώρα σου είναι να δεις πόσο στριμωξίδι πέφτει στα λεωφορεία της. Για παράδειγμα:

ΑΓΓΛΙΑ

ΜΙΑΝΜΑΡ

ΙΑΠΩΝΙΑ

ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ

Χμμμ...

- Στις ταινίες που πρέπει ντε και καλά να έχουν κι ένα γαμήσι μέσα. Εκεί που βλέπω τους 300 και ανυπομονώ πότε θα κάνουν τη μανούρα να ξεκοιλιάσουν βάρβαρους, ΜΠΑΜ, ένα γαμήσι! Όχι Zach Snyder! Εγώ δεν βάζω ξιφομαχίες στις τσόντες σου, σταμάτα να βάζεις άκυρα γαμήσια στις ταινίες δράσης μου!

- Σε όσους λένε "ξελύνω τα κορδόνια". Μπορείς να πεις "λύνω", μπορείς να πεις ξε-ξελύνω. ΑΛΛΑ ΞΕΛΥΝΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΕΝΩ, ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΕ! Και bonus θάνατος σε όσους λένε την ιστοσελίδα "ιστιοσελίδα". Αυτός ο Κακλαμανάκης μας έκανε περήφανους.

- Στις διαφημίσεις με κρύα λογοπαίγνια. Εκεί που όλοι περνάγαμε ωραία, ήρθε η πουτάνα η Q και μας κατέβασε στους μηδέν Κέλβιν.

BAAAAAAAAD!

ΣΟΒΑΡΑ; TRRR-EMO;

 ΑΑΑΑΑ! ΦΤΑΝΕΙ!

ΠΟΝΑΩΩΩΩ!

ΣΑΣ ΙΚΕΤΕΥΩ! ΟΧΙ ΑΛΛΟ! ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ!

Το τελευταίο με την τσίτα παραβιάζει τη Συνθήκη της Γενεύης! Αυτά βλέπουν τα παιδιά μας και μετά βρίσκουν το Λαζόπουλο "καυστικό" και "edgy"! Εμείς εδώ χύνουμε ιδρώτα για να γράψουμε ένα αστείο με δομή της προκοπής και να παντρέψουμε την 90s νοσταλγία με κοπρολαγνικές ατάκες, και η Q τη βγάζει λαδάκι προσλαμβάνοντας το συγγραφικό team από το Sefer Lee Show;!;!; ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΗΝ Q!

  

- Σε όσους λένε ότι δεν υπάρχει ορθογραφία στα greeklish. Υπάρχει και παρα-υπάρχει, κλαπαρχίδα! Την καθιέρωσε η γενιά μου στο mIRC και στο ICQ πριν από μια δεκαετία και δε σηκώνω κουβέντα! Για παράδειγμα, οι δίφθογγοι γράφονται ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΑΤΑ! Ντουλάπα = ntoulapa, όχι dulapa ΑΜΟΡΦΩΤΕ! Και επίσης, άει γαμήσου Κανάκη που πρέπει να γράφουμε ελληνικά στο ίντερνετ. Ναι, παπάρα! Αυτό περίμενε η Ελλάς για να σωθεί. Μήπως να τρολλάρουμε και σε Γραμμική Βήτα; Μαλάκα! Είσαι 42 χρονών. Φόρα επιτέλους κανα πουκάμισο και βγάλ' το σκασμό!


- Σ΄αυτούς που ψωνίζουν απ' το ταμείο στο σούπερ μάρκετ. Μιλάω φυσικά για τα κλαπαρχίδια που πιάνουν θέση στην ουρά του ταμείου με άδειο καρότσι και μετά κάνουν 100 πήγαινε-έλα για να το γεμίσουν. Εσείς είστε οι έξυπνοι κι εμείς οι χαζοί, ε; ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΕΝΕΤΕ ΜΟΥΝΟΠΑΝΑ! ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!

- Στην αντρική βράκα. Πριν από κάμποσα άρθρα έκανα την πρόβλεψη ότι η αντρική βράκα θα είχε τη μοίρα του αντρικού παρεό. Πίστευα ότι ο ΕΛΛΗΝ ΑΝΤΡΑΣ θα προτιμούσε να κόψει το πέος του και να το καυτηριάσει με αναπτήρα αυτοκινήτου, παρά να φορέσει αυτό το αίσχος.

ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ

Θυμάμαι όταν είχαν βγει οι γυναικείες φόρμες BDTK με ατάκες γραμμένες στον κώλο ήταν και γαμώ. Αλλά δε γίνεται να εφαρμόζεις την ίδια αρχή παντού! Το μόνο καλό που έχει η στάμπα είναι ότι με βοηθάει να σημαδεύω καλύτερα τα κλωτσίδια μου.

- Σε όσες (ναι, όσΕΣ) εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το ψευδώνυμο "Raven" στο ίντερνετ. Ναι, είσαι γκοθού, ναι, σημαίνει "κοράκι" και ναι, ακούγεται καλά. Διόρθωση: ακουγόταν καλά το 1985. Αλλά το 1985 ακουγόταν καλά και η ιδέα ενός πυρηνικού αντιδραστήρα στην Ουκρανία χωρίς τσιμεντένιο περίβλημα. Γενικά τα 80s ήταν λίγο για τον πούτσο. Για τι πράγμα μιλάγαμε;...


- Σε όσους ανεβάζουν όλες τις φωτογραφίες τους στο Facebook. ΟΛΕΣ ! ! ! Σκατένιες, κουνημένες, θολές, σκοτεινές και πάνω απ' όλα, ΟΛΟΙΔΙΕΣ!!! Ντάξει, δεν κερδίζει βραβείο πρωτοτυπίας το συγκεκριμένο μου παράπονο, αλλά δε μπορώ. Με τρώει! Επειδή εσύ πέρασες καλά στο Ακρωτήρι χθες, εγώ πρέπει να παίζω "κύκλωσε τις διαφορές" για καμιά 650άρα φωτογραφίες! Απασχολείς πόρους του ίντερνετ που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να φτάσουμε στο singularity μια βδομάδα νωρίτερα. Σβήστες τώρα!


- Στους γκαζιάρηδες οδηγούς λεωφορείων. Ειδικά σε κάτι νυχτερινά δρομολόγια όπως το 500... Γάμησέ τα! Δε με νοιάζει που είναι η τελευταία κούρσα πριν τελειώσει η βάρδιά σου. Αν σου πεταχτεί αμάξι και φρενάρεις, θα γίνουμε όλοι ψηφιδωτό στο μπροστά τζάμι. Θέλω να φτάσω σπίτι μου, όχι να ταξιδέψω μπροστά στο χρόνο!!! (Τρία nerd jokes σε τρεις θανάτους σερί. ΒΕΑΤ ΤΗΑΤ Q!).

- Σε όσους κυκλοφορούν ακόμα με μπλουζάκι εθελοντή 2004. Το ξέρω ότι αναπολείς τη μοναδική στιγμή στη ζωή σου που είχες κάποια εξουσία, όταν οδηγούσες περήφανα τις τυφλές και αδύναμες μάζες "δεξιά από την προστατευτική μπάρα", αλλά πρέπει επιτέλους να το ξεπεράσεις. Και για κάποιο λόγο δε με πείθεις ότι αυτή η εμφάνιση

σε βοήθησε να γαμήσεις το 2004, πόσο μάλλον τώρα. Εκτός αν είσαι χιπστεράς και τη φοράς "ειρωνικά", που και πάλι, δύσκολο.


- Σε αυτούς που νοσταλγούν την "παιδική αθωότητα". Ο σωστός όρος είναι "παιδική ΒΛΑΚΕΙΑ", ντολμά! Μου λες ότι ζηλεύεις ένα πλάσμα που δε μπορεί να ζήσει μόνο του για πάνω από 2 ώρες, δεν έχει περιφερειακή όραση με αποτέλεσμα στο δρόμο να κουντουλάει το κεφάλι του πάνω σε πούτσες περαστικών, παθαίνει κατάθλιψη αν του πέσει κάτω το παγωτό και κυκλοφορεί με μια σακούλα σκατά γύρω απ' τη μέση. Υπάρχει μια διαδικασία που μπορεί να στα ξαναδώσει όλα αυτά. Λέγεται λοβοτομή.


- Σε όσους προτιμούν την πικρή σοκολάτα από τη γάλακτος. Υπάρχει λόγος που τα πικρά φαγητά είναι πικρά. Η πικρή γεύση είναι το σώμα σου που σου λέει "ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΤΡΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!" Από την αγροτική επανάσταση και μετά έχουμε αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτισμού μας στο να εξαλείψουμε μια για πάντα αυτή τη γεύση. Απ' την άλλη, χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια για να σταματήσεις να τρως ζάχαρη (λέγεται δίαιτα). Κοινώς, είσαι καλωδιωμένος να σου αρέσει η ζάχαρη! ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ DNA ΣΟΥ! Άρα όχι. Δεν προτιμάς την πικρή σοκολάτα. Απλά είσαι κακομαθημένος από τον πολιτισμό μας και δεν ξέρεις να εκτιμάς το θείο δώρο που λέγεται ζάχαρη. Αχάριστε.


- Σε όσους βάζουν αστεράκια στις ιντερνετικές βρισιές τους. "στ' αρχ#$@ μου", "τι λέει ο μακάκας", "θα σε γα...". Ρε αρχίδι μαλάκα, θα σε γαμήσω! ΒΛΕΠΕΙΣ;!; ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ! Μην ανησυχείς, δεν θα τις δει η μαμά σου για να σε μαλώσει. Κυρίως επειδή γαμιέται. Μαζί μου.


- Στους μαλάκες που πιάνουν όλο τον κεντρικό στύλο στο τρένο. Κι εκεί που νόμιζα ότι η μέρα πήγαινε καλά επειδή η πόρτα του τρένου σταμάτησε ακριβώς μπροστά μου χωρίς να κουνηθώ... ΤΣΑΚ! Ο ΜΑΛΑΚΑΑΑΣ!

Εεεε... ψηλέ, το τρένο ξεκίνησε και δεν ξέρουμε παρκούρ! Καταλαβαίνω πόσο γουστάρεις να αλείφεις το κορμί σου πάνω στα σίδερα, αλλά να κρατηθούμε κι εμείς λίγο;

- Στους χοντρούς που λένε ότι έχουν πρόβλημα μεταβολισμού. Κλάσε μας, χοντρολίπαρε! Εκτός του ότι προσβάλλεις τη νοημοσύνη μου, προσβάλλεις και τον ένα φουκαρά στους χίλιους που όντως έχει θέμα με τον μεταβολισμό του. Οπότε άσε τις δικαιολογίες, βγάλε το μισοφαγωμένο πιτόγυρο απ' την κωλότσεπη, φύγε απ' την ουρά του Cinnabon, τράβα σπίτι σου και ράψτο με ντίζα!

- Στους Αθηναίους ποδηλάτες. Αδερφέ, εν μέρει σε καταλαβαίνω. Μακάρι να μπορούσαμε. Αλλά εδώ είναι Αθήνα, όχι Γκρενόμπλ! Μπορείς να φοράς φωσφοριζέ παντελόνι, μπορείς να βάζεις strobe light μπρος και πίσω, μπορείς να κάνεις και μπάνιο σε γκλίτερ άμα θες. Ο Έλληνας οδηγός δε θα σε προσέξει. Εν ολίγοις χίλια μπράβο, σημαιοφόρε του fail! Πήρες 500 ευρώ mountain για να κάνεις πάνω-κάτω την Αρεοπαγίτου. Και σταμάτα να προσποιείσαι ότι οδηγάς αληθινό όχημα κάνοντας σήμα με το χέρι πριν στρίψεις!


- Σε όσους γράφουν τα smiley face ανάποδα. Έτσι :-) το γράφει ο κόσμος. Όχι έτσι (-: τρικαράγκιοζα. Εκτός αν είσαι Άραβας ή Εβραίος. Αλλά και πάλι άκυρο, γιατί αν ήσουν Άραβας ή Εβραίος, δεν θα είχες λόγους να χαμογελάς.


- Σε όσους κυκλοφορούν στο δρόμο με λυτό πίτμπουλ/ντόμπερμαν/ροτβάιλερ χωρίς φίμωτρο. Τόσο μικρή είναι πια η πούτσα σου ρε αναβολιασμένε κάγκουρα; Και μην ακούω παπαριλίκια τύπου "Αν δεν το τσαντίσεις δε θα σε πειράξει". Και πού ξέρω εγώ ρε μαλάκα τι ενοχλεί τον κόπρο σου; Μπορεί να τον τσαντίζουν τα χαμόγελα! Δεν καταλαβαίνω. Εγώ πρέπει να βγάλω άδεια για να κυκλοφορώ στο δρόμο με ελβετικό σουγιά! Αλλά για κάποιο λόγο, εσύ μπορείς να βγαίνεις βόλτα στο πάρκο με καμιά δεκαριά λεπίδια, αρκεί να τα κουβαλάς μέσα σε ένα τετράποδο τέρας! "Σιγά ρε Mikeius. Ένα σκυλί είναι". Όχι.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΚΥΛΙ

ΑΥΤΟ

είναι ένας καρχαρίας με τέσσερα πόδια και μια κωλοτρυπίδα. Μάζεψέ το πριν το πυροβολήσω κι αυτό κι εσένα μαζί! 


- Στις γκόμενες που λένε ότι το PC τους έχει ιό. Δεν έχει ιό το PC σου. ΕΣΥ είσαι ανίδεη και φαίνεται από τις 18 μπάρες αναζήτησης που έχεις στο Firefox και από τα 4 διαφορετικά anti-virus που τρέχουν ταυτόχρονα! Απλά πες το: "Είμαι άχρηστη και γάμησα το PC μου". Θα το έλεγα εγώ, αλλά κάνω τουμπεκί γιατί μετά το format έχω σκοπό να σε μεθύσω με ρετσίνες και να σου κάνω παιδάκι απ' τον κώλο.

- Σε όσους χρησιμοποιούν τις λέξεις "υπερτιμημένο" και "υποτιμημένο" για να χαρακτηρίσουν ταινίες. Η πρώτη σημαίνει ότι προσπαθείς να αποστασιοποιηθείς επίτηδες από μια καλή ταινία που άρεσε σε πολύ κόσμο, χωρίς όμως να έχεις κάτι ουσιώδες να της προσάψεις, μπας και σε θεωρήσει καμιά γκόμενα "διαφορετικό" και κάτσει να τη γαμήσεις. Η δεύτερη υπονοεί ότι είσαι τόσο σημαντικό μυαλό, που έπιασες το κρυφό clue μιας αντικειμενικά για τον πούτσο ταινίας και πλέον το παίζεις ότι ανακάλυψες το ακατέργαστο διαμάντι του σινεμά, μπας και σε θεωρήσει καμιά γκόμενα "καλλιεργημένο" και κάτσει να τη γαμήσεις. Και στις δύο περιπτώσεις, η νύχτα θα σε βρει να βαράς τόση μαλακία, που θα χρειαστείς Fenistil για κανα μήνα.


- Στις Ελληνίδες και τα παπούτσια τους. Δεν εξηγώ πώς και γιατί. Απλά προτείνω σε κάθε αναγνώστη να στήσει καρτέρι μια καλοκαιρινή μέρα που έχει λίγο κρύο (ή το ανάποδο), για να γίνει μάρτυρας ενός μοναδικού φαινομένου: γκόμενες που φοράνε μπότα και γκόμενες που φοράνε σαγιονάρα ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΕΑ!!! 'Nuff said.

- Στα internet memes. Δεν καταλαβαίνω. Μπαίνεις σε ένα site και αναγνωρίζεις κάτι που έχεις ξαναδεί σε ένα άλλο site, και αυτόματα γίνεται αστείο. ΑΥΤΟ ΔΕ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΣΤΕΙΟ! ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ! Ένα καλό αστείο πρέπει να πιάνει παντού και πάντα, και κυρίως, πρέπει να πιάνει και στον μυημένο και στον πρωτάρη.

ΑΥΤΟ

ΑΥΤΟ

ΑΥΤΟ

ΚΙ ΑΥΤΟ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΑ! ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΙΚΟΝΕΣ! Άσχημες, βαρετές, επαναλαμβανόμενες εικόνες που το 4chan σε διέταξε να γελάς όταν τις βλέπεις. ΣΚΥΛΕ ΤΟΥ ΠΑΒΛΟΦ! Χρησιμοποιείς την ίδια τεχνική μετάδοσης catchphraze που τελειοποίησε ο Σεφερλής στα 90s και παραμένει εξίσου αστεία. Και ναι, ενέδωσα κι εγώ στον πουτάνας γιο τον Pedobear μία φορά. Θάνατος και σε μένα!


- Σε όσους δηλώνουν ότι σταμάτησαν να βλέπουν μπάλα μετά απ' τα πρόσφατα σκάνδαλα. Μπράβο μαλάκα. Η μπάλα είναι στημένη. Ανακάλυψες τον τροχό. Θυμήθηκες φέτος να κόψεις κάτι που έπρεπε να είχες κόψει απ' το πέναλντι του Παπουτσέλη. Πάρε το βραβείο σου:

- Στους "παραδοσιακούς" τύπους. Πρώτον, χοντροπατάτα Έλληνα, οι μόνες παραδόσεις που τυχαίνει να τηρείς είναι αυτές που περιστρέφονται γύρω από τη μάσα! Και δεύτερον, πρέπει να καταλάβεις ότι η παράδοση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ, ούτε γραπτός, ούτε άγραφος. Είναι μια ηλίθια παλιά ιδέα! Εσύ για κάποιο λόγο πιστεύεις ότι οι ηλίθιες ιδέες μπορούν να μετατραπούν σε έξυπνες ιδέες απλά και μόνο με το πέρασμα του χρόνου. Μαγκιά σου. Αν όμως εγώ γουστάρω να πάω Καθαρά Δευτέρα στο σουβλατζίδικο και να φάω γύρο από βίδρα, δεν έχεις το δικαίωμα να με κοιτάς λες και σου είπα ότι γυρνάω από νηπιαγωγείο σε νηπιαγωγείο και μυρίζω τις καρέκλες.

- Στους gay που μου το παίζουν straight. Δεν είμαι ούτε ο πατέρας σου για σε αποκληρώσω, ούτε ο Μεγάλος Δράκος της Ku Klux Klan να σε λιντσάρω. Αφού φαίνεται: Το πας το γράμμα. Το τρίβεις το πιπέρι. Το μηδενίζεις το κοντέρ. Την πηδάς τη Μακρυπούλια. Όλος ο πλανήτης έχει καταλάβει ότι ρουφάς τόσες ψωλές, που πλέον αναπνέεις σπέρμα αντί για αέρα! Σταμάτα λοιπόν να μας προσβάλλεις τη νοημοσύνη αποκαλώντας τη μπαρ-γούμαν "μουνάρα".


Credits: Βαγγέλης για το "παιδάκι απ' τον κώλο". Άγγελος, Stu για την συνεισφορά θανάτων. Alexi Laiho Mpalasinos για το "σημαιοφόρε του fail".

Ανακοίνωση νούμερο 88.000

Αυτο το αρθρο δεν ειναι αρθρο. Ξεκινησε σαν σχολιο, αλλα αναβαθμιστηκε τελευταια στιγμη. Δειτε το σαν ΜΠΡΑΦ FAQ, που γραφτηκε κυριως για τις αδερφαρες που κλαινε, τοσο εδω, οσο και στο Comedy Lab. Ρε παπαρες γρινιαρεοι, η μονη σχεση που εχει το ΜΠΡΑΦ με το faeenamalaka ειναι οτι ποσταρω ανακοινωσεις για νεα βιντεακια του ΜΠΡΑΦ στο faeenamalaka, μπας και βαρεσουν κανα κλικ παραπανω (που βαρανε, οποτε καλα κανω). Το οτι δεν γραφω αρθρα τελευταια εχει να κανει με μια απλη απουσια εμπνευσης. Εχω ξεμεινει απο ιδεες που να βγαζουν αρκετο γελιο, ενδιαφερον ή/και καφριλα για να αξιζουν να φιλοξενηθουν στη blog. Τιποτα περισσοτερο, τιποτα λιγοτερο. Το ΜΠΡΑΦ μου παιρνει καποιο χρονο απο τη βδομαδα μου, αλλα δεν παιρνει τοσο που να με εμποδιζει να γραψω κατι εδω. Απλα εχω κολλησει. Καποια στιγμη θα ξεκολλησω. Χιλιες φορες να περιμενω να βγει κατι καλο, παρα να ανεβαζω μαλακιες μια φορα τη βδομαδα.


Και κατι ακομα, που εχω θίξει και πιο παλια: Τα ΜΠΡΑΦ δεν ειναι για τους αναγνωστες του Φ.ε.Μ. γιατι πολυ απλα, οι αναγνωστες ειναι ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ και δεν εχουν αναγκη κανενα βιντεο! Γι' αυτό, με εξαίρεση την πρεμιέρα, δεν ανεβάζω ποτέ κάτι στο ΜΠΡΑΦ χωρίς πρώτα να το δημοσιεύσω εδώ. Τα βιντεο ειναι ενας τροπος να φτασουν τα αρθρα μου σε πιο πολυ κοσμο. Κυριως αυτους που ακουνε οτι το Φ.ε.Μ. "γαμαει φιλε", αλλα μετα μπαινουν, βλεπουν 500 παραγραφους κατεβατο, τρομαζουν και φευγουν χωρις να διαβασουν τιποτα. Α, και παρεμπιπτοντως, ειμαι κι εγω ενας απ' αυτους. Γι' αυτο σταματηστε να μου στελνετε λινκ για να διαβασω τα σκατο-blog σας. Δεν εχω διαβασει ποτε κανενα και κατα πασα πιθανοτητα, δεν προκειται (η μια εξαιρεση ξερει ποια ειναι).


Ο δευτερος λογος που βγαζω το ΜΠΡΑΦ ειναι οτι ΓΟΥΣΤΑΡΩ. Και δε γουσταρω μονο τη διαδικασια του μονταζ. Μ' αρεσει γενικα αυτο το στυλ "opinion webcast" βιντεακιου και θα ηθελα να δω κι αλλο κοσμο να το κανει στην Ελλαδα. Αντι να βριζετε το ΜΠΡΑΦ και τις αλλες σειρες του Comedy Lab, παρτε ενα μικροφωνο, κατεβαστε το Premiere, και δοκιμαστε κι εσεις! Διψαω για τετοιες μαλακιες και πιστευω πως δεν ειμαι ο μονος που εχει να προσφερει σε αυτο το σκηνικο. Join the club! Και τα σερφαρισματα μου θα γινουν πιο διασκεδαστικα, και θα προχωρησει λιγο η ελληνικη ιντερνετικη κωμωδια.

Sucker Punch: Τζάμπα το μουνί

Δείτε λίγο τους παρακάτω κύριους:

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στα γυρίσματα του The Empire Strikes Back, μακράν το κορυφαίο επεισόδιο Star Wars και μια από τις καλύτερες περιπέτειες επιστημονικής φαντασίας που έχω δει ποτέ μου. Στη μέση είναι ο George Lucas προφανώς, αριστερά ο σκηνοθέτης Irvin Kershner και δεξιά ο σεναριογράφος Lawrence Kasdan. Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τον Zach Snyder και το Sucker Punch γενικότερα; Άμεσα, καμία απολύτως, αλλά υπομονή. Θα φτάσω κι εκεί.

Ο Lucas, όπως και ο Snyder, είναι αυτό που λέμε "οπτικός" σκηνοθέτης. Είναι καλός στο να παίρνει φανταστικούς κόσμους και μέσα τους να κατασκευάζει περίπλοκες και πανέμορφες σκηνές με ξύλο, εκρήξεις, σπαθιά και διαστημόπλοια. Όταν όμως πρέπει να ασχοληθεί με τη διάρθρωση της πλοκής, την συνοχή του σεναρίου και τις διαπροσωπικές σχέσεις των πρωταγωνιστών, έχουμε πρόβλημα. Δεν το 'χει ο άνθρωπος! Στην παλιά τριλογία, το στούντιο το πήρε χαμπάρι έγκαιρα και προσέλαβε τους Kershner, Kasdan και Brackett για αυτή τη δουλειά, αλλά στη νέα τριλογία, ο Lucas έγραψε όλη τη Γη στο παπάρι του και αποφάσισε να πάρει πάνω του το στόρι, το σενάριο και τη σκηνοθεσία των Επεισοδίων 1, 2 και 3. Και φυσικά, όταν ένας "οπτικός" σκηνοθέτης αναλαμβάνει τα παραπάνω χωρίς βοήθεια απ' έξω, καταλήγουμε σε...

ΑΥΤΟ,

ΑΥΤΟ,

ΑΥΤΟ,

ΑΥΤΟ,

ΚΙ ΑΥΤΟ.

Το Sucker Punch αφορά μια ορφανή, καταφρονεμένη μίζερη και πολυβασανισμένη χωριατοπούλα (με βλεφαρίδα κάγκελο βέβαια), που κλείνεται σε τρελλάδικο υπό τις οδηγίες του αδίστακτου πατριού της. Εκεί, φαντασιώνεται ότι βρίσκεται σε ένα μπουρδέλο της Μπελ Επόκ, όπου ένας σαδιστικός και γλοιώδης νταβατζής την ταπεινώνει σε καθημερινή βάση. Γιατί φαντασιώνεται όλα αυτά; Μα φυσικά για να ξεφύγει από την άθλια καθημερινότητα του τρελλάδικου!

Το κόνσεπτ των σκηνών δράσης έχει να κάνει με μια απόδραση απ' το μπουρδέλο που σχεδιάζει η πρωταγωνίστρια σε συνεργασία με κάτι άλλες πουτάνες. Κάθε φορά που χρειάζονται να ψειρίσουν ένα αντικείμενο που θα τις βοηθήσει (χάρτης, αντικλείδι, μαχαίρι κλπ) και να το προσθέσουν στο inventory, βάζουν την αρχι-πουτάνα να κάνει έναν σούπερ αισθησιακό χορό που και καλά αποσπά την προσοχή όλων. Μόλις ξεκινήσει ο χορός, η κάμερα ζουμάρει στη βλεφαρίδα-κάγκελο και μεταφερόμαστε στην εκάστοτε φανταστική σκηνή μάχης.

Αν το παραπάνω framing device σας φαίνεται πρωτότυπο, εύχομαι καλό ψόφο σε κάθε κύτταρό σας ξεχωριστά, διότι είναι για τον πούτσο! Θυμάστε κάτι παλιές περιπέτειες 80s - early 90s, που στο τέλος κάποιος πυροβολάει τον πρωταγωνιστή και ο πρωταγωνιστής πεθαίνει, αλλά μετά τον έδειχνε να ξυπνάει, οπότε όλα ήταν τελικά ένα όνειρο ή μια εικονική εξομοίωση και ό,τι έγινε στην ταινία έχανε αυτομάτως την αξία του; Ε, βάλε αυτό επί τέσσερα και έχεις τη δομή του Sucker Punch. Εκεί που πάει να πάρει μπρος με λίγη δράση, τελειώνει ο εκάστοτε χορός, επιστρέφουμε στο μπουρδέλο της Μπελ Επόκ και ξανάααα φρένο η ταινία!


Η θεματολογία και η αισθητική των σκηνών δράσης είναι εξίσου τσάτρα-πάτρα, αν όχι περισσότερο. Έχουμε πέντε γκόμενες με μίνια που κυκλοφορούν με ένα ρετρό βομβαρδιστικό τύπου Memphis Belle κραδαίνοντας πολυβόλα, C4 και κατάνες να τα βάζουν με Ορκ, ρομπότ, δράκους, γιγαντιαίους σαμουράι και έναν ατμοκίνητο ζόμπι Κάιζερ. Χέσε ψηλά κι αγνάντευε! Ο Snyder πήρε όσα περισσότερα στοιχεία μπορούσε από anime, videogames, burlesque, pin-up, sci-fi, steam-punk και fantasy, τα έχωσε όλα μέσα σε μια καραμπίνα και πάτησε τη σκανδάλη! 


Σκηνοθέτα! Δεν είμαστε όλοι otaku! Ούτε πρωτοετίνες στην Ίντριγκα για να ψαρώνουμε με το "Sweet Dreams", το "Where is my mind" και τις κενές ψευτογκοθοαμπελοφιλοσοφίες όπως αυτή στο τέλος:

  
Αν νομίζεις ότι είσαι τόσο μάγκας και μπορείς να χωρέσεις όλα τα παραπάνω σε ένα έργο, φρόντισε τουλάχιστον να έχει μια στοιχειώδη δομή. Πλήρωσα να δω ταινία, όχι δίωρο επεισόδιο Family Guy!

Βάλτε το self-service στον πάτο σας!

Σήμερα το πρωί είδα ένα θέαμα που με έκανε να δακρύσω εμετό. Μπήκα σε ένα απ' αυτά τα μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli στο κέντρο, Κολωνάκι μεριά. Εκεί που οι υπάλληλοι νομίζουν ότι το πολύσπορο μπριός είναι το μεγαλύτερο δώρο στην ανθρωπότητα μετά τη φωτιά. Παραδόξως, δε με τσάντισαν τα βιολογικά σφουγγάρια, οι fair-trade αλοιφές μυκητίασης και το οικολογικό λαδόχαρτο μάρκας "If You Care". ΟΚ, το τελευταίο μου την έδωσε λίγο. Τι αυτάρεσκο, passive-agressive όνομα είν' αυτό; IF YOU CARE;!;!; Άντε γαμήσου λαδόκολλα, που θα μου το παίζεις και υπεράνω! Αυτοί οι οικολόγοι είναι τόσο παπάρες, που σε κάνουν να μισείς τον κατά τ' άλλα καλό σκοπό που εκπροσωπούν. Εκτιμώ τη φύση και την ομορφιά και την ισορροπία της. Αλλά όταν βλέπω μπροστά μου λαδόκολλα If You Care, μόνο και μόνο από αντίδραση θέλω να σαπίσω στο ξύλο ένα μωρό φώκιας μέχρι θανάτου χρησιμοποιώντας για ρόπαλο ένα δελφίνι!

Αλλά δεν θα επικεντρωθώ στους οικολόγους του καναπέ ΚΑΙ σήμερα. Το θέμα μου είναι αλλού. Βγαίνοντας από το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, πρόσεξα ότι σε μια γωνία δίπλα στην έξοδο έχουν εγκαταστήσει αυτόματη ταμειακή μηχανή χωρίς υπάλληλο.

Το κόνσεπτ είναι ότι σκανάρεις εσύ ο ίδιος τα προϊόντα που αγοράζεις, μετά περνάς την πιστωτική σου ή πετάς λεφτά σε μια τρύπα, σακουλιάζεις μόνος τα ψώνια σου και πας στην ευχή του Θεού. Και μετά περνάς μια βόλτα απ' το ντόπιο αυτοδιαχειριζόμενο, μαζεύεις 10-15 άτομα, παίρνεις κοτρώνι, μπουκάλι και στουπί, επιστρέφεις στο μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli και δεν αφήνεις τούβλο πάνω σε τούβλο, γαμώ την αυτόματη ταμειακή μηχανή και του μουνί που τους ξέρναγε!


Παρόμοιο σήμα έγινε προχθές στην τράπεζα, η οποία για ευνόητους λόγους θα παραμείνει ανώνυμη. Πάω στο ταμείο για να κάνω αίτηση επανέκδοσης cash card και η καμπουριασμένη σκύλα που είχαν για υπάλληλο μου λέει: "Για επανέκδοση κάρτας πρέπει να καλέσετε την τηλεφωνική εξυπηρέτηση". ΟΧΙ ΚΑΜΠΟΥΡΩ! Σήκωσα το κουφάρι μου απ' τον καναπέ, το έσουρα μέχρι το Σύνταγμα, έχασα δέκα δευτερόλεπτα απ' τη ζωή μου περιμένοντας το πράσινο φωτάκι στον ηλίθιο θάλαμο αποσυμπίεσης που έχεις για πόρτα και πλέον είμαι στον χώρο εργασίας σου, αναπνέω τα γεμάτα χύσι χνώτα σου και ζητάω μια κάρτα ΑΤΜ. Για να μη μας βγάλει αύριο στο ρεπορτάζ του ο Πάνος Σόμπολος, θα σου δώσω τα στοιχεία μου, θα πάρεις ΕΣΥ την τηλεφωνική εξυπηρέτηση κι εγώ θα κάτσω εδώ και θα σου γλείφω την καμπούρα όπως κάνανε οι χανούμισες στον Εφιάλτη στους "300" γιατί μπορώ. Είμαι πελάτης. Όχι υπάλληλος!


Αυτή η νοοτροπία που έχει γίνει τση μοδός εδώ και κανα δυο χρόνια πρέπει να σταματήσει. Δε με χαλάει το self service, αλλά υπάρχουν κι όρια! Κάθε φορά που βλέπω το βαζάκι με τα tips στα Starbucks, μου 'ρχεται να το ταΐσω στο μαλακο-emo-παιδο με την πράσινη ποδιά. Αν δεήσεις να με σερβίρεις, θα πάρεις και πουρμπουάρ μαλακισμένο. Απ' τη στιγμή που το κωλόχερό σου δεν αξιώνεται ούτε μια κουταλιά ζάχαρη να μου βάλει, τα tips ανήκουν σε μένα! Και όταν παραγγέλνω σάντουιτς με κέτσαπ, δε θέλω να μου δείξεις τον απέναντι πάγκο και να μου πεις "Κέτσαπ βάζετε από 'κει". Αν απέλυσες το παιδί που έβαζε το κέτσαπ, να τον ξαναπροσλάβεις. Πληρώνω το 100% της τιμής, θέλω το 100% του σάντουιτς!


Είναι σαν να παίρνεις πουτάνα και στο παρα-τσακ πριν το κικιρίκου να σουφρώνει στεγνά τα λεφτά και να σε στέλνει στον απέναντι καναπέ να βαρέσεις μαλακία. Τιποτ' άλλο; Εγώ λέω να κάνουμε self service και την πυρόσβεση. Να βάλουμε πυροσβεστικούς κρουνούς με κέρματα σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο. Ακτοπλοϊκές γραμμές;;; ΠΡΙΤΣ! Κατέβα κάτω και πιάσε το κουπί Σπάρτακε, γιατί το εισιτήριο σου καλύπτει μόνο τα πρώτα 100 χιλιόμετρα. Αν ξαναεπισκευτώ ποτέ το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, θα πάω στην αυτόματη ταμειακή, θα περιμένω κανα-δυο λεπτά κι αν δεν έχει έρθει κάποιος μέχρι τότε να με εξυπηρετήσει, θα πάρω τα οικολογικά μπυρόνια τους και θα φύγω στεγνά.


Σιγά. Αν με πιάσουν, το πολύ-πολύ να μου πουν να μπαγλαρώσω τον εαυτό μου. Γύφτοι. Ε, γύφτοι!