Friday, May 6, 2011

Βάλτε το self-service στον πάτο σας!

Σήμερα το πρωί είδα ένα θέαμα που με έκανε να δακρύσω εμετό. Μπήκα σε ένα απ' αυτά τα μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli στο κέντρο, Κολωνάκι μεριά. Εκεί που οι υπάλληλοι νομίζουν ότι το πολύσπορο μπριός είναι το μεγαλύτερο δώρο στην ανθρωπότητα μετά τη φωτιά. Παραδόξως, δε με τσάντισαν τα βιολογικά σφουγγάρια, οι fair-trade αλοιφές μυκητίασης και το οικολογικό λαδόχαρτο μάρκας "If You Care". ΟΚ, το τελευταίο μου την έδωσε λίγο. Τι αυτάρεσκο, passive-agressive όνομα είν' αυτό; IF YOU CARE;!;!; Άντε γαμήσου λαδόκολλα, που θα μου το παίζεις και υπεράνω! Αυτοί οι οικολόγοι είναι τόσο παπάρες, που σε κάνουν να μισείς τον κατά τ' άλλα καλό σκοπό που εκπροσωπούν. Εκτιμώ τη φύση και την ομορφιά και την ισορροπία της. Αλλά όταν βλέπω μπροστά μου λαδόκολλα If You Care, μόνο και μόνο από αντίδραση θέλω να σαπίσω στο ξύλο ένα μωρό φώκιας μέχρι θανάτου χρησιμοποιώντας για ρόπαλο ένα δελφίνι!

Αλλά δεν θα επικεντρωθώ στους οικολόγους του καναπέ ΚΑΙ σήμερα. Το θέμα μου είναι αλλού. Βγαίνοντας από το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, πρόσεξα ότι σε μια γωνία δίπλα στην έξοδο έχουν εγκαταστήσει αυτόματη ταμειακή μηχανή χωρίς υπάλληλο.


Το κόνσεπτ είναι ότι σκανάρεις εσύ ο ίδιος τα προϊόντα που αγοράζεις, μετά περνάς την πιστωτική σου ή πετάς λεφτά σε μια τρύπα, σακουλιάζεις μόνος τα ψώνια σου και πας στην ευχή του Θεού. Και μετά περνάς μια βόλτα απ' το ντόπιο αυτοδιαχειριζόμενο, μαζεύεις 10-15 άτομα, παίρνεις κοτρώνι, μπουκάλι και στουπί, επιστρέφεις στο μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli και δεν αφήνεις τούβλο πάνω σε τούβλο, γαμώ την αυτόματη ταμειακή μηχανή και του μουνί που τους ξέρναγε!


Παρόμοιο σήμα έγινε προχθές στην τράπεζα, η οποία για ευνόητους λόγους θα παραμείνει ανώνυμη. Πάω στο ταμείο για να κάνω αίτηση επανέκδοσης cash card και η καμπουριασμένη σκύλα που είχαν για υπάλληλο μου λέει: "Για επανέκδοση κάρτας πρέπει να καλέσετε την τηλεφωνική εξυπηρέτηση". ΟΧΙ ΚΑΜΠΟΥΡΩ! Σήκωσα το κουφάρι μου απ' τον καναπέ, το έσουρα μέχρι το Σύνταγμα, έχασα δέκα δευτερόλεπτα απ' τη ζωή μου περιμένοντας το πράσινο φωτάκι στον ηλίθιο θάλαμο αποσυμπίεσης που έχεις για πόρτα και πλέον είμαι στον χώρο εργασίας σου, αναπνέω τα γεμάτα χύσι χνώτα σου και ζητάω μια κάρτα ΑΤΜ. Για να μη μας βγάλει αύριο στο ρεπορτάζ του ο Πάνος Σόμπολος, θα σου δώσω τα στοιχεία μου, θα πάρεις ΕΣΥ την τηλεφωνική εξυπηρέτηση κι εγώ θα κάτσω εδώ και θα σου γλείφω την καμπούρα όπως κάνανε οι χανούμισες στον Εφιάλτη στους "300" γιατί μπορώ. Είμαι πελάτης. Όχι υπάλληλος!


Αυτή η νοοτροπία που έχει γίνει τση μοδός εδώ και κανα δυο χρόνια πρέπει να σταματήσει. Δε με χαλάει το self service, αλλά υπάρχουν κι όρια! Κάθε φορά που βλέπω το βαζάκι με τα tips στα Starbucks, μου 'ρχεται να το ταΐσω στο μαλακο-emo-παιδο με την πράσινη ποδιά. Αν δεήσεις να με σερβίρεις, θα πάρεις και πουρμπουάρ μαλακισμένο. Απ' τη στιγμή που το κωλόχερό σου δεν αξιώνεται ούτε μια κουταλιά ζάχαρη να μου βάλει, τα tips ανήκουν σε μένα! Και όταν παραγγέλνω σάντουιτς με κέτσαπ, δε θέλω να μου δείξεις τον απέναντι πάγκο και να μου πεις "Κέτσαπ βάζετε από 'κει". Αν απέλυσες το παιδί που έβαζε το κέτσαπ, να τον ξαναπροσλάβεις. Πληρώνω το 100% της τιμής, θέλω το 100% του σάντουιτς!


Είναι σαν να παίρνεις πουτάνα και στο παρα-τσακ πριν το κικιρίκου να σουφρώνει στεγνά τα λεφτά και να σε στέλνει στον απέναντι καναπέ να βαρέσεις μαλακία. Τιποτ' άλλο; Εγώ λέω να κάνουμε self service και την πυρόσβεση. Να βάλουμε πυροσβεστικούς κρουνούς με κέρματα σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο. Ακτοπλοϊκές γραμμές;;; ΠΡΙΤΣ! Κατέβα κάτω και πιάσε το κουπί Σπάρτακε, γιατί το εισιτήριο σου καλύπτει μόνο τα πρώτα 100 χιλιόμετρα. Αν ξαναεπισκευτώ ποτέ το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, θα πάω στην αυτόματη ταμειακή, θα περιμένω κανα-δυο λεπτά κι αν δεν έχει έρθει κάποιος μέχρι τότε να με εξυπηρετήσει, θα πάρω τα οικολογικά μπυρόνια τους και θα φύγω στεγνά.


Σιγά. Αν με πιάσουν, το πολύ-πολύ να μου πουν να μπαγλαρώσω τον εαυτό μου. Γύφτοι. Ε, γύφτοι!

Saturday, April 16, 2011

Αναρχίδια!

Δεν πάμε καλά ρε μαλάκα. Δεν έχουμε λεφτά και τρελαθήκαμε μου φαίνεται. Τι έγινε ρε αντιεξουσιαστές; Ξεμείναμε από κόσμο να βαρέσουμε και την πέφτουμε σε 80χρονους γέρους;


Ρε πουτανογεννήματα. Ρε τρόμπες, κάφροι, Ζουλού, αρούγκανοι! Πάτε καλά;


Μάλλον δεν συνειδητοποιείτε πόσο σημαντικός είναι ο Watson, ο Crick και η συνεισφορά τους στην ανθρωπότητα. Η ύπαρξη του DNA σημαίνει 2 βασικά πράγματα: Πρώτον, επιβεβαιώνεται πέρα από κάθε αμφιβολία η εξέλιξη μέσω φυσικής επιλογής, χωρίς να έχουμε ανάγκη ούτε τα απολιθώματα, ούτε τη γεωγραφική κατανομή των ειδών. Είδαμε την ίδια συνταγή που είδε και η φύση για να μας μαγειρέψει, ΤΕΛΟΣ! Αποδείχτηκε λοιπόν η μόνη θεωρία που απορρίπτει ντε φάκτο κάθε υπερφυσική επέμβαση στον φυσικό κόσμο. Πάρτε τ’ αρχίδια μου Ντεϊστές!!! Δεύτερον, το DNA σημαίνει ότι είμαστε ψηφιακά όντα. Η ζωή πλέον δεν έχει να κάνει με μια μυστήρια ζωτική δύναμη ή τον κάθε ηλίθιο βουντού ορισμό που δίνει ο καθένας. Η ζωή είναι η διατήρηση μιας απίθανα περίπλοκης πληροφορίας σε ένα σύμπαν όπου κατά κανόνα συμβαίνει το αντίθετο. ΤΕΛΟΣ ΔΥΟ!


Σε σχέση με τη σημασία της ανακάλυψης, το νόμπελ του Watson είναι ένα μουσκεμένο κωλόχαρτο που χρησιμοποιείς να μαζέψεις εμετό απ' το χαλί. Το DNA δεν είναι ακόμα μια επιστημονική μαλακία που θα σε βοηθήσει κάποια μέρα να ταξιδεύεις πιο εύκολα ή να βλέπεις βίντεο με γάτες στο κινητό σου ή ακόμα και να ταΐσεις όλο τον Τρίτο Κόσμο. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα βήματα που έχουμε κάνει σαν είδος στην αιώνια πορεία μας να ανακαλύψουμε την θέση μας στο Σύμπαν. Κάτι που θα θυμόμαστε μετά από 2000 χρόνια, εφάμιλλο με τα άλματα που προσέφεραν ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης και ο Γαλιλαίος. ΓΚΕΓΚΕ;


Από κει και πέρα, κανένας δεν είπε ότι ο άνθρωπος James Watson είναι άγιος. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει πετάξει 2-3 καλές καφρίλες, ειδικά στα τελευταία χρόνια. "Οι απόγονοι Αφρικανικών φύλων έχουν τάση για χαμηλότερο IQ από τους απογόνους Ευρωπαϊκών φύλων". Προσωπικά διαφωνώ, κυρίως επειδή, αν πας αρκετά πίσω, ΟΛΟΙ είμαστε απόγονοι Αφρικανικών φύλων. Χώρια που το IQ στο οποίο αναφέρεται ο Watson μπορεί να κάνει διαφορά σε πρακτικές εργασίες που διέπουν τη ζωή των πρωτόγονων φυλών, αλλά δεν έχει να κάνει με το πώς λειτουργεί ένας άνθρωπος στη σημερινή τεχνολογική κοινωνία. Αλλά ακόμα και να εννούσε 100% αυτά που είπε, δεν έχει ανάγκη εμένα ο Watson να τον υπερασπιστώ, ούτε προσπαθώ να κάνω κάτι τέτοιο. Ομοίως φυσικά, οι μαύροι δεν έχουν ανάγκη να τους υπερασπίζεται ο κάθε μπάχαλος, πόσο μάλλον με το να παίζει ψιλές με παππούδες που φοράνε tweed σακάκι με μπαλώματα στους αγκώνες.


Πρέπει να καταλάβετε κάτι πολύ σημαντικό: Η άποψη του Watson δεν είναι λάθος επειδή είναι ρατσιστική και δεν ακούγεται όμορφα στα αυτάκια σου. Είναι λάθος επειδή δεν υποστηρίζεται από αρκετές ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ. Χωνέφτε το! Αργά ή γρήγορα θα έρθει ένας επιστήμονας και θα βγάλει μια 100% εμπεριστατωμένη θεωρία που θα μας κάνει όλους να νιώθουμε περίεργα και θα μας αναγκάσει να κοιτάξουμε μια άβολη αλήθεια στα μάτια. Αυτή είναι η δουλειά τους! Και, κακά τα ψέμματα, η ανακάλυψη τον κυρίων Watson και Crick είναι πρόσφορο έδαφος για αμφιλεγόμενες απόψεις. Που χου: Πλέον ξέρουμε ότι είμαστε τόσο κοντινοί συγγενείς με τους χιμπατζήδες, που μπορούμε άνετα και άφοβα να ζευγαρώσουμε μαζί τους και να βγάλουμε παιδιά. FACT! Άμα δε σ' αρέσει, κάνεις έρευνα και αποδεικνύεις το αντίθετο. Δεν σκας μύτη στο αμφιθέατρο που κάνει διάλεξη ο επιστήμονας να παίξετε μπουνιές!


Όλο γκρινιάζετε σα γκόμενες ότι το ΜΠΑΤΣΟΚ βαράει γέρους και συνταξιούχους στην Κερατέα και μετά κάνετε αυτά; Έβλεπα τα posts περί του θέματος στο indymedia όπου έπαιζε ο ένας το πουλί του άλλου και ντρεπόμουνα για λογαριασμό σας! Επαναλαμβάνω: δεν προσπαθώ να αγιοποιήσω κανέναν. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι ο Μέγκελε! Μια μέρα ξύπνησε, είπε δυο μαλακίες, η επιστημονική κοινότητα τις διάβασε, τις τσέκαρε και τις απέρριψε. Αν θες να διαφωνήσεις μαζί του, ελεύθερα. Απλά ακολούθα τον χρυσό κανόνα: αν στους συμμετέχοντες στη διαφωνία περιλαμβάνεται άνθρωπος ηλικίας άνω των 60, μην καταφύγεις στο μπερντάκι σαν μέθοδο πειθούς. 


Κι εγώ δε χώνευα το Χριστόδουλο. Μου την έσπαγαν και οι απόψεις του και ο λαϊκισμός του, και το ψώνιο του, και το γεγονός ότι ανήκει σε μια κάστα που κυρήττει ταπεινότητα αλλα ταυτόχρονα φοράει χρυσούς σταυρούς σε φυσικό μέγεθος. Αλλά δεν βγήκα ποτέ να του σκάσω μπουκέτα! ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ ΡΕ ΟΡΚ;!;


Άντε και στην επόμενη κινητοποίηση μην ξεχάσετε να χέσετε στον τάφο του Alan Turing. Σκατόμυαλοι!


Thursday, March 24, 2011

Να γιατί δεν ανεβάζω άρθρα

Εδώ και λίγο καιρό δουλεύω ένα projectάκι για ένα ελληνικό comedy site που θα ανοίξει σε μερικές μέρες. Θα συνεισφέρω ένα entry τη βδομάδα, κάτι σαν video version παλιών και καινούργιων άρθρων μου σε μορφή slideshow.

Η εκπομπή θα λέγεται... 




COMING SOON, BITCHEEEEEES!

Liberικο Υ.Γ. - σεντόνι: Επειδή 9 στα 10 ελληνικά blog έχουν αναρχο-αυτονομο-αντι-καπιταλιστικο-αντι-καθεστωτικό ύφος, δε σημαίνει ότι το 'χω κι εγώ. Υπάρχει πλέον μια μόνιμη ομάδα δράσης σχολιαστών που περιπολούν τη βλογόσφαιρα και flameάρουν το κάθε "παραστράτημα" του blogger από αυτό που οι ίδιοι θεωρούν ως σωστή blogo-ιδεολογία.

Δε με κατουράτε λέω γω ρε τελειωμένοι; Και την κάβλα μου θα κάνω, και τα λεφτά μου θα βγάλω, και με ονόματα θα συνεργαστω. Προκειμενου να νιωσετε κι αλλο προδομενοι ρε fanboys της πούτσας, ακόμα και στη γαμο-LIFO θα προσπαθήσω να μπω! Ούτε οι Metallica επί LOAD τέτοιο ξεπούλημα! Χαχαχα!

Εν τω μεταξύ, συνεχίστε να μου στέλνετε δραματικές ατάκες, σαν αυτές που αφθονούν στο τελευταίο άρθρο. Δε φαντάζεστε τι γέλιο ρίχνω με τα τυπάκια που κάνουμε την παραγωγή κάθε μέρα με τις μαλακίες σας. "Ω Mikeius, έγινες το celebrity που πάντα μισούσες". ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ! Οι κάρτες που αγοράζω απ' τη Ρεζέρβα, λιγότερο κλισέ είναι. Μηδενικά! Ε μηδενικά!

Thursday, March 3, 2011

Οι πεταλούδες ελεύθερες γαμούν

Όταν πιάνεις κουβέντα με φοιτητο-παρέα για πάνω από δύο ώρες, αναπόφευκτα θα φτάσεις στο σημείο όπου αναλύετε τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα της φύσης. Υπάρχει ζωή στο διάστημα; Πώς χτίστηκαν οι Πυραμίδες; Γιατί οι κλανιές στο ντους βρωμάνε περισσότερο; Και βέβαια το κλασικό κομμάτι: Τι παίζει με την ομοφιλοφυλία; Είναι φυσική; Είναι ανήθικη; Πούστης γεννιέσαι ή γίνεσαι; Καταρχήν να παρουσιάσω το gay street-cred μου. Δεν είχα ποτέ πούστη για παρέα, αλλά στα 7-8 χρόνια που έπαιζα DJ σε indie μπαράκια του Κέντρου, το gaydar μου ρυθμίστηκε με περισσή ακρίβεια. Μπορώ με σιγουριά να πω ότι έχω γνωρίσει πολλούς, έχω κάνει συζητήσεις περί του θέματος με αρκετούς και μου την έχουν πέσει και 4-5, εκ των οποίων οι 3 ήταν και καλά κομμάτια! Μη μας περάσουν και για καμιά τελευταία...


Το θέμα που με έκανε πάντα να απορώ είναι η άποψη της πλειοψηφίας: "Το να είσαι πούστης είναι καθαρά δική σου επιλογή. Τα παιδιά μας βλέπουν τις αδερφές να παρελαύνουν στην τηλεόραση 24 ώρες το 24ωρο και γίνονται μια απ' τα ίδια". Και ναι, ΑΥΤΗ είναι η άποψη της πλειοψηφίας. Μην ξεγελιέστε από τους "προχώ" bloggers και youtubers που μπορεί να συναντήσετε στον ιντερνετικό σας μικρόκοσμο. Εδώ δεν είναι Ολλανδία. Το διαπίστωσα πανηγυρικά στο στρατό, όταν θέλοντας και μη, ήρθα σε επαφή με ένα πιο ευρύ δείγμα του πληθυσμού.


"Είναι επιλογή"... Ναι μαλάκα. Στάνταρ. Θυμάμαι στο δημοτικό που κάποια στιγμή, ο μικρός Κλεάνθης ξύπνησε απ' τον ετεροφυλοφιλικό του λήθαργο και ΕΠΕΛΕΞΕ να τσιρίζει και να τρέχει σαν κοριτσάκι. Μόνο έτσι μπόρεσε να εξασφαλίσει τις πολυπόθητες σφαλιάρες απ' όλο το σχολείο. Και μετά ΕΠΕΛΕΞΕ να τον διώξει απ' το σπίτι ο πατέρας του και να μη μπορεί να γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Και όταν τα άλλα ζευγαράκια μπορούν να χαμουρεύονται όπου γουστάρουν, ο Κλεάνθης ΕΠΕΛΕΞΕ να γυρίσει τη σεξουαλικότητά του πίσω στη δεκαετία του '20 και να κρύβει τα πάντα για τον σύντροφό του.


ΘΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ;


Πριν από κάτι μήνες είχα εμπλακεί σε πουστο-κουβέντα με ένα φιλαράκι που προσπαθούσε να δει το ζήτημα από βιολογική σκοπιά. Αυτή είναι μια πιο "φιλελεύθερη" αντιμετώπιση. "Η ομοφυλοφιλία δεν με ενοχλεί ηθικά. Απλά τη θεωρώ αφύσικη". Το ίδιο αφύσικη όμως είναι και η αντισύλληψη, ή να γαμάς την γκόμενά σου απ' τον κώλο. Δεν είδα να είσαι ενάντια σε αυτά. Η ομοφυλοφιλία όπως την ξέρουμε στις μέρες μας, αυτή για την οποία γίνεται η κουβέντα, είναι μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη εκδοχή του φαινομένου και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την μεταμόρφωσή μας από νομαδικές φυλές σε μεγάλες αστικές κοινωνίες. Μια εκδοχή αρκετά πρόσφατη, που δεν έχει καμία σχέση με την "φυσική" ομοφυλοφιλία που παρουσιάζει ο homo sapiens σαν είδος. Η "φυσική" πουστιά είναι πιθανό κατάλοιπο της εξέλιξής μας από μικρές ομάδες πιθηκοειδών, που χρησιμοποιούσαν το ομοφυλοφιλικό σεξ ως μέσο εκδήλωσης κοινωνικών δεσμών ή κυριαρχίας στην αγέλη. "Αν μου ξεψειρρίσεις την πλάτη, θα σου παίξω μια μαλακία" και τούμπαλιν.


Με άλλα λόγια, στις πρωτόγονες κοινωνίες δεν υπήρχε ο "πούστης του χωριού", όπως δεν υπήρχε ο "άθεος του χωριού" ή ο "σοσιαλιστής του χωριού", διότι πολύ απλά δεν υπήρχε χειροπιαστό αντίκρισμα για αυτές τις έννοιες τότε. Οι φυσικές τάσεις που κάνουν κάποιον να έχει μεγαλύτερη προδιάθεση για ομοφυλοφιλική συμπεριφορά από τον διπλανό του υπήρχαν από πάντα. Αλλά μόνο στις πρόσφατες κοινωνικές δομές βρήκαν τις κατάλληλες συνθήκες για να πάρουν τη μορφή που έχουν πάρει.


Οπότε είναι φυσικό ή όχι; Εξαρτάται πώς ορίζεις το φυσικό. Δεν μπορείς να τα 'χεις όλα. Αν απορρίπτεις τους δηλωμένους γκέι ως κάτι αφύσικο, τότε θα πρέπει για τον ίδιο λόγο να απορρίψεις και τα εξής: χρήμα, μόδα, ροκ εντ ρολ, φιλανθρωπίες, μπάσκετ, γραβάτες, δεντροφύτευση, καταδύσεις, σινεμά, δημοκρατία και χέσιμο εντός σπιτιού. Άκου "αφύσικη συμπεριφορά"... Πριν από 2 βδομάδες έκανες BUNGEE JUMPING και μου λες ότι η πουστιά είναι αφύσικη;;;


Και τώρα ακούω φωνές απ' την άλλη άκρη του ίντερνετ. "Καλά Mikeius. Να δούμε κατά πόσο θα λες τα ίδια αν βγει γκέι ο γιος σου". Πριν απαντήσω, χρειάζομαι μια σημαντική διευκρίνιση: ΠΟΣΟ ΓΚΕΪ; Ντάξει, αν θέλει να φέρει τον αρραβωνιαστικό του για φαγητό τα Χριστούγεννα, είμαι ΟΚ. Αλλά αν του φορέσει ροζ στολή μονόκερου με strap-on στο κούτελο και αρχίσουν και οι δυο να γαμάνε τη γαλοπούλα, τότε ναι. Έχω θέμα. Άλλο να μην θέλεις κάτι επειδή το θεωρείς ανήθικο, αφύσικο ή μισητό και άλλο να μην το θέλεις επειδή σου χαλάει την αισθητική. Εγώ για παράδειγμα, δεν γουστάρω πατούσες. Καθόλου. Ούτε να ασχολούμαι, ούτε να τις βλέπω σε τσόντες, ούτε τίποτα. Δεν θεωρώ ότι οι πατουσάκηδες είναι έκτρωμα της Δημιουργίας, ούτε έχω σκοπό να τους στερήσω βασικές πολιτικές ελευθερίες. Από 'κει και πέρα όμως έχω κάθε δικαίωμα να κάνω "μπλιάξ" όταν βλέπω ένα ζευγάρι να πατουσώνεται στην παραλία.


Το χειρότερο είναι όταν ακούς κάτι αυτάρεσκους να λένε: "Αν ο γιος μου κάνει ότι τον κάνει ευτυχισμένο, δεν πα' να γαμάει και κατσίκες; Εγώ είμαι ΟΚ". Μάιστα... Δηλαδή, εκτός του ότι εξισώνεις το ομοφυλοφιλικό σεξ με βιασμό μηρυκαστικών, πιστεύεις ότι πρέπει να σου λένε και μπράβο γι' αυτό. Σόρι, αλλά χίλιες φορές να τον κοροϊδέψω στα μούτρα του. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δαχτυλό μας: Κάποιοι γκέι είναι αστείοι!


ΑΥΤΟΙ ΟΧΙ...

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ,

ΑΥΤΟΣ,

ΚΙ ΑΥΤΟΙ, ΝΑΙ!


Και το αστείο έχει να κάνει με το παρτσακλό της εμφάνισης, αλλά ΚΑΙ με την ομοφυλοφυλία καθαυτή. Σόρι φίλε γκέι, αλλά ένας άντρας κοιτάει τη σκληρή τριχωτή ψωλάρα ενός άλλου άντρα και σκέφτεται: "Αυτό πρέπει να το γλείψω"; Είναι αστείο μέχρι δακρύων και οφείλω να το κοροϊδέψω. Όταν βάζω κάποιον στην παρέα μου, ένα βασικό προσόν που πρέπει να έχει είναι να ανέχεται το δούλεμα από τους υπόλοιπους. Εμένα με κράζουν για το μπόι μου, εσένα θα σε κράξουμε για τα καβλιά που τρως. Θέλεις να σε θεωρώ φίλο μου; Έτσι κάνουν οι φίλοι. Αν ψάχνεις για γλυκόλογα, τράβα πιάσε παρέα με 3-4 γυναίκες. Θα χορτάσει το αυτί σου κομπλιμέντα, αλλά μην περιμένεις να μείνετε δεμένοι για πάνω από εξάμηνο. Μην ξεχνάς ότι μιλάμε για γυναικοπαρέα. Και το καλύτερο που έχουν να μας δείξουν οι γυναικοπαρέες είναι...



Όπως και να 'χει, αν οι γκέι σε ενοχλούν πέρα από μια απλή διαφωνία της αισθητικής, είσαι για τον πούτσο. Εγώ τους πάω όλους, από τον πιο κρυφό ντουλαπο-μπινέ, μέχρι την pride parade λούγκρα που κάνει τσιμπούκια στο Πεδίο του Άρεως. Έχουν μια πολιτική ανορθότητα που δύσκολα συναντάς αλλού τον 21ο αιώνα. Και ως Mikeius, μου είναι εύκολο να συμπαθήσω οποιονδήποτε τσαντίζει τις συντηρητικές βλαχο-γιαγιάδες, που το πλησιέστερο πράγμα σε πούτσο που είχαν ποτέ είναι η φωτογραφία του Τέως πάνω απ' το τζάκι.

Monday, February 14, 2011

Είσαι λευκός. Και Έλληνας. Και βλάχος. Τελεία.

Οι εναλλακτικές μόδες που έρχονται και παρέρχονται στη χώρα μας, συνήθως με ενάμισι έως δύο χρόνια καθυστέρηση σε σχέση με το εξωτερικό, έχουν την τάση να παρασύρουν τα θύματά τους σε μια μαζική αυταπάτη: ότι άλλαξαν στυλ, συνήθειες, ιδιοσυγκρασία, εθνικότητα ή ακόμα και φυλή εν μία νυκτί. Hipsters, τζιβάτοι και λοιποί alternativάδες ανά την Ελλάδα μαγεύονται από την κουλτούρα του διαφορετικού και την μητέρα Γη και το κάλεσμα του παγκόσμιου χωριού που λέγεται Ανθρωπότητα και... ΟΚ, επειδή κινδυνεύω να ξεράσω το κεντρικό νευρικό μου σύστημα, σταματάω τον ειρμό. Διπλό Enter.


Το θέμα μας σήμερα όπως καταλάβατε είναι οι alternative douchebags, ή alt-bags όπως συνηθίζουμε να τους αποκαλούμε εδώ και 3 δευτερόλεπτα. Ο σωστός alt-bag είναι τόσο μοδάτος, που αλλάζει αμφίεση, χτένισμα και ιδεολογία συνέχεια, ακριβώς για να μην τον πούνε μοδάτο. Όσο διαβάζετε αυτήν την πρόταση, έχει επαναφέρει στη μόδα το μουστάκι, το έχει βαρεθεί και το έχει ξανά-επαναφέρει, αυτή τη φορά ειρωνικά.  Όταν είχε βγει το Αμελί, μάθαινε Γαλλικά και κυκλοφορούσε στο δρόμο με ποδήλατο με καλαθάκι μπροστά. Μετά χτύπησε η Ισπανο-Λατινοαμερικανιά και ο alt-bag μετατράπηκε σε alt-Τσε-bag, κρεπαλιάζοντας στα κάμπινγκ μέχρι να του φυτρώσει δεύτερη πλάτη απ' το αραλίκι. Τώρα έχει φάει σήμα με το Βερολίνο, το steam-punk, τα new-80s και τις αφίσες με αντιασφυξιογόνες μάσκες.


Όπως βλέπετε είναι σχεδόν αδύνατο να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τι εστί alt-bag, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Ο τύπος είναι χαμαιλέοντας! Αλλά κατά βάθος, πίσω από τα γυαλιά με τον χοντρό σκελετό, κρύβεται ένα μυαλό που, θέλει δε θέλει, ακολουθεί μερικούς βασικούς κανόνες. Ας αποπειραθούμε λοιπόν να σπάσουμε αυτά τα γυαλιά με μια καλοζυγισμένη μπουνιά στα μούτρα και να εξερευνήσουμε λίγο πιο βαθιά αυτούς τους κανόνες. Και επειδή εδώ δεν είναι Λαογραφικό Μουσείο, αλλά το Φάε ένα motherfucking μαλάκα, οι κανόνες θα παρουσιαστούν με τη μορφή που επιλέγω σχεδόν πάντα: ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΓΕΙΩΣΗ! Πάμε λοιπόν.


Αγαπητέ alt-bag:



- Ένα μπλουζάκι είναι απλά ΕΝΑ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ!
Με εξαίρεση την κελεμπία και το Snuggie, το t-shirt σχεδιάστηκε για να είναι το πιο απλό τεμάχιο ρουχισμού που μπορεί να έχει κάποιος. Ένας κορμός, δυο μανίκια και μια τρύπα για το κεφάλι πάνω-πάνω. ΑΛΛΑ ΟΧΙ! Το μπλουζάκι για σένα είναι μια έκφραση ταυτότητας και μια επίδειξη του πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις για την απόκτηση ακόμα και του πιο casual αντικειμένου. Μπλουζάκια με ειρωνικές ατάκες τύπου "My other t-shirt is a Prada" ή "Just say NO to drugs" έχουν την τιμητική τους. Αλλά το τελευταίο hot item είναι ξεθωριασμένα κουρέλια με στάμπες από μάρκες που δεν κυκλοφορούν πια, τα οποία χρησιμοποιούσε ένας χοντρός επί 20 χρόνια για να σκουπίζει τα αυνανο-χύσια από τον αφαλό του. Με μια λέξη, vintage. Με τρεις λέξεις, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ!


- Το λάτιν είναι απαίσιο
Τι ακριβώς προσπαθείς να αποδείξεις πηγαίνοντας σε λάτιν μπαράκια; Ότι είσαι πολυ-πολιτισμικός; Πίστεψέ με, η ασπρουλιάρικη φάτσα σου σε τέτοια μαγαζιά είναι το ίδιο ευπρόσδεκτη με έναν αυτοκτονικό ΜΑΤατζή στα γραφεία της Ιπποκράτους (ΚΑΙ πολιτική στη μπλογκάρα μου! ΤΡΕΜΕ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ!!!) Anyway, αν δεν είσαι κάποιος συνδυασμός "γυναίκα-ξανθιά-πουταναριό-μεθυσμένη", απλά απομακρύνσου. Εκεί μέσα, σε βλέπουν σαν χαζή τουρίστρια που ψάχνεται να γαμηθεί. Αν όντως πας γι' αυτό, με γεια σου με χαρά σου. Αλλά τα μαθήματα χορού που κάνεις εδώ και ένα χρόνο, προετοιμαζόμενη για κάποια φαντασίωση με τον Μπαντέρας look-alike δεν εντυπωσιάζουν τους λατινο-κάγκουρες.


Και ναι, ΕΙΝΑΙ ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ! Επειδή εσύ είσαι ανεγκέφαλη και ψαρώνεις με τα Ισπανικά, δεν αναιρεί το γεγονός. Είναι εξίσου γλιτσοκάγκουρες με τον κάθε Μπουρναζιώτη που έχει φράχτη, στρογγυλοφάναρο και ασημί σπορτέξ που καθρεφτίζουν τα φώτα του αμαξιού μου. Και ας μην ξεχάσουμε το σημαντικότερο για τα λάτιν: ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ! Είναι τα αντίστοιχα κλαρίνα της Νότιας Αμερικής. Και δεν βλέπω κανέναν Βραζιλιάνο ή Αργεντίνο να πασχίζει να μάθει μπάλο, σούστα και χασαποσέρβικο. Ούτε λατίνους με κοτσίδες και παντελόνια ως τον αφαλό να κάνουν ουρές έξω απ' τη Μποέμισσα. Παραδειγματίσου.



- Υπάρχει και η βρύση
Αααχ... Πόσο αθώα ήταν τα πράματα πιο παλιά. Κάποτε έπαιρνες ένα ποτήρι, το έχωνες κάτω απ' τη βρύση και ώ του θαύματος, νερό! Αλλά αυτό παραήταν απλό για σένα, ε πιτσιφρίγκο; Έπρεπε να πείσεις τον κόσμο ότι πλέον μετράει να βγαίνεις έξω και να ΨΑΧΝΕΙΣ το νερό σου, όπως έκανε ο Κρο-Μανιόν, ο Χόμο Ερέκτους και το Κογιότ όταν έπιανε φωτιά ο κώλος του. Τώρα, μόλις μια δεκαετία αργότερα, βλέπω να πουλάνε μπουκαλάκια νερό στα METROPOLIS!!!
Πας καλά ρε μαλάκα; Δεν πα να αρμέξεις καμιά γίδα λέω 'γώ, που θέλεις και οξυγονωμένο νερό; Όταν γίνω Βασιλιάς της Γης, το πρώτο πράγμα που θα φύγει είναι τα τρεντο-εμφιαλωμένα. Ούτε ποτήρι δε θα έχεις ρε τιποτένιε. Έτσι θα σ' αφήσω να πίνεις νερό κατευθείαν απ' το λάστιχο στην αυλή.



- Η ασιατική κουζίνα είναι για τον πούτσο
Παρά το όποιο τσιρλιπατί κι αν μου προκαλούν ενίοτε, ακόμα κι εγώ μπορώ να εκτιμήσω 2-3 βασικά πιάτα με νούντλς. Μόνο που αυτές οι συνταγές είναι η "ασφαλής" ασιατική κουζίνα. Στην ουσία είναι μακαρόνια με κοτόπουλο και πιπεριές. Η αληθινή ασιατική κουζίνα ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ!!! Είναι σαν την καριέρα της Κοκκίνου: το γεγονός ότι την έχουμε συνηθίσει δεν αναιρεί το πόσο αναίσχυντη κόπια της Βανδή ήταν και παραμένει. Έτσι και το σούσι. Ναι, πλέον δεν εκπλήσσομαι όταν ακούω γι' αυτό, αλλά δε σταματάει να είναι ακριβώς το ίδιο ΩΜΟ ΨΑΡΙ ΜΕ ΦΥΚΙΑ που με αηδίασε την πρώτη φορά που το άκουσα!


Αν εσύ νομίζεις ότι εξερευνάς τα σαγηνευτικά μυστήρια της Άπω Ανατολής τρώγοντας κάτι που μυρίζει σαν σκουπιδοντενεκές από δρόμο που μόλις έφυγε η λαϊκή, πρόβλημά σου. Αλλά μην περιμένεις να σε θεωρήσω πιο "ανοιχτό σε ξένες κουλτούρες" επειδή ξαφνικά έμαθες να τρως με ξυλάκια, το αντικείμενο με τον μεγαλύτερο δείκτη ποζεριάς/χρησιμότητας! ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΠΗΡΟΥΝΙ ΤΩΡΑ! Μην ακούω δικαιολογίες ότι κάποια συγκεκριμένα φαγητά τρώγονται πιο εύκολα με ξυλάκια ή ότι οι Γιαπωνέζοι τα μαθαίνουν από μικροί, όπως εμείς το κουτάλι, άρα δεν έχουν διαφορά. ΕΧΟΥΝ! Δώσε ξυλάκια και κουτάλι σε έναν αντικειμενικό κριτή. Κάποιον που μέχρι πριν έτρωγε με τα χέρια, όπως ένα μωρό ή ένας Ζουλού της Καλαχάρι και μετά από μερικές μέρες ρώτα τον αν τα ξυλάκια ήταν το ίδιο εύκολα στη χρήση. Μαλάκα! Ποζερά! Vince Neil! 


Και μια και είμαστε Ασία μεριά, δυο λογάκια για το φενγκ σούι. Αν βγάλεις στην απ' έξω τον όλο "αρχαίο μυστικισμό", το φενγκ σούι δεν είναι τίποτε άλλο παρά οδηγίες διακόσμησης από το πιο ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ, ντετέκτιβ Μονκ wannabe κιτρινιάρη στην Ασία! "Κάθε φορά που μπαίνεις σπίτι σου, πρέπει να τοποθετείς ένα αυγό στη μέση του σαλονιού, να βεβαιώνεσαι ότι όλα τα έπιπλα είναι σε παράλληλες ευθείες ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ, αλλιώς θα βεβηλώσεις την τιμή του σπιτικού! Αριγκάτο. Και τώρα πάω να δείρω τη γυναίκα μου". 


- Διάβασα το βιβλίο μετά την ταινία. ΚΑΙ ΕΠΕΖΗΣΑ!
Μετά από την ανακάλυψη ενός indie συγκροτήματος πριν γίνει διάσημο, η ανάγνωση ενός βιβλίου πριν γίνει πετυχημένη ταινία είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θα κάνεις στη ζωή σου. Κυρίως επειδή σου δίνει την ευκαιρία να πεις την αγαπημένη σου φράση: "Η ταινία δεν ήταν πιστή μεταφορά του βιβλίου". Όλοι το ξέρουμε αυτό εναλλακτικέ μου μπινέ. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ. Όταν πάω να δω ταινία, πάω εξαρχής να δω μια ερμηνεία του βιβλίου ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ από τη δικιά μου επειδή, αντίθετα με σένα, πιστεύω ότι η άποψή μου για ένα έργο ΔΕΝ είναι η μοναδική που μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Μια μεταφορά πρέπει να είναι πιστή ΣΤΟ ΜΕΣΟΝ, όχι στην πηγή ηλίθιε. Αλλιώς θα παίξει ένα βιβλίο στο σινεμά, αλλιώς στο θέατρο, αλλιώς στην τηλεόραση. Αν οι σκηνοθέτες ακούγανε κάθε φορά τη γκρίνια σου, η κάθε ταινία θα είχε πρωταγωνιστή εσένα καθισμένο σε μια πολυθρόνα να διαβάζεις το βιβλίο αυτούσιο για είκοσι ώρες. Που κατά βάθος, αυτό θες.


- Τι στον πούτσο έχεις πάθει με αυτήν εδώ τη μαλακία;
Δε γίνεται να μπω σε ένα Costa Coffee ή κάποιο άλλο παρόμοιο alt-bag στέκι χωρίς να δω 5-6 τρόμπες απ' το σινάφι σου να σκύβουν πάνω από ένα τέτοιο μπλοκάκι, συνοδευόμενο από λάπτοπ της Apple. Ευτυχώς το λογότυπο της Apple είναι φωτισμένο, οπότε μπορούν όλοι ακόμα και στο σκοτάδι να καταλάβουν πόσο μοναδικό τυπάκι είσαι, κι εσύ και οι άλλοι 25 που έχετε ανοιχτό Mac στην καφετέρια.


Ντάξει, το ξέρουμε ότι είσαι συγκλονιστικά δημιουργικό άτομο και δεν μπορείς να πιεις ούτε μισό καφέ χωρίς να σου έρθει να γράψεις ένα ποίημα ή ένα σενάριο για ταινία μικρού μήκους, αλλά γιατί πάντα στο συγκεκριμένο σημειωματάριο; Υποθέτω είναι πιο ακριβό από τον μέσο όρο και ήταν cool επειδή το πούλαγαν στα FNAC. Παρεμπιπτόντως, τι ωραία που ένιωσα όταν ΠΑΤΩΣΑΝΕ τα FNAC! Με τις μαλακο-εκθέσεις ερασιτεχνικής φωτογραφίας και τα book club και τις συναντήσεις ποίησης... Γαμώ τον πολυχώρο σου, μαλάκα τζιβάτε Γάλλε! ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ! ΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΣΚΑΣΕ!!! 


- Η "μαύρη μουσική" σου δεν είναι και τόσο μαύρη
Απορώ πώς την πατάω ξανά και ξανά και πιάνω μουσικο-συζήτηση με alt-bags. Και γιατί; Για να τους βλέπω να ξεροχύνουν τα σαλβάρια τους κάθε φορά που αρθρώνουν τις λέξεις "τζαααζ", "μπλουουουζ", "σόοοουλ" και "φάαανκ"! Το ξέρω φίλε alt-bag ότι με τέτοια ακούσματα νιώθεις λίγο πιο έθνικ, λίγο πιο urban. Κοινώς, λίγο πιο μαύρος. Ξέρεις όμως ποιοι ΔΕΝ, επαναλαμβάνω ΔΕΝ ακούνε jazz, blues, soul και funk;


ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ !


Ξέρεις τι ακούνε οι μαύροι; Lil' Wayne! Κι εσύ απολαμβάνεις ένα μουσικό ιδίωμα που έχουν σφιντζουρίξει στα σκουπίδια από τα 70s. Τρως αυτά που οι άλλοι πετάνε. Είσαι ο ρακοσυλλέκτης της μουσικής. Είναι σαν να έρχεται ένας μαύρος και να μου το παίζει μέταλο ακούγοντας Fleetwood Mac, Styx, Kansas και Steely Dan. Μοντέρνες επιλογές όπως The Roots και Mos Def απλά κάνουν τα πράγματα χειρότερα, μιας και οι παραπάνω μαύροι καλλιτέχνες είναι πιο λευκοί κι απ' τα σεμεδάκια που έπλυνε η γιαγιά με Ρολ.


- Οι εταιρείες δεν είναι ο Σατανάς
Το ξέρω ότι ο Michael Moore (πριν σταματήσει να είναι κι αυτός cool) σε είχε πείσει ότι οι εταιρείες αρέσκονται στο να πριονίζουν κουταβάκια στα δύο με γωνιοτροχό και να κάνουν ενέσεις ηρωίνης στο μαλακό κεφαλάκι ενός νεογέννητου, αλλά εδώ είναι Ελλάδα. Η εναλλακτική επιλογή είναι ο Έλληνας μικρομεσαίος επαγγελματίας. Και τελευταία φορά που τσέκαρα τι παίζει, ο Έλληνας μικρομεσαίος επαγγελματίας έκλεβε τον πελάτη με πεντέμισι ευρώ καφέ, δεν πλήρωνε τους υπαλλήλους του υπερωρίες ή βασικό μισθό, δεν κόλλαγε ένσημα ούτε με πιστόλι στον κρόταφο, άδειαζε όλα τα σκουπίδια του μαγαζιού κατευθείαν μες στο λαρύγγι της ντόπιας πανίδας και δήλωνε στην εφορία το ξενοδοχειακό του συγκρότημα ως "σνακ μπαρ".

Επίσης, ξέρω πόσο ανώτερος αισθάνεσαι όταν κάνεις μποϊκοτάζ στη Nike επειδή τα παπούτσια τους φτιάχνονται από ανήλικους εργάτες στον τρίτο κόσμο, αλλά σου έχω νέα κι από κει μεριά: Τα παιδιά που γλιτώνουν από τα sweat-shops, δεν τελειώνουν το 16ο Λύκειο Αντίς-Αμπάμπα και μετά γίνονται δικηγόροι και γραφίστες όπως θα ήθελες να νομίζεις. Δουλεύουν σαν τα μουλάρια στο οικογενειακό χωράφι / κοπάδι / ψαροκάικο και απολαμβάνουν την ίδια ακριβώς ψωμόλυσσα που θα τους προσέφεραν αγαπημένες σου εταιρείες όπως (ετοιμάσου για γείωση) η Apple! Ω, ναι μικρέ μου alt-bag. Η Apple, που την έχεις πιο ψηλά κι από τον Βούδα, τον Μπράχμα, τον Dawkins ή όποιον άλλο μη-Χριστιανικό Θεό εξερευνάς αυτόν τον μήνα, είναι μια αδίστακτη εταιρεία σαν όλες τις άλλες, με καπιταλιστικό πνεύμα, βρώμικες ανταγωνιστικές τακτικές και ναι, με δικά της sweat shops σπαρμένα ολούθε στον τρίτο κόσμο. Σκέψου το πριν βάλεις το ασημί αυτοκολλητάκι της στον προφυλακτήρα του Fiat 500 σου.



Σημείωση: το ξέρω ότι το αριγκάτο είναι Ιαπωνικό και ότι το φεγκ σούι είναι Βουδιστικό και δε συνδέεται απαραίτητα με την Ιαπωνία. Το έβαλα επίτηδες για παγίδα. Έτοιμος ήσουνα να το γράψεις το commentάκι σου, ε; Σκατιάρη...