Sucker Punch: Τζάμπα το μουνί

Δείτε λίγο τους παρακάτω κύριους:

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στα γυρίσματα του The Empire Strikes Back, μακράν το κορυφαίο επεισόδιο Star Wars και μια από τις καλύτερες περιπέτειες επιστημονικής φαντασίας που έχω δει ποτέ μου. Στη μέση είναι ο George Lucas προφανώς, αριστερά ο σκηνοθέτης Irvin Kershner και δεξιά ο σεναριογράφος Lawrence Kasdan. Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τον Zach Snyder και το Sucker Punch γενικότερα; Άμεσα, καμία απολύτως, αλλά υπομονή. Θα φτάσω κι εκεί.

Ο Lucas, όπως και ο Snyder, είναι αυτό που λέμε "οπτικός" σκηνοθέτης. Είναι καλός στο να παίρνει φανταστικούς κόσμους και μέσα τους να κατασκευάζει περίπλοκες και πανέμορφες σκηνές με ξύλο, εκρήξεις, σπαθιά και διαστημόπλοια. Όταν όμως πρέπει να ασχοληθεί με τη διάρθρωση της πλοκής, την συνοχή του σεναρίου και τις διαπροσωπικές σχέσεις των πρωταγωνιστών, έχουμε πρόβλημα. Δεν το 'χει ο άνθρωπος! Στην παλιά τριλογία, το στούντιο το πήρε χαμπάρι έγκαιρα και προσέλαβε τους Kershner, Kasdan και Brackett για αυτή τη δουλειά, αλλά στη νέα τριλογία, ο Lucas έγραψε όλη τη Γη στο παπάρι του και αποφάσισε να πάρει πάνω του το στόρι, το σενάριο και τη σκηνοθεσία των Επεισοδίων 1, 2 και 3. Και φυσικά, όταν ένας "οπτικός" σκηνοθέτης αναλαμβάνει τα παραπάνω χωρίς βοήθεια απ' έξω, καταλήγουμε σε...

ΑΥΤΟ,

ΑΥΤΟ,

ΑΥΤΟ,

ΑΥΤΟ,

ΚΙ ΑΥΤΟ.

Το Sucker Punch αφορά μια ορφανή, καταφρονεμένη μίζερη και πολυβασανισμένη χωριατοπούλα (με βλεφαρίδα κάγκελο βέβαια), που κλείνεται σε τρελλάδικο υπό τις οδηγίες του αδίστακτου πατριού της. Εκεί, φαντασιώνεται ότι βρίσκεται σε ένα μπουρδέλο της Μπελ Επόκ, όπου ένας σαδιστικός και γλοιώδης νταβατζής την ταπεινώνει σε καθημερινή βάση. Γιατί φαντασιώνεται όλα αυτά; Μα φυσικά για να ξεφύγει από την άθλια καθημερινότητα του τρελλάδικου!

Το κόνσεπτ των σκηνών δράσης έχει να κάνει με μια απόδραση απ' το μπουρδέλο που σχεδιάζει η πρωταγωνίστρια σε συνεργασία με κάτι άλλες πουτάνες. Κάθε φορά που χρειάζονται να ψειρίσουν ένα αντικείμενο που θα τις βοηθήσει (χάρτης, αντικλείδι, μαχαίρι κλπ) και να το προσθέσουν στο inventory, βάζουν την αρχι-πουτάνα να κάνει έναν σούπερ αισθησιακό χορό που και καλά αποσπά την προσοχή όλων. Μόλις ξεκινήσει ο χορός, η κάμερα ζουμάρει στη βλεφαρίδα-κάγκελο και μεταφερόμαστε στην εκάστοτε φανταστική σκηνή μάχης.

Αν το παραπάνω framing device σας φαίνεται πρωτότυπο, εύχομαι καλό ψόφο σε κάθε κύτταρό σας ξεχωριστά, διότι είναι για τον πούτσο! Θυμάστε κάτι παλιές περιπέτειες 80s - early 90s, που στο τέλος κάποιος πυροβολάει τον πρωταγωνιστή και ο πρωταγωνιστής πεθαίνει, αλλά μετά τον έδειχνε να ξυπνάει, οπότε όλα ήταν τελικά ένα όνειρο ή μια εικονική εξομοίωση και ό,τι έγινε στην ταινία έχανε αυτομάτως την αξία του; Ε, βάλε αυτό επί τέσσερα και έχεις τη δομή του Sucker Punch. Εκεί που πάει να πάρει μπρος με λίγη δράση, τελειώνει ο εκάστοτε χορός, επιστρέφουμε στο μπουρδέλο της Μπελ Επόκ και ξανάααα φρένο η ταινία!


Η θεματολογία και η αισθητική των σκηνών δράσης είναι εξίσου τσάτρα-πάτρα, αν όχι περισσότερο. Έχουμε πέντε γκόμενες με μίνια που κυκλοφορούν με ένα ρετρό βομβαρδιστικό τύπου Memphis Belle κραδαίνοντας πολυβόλα, C4 και κατάνες να τα βάζουν με Ορκ, ρομπότ, δράκους, γιγαντιαίους σαμουράι και έναν ατμοκίνητο ζόμπι Κάιζερ. Χέσε ψηλά κι αγνάντευε! Ο Snyder πήρε όσα περισσότερα στοιχεία μπορούσε από anime, videogames, burlesque, pin-up, sci-fi, steam-punk και fantasy, τα έχωσε όλα μέσα σε μια καραμπίνα και πάτησε τη σκανδάλη! 


Σκηνοθέτα! Δεν είμαστε όλοι otaku! Ούτε πρωτοετίνες στην Ίντριγκα για να ψαρώνουμε με το "Sweet Dreams", το "Where is my mind" και τις κενές ψευτογκοθοαμπελοφιλοσοφίες όπως αυτή στο τέλος:

  
Αν νομίζεις ότι είσαι τόσο μάγκας και μπορείς να χωρέσεις όλα τα παραπάνω σε ένα έργο, φρόντισε τουλάχιστον να έχει μια στοιχειώδη δομή. Πλήρωσα να δω ταινία, όχι δίωρο επεισόδιο Family Guy!

Βάλτε το self-service στον πάτο σας!

Σήμερα το πρωί είδα ένα θέαμα που με έκανε να δακρύσω εμετό. Μπήκα σε ένα απ' αυτά τα μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli στο κέντρο, Κολωνάκι μεριά. Εκεί που οι υπάλληλοι νομίζουν ότι το πολύσπορο μπριός είναι το μεγαλύτερο δώρο στην ανθρωπότητα μετά τη φωτιά. Παραδόξως, δε με τσάντισαν τα βιολογικά σφουγγάρια, οι fair-trade αλοιφές μυκητίασης και το οικολογικό λαδόχαρτο μάρκας "If You Care". ΟΚ, το τελευταίο μου την έδωσε λίγο. Τι αυτάρεσκο, passive-agressive όνομα είν' αυτό; IF YOU CARE;!;!; Άντε γαμήσου λαδόκολλα, που θα μου το παίζεις και υπεράνω! Αυτοί οι οικολόγοι είναι τόσο παπάρες, που σε κάνουν να μισείς τον κατά τ' άλλα καλό σκοπό που εκπροσωπούν. Εκτιμώ τη φύση και την ομορφιά και την ισορροπία της. Αλλά όταν βλέπω μπροστά μου λαδόκολλα If You Care, μόνο και μόνο από αντίδραση θέλω να σαπίσω στο ξύλο ένα μωρό φώκιας μέχρι θανάτου χρησιμοποιώντας για ρόπαλο ένα δελφίνι!

Αλλά δεν θα επικεντρωθώ στους οικολόγους του καναπέ ΚΑΙ σήμερα. Το θέμα μου είναι αλλού. Βγαίνοντας από το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, πρόσεξα ότι σε μια γωνία δίπλα στην έξοδο έχουν εγκαταστήσει αυτόματη ταμειακή μηχανή χωρίς υπάλληλο.

Το κόνσεπτ είναι ότι σκανάρεις εσύ ο ίδιος τα προϊόντα που αγοράζεις, μετά περνάς την πιστωτική σου ή πετάς λεφτά σε μια τρύπα, σακουλιάζεις μόνος τα ψώνια σου και πας στην ευχή του Θεού. Και μετά περνάς μια βόλτα απ' το ντόπιο αυτοδιαχειριζόμενο, μαζεύεις 10-15 άτομα, παίρνεις κοτρώνι, μπουκάλι και στουπί, επιστρέφεις στο μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli και δεν αφήνεις τούβλο πάνω σε τούβλο, γαμώ την αυτόματη ταμειακή μηχανή και του μουνί που τους ξέρναγε!


Παρόμοιο σήμα έγινε προχθές στην τράπεζα, η οποία για ευνόητους λόγους θα παραμείνει ανώνυμη. Πάω στο ταμείο για να κάνω αίτηση επανέκδοσης cash card και η καμπουριασμένη σκύλα που είχαν για υπάλληλο μου λέει: "Για επανέκδοση κάρτας πρέπει να καλέσετε την τηλεφωνική εξυπηρέτηση". ΟΧΙ ΚΑΜΠΟΥΡΩ! Σήκωσα το κουφάρι μου απ' τον καναπέ, το έσουρα μέχρι το Σύνταγμα, έχασα δέκα δευτερόλεπτα απ' τη ζωή μου περιμένοντας το πράσινο φωτάκι στον ηλίθιο θάλαμο αποσυμπίεσης που έχεις για πόρτα και πλέον είμαι στον χώρο εργασίας σου, αναπνέω τα γεμάτα χύσι χνώτα σου και ζητάω μια κάρτα ΑΤΜ. Για να μη μας βγάλει αύριο στο ρεπορτάζ του ο Πάνος Σόμπολος, θα σου δώσω τα στοιχεία μου, θα πάρεις ΕΣΥ την τηλεφωνική εξυπηρέτηση κι εγώ θα κάτσω εδώ και θα σου γλείφω την καμπούρα όπως κάνανε οι χανούμισες στον Εφιάλτη στους "300" γιατί μπορώ. Είμαι πελάτης. Όχι υπάλληλος!


Αυτή η νοοτροπία που έχει γίνει τση μοδός εδώ και κανα δυο χρόνια πρέπει να σταματήσει. Δε με χαλάει το self service, αλλά υπάρχουν κι όρια! Κάθε φορά που βλέπω το βαζάκι με τα tips στα Starbucks, μου 'ρχεται να το ταΐσω στο μαλακο-emo-παιδο με την πράσινη ποδιά. Αν δεήσεις να με σερβίρεις, θα πάρεις και πουρμπουάρ μαλακισμένο. Απ' τη στιγμή που το κωλόχερό σου δεν αξιώνεται ούτε μια κουταλιά ζάχαρη να μου βάλει, τα tips ανήκουν σε μένα! Και όταν παραγγέλνω σάντουιτς με κέτσαπ, δε θέλω να μου δείξεις τον απέναντι πάγκο και να μου πεις "Κέτσαπ βάζετε από 'κει". Αν απέλυσες το παιδί που έβαζε το κέτσαπ, να τον ξαναπροσλάβεις. Πληρώνω το 100% της τιμής, θέλω το 100% του σάντουιτς!


Είναι σαν να παίρνεις πουτάνα και στο παρα-τσακ πριν το κικιρίκου να σουφρώνει στεγνά τα λεφτά και να σε στέλνει στον απέναντι καναπέ να βαρέσεις μαλακία. Τιποτ' άλλο; Εγώ λέω να κάνουμε self service και την πυρόσβεση. Να βάλουμε πυροσβεστικούς κρουνούς με κέρματα σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο. Ακτοπλοϊκές γραμμές;;; ΠΡΙΤΣ! Κατέβα κάτω και πιάσε το κουπί Σπάρτακε, γιατί το εισιτήριο σου καλύπτει μόνο τα πρώτα 100 χιλιόμετρα. Αν ξαναεπισκευτώ ποτέ το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, θα πάω στην αυτόματη ταμειακή, θα περιμένω κανα-δυο λεπτά κι αν δεν έχει έρθει κάποιος μέχρι τότε να με εξυπηρετήσει, θα πάρω τα οικολογικά μπυρόνια τους και θα φύγω στεγνά.


Σιγά. Αν με πιάσουν, το πολύ-πολύ να μου πουν να μπαγλαρώσω τον εαυτό μου. Γύφτοι. Ε, γύφτοι!

Αναρχίδια!

Δεν πάμε καλά ρε μαλάκα. Δεν έχουμε λεφτά και τρελαθήκαμε μου φαίνεται. Τι έγινε ρε αντιεξουσιαστές; Ξεμείναμε από κόσμο να βαρέσουμε και την πέφτουμε σε 80χρονους γέρους;

Ρε πουτανογεννήματα. Ρε τρόμπες, κάφροι, Ζουλού, αρούγκανοι! Πάτε καλά;

Μάλλον δεν συνειδητοποιείτε πόσο σημαντικός είναι ο Watson, ο Crick και η συνεισφορά τους στην ανθρωπότητα. Η ύπαρξη του DNA σημαίνει 2 βασικά πράγματα: Πρώτον, επιβεβαιώνεται πέρα από κάθε αμφιβολία η εξέλιξη μέσω φυσικής επιλογής, χωρίς να έχουμε ανάγκη ούτε τα απολιθώματα, ούτε τη γεωγραφική κατανομή των ειδών. Είδαμε την ίδια συνταγή που είδε και η φύση για να μας μαγειρέψει, ΤΕΛΟΣ! Αποδείχτηκε λοιπόν η μόνη θεωρία που απορρίπτει ντε φάκτο κάθε υπερφυσική επέμβαση στον φυσικό κόσμο. Πάρτε τ’ αρχίδια μου Ντεϊστές!!! Δεύτερον, το DNA σημαίνει ότι είμαστε ψηφιακά όντα. Η ζωή πλέον δεν έχει να κάνει με μια μυστήρια ζωτική δύναμη ή τον κάθε ηλίθιο βουντού ορισμό που δίνει ο καθένας. Η ζωή είναι η διατήρηση μιας απίθανα περίπλοκης πληροφορίας σε ένα σύμπαν όπου κατά κανόνα συμβαίνει το αντίθετο. ΤΕΛΟΣ ΔΥΟ!


Σε σχέση με τη σημασία της ανακάλυψης, το νόμπελ του Watson είναι ένα μουσκεμένο κωλόχαρτο που χρησιμοποιείς να μαζέψεις εμετό απ' το χαλί. Το DNA δεν είναι ακόμα μια επιστημονική μαλακία που θα σε βοηθήσει κάποια μέρα να ταξιδεύεις πιο εύκολα ή να βλέπεις βίντεο με γάτες στο κινητό σου ή ακόμα και να ταΐσεις όλο τον Τρίτο Κόσμο. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα βήματα που έχουμε κάνει σαν είδος στην αιώνια πορεία μας να ανακαλύψουμε την θέση μας στο Σύμπαν. Κάτι που θα θυμόμαστε μετά από 2000 χρόνια, εφάμιλλο με τα άλματα που προσέφεραν ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης και ο Γαλιλαίος. ΓΚΕΓΚΕ;


Από κει και πέρα, κανένας δεν είπε ότι ο άνθρωπος James Watson είναι άγιος. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει πετάξει 2-3 καλές καφρίλες, ειδικά στα τελευταία χρόνια. "Οι απόγονοι Αφρικανικών φύλων έχουν τάση για χαμηλότερο IQ από τους απογόνους Ευρωπαϊκών φύλων". Προσωπικά διαφωνώ, κυρίως επειδή, αν πας αρκετά πίσω, ΟΛΟΙ είμαστε απόγονοι Αφρικανικών φύλων. Χώρια που το IQ στο οποίο αναφέρεται ο Watson μπορεί να κάνει διαφορά σε πρακτικές εργασίες που διέπουν τη ζωή των πρωτόγονων φυλών, αλλά δεν έχει να κάνει με το πώς λειτουργεί ένας άνθρωπος στη σημερινή τεχνολογική κοινωνία. Αλλά ακόμα και να εννούσε 100% αυτά που είπε, δεν έχει ανάγκη εμένα ο Watson να τον υπερασπιστώ, ούτε προσπαθώ να κάνω κάτι τέτοιο. Ομοίως φυσικά, οι μαύροι δεν έχουν ανάγκη να τους υπερασπίζεται ο κάθε μπάχαλος, πόσο μάλλον με το να παίζει ψιλές με παππούδες που φοράνε tweed σακάκι με μπαλώματα στους αγκώνες.


Πρέπει να καταλάβετε κάτι πολύ σημαντικό: Η άποψη του Watson δεν είναι λάθος επειδή είναι ρατσιστική και δεν ακούγεται όμορφα στα αυτάκια σου. Είναι λάθος επειδή δεν υποστηρίζεται από αρκετές ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ. Χωνέφτε το! Αργά ή γρήγορα θα έρθει ένας επιστήμονας και θα βγάλει μια 100% εμπεριστατωμένη θεωρία που θα μας κάνει όλους να νιώθουμε περίεργα και θα μας αναγκάσει να κοιτάξουμε μια άβολη αλήθεια στα μάτια. Αυτή είναι η δουλειά τους! Και, κακά τα ψέμματα, η ανακάλυψη τον κυρίων Watson και Crick είναι πρόσφορο έδαφος για αμφιλεγόμενες απόψεις. Που χου: Πλέον ξέρουμε ότι είμαστε τόσο κοντινοί συγγενείς με τους χιμπατζήδες, που μπορούμε άνετα και άφοβα να ζευγαρώσουμε μαζί τους και να βγάλουμε παιδιά. FACT! Άμα δε σ' αρέσει, κάνεις έρευνα και αποδεικνύεις το αντίθετο. Δεν σκας μύτη στο αμφιθέατρο που κάνει διάλεξη ο επιστήμονας να παίξετε μπουνιές!


Όλο γκρινιάζετε σα γκόμενες ότι το ΜΠΑΤΣΟΚ βαράει γέρους και συνταξιούχους στην Κερατέα και μετά κάνετε αυτά; Έβλεπα τα posts περί του θέματος στο indymedia όπου έπαιζε ο ένας το πουλί του άλλου και ντρεπόμουνα για λογαριασμό σας! Επαναλαμβάνω: δεν προσπαθώ να αγιοποιήσω κανέναν. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι ο Μέγκελε! Μια μέρα ξύπνησε, είπε δυο μαλακίες, η επιστημονική κοινότητα τις διάβασε, τις τσέκαρε και τις απέρριψε. Αν θες να διαφωνήσεις μαζί του, ελεύθερα. Απλά ακολούθα τον χρυσό κανόνα: αν στους συμμετέχοντες στη διαφωνία περιλαμβάνεται άνθρωπος ηλικίας άνω των 60, μην καταφύγεις στο μπερντάκι σαν μέθοδο πειθούς. 


Κι εγώ δε χώνευα το Χριστόδουλο. Μου την έσπαγαν και οι απόψεις του και ο λαϊκισμός του, και το ψώνιο του, και το γεγονός ότι ανήκει σε μια κάστα που κυρήττει ταπεινότητα αλλα ταυτόχρονα φοράει χρυσούς σταυρούς σε φυσικό μέγεθος. Αλλά δεν βγήκα ποτέ να του σκάσω μπουκέτα! ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ ΡΕ ΟΡΚ;!;


Άντε και στην επόμενη κινητοποίηση μην ξεχάσετε να χέσετε στον τάφο του Alan Turing. Σκατόμυαλοι!

Να γιατί δεν ανεβάζω άρθρα

Εδώ και λίγο καιρό δουλεύω ένα projectάκι για ένα ελληνικό comedy site που θα ανοίξει σε μερικές μέρες. Θα συνεισφέρω ένα entry τη βδομάδα, κάτι σαν video version παλιών και καινούργιων άρθρων μου σε μορφή slideshow.

Η εκπομπή θα λέγεται... 

COMING SOON, BITCHEEEEEES!

Liberικο Υ.Γ. - σεντόνι: Επειδή 9 στα 10 ελληνικά blog έχουν αναρχο-αυτονομο-αντι-καπιταλιστικο-αντι-καθεστωτικό ύφος, δε σημαίνει ότι το 'χω κι εγώ. Υπάρχει πλέον μια μόνιμη ομάδα δράσης σχολιαστών που περιπολούν τη βλογόσφαιρα και flameάρουν το κάθε "παραστράτημα" του blogger από αυτό που οι ίδιοι θεωρούν ως σωστή blogo-ιδεολογία.

Δε με κατουράτε λέω γω ρε τελειωμένοι; Και την κάβλα μου θα κάνω, και τα λεφτά μου θα βγάλω, και με ονόματα θα συνεργαστω. Προκειμενου να νιωσετε κι αλλο προδομενοι ρε fanboys της πούτσας, ακόμα και στη γαμο-LIFO θα προσπαθήσω να μπω! Ούτε οι Metallica επί LOAD τέτοιο ξεπούλημα! Χαχαχα!

Εν τω μεταξύ, συνεχίστε να μου στέλνετε δραματικές ατάκες, σαν αυτές που αφθονούν στο τελευταίο άρθρο. Δε φαντάζεστε τι γέλιο ρίχνω με τα τυπάκια που κάνουμε την παραγωγή κάθε μέρα με τις μαλακίες σας. "Ω Mikeius, έγινες το celebrity που πάντα μισούσες". ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ! Οι κάρτες που αγοράζω απ' τη Ρεζέρβα, λιγότερο κλισέ είναι. Μηδενικά! Ε μηδενικά!

Οι πεταλούδες ελεύθερες γαμούν

Όταν πιάνεις κουβέντα με φοιτητο-παρέα για πάνω από δύο ώρες, αναπόφευκτα θα φτάσεις στο σημείο όπου αναλύετε τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα της φύσης. Υπάρχει ζωή στο διάστημα; Πώς χτίστηκαν οι Πυραμίδες; Γιατί οι κλανιές στο ντους βρωμάνε περισσότερο; Και βέβαια το κλασικό κομμάτι: Τι παίζει με την ομοφιλοφυλία; Είναι φυσική; Είναι ανήθικη; Πούστης γεννιέσαι ή γίνεσαι; Καταρχήν να παρουσιάσω το gay street-cred μου. Δεν είχα ποτέ πούστη για παρέα, αλλά στα 7-8 χρόνια που έπαιζα DJ σε indie μπαράκια του Κέντρου, το gaydar μου ρυθμίστηκε με περισσή ακρίβεια. Μπορώ με σιγουριά να πω ότι έχω γνωρίσει πολλούς, έχω κάνει συζητήσεις περί του θέματος με αρκετούς και μου την έχουν πέσει και 4-5, εκ των οποίων οι 3 ήταν και καλά κομμάτια! Μη μας περάσουν και για καμιά τελευταία...


Το θέμα που με έκανε πάντα να απορώ είναι η άποψη της πλειοψηφίας: "Το να είσαι πούστης είναι καθαρά δική σου επιλογή. Τα παιδιά μας βλέπουν τις αδερφές να παρελαύνουν στην τηλεόραση 24 ώρες το 24ωρο και γίνονται μια απ' τα ίδια". Και ναι, ΑΥΤΗ είναι η άποψη της πλειοψηφίας. Μην ξεγελιέστε από τους "προχώ" bloggers και youtubers που μπορεί να συναντήσετε στον ιντερνετικό σας μικρόκοσμο. Εδώ δεν είναι Ολλανδία. Το διαπίστωσα πανηγυρικά στο στρατό, όταν θέλοντας και μη, ήρθα σε επαφή με ένα πιο ευρύ δείγμα του πληθυσμού.


"Είναι επιλογή"... Ναι μαλάκα. Στάνταρ. Θυμάμαι στο δημοτικό που κάποια στιγμή, ο μικρός Κλεάνθης ξύπνησε απ' τον ετεροφυλοφιλικό του λήθαργο και ΕΠΕΛΕΞΕ να τσιρίζει και να τρέχει σαν κοριτσάκι. Μόνο έτσι μπόρεσε να εξασφαλίσει τις πολυπόθητες σφαλιάρες απ' όλο το σχολείο. Και μετά ΕΠΕΛΕΞΕ να τον διώξει απ' το σπίτι ο πατέρας του και να μη μπορεί να γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Και όταν τα άλλα ζευγαράκια μπορούν να χαμουρεύονται όπου γουστάρουν, ο Κλεάνθης ΕΠΕΛΕΞΕ να γυρίσει τη σεξουαλικότητά του πίσω στη δεκαετία του '20 και να κρύβει τα πάντα για τον σύντροφό του.

ΘΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ;

Πριν από κάτι μήνες είχα εμπλακεί σε πουστο-κουβέντα με ένα φιλαράκι που προσπαθούσε να δει το ζήτημα από βιολογική σκοπιά. Αυτή είναι μια πιο "φιλελεύθερη" αντιμετώπιση. "Η ομοφυλοφιλία δεν με ενοχλεί ηθικά. Απλά τη θεωρώ αφύσικη". Το ίδιο αφύσικη όμως είναι και η αντισύλληψη, ή να γαμάς την γκόμενά σου απ' τον κώλο. Δεν είδα να είσαι ενάντια σε αυτά. Η ομοφυλοφιλία όπως την ξέρουμε στις μέρες μας, αυτή για την οποία γίνεται η κουβέντα, είναι μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη εκδοχή του φαινομένου και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την μεταμόρφωσή μας από νομαδικές φυλές σε μεγάλες αστικές κοινωνίες. Μια εκδοχή αρκετά πρόσφατη, που δεν έχει καμία σχέση με την "φυσική" ομοφυλοφιλία που παρουσιάζει ο homo sapiens σαν είδος. Η "φυσική" πουστιά είναι πιθανό κατάλοιπο της εξέλιξής μας από μικρές ομάδες πιθηκοειδών, που χρησιμοποιούσαν το ομοφυλοφιλικό σεξ ως μέσο εκδήλωσης κοινωνικών δεσμών ή κυριαρχίας στην αγέλη. "Αν μου ξεψειρρίσεις την πλάτη, θα σου παίξω μια μαλακία" και τούμπαλιν.


Με άλλα λόγια, στις πρωτόγονες κοινωνίες δεν υπήρχε ο "πούστης του χωριού", όπως δεν υπήρχε ο "άθεος του χωριού" ή ο "σοσιαλιστής του χωριού", διότι πολύ απλά δεν υπήρχε χειροπιαστό αντίκρισμα για αυτές τις έννοιες τότε. Οι φυσικές τάσεις που κάνουν κάποιον να έχει μεγαλύτερη προδιάθεση για ομοφυλοφιλική συμπεριφορά από τον διπλανό του υπήρχαν από πάντα. Αλλά μόνο στις πρόσφατες κοινωνικές δομές βρήκαν τις κατάλληλες συνθήκες για να πάρουν τη μορφή που έχουν πάρει.


Οπότε είναι φυσικό ή όχι; Εξαρτάται πώς ορίζεις το φυσικό. Δεν μπορείς να τα 'χεις όλα. Αν απορρίπτεις τους δηλωμένους γκέι ως κάτι αφύσικο, τότε θα πρέπει για τον ίδιο λόγο να απορρίψεις και τα εξής: χρήμα, μόδα, ροκ εντ ρολ, φιλανθρωπίες, μπάσκετ, γραβάτες, δεντροφύτευση, καταδύσεις, σινεμά, δημοκρατία και χέσιμο εντός σπιτιού. Άκου "αφύσικη συμπεριφορά"... Πριν από 2 βδομάδες έκανες BUNGEE JUMPING και μου λες ότι η πουστιά είναι αφύσικη;;;


Και τώρα ακούω φωνές απ' την άλλη άκρη του ίντερνετ. "Καλά Mikeius. Να δούμε κατά πόσο θα λες τα ίδια αν βγει γκέι ο γιος σου". Πριν απαντήσω, χρειάζομαι μια σημαντική διευκρίνιση: ΠΟΣΟ ΓΚΕΪ; Ντάξει, αν θέλει να φέρει τον αρραβωνιαστικό του για φαγητό τα Χριστούγεννα, είμαι ΟΚ. Αλλά αν του φορέσει ροζ στολή μονόκερου με strap-on στο κούτελο και αρχίσουν και οι δυο να γαμάνε τη γαλοπούλα, τότε ναι. Έχω θέμα. Άλλο να μην θέλεις κάτι επειδή το θεωρείς ανήθικο, αφύσικο ή μισητό και άλλο να μην το θέλεις επειδή σου χαλάει την αισθητική. Εγώ για παράδειγμα, δεν γουστάρω πατούσες. Καθόλου. Ούτε να ασχολούμαι, ούτε να τις βλέπω σε τσόντες, ούτε τίποτα. Δεν θεωρώ ότι οι πατουσάκηδες είναι έκτρωμα της Δημιουργίας, ούτε έχω σκοπό να τους στερήσω βασικές πολιτικές ελευθερίες. Από 'κει και πέρα όμως έχω κάθε δικαίωμα να κάνω "μπλιάξ" όταν βλέπω ένα ζευγάρι να πατουσώνεται στην παραλία.


Το χειρότερο είναι όταν ακούς κάτι αυτάρεσκους να λένε: "Αν ο γιος μου κάνει ότι τον κάνει ευτυχισμένο, δεν πα' να γαμάει και κατσίκες; Εγώ είμαι ΟΚ". Μάιστα... Δηλαδή, εκτός του ότι εξισώνεις το ομοφυλοφιλικό σεξ με βιασμό μηρυκαστικών, πιστεύεις ότι πρέπει να σου λένε και μπράβο γι' αυτό. Σόρι, αλλά χίλιες φορές να τον κοροϊδέψω στα μούτρα του. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δαχτυλό μας: Κάποιοι γκέι είναι αστείοι!

ΑΥΤΟΙ ΟΧΙ...

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ,

ΑΥΤΟΣ,

ΚΙ ΑΥΤΟΙ, ΝΑΙ!

Και το αστείο έχει να κάνει με το παρτσακλό της εμφάνισης, αλλά ΚΑΙ με την ομοφυλοφυλία καθαυτή. Σόρι φίλε γκέι, αλλά ένας άντρας κοιτάει τη σκληρή τριχωτή ψωλάρα ενός άλλου άντρα και σκέφτεται: "Αυτό πρέπει να το γλείψω"; Είναι αστείο μέχρι δακρύων και οφείλω να το κοροϊδέψω. Όταν βάζω κάποιον στην παρέα μου, ένα βασικό προσόν που πρέπει να έχει είναι να ανέχεται το δούλεμα από τους υπόλοιπους. Εμένα με κράζουν για το μπόι μου, εσένα θα σε κράξουμε για τα καβλιά που τρως. Θέλεις να σε θεωρώ φίλο μου; Έτσι κάνουν οι φίλοι. Αν ψάχνεις για γλυκόλογα, τράβα πιάσε παρέα με 3-4 γυναίκες. Θα χορτάσει το αυτί σου κομπλιμέντα, αλλά μην περιμένεις να μείνετε δεμένοι για πάνω από εξάμηνο. Μην ξεχνάς ότι μιλάμε για γυναικοπαρέα. Και το καλύτερο που έχουν να μας δείξουν οι γυναικοπαρέες είναι...

Όπως και να 'χει, αν οι γκέι σε ενοχλούν πέρα από μια απλή διαφωνία της αισθητικής, είσαι για τον πούτσο. Εγώ τους πάω όλους, από τον πιο κρυφό ντουλαπο-μπινέ, μέχρι την pride parade λούγκρα που κάνει τσιμπούκια στο Πεδίο του Άρεως. Έχουν μια πολιτική ανορθότητα που δύσκολα συναντάς αλλού τον 21ο αιώνα. Και ως Mikeius, μου είναι εύκολο να συμπαθήσω οποιονδήποτε τσαντίζει τις συντηρητικές βλαχο-γιαγιάδες, που το πλησιέστερο πράγμα σε πούτσο που είχαν ποτέ είναι η φωτογραφία του Τέως πάνω απ' το τζάκι.