Φάε ένα μαλάκα!

Η επιστήμη του να είσαι μαλάκας

2011-12-01T21:49:00.003+02:00

Άρθρο version:

Όταν ακούς τις λέξεις γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα τι σου έρχεται στο μυαλό; Ανθρώπινα-Μηχανικά μέλη; Πυρηνική ενέργεια; Φαντάζομαι....

Αυτοί οι επιστήμονες δεν έχουν ίχνος ανθρωπιάς πάνω τους; Το μόνο που μπορούν να μας φέρουν είναι ρύπανση, καρκίνος και διαστρέβλωση της φύσης; Σύμφωνα με πολλούς διαδηλωτές ανά τον κόσμο, ναι. Ντάξει, δημοκρατία έχουμε, όλοι δικαιούνται μια ευκαιρία να συμφωνήσουν μαζί μου. Και είμαι βέβαιος ότι θα ακούσω κορυφαία επιχειρήματα από ενήλικες που κυκλοφορούν στο δρόμο ντυμένοι αγελάδες, ντομάτες και σπερματοζωάρια.

Αλλά μέχρι να βρουν κι αυτοί ένα blog ή μια ιντερνετική εκπομπή να πούνε το κομμάτι τους, λέω να αραδιάσω πρώτος την άποψή μου.

Ας ξεκινήσουμε απ’ τα εύκολα. Γενετικά τροποποιημένες τροφές. Η γενετική τροποποίηση είναι απλά η συνειδητή επιλογή γονιδίων που κωδικοποιούν επιθυμητά χαρακτηριστικά, όπως αντοχή στον παγετό, μυτερά αυτιά ή μεγάλα φρούτα. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Μάλιστα, είναι ένα από τα πιο παλιά κόλπα που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος. Όταν ένας βοσκός διασταυρώνει τις κατσίκες που κατεβάζουν πολύ γάλα για να βγάλουν παιδιά που κατεβάζουν ακόμα περισσότερο γάλα, τροποποιεί γενετικά το κοπάδι του. Το ίδιο συμβαίνει με τα όλα τα οικόσιτα ζώα και φυτά που έχεις συναντήσει. Το λάχανο; Γενετικά μεταλλαγμένο. Το σιτάρι και το καλαμπόκι; Γενετικά μεταλλαγμένο. Το τσιουάουα σου; Γενετικά μεταλλαγμένο. Απ’ τη στιγμή που δεν τρέφεσαι αποκλειστικά με άγρια μούρα και κυνήγι, τρως γενετικά μεταλλαγμένες τροφές από την αργοτική επανάσταση του 8000 πΧ. Απλά σήμερα, αντί να περιμένουμε 10-20 η 100 γενιές για να πιάσουν οι διασταυρώσεις μπορούμε να κάνουμε την ίδια δουλειά στο εργαστήριο, πιο γρήγορα, πιο ελεγχόμενα και με μεγαλύτερη ασφάλεια.

Οπότε ποιό ειναι το πρόβλημά σου, μαλάκα οικολόγε διαδηλωτή; Όταν το κάνουν παραδοσιακοί ρουστίκ αγρότες με κόκκινα μάγουλα είναι ΟΚ, αλλά όταν έρχονται οι κακοί επιστήμονες με άσπρες ρόμπες και δοκιμαστικούς σωλήνες και το κάνουν 2 φορές καλύτερα είναι επέμβαση στη φύσηηηη; Αει και γαμήσου χίπισσα! Παρ’ την τρομολαγνεία και το κιτσαριό και μπες κι εσύ μια στα τρένα με τις υπόλοιπες μελιτζάνες, βρωμιάρα!

Χάρη στη γενετική, δημιουργούμε ποικιλίες που αντέχουν στο κρύο και σώζουν κόσμο από λιμούς, ψεκάζουμε τα χωράφια μας με λιγότερα φυτοφάρμακα από ποτέ και μπορούμε να βγάζουμε περισσότερες σοδειές στον ίδιο χρόνο για να ταΐζουμε τα παιδάκια στην Ανγκόλα. Κι εσύ μας λες να τα στείλουμε όλα αυτά περίπατο, γιατί φοβάσαι μη σε δαγκώσουν οι ντομάτες σου! Καλά. Φρόντισε πρώτα το μουνί σου να μη βρωμάει σαν καμένο ντουί και μετά έλα κάνε μου κύρηγμα!

Ναι, αλλά τι γίνεται με την πυρηνική ενέργεια; Εκεί δεν παίζουμε με παντζάρια και λαχανάκια Βρυξελλών! Εκεί έχουμε ουράνιο. Έχουμε ραδιενεργά απόβλητα! Έχουμε 3 mile island. Έχουμε γαμημένο ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ! Ξέρεις φίλε πόσοι εργάτες πέθαναν στο ατύχημα του Τσέρνομπιλ; 31! Και ξέρεις πόσοι ακόμα πέθαναν εξαιτίας της ραδιενέργειας; ΔΕΚΑΕΦΤΑ! Ε; Δεκαεφτά, σοβαρά; Δηλαδή σύνολο 48 άτομα. ΟΚ... Κάτσε να δούμε το επόμενο ατύχημα. 3 mile island. Καλά, εκεί έγινε της πουτάνας! Το είδα και στο X-Men origins! Στο 3 mile island σκοτώθηκαν... κανένας. Και η μέση ποσότητα ραδιενέργειας που απελευθερώθηκε ανά κάτοικο ισοδυναμεί με ΜΙΑ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΘΩΡΑΚΑ! Και γι’ αυτό οι Ηνωμενες Πολιτειες δεν έχουν χτίσει ούτε μισό πυρηνικό εργοστάσιο εδώ και 30 χρόνια! Για μια ακτινογραφία θώρακα!

Ας συγκρίνουμε τώρα αυτά τα νούμερα με τα 500 και βάλε άτομα που πέθαναν μόνο τα τελευταία 5-6 χρόνια, μόνο στην εξώρυξη πετρελαίου και μόνο στην Αμερική. Καλά, για τα ανθρακωρυχεία, ας μην το πιάσω καλύτερα γιατί υποτίθεται ότι γράφω για την πλάκα. Όσον αφορά τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, για να δούμε τι έχουν προκαλέσει οι συμβατικές μέθοδοι παραγωγής ενέργειας.

Για δείξε λίγο τη ρημαγμένη φύση γύρω από το Πριπιάτ και το Τσέρνομπιλ.

Oh… Ναι αλλά τα απόβλητα του πυρηνικού εργοστασίου έχουν ραδιενέργεια! Και η ραδιενέργεια προκαλεί μεταλλάξεις, τερατογένεση, θάνατο, βιασμούς, λευχαιμία, μόλυνση, νεκρά ψάρια, αποβολές, κι άλλους βιασμούς, καρκίνους, φίδια με 2 κεφάλια, γκοτζίλα, mecha-γκοτζίλα και γκοτζιλα εναντίον Γκαϊγκάν! ΙΣΧΥΕΙ, δε λέω! Αλλά άκου το πιο κορυφαίο απ’ όλα: σύμφωνα με έκθεση του περιοδικού Science, η στάχτη που βγαίνει από τα εργοστάσια που καίνε άνθρακα είναι πιο ραδιενεργή κι από πυρηνικά απόβλητα! ΡΟΥΦΑ ΤΟ ΤΣΙΡΛΙΟ ΜΟΥ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗ! Αν θες να πας κόντρα στα εργοστάσια που σου παρέχουν το φως που κρατάει τις αρκούδες μακριά τη νύχτα, πιάστα με τη σωστή σειρά τουλάχιστον. Δεν ξέρω σε ποια ουτοπία νομίζεις ότι ζεις, αλλά εδώ στον πλανήτη γη το έτος 2011 ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς κινδύνους. Οπότε παρ’ τα βαρέλια σου και τράβα στην Πτολεμαΐδα να κάνεις τον καραγκιόζη! Και μάντεψε με ποιο μεταφορικό μέσον θα πας.

Όλοι φοβόμαστε αυτό που δεν καταλαβαίνουμε. Και το κακό είναι ότι η πυρηνική ενέργεια περιλαμβάνει ένα από τα πιο δυσνόητα κομάτια της φύσης. Το άτομο. Ο υπο-ατομικός κόσμος ήταν πάντα πηγή τρόμου για μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Θυμάστε τι είχε γίνει όταν ετοίμαζαν να ανάψουν τον Large Hadron Collider στο CERN; Η αμόρφωτη στρατιά κυκλοφορούσε στο facebook και στο youtube και σχολίαζε πώς ο LHC θα ανοίξει μαύρη τρύπα και θα μας καταπιεί σαν το Κράκεν. Οι πιο θεοί όμως ήταν αυτοί που ρωτούσαν με στόμφο: "δεν καταλαβαίνω ποια είναι η χρησιμότητα του CERN. Μαζευτήκανε οι σπασίκλες και ζητάνε εκατό δις για να κουντουλάνε προτώνια; Τι θα βγει από ‘κει μέσα που θα κάνει τη δικιά μου ζωή καλύτερη;" Ε ΗΛΙΘΙΕ! Εκτός απ’ την μικρή και ασήμαντη δουλειά που λέγεται ξεκλείδωμα των μυστικών της φύσης, το CERN έπαιξε και καθοριστικό ρόλο στην εγκατάσταση και την εξάπλωση του ευρωπαϊκού ίντερνετ στα τέλη της δεκαετίας του 80. Κοινώς, μια εφεύρεση που βγήκε από το CERN και σου επιτρέπει αυτή τη στιγμή να το βρίζεις στο internet, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ! ΜΑΛΑΚΑ!

Δε μπορώ να ακούω άλλη τεχνο-παράνοια! Άλλο να αγχώνεσαι λίγο για την ηθική στην επιστήμη, κι άλλο να βασίζεις το άγχος σου σε ταινίες του Σβατζενέγκερ! Όταν βγήκε η Ντόλι, όλοι είχανε φρικάρει με τους ανθρώπινους κλώνους. Ε! Ψιτ! Μαλάκα! Έχουμε ήδη ανθρώπινους κλώνους! Τους λέμε ομοζυγωτικά δίδυμα! Τις προάλλες έδειχνε ένα απ’ αυτά τα ταινιο-ντοκιμαντέρ της πούτσας ο ΣΚΑΙ και περιέγραφε μια μελλοντική δυστοπία όπου όλοι οι άνθρωποι αρνούνται τη φύση τους και αναβαθμίζουν το σώμα τους με μηχανικά εμφυτεύματα. Εεε... τι εννοείς «μελλοντική»; Όταν φοράς φακούς επαφής, σιδεράκια ή ακουστικά βαρυκοΐας, τι νομίζεις ότι κάνεις, ηλίθιε; Αν το πάντρεμα σάρκας και μηχανής σου φαίνεται αφύσικο και ανήθικο, τράβα να το πεις στον παππού με τον βηματοδότη και στον πιτσιρικά με το τεχνητό νεφρό.

Θες, δε θες, αυτοί που κάνουν πειράματα σε ανυπεράσπιστα σκυλάκια είναι οι ίδιοι που παρέχουν ινσουλίνη στη διαβητική γιαγιά σου. Και αυτοί που «παίζουν τον Θεό» και μελετάνε τον υπο-ατομικό κόσμο και την προέλευση του σύμπαντος είναι οι εμπνευστές των τρανζίστορ που σου επιτρέπουν αυτή τη στιγμή να διαφωνείς μαζί μου στα σχόλια. Πόσο δεδομένα θεωρείς τα καλούδια της επιστήμης; Για την επόμενη βδομάδα, κάνε το πιο απλό πείραμα: αντικατέστησε το λέιζερ ποντίκι σου με ένα απ' αυτά τα παλιά με τη μπίλια και μέτρα πόσες μέρες θα αντέξεις χωρίς να σου 'ρθει να το πετάξεις στον τοίχο! Ή μήπως νομίζεις ότι όλα αυτά τα ‘χουμε καιρό; Ξέρεις τι έβλεπε παλιά η 15χρονη κοπέλα για να περνάει η ώρα; Ούτε Φιλαράκια, ούτε Lost, ούτε How I met your mother. Έβλεπε τον κώλο ενός αλόγου να πηγαίνε πέρα δώθε για τέσσερις ώρες.

Και μετά φόρτωνε ξύλα στο κάρο γρήγορα, για να γυρίσει πριν την πιάσει η νύχτα και τη φάνε οι λύκοι! Αυτά δε γινόντουσαν σε κάποια αρχαία ξεχασμένη εποχή. Αυτά τα ‘κανε η γιαγιά κι ο παππούς σου! Κι ο κύριος λόγος που δεν κάνεις ΚΙ ΕΣΥ τα ίδια, είναι αυτοί εδώ οι κύριοι.

Αν θέλεις να τα ισοπεδώνεις όλα και να βλέπεις όποια πλευρά του νομίσματος σε συμφέρει, έχε τουλάχιστον την αξιοπρέπεια να το κάνεις μακριά από εφευρέσεις όπως facebook, internet, PC, ηλεκτρικό ρεύμα και σπίτι με κεντρική θέρμανση. Η τεχνολογία δεν είναι δικαίωμα. Είναι προνόμιο! Αχάριστε!

ΜΠΡΑΦ VERSION: Mikeius VS Τεχνοφοβία

ΜΠΡΑΦ 21

2011-11-25T14:29:00.004+02:00

Ο 90s November κλείνει με το δεύτερο μέρος από τα reviews παλιών εκπομπών.

Άντε και την επόμενη βδομάδα έχουμε καινούργιο άρθρο και εδώ και σε ΜΠΡΑΦ μορφή. Ταυτόχρονο release κι έτσι. Mikeius ξεπουλήθηκες τίγκα φιλε!

Γιατί μου άρεσε το Captain America:

2011-09-16T21:25:00.007+03:00

Ορίστε. Το είπα. Με λένε Mikeius και μου άρεσε το Captain America. Μπορεί το τέλος να ήταν λίγο μουφέ, αλλά στο σύνολο ήταν μια χαρά αξιοπρεπέστατη superhero movie. Με αυτήν την αφορμή θέλω να βγάλω από μέσα μου τρία βασικά points που με κάνουν και απολαμβάνω ταινίες όπως αυτή. Και εξηγώ:

Πρώτον:

ΞΕΡΩ ΤΙ ΤΑΙΝΙΑ ΠΑΩ ΝΑ ΔΩ.

Δεν κατάλαβα ποτέ το κλασικό γκαργκάλι που πάει και βλέπει ταινίες στο σινεμά και μετά παραπονιέται για το concept τους. Όχι για τις ερμηνείες, τη σκηνοθεσία ή το σενάριο, αλλά για την ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ! Πάρτε μια γεύση από "reviews" στο athinorama.gr που δείχνουν ακριβώς τι εννοώ:

"blakeia! oi kaloi ameriklanoi pou erxontai na swsoun tin eurwpi..."

- [by Captain Obvious]

"Γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να πλασάρεις στο παγκόσμιο κοινό έναν σωτήρα της γης ντυμένο με την αμερικανική σημαία"

- [by Κώστας DUUUUUH]

"κλασσικη αμερικανια..."

- [by Χαιροπολύ Χαιρόπουλος]

Πώς ακριβώς μπήκες στην αίθουσα χωρίς να γνωρίζεις έστω και χοντρικά τι θα παιχτεί στην οθόνη; "Κλασική αμερικανιά"... Ζούμε στον 21ο αιώνα όπου η προώθηση για μια ταινία γίνεται με άρθρα, διαφημίσεις στην τηλεόραση, παιχνίδια, αφίσες, viral videos, συσκευασίες δημητριακών, παιδικά McMenu και προβολές του trailer στα όνειρά σου από τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Απ' τη στιγμή που ζεις κι εσύ σ' αυτόν τον κόσμο και ΔΕΝ έμαθες για την πρεμιέρα της ταινίας έτσι:

δεν έχεις δικαίωμα να παραπονιέσαι ότι κακώς πλήρωσες να δεις μια "κλασική αμερικανιά". Ειδικά όταν ο τίτλος της είναι CAPTAIN FUCKING AMERICA!!! Είναι σαν να γκρινιάζω ότι η ταινία Transformers είναι χάλια γιατί βασίζεται σε διαφήμιση παιχνιδιών. ΛΑΘΟΣ! Το απόστημα του Michael Bay αξίζει τη χλεύη και την αποστροφή όλων μας, αλλά όχι για την κεντρική ιδέα του. Υπάρχουν σωστοί και λάθος λόγοι για να θάψεις μια ταινία. Και αυτό με οδηγεί στο επόμενο point μου:

Δεύτερον:

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΘΑΨΕΙΣ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ.

Γιατί κάποιες χαζές ταινίες όπως το Captain America μου προσφέρουν ένα ευχάριστο, ανέμελο δίωρο, αλλά κάποιες θεωρητικά εξίσου χαζές ταινίες όπως το Transformers με κάνουν να βγάζω αφρούς; Στην τελική και οι δύο Χολιγουντιανό χυσαμόλι δεν είναι; Ναι και όχι. Μεταξύ των blockbuster, η κύρια διαφορά είναι η καλή εφαρμογή versus κακή εφαρμογή της τέχνης που λέγεται "κινούμενη εικόνα". Δεν έχει σημασία αν το σενάριο πραγματεύεται ρομπότ, εξωγήινους, ιππότες, ορκ ή μασκοφόρα ιπτάμενα νυχτόβια θηλαστικά με κολάν. Ένα καλό πλάνο είναι ένα καλό πλάνο, πάει και τελείωσε! Είναι σαν να συγκρίνεις παγωτό απ' το περίπτερο και παγωτό από το Waffle House. Κανένα από τα δύο δεν είναι καλό για την υγεία σου, αλλά όλοι αναγνωρίζουμε ότι έχουν διαφορά και μάλιστα μεγάλη!

Ας πάρουμε για παράδειγμα το Independence Day. Η ταινία έχει να κάνει με μια εισβολή εξωγήινων που αποτρέπεται επειδή δεν έχουν μπει στον κόπο να εγκαταστήσουν στα διαστημόπλοιά τους ένα anti-virus της προκοπής. Κλισέ αμερικανίλα μέχρις εσχάτων, ΑΛΛΑ όταν μαγειρεύει τα πλάνα ο Roland Emmerich, παίρνεις αυτό:

Ορίζοντας. Γραμμές φυγής. Μετρημένο design. Ρεαλιστικά χρώματα. Ο Emmerich απεικονίζει την εξωγήινη απειλή ως σκοτεινό σύννεφο που κυριολεκτικά επισκιάζει τα πάντα και ταυτόχρονα χρησιμοποιεί την λωρίδα του ουρανού ως άξονα συμμετρίας μεταξύ πόλης και σκάφους. Έτσι, μας πασάρει υποσυνείδητα ότι όταν κοιτάμε στον ουρανό τους βίαιους, ιμπεριαλιστές, αποικιοκράτες εξωγήινους, κατά βάθος βλέπουμε τον κακό εαυτό μας στον καθρέφτη. ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΔΟΜΗ ΠΛΑΝΟΥ ΚΥΡΙΟΙ! Θέλω να πατήσω pause και να το κάνω αφίσα! Όταν απ' την άλλη μαγειρεύει τα πλάνα ο Michael Bay...

ή ο J.J. Abrams...

ακόμα και ένα αξιοπρεπέστατο στόρι όπως το Super 8 μπορεί να χαθεί πίσω από μπλε φίλτρα, κουνημένα-Jason-Bourne-πλάνα και πολλές, μα πάρα πολλές, μα πάααααρα πολλές λάμψεις. Σοβαρά, τι έχουνε πάθει όλοι με αυτή τη μαλακία; Κάποτε μια λάμψη στο φακό ήταν αρκετός λόγος για να απολύσεις τον οπερατέρ. Πλέον τις χρησιμοποιούν λες και είναι πιτσιρικάδες που μόλις αγόρασαν το Adobe After Effects!

Πέρα από τα "γραφικά" όμως, το Captain America είναι πάνω απ' όλα geek movie. Και ένα geek movie πρέπει να σέβεται το αντικείμενό του, χωρίς ταυτόχρονα να γλείφει τις κωλοτρυπίδες των fanboys. Όταν το εισιτήριό μου έγραφε "Transformers", περίμενα να δω γαμημένα Transformers. Δεν ήθελα να μάθω ούτε πόσο γαμάει ο Αμερικανικός Στρατός, ούτε πώς θα λύσει τα σχεσιακά του ένας 18χρονος πρόωρος εκσπερματιστής, λες και βλέπω Dawson's Creek με ρομπότ για φόντο! Για άλλη μια φορά, οι εικόνες μιλούν από μόνες τους:

Μάχη στο CAPTAIN AMERICA: Ο ήρωας ποζάρει φάτσα-κάρτα κι από πίσω γαμιέται ο Δίας.

Μάχη στα TRANSFORMERS: Τα ρομπότ είναι κομπάρσοι στην ίδια τους την ταινία.

Όταν περνάς από το σκίτσο στο φιλμ και μεταφέρεις ένα κόμικ/καρτούν στη μεγάλη οθόνη, λογικό είναι να δείχνεις λίγο παραπάνω την ανθρώπινη πλευρά των γεγονότων, δε λέω. Αλλά μην ξεχνάς ότι έχεις να κάνεις με σούπερ-ήρωες. ΣΟΥΠΕΡ! Ο ρεαλισμός και η "βρωμιά" έχουν τα όριά τους. Και μια και θίξαμε τον ρεαλισμό...

Τρίτον:

ΕΝΑΣ BATMAN ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟΣ

Έχω σιχαθεί κάθε φορά που βγαίνω από προβολή κομιξο-ταινίας να ακούω από παντού "Πωωωω... Τι παραμυθάκι είδαμε πάλι; Ο Batman ήταν πολύ πιο ρεαλιστικός". Ο ΒΑΤΜΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΑΤΜΑΝ ΗΛΙΘΙΕ! Δεν έχει σούπερ δυνάμεις! That's the point!!! Όλο το κόμικ περιστρέφεται γύρω από αυτό, πόσο μάλλον οι ταινίες. Από τότε που βγήκε το Batman Begins έχει γίνει άγραφος κανόνας ότι οι ταινίες Marvel και DC πρέπει να είναι σκοτεινές και ρεαλιστικές. Ο Batman είναι ψυχωτικός που κουβαλάει παιδικά τραύματα κι ο Iron Man είναι νάρκισσος σε κρίση μέσης ηλικίας. ΟΚ. Ο Captain America είναι απλά ένα καλό παιδί. Πειράζει δηλαδή να έχουμε ΚΑΙ τέτοιους ήρωες;

Το ίδιο ισχύει για τους κακούς. Όταν ο ιδεαλιστής εισαγγελέας Harvey Dent πέφτει θύμα προδοσίας από το ίδιο το σύστημα που είχε ορκιστεί να υπερασπίζεται, μετατρέπεται στον Twoface, ένα κυνικό τέρας με καμμένη μούρη και πλήρως διαστρεβλωμένη άποψη για το τι εστί δικαιοσύνη. Γαμάτη εξέλιξη χαρακτήρα, πεμπτουσιακός τραγικός ήρωας και άλλα τέτοια. Ο Red Skull απ' την άλλη, αντλεί τις δυνάμεις του από τα πνεύματα της Βαλχάλα και είναι τόσο κακός, που τον διώξανε απ' τους Ναζί γιατί ήταν υπερβολικά κακός!

HAIL FUCKING HYDRA!

Αυτοί οι Ναζί ρε γαμώτο... Απολυταρχία, πόλεμοι, γενοκτονίες, αλλά οι πούστηδες ήξεραν να σχεδιάζουν στολές. Ακόμα και όταν τις φοράει το καραφλό ξώγαμο του Hellboy και του Michael Jackson. Όπα! Too soon?

Έχω μια θεωρία για την κρίση "σκοτεινίλας" που μαστίζει αυτές τις ταινίες. Το κοινό τους είναι τα παιδιά των 80s και 90s που διάβαζαν τις περιπέτειες του Superman και του Iron Man και δεν έβλεπαν την ώρα να προχωρήσει η τεχνολογία για να δουν τους αγαπημένους τους ήρωες στη μεγάλη οθόνη. Η τεχνολογία προχώρησε, αλλά τα παιδιά στο μεταξύ έγιναν 30 χρονών γάιδαροι και τώρα νιώθουν λίγο άβολα να παραδεχτούν ότι γουστάρουν τέτοιες ταινίες. Η λύση: σκοτεινές, σοβαρές, ρεαλιστικές superhero movies. Το τέλειο ξεκάρφωμα! Ας λέμε στις γκόμενες ότι γουστάρουμε το Watchmen γιατί έχει βάθος και ότι απορρίπτουμε το Captain America ως κιτσαριό.

Εγώ απ' την άλλη ξέρετε τι θεωρώ κιτσαριό; Όταν στο Dark Knight ο Harvey Dent και ο Commissioner Gordon πιάνουν μια υπερβολικά """ρεαλιστική""" συζήτηση για το πώς θα ρίξουν τη Μαφία. Και ξαφνικά, εκεί που νομίζω ότι βλέπω τον Πληροφοριοδότη του Scorcese, σκάει μύτη ένας τύπος ντυμένος νυχτερίδα και αρχίζει να συζητάει το ίδιο """ρεαλιστικά""" με αυτούς!

LAAAAAAAAME !

Δεν λέω ότι το Captain America είναι καλύτερο από το Dark Knight. Αλίμονο! Ούτε καν το αγγίζει. Απλά λέω ότι όσον αφορά τα superhero movies, ο ρεαλισμός δεν χρειάζεται να είναι μονόδρομος. Μην ξεχνάμε ότι πριν βγει το Dark Knight, η μέχρι τότε καλύτερη ταινία Batman περιλάμβανε αυτό:

ΚΑΙ ΓΑΜΟΥΣΕ!

Σεξ, βία και P.S. Τρία

2011-08-27T21:02:00.005+03:00

Το παρόν άρθρο ΔΕΝ αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο. Όποιος θέλει την άποψή μου για το θέμα, μπορεί να διαβάσει την προ-τελευταία παράγραφο αυτού του άρθρου (αχ, τα νιάτα...) και να μου πρήξει τ' αρχίδια ανάλογα. Αντιθέτως, μόνο και μόνο για να σας τη σπάσω, θα ασχοληθώ με το πιο εσωτερικό, nerdy και αποξενωμένο κομμάτι της θεματολογίας του blog:

VIDEOGAMES ! ! !

(sorry Silia)

Οπότε, όσοι από σας δεν έχετε δει ποτέ στρατιωτάκια και τανκσάκια με health bars να παρελαύνουν μπροστά στα μάτια σας όταν τα κλείνετε για να κοιμηθείτε λόγω υπερβολικής έκθεσης σε κάποιο strategy, άιντε τη βόλτα σας να δείτε "Πολυκατοικία" σε επανάληψη ή να σχολιάστε πόσο kouklara είναι η κολλητή σας στη φωτογραφία με το μαγιό στο facebook.

Έφυγαν;... ΟΚ, πάμε. Σε πρώτη φάση, θα αποπειραθώ να κράξω τους αγγουροκωλιάρηδες που φοβούνται για την επιρροή που μπορεί να έχει η βία και το σεξ των games στη νεολαία μας. Αφορμή αυτή τη φορά ήταν μια δικαστική απόφαση στην Καλιφόρνια, σύμφωνα με την οποία η μέχρι τώρα απαγόρευση πώλησης βίαιων games σε ανήλικους κρίθηκε αντισυνταγματική. Ταυτόχρονα, αντίστοιχες διατάξεις που αφορούν περιορισμούς ενάντια σε σεξουαλικές εικόνες παραμένουν σε ισχύ. ΚΟΙΝΩΣ: Το 6χρονο παιδάκι στην Καλιφόρνια μπορεί πλέον νόμιμα να δει την Sonya να παθαίνει αυτό:

Αλλά, αν κατά τη διάρκεια του ξεκοιλιάσματος πεταχτεί στο άσχετο μια ρώγα, τότε το παιχνίδι κρίνεται ακατάλληλο. Αμερικάνοι...

Τέτοιες παράδοξες υπερβολές όπως η συγκεκριμένη απόφαση μου δείχνουν ότι η αντιμετώπιση των games από την ευρύτερη κοινωνία ήταν και παραμένει βουτηγμένη στην έχθρα, το φόβο και την άγνοια. Παρόλο που τα παιχνίδια σήμερα έχουν γίνει mainstream διασκέδαση για νέους ενήλικες, η ΑΠΟΔΟΧΗ αυτού του τρόπου διασκέδασης παραμένει κολλημένη σε παλιότερες εποχές. Το gaming είναι παιδική απασχόληση στα μάτια του μέσου Έλληνα. Σε αντίθεση με ένα βιβλίο, ένα κόμικ ή ένα DVD που θεωρείται μέσον για να περάσεις ένα μήνυμα ή τουλάχιστον να πεις μια ιστορία, ένας τίτλος για κονσόλα ή PC παραμένει "δώρο για το ανιψάκι" ακόμα και σήμερα. Γι' αυτό όταν εισχωρούν σε αυτό το μέσον η βία και κυρίως το σεξ, η μαμά παθαίνει πανικό.

Το θέμα είναι ότι η βία στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, όσο ρεαλιστική κι αν δείχνει, είναι ΨΕΥΤΙΚΗ. Αν θεωρείς το 10χρονο παιδί σου ανίκανο να ξεχωρίσει την ψεύτικη βία από την αληθινή, το υποτιμάς και προσβάλλεις τη νοημοσύνη του. Απ' τη στιγμή που πιστεύεις ότι η εικονική βία οδηγεί σε πραγματική βία και θέλεις να απαγορεύσεις το GTA και το Call of Duty, θα πρέπει να απαγορεύσεις και τα πλαστικά σπαθιά, τα πολύχρωμα πιστολάκια που κάνουν πιτσίου-πιτσίου, καθώς και οποιαδήποτε επαφή με εικόνες φρικτών βασανιστηρίων που εσύ η ίδια τσαμπουνάς στο παιδί σου από το δημοτικό:

Αλλά ακόμα και να δεχτούμε ότι η βία σε μερικά παιχνίδια όπως το Manhunt είναι "άνω των 18", εκεί που πραγματικά ξύνω το κεφάλι μου με απορία είναι η ανησυχία για το σεξ. Θυμάμαι όταν είχε βγει το Mass Effect, αντικειμενικά ένα από τα αριστουργήματα του gaming με σπάνιο συνδυασμό ψυχαγωγίας και ώριμου σεναρίου, είχε γίνει της πουτάνας στην Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη επειδή το παιχνίδι περιέχει μια σκηνή με hot space fucking! (2:17 και μετά)

Κυρίες και κύριοι, αυτό ήταν όλο! Αυτή ήταν η επίμαχη σκηνή που χαντάκωσε το Mass Effect με "άνω των 17" rating και αμαύρωσε το gaming στα μάτια του κόσμου για κανα χρόνο. Μας δουλεύουν;!; Πιο χοντρά γαμήσια έτρωγε στα 90s η Μυρτώ Αλικάκη στο "Αναστασία" και η σειρά προβαλλόταν καμιά ώρα μετά τις ειδήσεις! Θέλω να βρω τον μαλάκα που ξεκίνησε την εκστρατεία κατά του Mass Effect και να του κάνω Rickroll με το βίντεο από το Ring! Και όσον αφορά την προβολή γυμνού στα games, ναι, συμφωνώ πως είναι αρκετά πιο διαδεδομένη και πιο ανώριμη, αλλά περιορίζεται σε τζαπανάκια με σχολικές στολές και βυζάρες, ξωτικίνες με μικρή πανοπλία και βυζάρες ή οπλισμένες κομάντο με κοντά σορτσάκια. Και βυζάρες. Αν αυτά είναι επικίνδυνα για την ηθική της νεολαίας μας, τότε το ίδιο επικίνδυνες είναι και οι διαφημίσεις παγωτού, όπως ήταν κάποτε επικίνδυνο το ροκ εντ ρολ και το τουίστ, σύμφωνα με τις τότε ανήσυχες μητέρες.

Όλα τα υπόλοιπα media χρησιμοποιούν τη βία και το σεξ με διάφορα επίπεδα ωριμότητας, αλλά τα games εξαιρούνται γιατί... φτου και το πατάω και καθρεφτάκια παντού; Χαμπαριάστε κάτι μαμάδες: όπως υπάρχουν ταινίες, κόμιξ, καρτούν και βιβλία για παιδιά, έφηβους και ενήλικες, έτσι υπάρχουν και games για τις ίδιες κατηγορίες. Στον "Αντίχριστο" του Lars Von Trier βλέπω ένα καβλί full screen να γαμάει σε αργή κίνηση στα πρώτα δευτερόλεπτα και μια γκόμενα να αυτο-ευνουχίζεται στα τελευταία. Εκεί το σεξ και ο διαμελισμός είναι κουλτούρα, αλλά στο Mass Effect και στο Mortal Kombat είναι απλά σοκ; ΑΡΧΙΔΙΑ! Η μόνη διαφορά είναι ότι τα games αποτελούν νέο μέσο ψυχαγωγίας. Όταν είχαν αρχίσει να διαδίδονται οι Χολιγουντιανές ταινίες στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η λογοκρισία που εφαρμόστηκε πάνω τους ήταν πολύ πιο σκληρή από την αντίστοιχη για τα υπόλοιπα μέσα, όπως το ραδιόφωνο ή τα βιβλία και παραβίαζε πέρα για πέρα το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Αλλά μαντέψτε ποιο ήταν το επιχείρημα και τότε: "Στο σινεμά, η κινούμενη εικόνα ως μέσον μετάδοσης ιδεών είναι πολύ πιο διαδραστική και πολύ πιο κοντά στην ανθρώπινη εμπειρία απ' ότι στα υπόλοιπα media. Επομένως χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση από το νομοθετικό και δικαστικό σύστημα". Χμμμμ... Τι μου θυμίζει;

Όταν είχε βγει το Wolfenstein 3D και το Doom, όλοι οι άσχετοι λέγανε τις ίδιες μαλακιες. Ότι και καλά επειδή διαπράττεις τους φόνους μέσα από τα μάτια του δολοφόνου σε πρώτο πρόσωπο (εξ' ου και ο όρος first person shooter), είναι "διαφορετικό σε σχέση με όλα τα προηγούμενα media και εντελώς πρωτοφανές" (αυτό το "πρωτοφανές" πια, αν είχα ένα ευρώ για κάθε... τέλος πάντων). Και φυσικά θα οδηγήσει τα παιδιά που το παίζουν στη βία και στο φόνο. Το Wolfenstein βγήκε το 1992 και το Doom αμέσως μετά. Έχει περάσει μια εικοσαετία. Τα τότε παιδιά μεγαλώσανε. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ;!; Σύμφωνα με μια έκθεση του αμερικανικού υπουργείου δικαιοσύνης, η σχολική βία έχει πέσει κατά 40% από το 1992. Ρουφάτε την τάπα σας, μαλάκες!

Και μην ξανακούσω την σκατο-καραμέλα ότι τα παιχνίδια αποξενώνουν τους νέους. Όπως εγώ, έτσι και οι περισσότεροι συνομήλικοί μου γνωριστήκαμε, δεθήκαμε, κάναμε παρέες και σχηματίσαμε φιλίες τόσο στις παιδικές χαρές, όσο και στα σαλόνια μας γύρω από μια κονσόλα. Μην ξεχνάμε ότι σε σπιτικές μαζώξεις ενήλικων φοιτητών, το gaming συχνά αντικαθιστά την προβολή ταινίας ως μέσο διασκέδασης. Και γιατί όχι; Τα games γίνονται όλο και καλύτερα μέσα για να διηγείσαι μια ιστορία. Σε μερικές κατηγορίες μάλιστα έχουν ήδη ξεπεράσει τον ανταγωνισμό, όπως για παράδειγμα στην μετάδοση τρόμου. Για ρωτήστε έναν gamer αν τρόμαξε περισσότερο βλέποντας το Χ,Ψ θρίλερ ή παίζοντας Silent Hill, Dead Space ή Doom 3 με κλειστά φώτα. Ή ακόμα καλύτερα: δοκιμάστε το. Κλασμεντόλ.

Έχουμε 2011. Δεν παίζουμε πια Pong και Tetris. Τα games μπορούν να συνεισφέρουν στη διασκέδαση, την τέχνη, τις κοινωνικές σχέσεις και ναι, ακόμα και στη μόρφωση. Δεν μιλάω για τα ηλίθια επιμορφωτικά games τύπου "παίζω και μαθαίνω διαίρεση". Αυτή η μέθοδος είναι για τον πούτσο και έχει αποτύχει, τόσο στα games, όσο και στα καρτούν (με εξαίρεση αυτό φυσικά). Η μόρφωση σε οπτικοακουστικά μέσα προωθείται καλύτερα ως απλή κίνηση της περιέργειας. Για παράδειγμα, μέχρι πριν λίγα χρόνια, ο κόσμος είχε γραμμένες τις Θερμοπύλες στ' αρχίδια του. Μετά την ταινία "300" όμως, πόσες χιλιάδες παιδιά ανά τον κόσμο μπήκαν στο internet για να μάθουν την αληθινή ιστορία πίσω από τον θρύλο; Αν δέχεσαι αυτό, αλλά αμφιβάλλεις ότι συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με το God of War, έρχομαι αύριο από 'κει και σου ρίχνω με βαλλίστρα στο νεφρό! Σόρι, αλλά ακόμα κι εγώ στα γεροντάματα, έμαθα για το κίνημα της Ayn Rand και την αίρεση του Αντικειμενισμού (αίρεση είναι, σκάσε και βλέπε μελλοντικό άρθρο) παίζοντας γαμημένο BioShock!

Ας δούμε λίγο τα κόμιξ. Ξεκίνησαν ως παιδική και εφηβική ενασχόληση, μετά απέκτησαν ενήλικο κοινό και λίγο αργότερα έκαναν τα πρώτα βήματά τους στο καλλιτεχνικό τοπίο χάρη σε μια εκκεντρική, ψαγμένη μειοψηφία οπαδών. Πλέον, με ταινίες όπως το Dark Knight και το Watchmen, τα κόμιξ αναγνωρίζονται ως mainstream μορφή διασκέδασης και τέχνης για όλες τις ηλικίες. Δε χωράει αμφιβολία ότι και τα games θα δικαιωθούν με παρόμοιο τρόπο, αλλά θα πάρει χρόνο.

Το κακό είναι ότι μέχρι να περάσει αυτός ο χρόνος, είμαστε παγιδευμένοι σε αυτή τη λούπα. Όλα αυτά τα γαμάτα που έγραψα πιο πάνω (και είναι γαμάτα) θα βρουν σύμφωνους μόνο μια χούφτα gamers που θεωρούν τα παιχνίδια "τέχνη". Σεβαστές απόψεις, αλλά δεν πρόκειται να επηρεάσουν αυτούς που πραγματικά πρέπει. Γι' αυτό και δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα όταν οι Anonymous, το 4chan και άλλοι e-τρομοκράτες χακάρουν αντι-gaming ιστοσελίδες και γαμάνε στο spam κριτικές από ανάλογα βιβλία και άρθρα. Δυστυχώς, οι νέες ιδέες δεν γίνονται αποδεκτές επειδή ο κόσμος αλλάζει γνώμη. Γίνονται αποδεκτές επειδή απλούστατα, η εκάστοτε γενιά που διαφωνεί με αυτές τις ιδέες ΠΕΘΑΙΝΕΙ! Οπότε gamers, μέχρι τότε, οπλιστείτε με υπομονή και άφθονη ανωριμότητα. Ίσως να μην μπορούμε να μεταπείσουμε τις ανήσυχες μαμάδες, αλλά στο μεταξύ μπορούμε να πετάξουμε αυγά στα σπίτια τους.

Η οικολογία της Χώρας των Θαυμάτων

2011-07-29T20:26:00.003+03:00

Προχθές το βράδυ είχα πάει με την καλοκαιρο-παρέα για άραγμα στην τοπική παραλία. Ανάψαμε τη φωτίτσα μας, κάναμε το νυχτερινό μπανάκι μας και πήραμε τον κλασικό μαλάκα με την κιθάρα που ήθελε να τραγουδήσει το "Φιλαράκι" και τον δέσαμε σ' ένα αρμυρίκι σαν τον Κακοφωνίξ στο Γαλατικό τσιμπούσι. Καλά τα προγνωστικά μέχρι εδώ. Αλλά δυστυχώς, τα όμορφα τελείωσαν πριν καν αρχίσουν. Εκεί που τα γκομενάκια είχαν αρχίσει να "κρυώνουν" και κόλλαγαν πάνω μας σαν πεταλίδες στο βράχο, συνέβη το μοιραίο: Δυο χαρτζιλικωμένοι αναρχο-αυτόνομοι φιλόσοφοι της σαμπάνιας που είχαν έρθει κολαούζο στην παρέα (έπρεπε να βάλουμε περίπολο, εγώ το 'λεγα απ' την αρχή) έκατσαν μαζί μας, έστριψαν ένα γάρο ΝΑ και άρχισαν το μπιριμπίρι.

Το κύριο θέμα του μπιριμπίρεος ήταν η σύγχρονη αστικοποίηση/βιομηχανοποίηση της ανθρώπινης ζωής και γιατί όλα αυτά είναι φτου κακά. Δυστυχώς είχα στείλει τον στενογράφο μου διακοπές και δεν πρόλαβα να κρατήσω σημειώσεις, αλλά επειδή το ζουμί της κουβέντας το έχω ξανασυναντήσει καρμπόν αρκετές φορές, μπορώ να σας το μεταφέρω κάτωθι, πάντα με την γνωστή μου... όχι όχι... με τη ΘΡΥΛΙΚΗ μου αντικειμενικότητα:

- [...] φίλε μου, η βιομηχανική επανάσταση μας μετέτρεψε σε καρκίνωμα της Γης και του ίδιου μας του εαυτού! Φέρε τζούρα.
- Ναι! Και τα Μεγάλα Συμφέροντα ώθησαν τον κοσμάκη να πάει στις πόλεις και να κλειστεί σε κελιά που τα λένε "διαμερίσματα". Αυτό είναι ελευθερία τώρα; Κάνε πάσα.
- Σωστός! Και αντί να τρώμε φρέσκια ντοματούλα, τρώμε απόβλητα και παθαίνουμε καρκίνο. Να γυρίζει ρε, να γυρίζει.
- Έτσι είναι! Η βιομηχανοποίηση του φαγητού, μας καταστρέφει με τα χημικά. Πρέπει να αποκεντρωθεί ο πληθυσμός, να ξαναγίνει τοπική η παραγωγή και να έχει ο καθένας το χωραφάκι του. Δώσε φου.
- Ακριβώς! Πριν έρθει ο Ευρωπαίος ιμπεριαλιστής και τα γαμήσει όλα, οι πρόγονοί μας ζούσαν ειρηνικά, σε αρμονία με τη φύση. Εκεί πρέπει να επιστρέψουμε! Φέρε κι από 'δω.
- Ε, ναι. Αλλά δυστυχώς, το σχέδιό μας δε μπορεί να εφαρμοστεί όσο οι μάζες είναι τυφλωμένες από την προπαγάνδα του Συστήματος. Κοίτα γύρω σου φίλε: είμαστε οι μόνοι που σκάσανε σε παραλία στις 12 τα μεσάνυχτα με παντελόνι και Martens. Αυτό πιστεύω τα λέει όλα!

Okaaaaay... έχουμε πολλή δουλειά σήμερα. Μισό λεπτάκι μόνο να πλύνω δόντια γιατί ξέρασα μες στο στόμα μου...

Και πάμε! Ας ξεκινήσουμε με τα εύκολα: το concept του πράου, ευγενούς και ειρηνικού πρωτόγονου. Σύμφωνα με αυτήν την εικόνα, πριν έρθει ο κακός λευκός Ευρωπαίος πατριαρχικός δολοφόνος, ο πλανήτης μας ήταν μια οικολογική Εδέμ. Λεπτοί, υγιείς και γραμμωμένοι άντρες κυνηγούσαν στη σαβάνα. Με κινήσεις αγριόγατας, έπιαναν το θήραμα και επέστρεφαν θριαμβευτικά στον οικισμό, όπου τους περίμεναν σοφοί γέροντες και γυμνόστηθες γυναίκες με ένα μωρό στο δεξί χέρι και ένα καλάθι μούρα στο αριστερό. Η ομάδα ζούσε μια γλυκιά, ειρηνική ρουτίνα, γλείφοντας απαλά το βυζάκι της Μαμάς Γης, καταναλώνοντας μόνο τα απαραίτητα και επιστρέφοντας τα βιολογικά της απορρίμματα πίσω στη φύση. Οι πόλεμοι μεταξύ φυλών ήταν σπάνιοι και περιορίζονταν σε σύντομες τελετουργικές συγκρούσεις.

Δυστυχώς, αυτή η ρομαντική εικόνα της παλαιολιθικής εποχής είναι παραμύθι της Χαλιμάς και κατασκευάστηκε από χίπηδες ανθρωπολόγους του καναπέ για να κατευνάσουν τις λευκές, αποικιοκρατικές τους τύψεις. Ανασκαφές και παρατηρήσεις σύγχρονων πρωτόγονων δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Όχι μόνο οι πόλεμοι μεταξύ φυλών ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, αλλά οι βιαιοπραγίες, οι γενοκτονίες και οι σφαγές αμάχων ήταν πολύ πιο άγριες απ' ότι σήμερα. Καλά διαβάσατε: Αν εκφράσεις τα θύματα ως ποσοστά επί του συνολικού πληθυσμού και πάρεις υπόψη και την τότε πολεμική τεχνολογία, οι ωραίοι σου πρωτόγονοι ξεκώλιαζαν τους εχθρούς τους χειρότερα κι απ' τη Ναζιστική Γερμανία!

Ομαδικός τάφος στο Tell Brak, Συρία (~3800 π.Χ.) με εκατοντάδες αποκεφαλισμένα πτώματα.

Ομαδικός τάφος στο Talheim, Γερμανία (~5000 π.Χ.). Τα 34 θύματα βρέθηκαν δεμένα χειροπόδαρα και με το ίδιο χτύπημα στην αριστερή πλευρά του κρανίου, πράγμα που υποδεικνύει μαζική εκτέλεση.

Και όσον αφορά την αρμονική συμβίωση με τη Μαμά Γη, πάλι μύθος. Όλα τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι ο εποικισμός μιας περιοχής από ανθρωποειδή συνοδευόταν σχεδόν πάντα από βιασμό του ντόπιου οικοσυστήματος. Και μάλιστα η κλίμακα του εν λόγω βιασμού είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πυκνότητα του πληθυσμού και την τεχνολογική πρόοδο των εκάστοτε εποίκων και όχι με κάποια απουσία ηθικής ή έλλειψη οικολογικού πνεύματος. Κοινώς, ο λόγος που δεν γάμησαν τη Γη οι πρωτόγονοι όσο τη γαμάμε εμείς είναι ένας: ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ!

Βασικά αρχίδια. Μια χαρά μπορούσαν: όταν έφτασαν οι πρώτοι λευκοί στη Νέα Ζηλανδία, τα μόνα θηλαστικά που βρήκαν στο νησί ήταν οι Μαορί και οι νυχτερίδες! Στα χρόνια που ακολούθησαν, ανακάλυψαν εκατόμβες εξαφανισμένων ειδών. Εκατοντάδες χιλιάδες σκελετοί βρέθηκαν σπαρμένοι σε όλη τη χώρα, παρέα με χρησιμοποιημένα σκεύη και φθαρμένα εργαλεία και όπλα (γνωστά και ως σκουπίδια). Τα θύματα ήταν κυρίως τεράστια πουλιά που δεν πετούσαν. Απ' ότι φαίνεται δεν είχαν ποτέ φυσικούς εχθρούς, οπότε οι Μαορί μπορούσαν να τα πλησιάσουν και να τα κατασφάξουν χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση. Σας θυμίζει μια άλλη, πιο γνωστή και πιο "λευκή" ιστορία οικολογικής φρίκης;

Και αφού το πάω ντουγρού για άρθρο-σεντόνι, ρούφα λίγη ακόμα αλήθεια: πριν την άφιξη των Ινδιάνων, οι βορειοαμερικάνικες πεδιάδες ήταν γεμάτες μαστόδοντα, άλογα, καμήλες, γιγάντιους βραδύποδες, μαχαιρόδοντα αιλουροειδή και διάφορους άλλους πρωταγωνιστές του ICE AGE, που οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση. Οι Ανασάζι το πήγαν κι ένα βήμα παραπέρα, στην οικολογική αυτοκτονία: Έχτισαν τεράστιους πολυώροφους οικισμούς αποψιλώνοντας όλα τα γύρω δάση.
.

PUEBLO BONITO, NEW MEXICO. ΠΡΙΝ...

ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Η οικολογική τους αρμονία με τη φύση ήταν τόσο αρμονικά αρμονική, που μόλις 200 χρόνια μετά, είχαν μετατρέψει το γύρω τοπίο σε έρημο και αδυνατούσαν να συντηρήσουν τον πληθυσμό, οπότε εγκατέλειψαν τα πάντα. Και απ' ότι δείχνουν οι έρευνες, το ίδιο συνέβη και στα Νησιά του Πάσχα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο άνθρωπος δεν ζούσε ποτέ αρμονικά με κανέναν και τίποτα. ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ! Πάντα διαμορφώναμε και θα συνεχίσουμε να διαμορφώνουμε εμείς το περιβάλλον μας, αντί για το ανάποδο. Αυτό μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα. Επομένως δεν υπάρχει κάποια "ιδανική κατάσταση" στην οποία πρέπει να επιστρέψουμε. Ένα το κρατούμενο.

Το δεύτερο ζήτημα είναι η απόδρασή μας από τα μεγάλα αστικά κέντρα που, σύμφωνα με τα διάφορα τζιβο-χιπόνια, αποτελούν "σύγχρονη φυλακή" και το ουτοπικό όραμα να αποκεντρώσουμε την γεωργία και την κτηνοτροφία και να επιστρέψουμε στην ύπαιθρο και να βρούμε όλοι την υγειά μας. Δηλαδή, το γνωστό σενάριο "ο καθένας με το χωραφάκι του", στο οποίο και απαντώ:

ΒΑΛ' ΤΟ ΧΩΡΑΦΑΚΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΣΟΥ, ΚΩΛΟ-ΧΙΠΗ!

Ξέρεις γιατί ο κόσμος έφυγε απ' τα χωραφάκια του και πήγε στις πόλεις; Γιατί στα χωραφάκια του ΠΕΘΑΙΝΕ! Κανείς δεν τον προπαγάνδισε, κανείς δεν τον ξεγέλασε, κανείς δεν τον φυλάκισε. Πάρτο χαμπάρι: η πλειοψηφία μίλησε και είπε ότι η αστική ζωή είναι καλύτερη. Ξέρεις τι δουλειά έχει το χωραφάκι που ονειρεύεσαι; Όταν πρέπει να βαράς τα 12ωρα και τα 14ωρα σκότωμα την ημέρα που απαιτεί η αγροτική ζωή, ποια είναι η φυλακή; Όταν χρειάζεσαι ινσουλίνη στις 3 η ώρα τη νύχτα και πρέπει να περπατήσεις 20 και 30 χιλιόμετρα για να μην πεθάνεις, ποια είναι η φυλακή; Αν εσύ είσαι ηλίθιος και θέλεις να επιστρέψεις στην εποχή πριν τη Βιομηχανική Επανάσταση, που το 90% του ανθρώπινου πληθυσμού ήταν αγρότες, με γεια σου. Αλλά μην πας να μας το πλασάρεις σαν καλή ιδέα, μαλάκα!

Η αγροτική επανάσταση και αργότερα το ξαδερφάκι της η βιομηχανική δεν έγιναν στην τύχη, ούτε ήρθαν 5-10 ιμπεριαλιστές ή κάποιοι άλλοι -ιστές για να τις επιβάλλουν. Έγιναν για να αντιμετωπιστεί το αιώνιο πρόβλημα που μας τυραννάει και σήμερα: ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ! Γι' αυτό και διαδόθηκαν στον πλανήτη τόσο γρήγορα και τόσο καθολικά. Είχαμε φτάσει σε ένα τέλμα και το δίλημμά μας τότε ήταν το ίδιο με σήμερα: ή γινόμαστε εξυπνότεροι και παραγωγικότεροι ή σταματάμε να το χώνουμε στη μπροστινή τρύπα. Και επειδή τα άρθρα μου κατά της υπεργεννητικότητας δεν έχουν γίνει ακόμα τόσο δημοφιλή, εξακολουθούμε να επιλέγουμε το πρώτο.

Η επιστροφή στο τοπικό αγροτικό μοντέλο, όσο εκσυγχρονισμένη κι αν καταφέρεις να την κάνεις, παραμένει μια επιστροφή. Ένα βήμα πίσω. Και εκτός από παραίτηση και τεμπελιά, είναι και σίγουρη αυτοκτονία. Τα περίπλοκα συστήματα πολύ απλά δεν επιζούν αν πας να τα μεταβάλλεις με τον αφελή τρόπο που περιγράφουν οι μαλακο-χίπηδες. Όταν παλιώνει μια γέφυρα, η καινούργια κατασκευάζεται ακριβώς δίπλα στην παλιά. Γιατί; Διότι το οδικό δίκτυο και όλη η σχετική υποδομή της πόλης συγκλίνουν γύρω από τη συγκεκριμένη τοποθεσία. Αν πήγαινες τη νέα γέφυρα αλλού, θα έπρεπε να σχεδιάσεις και νέες οδικές αρτηρίες από το μηδέν. Αντίστοιχα, αν θέλεις να εισάγεις νέους θεσμούς, πρέπει να χτίσεις πάνω στους ήδη υπάρχοντες και η μετάβαση πρέπει να λειτουργεί αποδοτικά every step of the way. Η λύση στο οικολογικό μας πρόβλημα δεν είναι η εγκατάλειψη της αστικής ζωής, αλλά η ανάπτυξη τεχνολογικών λύσεων που περιστρέφονται γύρω απ' αυτήν. Και σε αντίθεση με τους Μαορί, τους Ανασάζι και τους Πασχαλινούς Νησιώτες (έτσι λέγονται, το είδα στο Wikipedia), εμείς έχουμε την επιστήμη και την παιδεία για να το προσπαθήσουμε, άσχετα αν θα το καταφέρουμε ή όχι. Spoiler alert: όχι.

Στην τελική, στον πούτσο μου για τα χημικά στην ντοματούλα! Η ζωή του ανθρώπου ΔΕΝ είναι μόνο καθαρά πνευμόνια, καλό φαΐ και υγιές, στερεό χέσιμο. Οι τζιβάτοι οικο-κοινωνιολόγοι ανά τις παραλίες, τα στέκια και τα σχήματα μας λένε "να ξυπνήσουν οι μάζες", και "να υπάρξει μια σωστή παιδεία". Μέσα. Αλλά πώς ακριβώς θα γίνει αυτό όταν 9 στους 10 λιώνουν τη ράχη τους στο χωραφάκι ψηλέ; Μπορεί στην κωλο-Αθήνα να έχω λιγότερο ζωτικό χώρο, να βλέπω λιγότερο ουρανό και να τρώω περισσότερο τριβενζολικό πολυμεθυλοκαρκίνο, αλλά μπορώ κουτσά στραβά να επιβιώνω με 8 ώρες απλή, μη-χειρωνακτική δουλειά και την υπόλοιπη μέρα να παίζω, να διασκεδάζω και κυρίως: να μορφώνομαι! Έτσι πήγαμε μπροστά! Χάρη στην αστικοποίηση της ανθρωπότητας, ο Kant, ο Hobbes, o d'Holbach, ο Paine και όλοι οι ΑΣΤΟΙ αρχιτέκτονες του σύγχρονου πνεύματος μας ξεκόλλησαν από τις βασιλο-θεοκρατίες και μας έβαλαν στο δρόμο προς την ελευθερία, ούτως ώστε να μπορέσεις κι εσύ μια μέρα να πετάς άφοβα τις μαλακίες σου στα beach party. Κι αντ' αυτού, προτιμάς να πέρναγαν το χρόνο τους μπολιάζοντας μελιτζάνες και ποτίζοντας κολοκύθια. Άντε και γαμήσου, κι εσύ και το χωράφι σου, καργιόλη αχάριστε!

Ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα. Προς τα πίσω.

2011-07-21T21:27:00.003+03:00

Στις 8 Ιουλίου 2011 άνοιξα το CNN και έκατσα να δω μια θλιβερή στιγμή στην ιστορία της προόδου: την τελευταία εκτόξευση του διαστημικού λεωφορείου. Στις 11.35 τοπική ώρα, οι αστροναύτες του Atlantis έβαλαν μπρος τις πυραυλάρες του κι έκαναν κωλοδάχτυλο στο νόμο της βαρύτητας για μια τελευταία φορά, σηκώνοντας στον αέρα ένα θηρίο δύο χιλιάδων τόνων!

ΚΟΙΤΑ 'ΔΩ ΜΙΑ ΚΑΒΛΑ! GO BABY GO ! ! !

Τώρα όμως, τον πούλο. Το μόνο μέρος όπου θα δείτε διαστημικό λεωφορείο στον αέρα είναι το ταβάνι του Smithsonian. Η Αμερική επισήμως δεν έχει τρόπο να ανεβάζει κόσμο σε τροχιά και πρέπει να εξαρτάται από άλλες χώρες για αυτή τη δουλειά.

Η εγκατάλειψη των επανδρωμένων αποστολών από τη μεγαλύτερη (υποτίθεται) δύναμη στην εξερεύνηση του διαστήματος, μπορεί πλέον να προστεθεί στη λίστα με τις απογοητεύσεις που μας κερνάει το Διαστημικό Πρόγραμμα εδώ και μια δεκαετία. Καλά ακούσατε: εγκατάλειψη! Το πρόγραμμα Constellation που προοριζόταν να αντικαταστήσει/αναβαθμίσει το διαστημικό λεωφορείο ακυρώθηκε για οικονομικούς λόγους. Διότι οι αποζημιώσεις στους μεγαλο-καρχαρίες της Wall Street και τα δυο-τρία παραπάνω F-22 το χρόνο δε μπορούσαν να περιμένουν. Να πα' να γαμηθούν τα όνειρα και οι εμπνεύσεις μιας ολόκληρης γενιάς! Απ' ότι φαίνεται, το να κάνεις σμπαράλια χώρες που έχουν για κύριο εξαγώγιμο προϊόν την ελονοσία ή να δίνεις μπόνους σε τραπεζικά στελέχη για να μπορέσουν επιτέλους να επιχρυσώσουν τον επιχρυσωτή τους είναι πιο σημαντικό για τα Αμερικανάκια. Εύγε. Πάμε τώρα όλοι μαζί να πασπαλίσουμε το τσιρλιό μας στον τάφο του Isaac Asimov και του Arthur C. Clarke. Μπινέδες!

Και μην ακούω μαλακίες για ελπίδες για διαστημικά προγράμματα από τον ιδιωτικό τομέα. Τα βήματα μπρος που γίνονται εκεί δεν δικαιολογούν τα βήματα πίσω από τη NASA. Ο ιδιωτικός τομέας καλά κάνει και κάνει το κομμάτι του, αλλά δεν μπορεί να γεμίσει τα κενά που αφήνει πίσω η NASA και οι αντίστοιχες Υπηρεσίες στον υπόλοιπο κόσμο. Οι ιδιώτες αλλάζουν γνώμη, αρρωσταίνουν, πεθαίνουν και οι εταιρίες πουλιούνται, αγοράζονται και καταρρέουν απ' τη μια μέρα στην άλλη. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε την κληρονομιά του Gagarin και του Armstrong, δεν χρειάζονται απλά και μόνο πολλά λεφτά. Χρειάζονται δεσμεύσεις που διαρκούν δεκαετίες, κάτι που δε μπορεί να αναλάβει ούτε η Goldman Sachs, ούτε ο Αυστραλοπίθηκας ο Richard Branson.

Και για ποιο λόγο να το κάνουν στην τελική; Είτε μας αρέσει είτε όχι, με εξαίρεση 2-3 καινοτομίες που ίιιιιισως μια μέρα βρουν κάποιες καθημερινές εφαρμογές, η εξερεύνηση του διαστήματος έχει υλικό/οικονομικό κέρδος ΜΗΔΕΝ! Και στ' αρχίδια μας. Κάποια πράγματα τα κάνουμε επειδή ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, όσο κι αν είναι το κόστος! Αλλιώς, πάρτε όλοι τα τρίκυκλα με τις καρότσες και πάμε Ελβετία να πουλήσουμε τον Large Hadron Collider για παλιο-σίδερα. Ή παλιο-ημιαγωγούς, δεν ξέρω, όλο και κάποια μάντρα θα τους παίρνει.

Και τώρα τι; Με ρομποτικές αποστολές θα τη βγάλουμε; Δε λέω, γαμάνε κι αυτές με τον δικό τους τρόπο. Προτιμώ να εκτοξεύσουμε άλλα τόσα μηχανάκια που θα αλλάξουν για πολλοστή φορά την εικόνα που έχουμε για το Σύμπαν, παρά να ταΐσουμε τον μισό Τρίτο Κόσμο (ναι, αυτή είναι η θέση μου στο αιώνιο ψευτο-δίλημμα της πούτσας, χωνέφτε το). Είμαι ο πρώτος που θα υπερασπιστεί το Voyager, το Venera, το Cassini και τα αδερφάκια τους, αλλά δυστυχώς δεν αρκούν. Όσο αυτόνομο και έξυπνο κι αν είναι ένα ρομπότ, ποτέ δεν θα προκαλέσει το δέος και την έμπνευση των επανδρωμένων πτήσεων. Εδώ και δύο γενιές, τα παιδιά μας μεγάλωναν με μια πανίσχυρη εικόνα: 4-5 γενναίοι παλαβιάρηδες, ντυμένοι στα ασημί, τα άσπρα και τα πορτοκαλί, καβαλούσαν μια από τις πιο περίπλοκες και ισχυρές μηχανές που έφτιαξε ποτέ ο άνθρωπος. Με μια αντίστροφη μέτρηση, η Μηχανή έπαιρνε ένα εκατομμύριο κιλά απ' τους πολύτιμους φυσικούς πόρους της Γης, τα έκανε ατμό σε λίγα δευτερόλεπτα έτσι για το γαμώτο και ανέβαζε τους παλαβούς ήρωες πιο ψηλά από κάθε κοινό θνητό, φτύνοντας φωτιές που κάποτε νομίζαμε ότι μόνο οι δράκοι μπορούσαν να φτύσουν!

Τι πήγε στραβά ρε γαμώτο; Κάποτε το διάστημα ήταν το επόμενο φυσικό βήμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Η αρένα που θα φιλοξενούσε όλες τις νέες μας περιπέτειες! Δεν έχουν αξία για κανέναν πλέον όλα αυτά; Πού στο διάολο είναι όλα τα παιδιά με μπλουζάκι και καπελάκι NASA για να κλάψουν το όνειρο που πέθανε στις 8 Ιουλίου; Από έναν Έλληνα μπλόγκερ που πάει να τριανταρίσει περιμένετε αντιδράσεις ρε μαλακισμένα; Αν κρίνω απ' το πόσο νύχτα πέρασε η εκτόξευση του Atlantis και το σχετικό τέλος εποχής, μάλλον ναι. Έλα Αλέκο! Τι είπες ότι θέλει ο γιος σου να γίνει όταν μεγαλώσει; Αστροναύτης;!;

ΧΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

ΘΑΝΑΤΟΣ 2

2011-07-01T01:38:00.008+03:00

Κάγκουρες, χίπηδες, μεταλάδες, γιάπηδες, geeks και τζιβάτοι. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, mainstreamάδες, hipsterάδες, άντρες, γυναίκες, νέοι, γέροι, παιδιά, έμβρυα και ζυγωτά. Παντού υπάρχουν εκνευριστικές κατηγορίες ανθρώπων που αξίζει να τους μαχαιρώσεις κάτω απ' το σαγόνι, να τους σύρεις μέσα από καλλιέργειες κάκτων και τους βράσεις σε Ακουαφόρτε μπροστά στην οικογένειά τους ανήμερα Χριστούγεννα. Με μια λέξη: ΘΑΝΑΤΟΣ! Ήρθε η ώρα για το sequel! Λιγότεροι θάνατοι αυτή τη φορά, αλλά πιο εκτενείς και σαφώς πιο ώριμοι. Και είμαι βέβαιος ότι, όπως στο σινεμά, έτσι και στο blog μου, το sequel θα είναι πολύ καλύτερο από το original!...

Ας μαζευτούμε λοιπόν για ακόμα μια φορά μπροστά στα πισιά μας και ωσάν το Μάη του '09, ας ευχηθούμε θάνατο στους παρακάτω:

- Σε όσους λένε ότι ακούνε ΛεΠα/Βολάνη/Μπεζεντάκου "για πλάκα". Δηλαδή αγόρασες το CD και πήγες στο μαγαζί τους για την καλτίλα; Σάλτα και γαμήσου ρε τσολόγυφτε! Για πλάκα τους ακούω εγώ στο YouTube. Γελάω, το στέλνω σε 2 φίλους, γελάνε κι αυτοί. Μέχρι εκεί όμως. Δεν μαζευόμαστε το ίδιο βράδυ να πάμε να τους λούσουμε γαρδένια. Καρφώνεσαι βλάχο!

- Στους παλαβούς της ανακύκλωσης. Πρώτον, αν στήσεις ένα βράδυ καρτέρι, θα δεις ότι τα σκουπιδιάρικα μαζεύουν μπλε και ασημί κάδους παρέα, οπότε ακυρώσου. Αλλά ο αληθινός ψόφος ανήκει σε κάτι λολάδια που σου λένε να ξεπλένεις την κονσέρβα πριν την βάλεις στην ανακύκλωση. ΤΙ ΛΕΣ ΜΩΡΗ ΧΛΑΜΟΥΤΣΑ; Είναι 8 το βράδυ και δεν έχω κάνει ΕΓΩ καλά καλά μπάνιο. Τώρα πρέπει να πλύνω και τα σκουπίδια;!;

- Στο ελαφρολαϊκο ποπ. Τραγουδάτε μουσική που θα 'πρεπε να ακούγεται αποκλειστικά στα μπαράκια κονσομασιόν και στις ντίσκο των πλοίων της GA Ferries.

Πλέον σας περνάνε σε παραγωγή και οι διαφημίσεις των Jumbo. Σκατά σε σας και σ' αυτούς που σας τα σκάνε.

- Στην Αθηναϊκή συγκοινωνία. Πάντα έλεγα ότι ένας απλός εμπειρικός κανόνας για να καταλάβεις πόσο τριτοκοσμική είναι η χώρα σου είναι να δεις πόσο στριμωξίδι πέφτει στα λεωφορεία της. Για παράδειγμα:

ΑΓΓΛΙΑ

ΜΙΑΝΜΑΡ

ΙΑΠΩΝΙΑ

ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ

Χμμμ...

- Στις ταινίες που πρέπει ντε και καλά να έχουν κι ένα γαμήσι μέσα. Εκεί που βλέπω τους 300 και ανυπομονώ πότε θα κάνουν τη μανούρα να ξεκοιλιάσουν βάρβαρους, ΜΠΑΜ, ένα γαμήσι! Όχι Zach Snyder! Εγώ δεν βάζω ξιφομαχίες στις τσόντες σου, σταμάτα να βάζεις άκυρα γαμήσια στις ταινίες δράσης μου!

- Σε όσους λένε "ξελύνω τα κορδόνια". Μπορείς να πεις "λύνω", μπορείς να πεις ξε-ξελύνω. ΑΛΛΑ ΞΕΛΥΝΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΕΝΩ, ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΕ! Και bonus θάνατος σε όσους λένε την ιστοσελίδα "ιστιοσελίδα". Αυτός ο Κακλαμανάκης μας έκανε περήφανους.

- Στις διαφημίσεις με κρύα λογοπαίγνια. Εκεί που όλοι περνάγαμε ωραία, ήρθε η πουτάνα η Q και μας κατέβασε στους μηδέν Κέλβιν.

BAAAAAAAAD!

ΣΟΒΑΡΑ; TRRR-EMO;

ΑΑΑΑΑ! ΦΤΑΝΕΙ!

ΠΟΝΑΩΩΩΩ!

ΣΑΣ ΙΚΕΤΕΥΩ! ΟΧΙ ΑΛΛΟ! ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ!

Το τελευταίο με την τσίτα παραβιάζει τη Συνθήκη της Γενεύης! Αυτά βλέπουν τα παιδιά μας και μετά βρίσκουν το Λαζόπουλο "καυστικό" και "edgy"! Εμείς εδώ χύνουμε ιδρώτα για να γράψουμε ένα αστείο με δομή της προκοπής και να παντρέψουμε την 90s νοσταλγία με κοπρολαγνικές ατάκες, και η Q τη βγάζει λαδάκι προσλαμβάνοντας το συγγραφικό team από το Sefer Lee Show;!;!; ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΗΝ Q!

- Σε όσους λένε ότι δεν υπάρχει ορθογραφία στα greeklish. Υπάρχει και παρα-υπάρχει, κλαπαρχίδα! Την καθιέρωσε η γενιά μου στο mIRC και στο ICQ πριν από μια δεκαετία και δε σηκώνω κουβέντα! Για παράδειγμα, οι δίφθογγοι γράφονται ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΑΤΑ! Ντουλάπα = ntoulapa, όχι dulapa ΑΜΟΡΦΩΤΕ! Και επίσης, άει γαμήσου Κανάκη που πρέπει να γράφουμε ελληνικά στο ίντερνετ. Ναι, παπάρα! Αυτό περίμενε η Ελλάς για να σωθεί. Μήπως να τρολλάρουμε και σε Γραμμική Βήτα; Μαλάκα! Είσαι 42 χρονών. Φόρα επιτέλους κανα πουκάμισο και βγάλ' το σκασμό!

- Σ΄αυτούς που ψωνίζουν απ' το ταμείο στο σούπερ μάρκετ. Μιλάω φυσικά για τα κλαπαρχίδια που πιάνουν θέση στην ουρά του ταμείου με άδειο καρότσι και μετά κάνουν 100 πήγαινε-έλα για να το γεμίσουν. Εσείς είστε οι έξυπνοι κι εμείς οι χαζοί, ε; ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΕΝΕΤΕ ΜΟΥΝΟΠΑΝΑ! ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!

- Στην αντρική βράκα. Πριν από κάμποσα άρθρα έκανα την πρόβλεψη ότι η αντρική βράκα θα είχε τη μοίρα του αντρικού παρεό. Πίστευα ότι ο ΕΛΛΗΝ ΑΝΤΡΑΣ θα προτιμούσε να κόψει το πέος του και να το καυτηριάσει με αναπτήρα αυτοκινήτου, παρά να φορέσει αυτό το αίσχος.

ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ

Θυμάμαι όταν είχαν βγει οι γυναικείες φόρμες BDTK με ατάκες γραμμένες στον κώλο ήταν και γαμώ. Αλλά δε γίνεται να εφαρμόζεις την ίδια αρχή παντού! Το μόνο καλό που έχει η στάμπα είναι ότι με βοηθάει να σημαδεύω καλύτερα τα κλωτσίδια μου.

- Σε όσες (ναι, όσΕΣ) εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το ψευδώνυμο "Raven" στο ίντερνετ. Ναι, είσαι γκοθού, ναι, σημαίνει "κοράκι" και ναι, ακούγεται καλά. Διόρθωση: ακουγόταν καλά το 1985. Αλλά το 1985 ακουγόταν καλά και η ιδέα ενός πυρηνικού αντιδραστήρα στην Ουκρανία χωρίς τσιμεντένιο περίβλημα. Γενικά τα 80s ήταν λίγο για τον πούτσο. Για τι πράγμα μιλάγαμε;...

- Σε όσους ανεβάζουν όλες τις φωτογραφίες τους στο Facebook. ΟΛΕΣ ! ! ! Σκατένιες, κουνημένες, θολές, σκοτεινές και πάνω απ' όλα, ΟΛΟΙΔΙΕΣ!!! Ντάξει, δεν κερδίζει βραβείο πρωτοτυπίας το συγκεκριμένο μου παράπονο, αλλά δε μπορώ. Με τρώει! Επειδή εσύ πέρασες καλά στο Ακρωτήρι χθες, εγώ πρέπει να παίζω "κύκλωσε τις διαφορές" για καμιά 650άρα φωτογραφίες! Απασχολείς πόρους του ίντερνετ που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να φτάσουμε στο singularity μια βδομάδα νωρίτερα. Σβήστες τώρα!

- Στους γκαζιάρηδες οδηγούς λεωφορείων. Ειδικά σε κάτι νυχτερινά δρομολόγια όπως το 500... Γάμησέ τα! Δε με νοιάζει που είναι η τελευταία κούρσα πριν τελειώσει η βάρδιά σου. Αν σου πεταχτεί αμάξι και φρενάρεις, θα γίνουμε όλοι ψηφιδωτό στο μπροστά τζάμι. Θέλω να φτάσω σπίτι μου, όχι να ταξιδέψω μπροστά στο χρόνο!!! (Τρία nerd jokes σε τρεις θανάτους σερί. ΒΕΑΤ ΤΗΑΤ Q!).

- Σε όσους κυκλοφορούν ακόμα με μπλουζάκι εθελοντή 2004. Το ξέρω ότι αναπολείς τη μοναδική στιγμή στη ζωή σου που είχες κάποια εξουσία, όταν οδηγούσες περήφανα τις τυφλές και αδύναμες μάζες "δεξιά από την προστατευτική μπάρα", αλλά πρέπει επιτέλους να το ξεπεράσεις. Και για κάποιο λόγο δε με πείθεις ότι αυτή η εμφάνιση

σε βοήθησε να γαμήσεις το 2004, πόσο μάλλον τώρα. Εκτός αν είσαι χιπστεράς και τη φοράς "ειρωνικά", που και πάλι, δύσκολο.

- Σε αυτούς που νοσταλγούν την "παιδική αθωότητα". Ο σωστός όρος είναι "παιδική ΒΛΑΚΕΙΑ", ντολμά! Μου λες ότι ζηλεύεις ένα πλάσμα που δε μπορεί να ζήσει μόνο του για πάνω από 2 ώρες, δεν έχει περιφερειακή όραση με αποτέλεσμα στο δρόμο να κουντουλάει το κεφάλι του πάνω σε πούτσες περαστικών, παθαίνει κατάθλιψη αν του πέσει κάτω το παγωτό και κυκλοφορεί με μια σακούλα σκατά γύρω απ' τη μέση. Υπάρχει μια διαδικασία που μπορεί να στα ξαναδώσει όλα αυτά. Λέγεται λοβοτομή.

- Σε όσους προτιμούν την πικρή σοκολάτα από τη γάλακτος. Υπάρχει λόγος που τα πικρά φαγητά είναι πικρά. Η πικρή γεύση είναι το σώμα σου που σου λέει "ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΤΡΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!" Από την αγροτική επανάσταση και μετά έχουμε αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτισμού μας στο να εξαλείψουμε μια για πάντα αυτή τη γεύση. Απ' την άλλη, χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια για να σταματήσεις να τρως ζάχαρη (λέγεται δίαιτα). Κοινώς, είσαι καλωδιωμένος να σου αρέσει η ζάχαρη! ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ DNA ΣΟΥ! Άρα όχι. Δεν προτιμάς την πικρή σοκολάτα. Απλά είσαι κακομαθημένος από τον πολιτισμό μας και δεν ξέρεις να εκτιμάς το θείο δώρο που λέγεται ζάχαρη. Αχάριστε.

- Σε όσους βάζουν αστεράκια στις ιντερνετικές βρισιές τους. "στ' αρχ#$@ μου", "τι λέει ο μακάκας", "θα σε γα...". Ρε αρχίδι μαλάκα, θα σε γαμήσω! ΒΛΕΠΕΙΣ;!; ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ! Μην ανησυχείς, δεν θα τις δει η μαμά σου για να σε μαλώσει. Κυρίως επειδή γαμιέται. Μαζί μου.

- Στους μαλάκες που πιάνουν όλο τον κεντρικό στύλο στο τρένο. Κι εκεί που νόμιζα ότι η μέρα πήγαινε καλά επειδή η πόρτα του τρένου σταμάτησε ακριβώς μπροστά μου χωρίς να κουνηθώ... ΤΣΑΚ! Ο ΜΑΛΑΚΑΑΑΣ!

Εεεε... ψηλέ, το τρένο ξεκίνησε και δεν ξέρουμε παρκούρ! Καταλαβαίνω πόσο γουστάρεις να αλείφεις το κορμί σου πάνω στα σίδερα, αλλά να κρατηθούμε κι εμείς λίγο;

- Στους χοντρούς που λένε ότι έχουν πρόβλημα μεταβολισμού. Κλάσε μας, χοντρολίπαρε! Εκτός του ότι προσβάλλεις τη νοημοσύνη μου, προσβάλλεις και τον ένα φουκαρά στους χίλιους που όντως έχει θέμα με τον μεταβολισμό του. Οπότε άσε τις δικαιολογίες, βγάλε το μισοφαγωμένο πιτόγυρο απ' την κωλότσεπη, φύγε απ' την ουρά του Cinnabon, τράβα σπίτι σου και ράψτο με ντίζα!

- Στους Αθηναίους ποδηλάτες. Αδερφέ, εν μέρει σε καταλαβαίνω. Μακάρι να μπορούσαμε. Αλλά εδώ είναι Αθήνα, όχι Γκρενόμπλ! Μπορείς να φοράς φωσφοριζέ παντελόνι, μπορείς να βάζεις strobe light μπρος και πίσω, μπορείς να κάνεις και μπάνιο σε γκλίτερ άμα θες. Ο Έλληνας οδηγός δε θα σε προσέξει. Εν ολίγοις χίλια μπράβο, σημαιοφόρε του fail! Πήρες 500 ευρώ mountain για να κάνεις πάνω-κάτω την Αρεοπαγίτου. Και σταμάτα να προσποιείσαι ότι οδηγάς αληθινό όχημα κάνοντας σήμα με το χέρι πριν στρίψεις!

- Σε όσους γράφουν τα smiley face ανάποδα. Έτσι :-) το γράφει ο κόσμος. Όχι έτσι (-: τρικαράγκιοζα. Εκτός αν είσαι Άραβας ή Εβραίος. Αλλά και πάλι άκυρο, γιατί αν ήσουν Άραβας ή Εβραίος, δεν θα είχες λόγους να χαμογελάς.

- Σε όσους κυκλοφορούν στο δρόμο με λυτό πίτμπουλ/ντόμπερμαν/ροτβάιλερ χωρίς φίμωτρο. Τόσο μικρή είναι πια η πούτσα σου ρε αναβολιασμένε κάγκουρα; Και μην ακούω παπαριλίκια τύπου "Αν δεν το τσαντίσεις δε θα σε πειράξει". Και πού ξέρω εγώ ρε μαλάκα τι ενοχλεί τον κόπρο σου; Μπορεί να τον τσαντίζουν τα χαμόγελα! Δεν καταλαβαίνω. Εγώ πρέπει να βγάλω άδεια για να κυκλοφορώ στο δρόμο με ελβετικό σουγιά! Αλλά για κάποιο λόγο, εσύ μπορείς να βγαίνεις βόλτα στο πάρκο με καμιά δεκαριά λεπίδια, αρκεί να τα κουβαλάς μέσα σε ένα τετράποδο τέρας! "Σιγά ρε Mikeius. Ένα σκυλί είναι". Όχι.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΚΥΛΙ

ΑΥΤΟ

είναι ένας καρχαρίας με τέσσερα πόδια και μια κωλοτρυπίδα. Μάζεψέ το πριν το πυροβολήσω κι αυτό κι εσένα μαζί!

- Στις γκόμενες που λένε ότι το PC τους έχει ιό. Δεν έχει ιό το PC σου. ΕΣΥ είσαι ανίδεη και φαίνεται από τις 18 μπάρες αναζήτησης που έχεις στο Firefox και από τα 4 διαφορετικά anti-virus που τρέχουν ταυτόχρονα! Απλά πες το: "Είμαι άχρηστη και γάμησα το PC μου". Θα το έλεγα εγώ, αλλά κάνω τουμπεκί γιατί μετά το format έχω σκοπό να σε μεθύσω με ρετσίνες και να σου κάνω παιδάκι απ' τον κώλο.

- Σε όσους χρησιμοποιούν τις λέξεις "υπερτιμημένο" και "υποτιμημένο" για να χαρακτηρίσουν ταινίες. Η πρώτη σημαίνει ότι προσπαθείς να αποστασιοποιηθείς επίτηδες από μια καλή ταινία που άρεσε σε πολύ κόσμο, χωρίς όμως να έχεις κάτι ουσιώδες να της προσάψεις, μπας και σε θεωρήσει καμιά γκόμενα "διαφορετικό" και κάτσει να τη γαμήσεις. Η δεύτερη υπονοεί ότι είσαι τόσο σημαντικό μυαλό, που έπιασες το κρυφό clue μιας αντικειμενικά για τον πούτσο ταινίας και πλέον το παίζεις ότι ανακάλυψες το ακατέργαστο διαμάντι του σινεμά, μπας και σε θεωρήσει καμιά γκόμενα "καλλιεργημένο" και κάτσει να τη γαμήσεις. Και στις δύο περιπτώσεις, η νύχτα θα σε βρει να βαράς τόση μαλακία, που θα χρειαστείς Fenistil για κανα μήνα.

- Στις Ελληνίδες και τα παπούτσια τους. Δεν εξηγώ πώς και γιατί. Απλά προτείνω σε κάθε αναγνώστη να στήσει καρτέρι μια καλοκαιρινή μέρα που έχει λίγο κρύο (ή το ανάποδο), για να γίνει μάρτυρας ενός μοναδικού φαινομένου: γκόμενες που φοράνε μπότα και γκόμενες που φοράνε σαγιονάρα ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΕΑ!!! 'Nuff said.

- Στα internet memes. Δεν καταλαβαίνω. Μπαίνεις σε ένα site και αναγνωρίζεις κάτι που έχεις ξαναδεί σε ένα άλλο site, και αυτόματα γίνεται αστείο. ΑΥΤΟ ΔΕ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΣΤΕΙΟ! ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ! Ένα καλό αστείο πρέπει να πιάνει παντού και πάντα, και κυρίως, πρέπει να πιάνει και στον μυημένο και στον πρωτάρη.

ΑΥΤΟ

ΚΙ ΑΥΤΟ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΑ! ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΙΚΟΝΕΣ! Άσχημες, βαρετές, επαναλαμβανόμενες εικόνες που το 4chan σε διέταξε να γελάς όταν τις βλέπεις. ΣΚΥΛΕ ΤΟΥ ΠΑΒΛΟΦ! Χρησιμοποιείς την ίδια τεχνική μετάδοσης catchphraze που τελειοποίησε ο Σεφερλής στα 90s και παραμένει εξίσου αστεία. Και ναι, ενέδωσα κι εγώ στον πουτάνας γιο τον Pedobear μία φορά. Θάνατος και σε μένα!

- Σε όσους δηλώνουν ότι σταμάτησαν να βλέπουν μπάλα μετά απ' τα πρόσφατα σκάνδαλα. Μπράβο μαλάκα. Η μπάλα είναι στημένη. Ανακάλυψες τον τροχό. Θυμήθηκες φέτος να κόψεις κάτι που έπρεπε να είχες κόψει απ' το πέναλντι του Παπουτσέλη. Πάρε το βραβείο σου:

- Στους "παραδοσιακούς" τύπους. Πρώτον, χοντροπατάτα Έλληνα, οι μόνες παραδόσεις που τυχαίνει να τηρείς είναι αυτές που περιστρέφονται γύρω από τη μάσα! Και δεύτερον, πρέπει να καταλάβεις ότι η παράδοση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ, ούτε γραπτός, ούτε άγραφος. Είναι μια ηλίθια παλιά ιδέα! Εσύ για κάποιο λόγο πιστεύεις ότι οι ηλίθιες ιδέες μπορούν να μετατραπούν σε έξυπνες ιδέες απλά και μόνο με το πέρασμα του χρόνου. Μαγκιά σου. Αν όμως εγώ γουστάρω να πάω Καθαρά Δευτέρα στο σουβλατζίδικο και να φάω γύρο από βίδρα, δεν έχεις το δικαίωμα να με κοιτάς λες και σου είπα ότι γυρνάω από νηπιαγωγείο σε νηπιαγωγείο και μυρίζω τις καρέκλες.

- Στους gay που μου το παίζουν straight. Δεν είμαι ούτε ο πατέρας σου για σε αποκληρώσω, ούτε ο Μεγάλος Δράκος της Ku Klux Klan να σε λιντσάρω. Αφού φαίνεται: Το πας το γράμμα. Το τρίβεις το πιπέρι. Το μηδενίζεις το κοντέρ. Την πηδάς τη Μακρυπούλια. Όλος ο πλανήτης έχει καταλάβει ότι ρουφάς τόσες ψωλές, που πλέον αναπνέεις σπέρμα αντί για αέρα! Σταμάτα λοιπόν να μας προσβάλλεις τη νοημοσύνη αποκαλώντας τη μπαρ-γούμαν "μουνάρα".

Credits: Βαγγέλης για το "παιδάκι απ' τον κώλο". Άγγελος, Stu για την συνεισφορά θανάτων. Alexi Laiho Mpalasinos για το "σημαιοφόρε του fail".

Ανακοίνωση νούμερο 88.000

2011-06-21T19:50:00.001+03:00

Αυτο το αρθρο δεν ειναι αρθρο. Ξεκινησε σαν σχολιο, αλλα αναβαθμιστηκε τελευταια στιγμη. Δειτε το σαν ΜΠΡΑΦ FAQ, που γραφτηκε κυριως για τις αδερφαρες που κλαινε, τοσο εδω, οσο και στο Comedy Lab. Ρε παπαρες γρινιαρεοι, η μονη σχεση που εχει το ΜΠΡΑΦ με το faeenamalaka ειναι οτι ποσταρω ανακοινωσεις για νεα βιντεακια του ΜΠΡΑΦ στο faeenamalaka, μπας και βαρεσουν κανα κλικ παραπανω (που βαρανε, οποτε καλα κανω). Το οτι δεν γραφω αρθρα τελευταια εχει να κανει με μια απλη απουσια εμπνευσης. Εχω ξεμεινει απο ιδεες που να βγαζουν αρκετο γελιο, ενδιαφερον ή/και καφριλα για να αξιζουν να φιλοξενηθουν στη blog. Τιποτα περισσοτερο, τιποτα λιγοτερο. Το ΜΠΡΑΦ μου παιρνει καποιο χρονο απο τη βδομαδα μου, αλλα δεν παιρνει τοσο που να με εμποδιζει να γραψω κατι εδω. Απλα εχω κολλησει. Καποια στιγμη θα ξεκολλησω. Χιλιες φορες να περιμενω να βγει κατι καλο, παρα να ανεβαζω μαλακιες μια φορα τη βδομαδα.

Και κατι ακομα, που εχω θίξει και πιο παλια: Τα ΜΠΡΑΦ δεν ειναι για τους αναγνωστες του Φ.ε.Μ. γιατι πολυ απλα, οι αναγνωστες ειναι ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ και δεν εχουν αναγκη κανενα βιντεο! Γι' αυτό, με εξαίρεση την πρεμιέρα, δεν ανεβάζω ποτέ κάτι στο ΜΠΡΑΦ χωρίς πρώτα να το δημοσιεύσω εδώ. Τα βιντεο ειναι ενας τροπος να φτασουν τα αρθρα μου σε πιο πολυ κοσμο. Κυριως αυτους που ακουνε οτι το Φ.ε.Μ. "γαμαει φιλε", αλλα μετα μπαινουν, βλεπουν 500 παραγραφους κατεβατο, τρομαζουν και φευγουν χωρις να διαβασουν τιποτα. Α, και παρεμπιπτοντως, ειμαι κι εγω ενας απ' αυτους. Γι' αυτο σταματηστε να μου στελνετε λινκ για να διαβασω τα σκατο-blog σας. Δεν εχω διαβασει ποτε κανενα και κατα πασα πιθανοτητα, δεν προκειται (η μια εξαιρεση ξερει ποια ειναι).

Ο δευτερος λογος που βγαζω το ΜΠΡΑΦ ειναι οτι ΓΟΥΣΤΑΡΩ. Και δε γουσταρω μονο τη διαδικασια του μονταζ. Μ' αρεσει γενικα αυτο το στυλ "opinion webcast" βιντεακιου και θα ηθελα να δω κι αλλο κοσμο να το κανει στην Ελλαδα. Αντι να βριζετε το ΜΠΡΑΦ και τις αλλες σειρες του Comedy Lab, παρτε ενα μικροφωνο, κατεβαστε το Premiere, και δοκιμαστε κι εσεις! Διψαω για τετοιες μαλακιες και πιστευω πως δεν ειμαι ο μονος που εχει να προσφερει σε αυτο το σκηνικο. Join the club! Και τα σερφαρισματα μου θα γινουν πιο διασκεδαστικα, και θα προχωρησει λιγο η ελληνικη ιντερνετικη κωμωδια.

Sucker Punch: Τζάμπα το μουνί

2011-05-11T02:57:00.001+03:00

Δείτε λίγο τους παρακάτω κύριους:

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στα γυρίσματα του The Empire Strikes Back, μακράν το κορυφαίο επεισόδιο Star Wars και μια από τις καλύτερες περιπέτειες επιστημονικής φαντασίας που έχω δει ποτέ μου. Στη μέση είναι ο George Lucas προφανώς, αριστερά ο σκηνοθέτης Irvin Kershner και δεξιά ο σεναριογράφος Lawrence Kasdan. Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τον Zach Snyder και το Sucker Punch γενικότερα; Άμεσα, καμία απολύτως, αλλά υπομονή. Θα φτάσω κι εκεί.

Ο Lucas, όπως και ο Snyder, είναι αυτό που λέμε "οπτικός" σκηνοθέτης. Είναι καλός στο να παίρνει φανταστικούς κόσμους και μέσα τους να κατασκευάζει περίπλοκες και πανέμορφες σκηνές με ξύλο, εκρήξεις, σπαθιά και διαστημόπλοια. Όταν όμως πρέπει να ασχοληθεί με τη διάρθρωση της πλοκής, την συνοχή του σεναρίου και τις διαπροσωπικές σχέσεις των πρωταγωνιστών, έχουμε πρόβλημα. Δεν το 'χει ο άνθρωπος! Στην παλιά τριλογία, το στούντιο το πήρε χαμπάρι έγκαιρα και προσέλαβε τους Kershner, Kasdan και Brackett για αυτή τη δουλειά, αλλά στη νέα τριλογία, ο Lucas έγραψε όλη τη Γη στο παπάρι του και αποφάσισε να πάρει πάνω του το στόρι, το σενάριο και τη σκηνοθεσία των Επεισοδίων 1, 2 και 3. Και φυσικά, όταν ένας "οπτικός" σκηνοθέτης αναλαμβάνει τα παραπάνω χωρίς βοήθεια απ' έξω, καταλήγουμε σε...

ΑΥΤΟ,

ΚΙ ΑΥΤΟ.

Το Sucker Punch αφορά μια ορφανή, καταφρονεμένη μίζερη και πολυβασανισμένη χωριατοπούλα (με βλεφαρίδα κάγκελο βέβαια), που κλείνεται σε τρελλάδικο υπό τις οδηγίες του αδίστακτου πατριού της. Εκεί, φαντασιώνεται ότι βρίσκεται σε ένα μπουρδέλο της Μπελ Επόκ, όπου ένας σαδιστικός και γλοιώδης νταβατζής την ταπεινώνει σε καθημερινή βάση. Γιατί φαντασιώνεται όλα αυτά; Μα φυσικά για να ξεφύγει από την άθλια καθημερινότητα του τρελλάδικου!

Το κόνσεπτ των σκηνών δράσης έχει να κάνει με μια απόδραση απ' το μπουρδέλο που σχεδιάζει η πρωταγωνίστρια σε συνεργασία με κάτι άλλες πουτάνες. Κάθε φορά που χρειάζονται να ψειρίσουν ένα αντικείμενο που θα τις βοηθήσει (χάρτης, αντικλείδι, μαχαίρι κλπ) και να το προσθέσουν στο inventory, βάζουν την αρχι-πουτάνα να κάνει έναν σούπερ αισθησιακό χορό που και καλά αποσπά την προσοχή όλων. Μόλις ξεκινήσει ο χορός, η κάμερα ζουμάρει στη βλεφαρίδα-κάγκελο και μεταφερόμαστε στην εκάστοτε φανταστική σκηνή μάχης.

Αν το παραπάνω framing device σας φαίνεται πρωτότυπο, εύχομαι καλό ψόφο σε κάθε κύτταρό σας ξεχωριστά, διότι είναι για τον πούτσο! Θυμάστε κάτι παλιές περιπέτειες 80s - early 90s, που στο τέλος κάποιος πυροβολάει τον πρωταγωνιστή και ο πρωταγωνιστής πεθαίνει, αλλά μετά τον έδειχνε να ξυπνάει, οπότε όλα ήταν τελικά ένα όνειρο ή μια εικονική εξομοίωση και ό,τι έγινε στην ταινία έχανε αυτομάτως την αξία του; Ε, βάλε αυτό επί τέσσερα και έχεις τη δομή του Sucker Punch. Εκεί που πάει να πάρει μπρος με λίγη δράση, τελειώνει ο εκάστοτε χορός, επιστρέφουμε στο μπουρδέλο της Μπελ Επόκ και ξανάααα φρένο η ταινία!

Η θεματολογία και η αισθητική των σκηνών δράσης είναι εξίσου τσάτρα-πάτρα, αν όχι περισσότερο. Έχουμε πέντε γκόμενες με μίνια που κυκλοφορούν με ένα ρετρό βομβαρδιστικό τύπου Memphis Belle κραδαίνοντας πολυβόλα, C4 και κατάνες να τα βάζουν με Ορκ, ρομπότ, δράκους, γιγαντιαίους σαμουράι και έναν ατμοκίνητο ζόμπι Κάιζερ. Χέσε ψηλά κι αγνάντευε! Ο Snyder πήρε όσα περισσότερα στοιχεία μπορούσε από anime, videogames, burlesque, pin-up, sci-fi, steam-punk και fantasy, τα έχωσε όλα μέσα σε μια καραμπίνα και πάτησε τη σκανδάλη!

Σκηνοθέτα! Δεν είμαστε όλοι otaku! Ούτε πρωτοετίνες στην Ίντριγκα για να ψαρώνουμε με το "Sweet Dreams", το "Where is my mind" και τις κενές ψευτογκοθοαμπελοφιλοσοφίες όπως αυτή στο τέλος:

Αν νομίζεις ότι είσαι τόσο μάγκας και μπορείς να χωρέσεις όλα τα παραπάνω σε ένα έργο, φρόντισε τουλάχιστον να έχει μια στοιχειώδη δομή. Πλήρωσα να δω ταινία, όχι δίωρο επεισόδιο Family Guy!

Βάλτε το self-service στον πάτο σας!

2011-05-06T19:40:00.001+03:00

Σήμερα το πρωί είδα ένα θέαμα που με έκανε να δακρύσω εμετό. Μπήκα σε ένα απ' αυτά τα μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli στο κέντρο, Κολωνάκι μεριά. Εκεί που οι υπάλληλοι νομίζουν ότι το πολύσπορο μπριός είναι το μεγαλύτερο δώρο στην ανθρωπότητα μετά τη φωτιά. Παραδόξως, δε με τσάντισαν τα βιολογικά σφουγγάρια, οι fair-trade αλοιφές μυκητίασης και το οικολογικό λαδόχαρτο μάρκας "If You Care". ΟΚ, το τελευταίο μου την έδωσε λίγο. Τι αυτάρεσκο, passive-agressive όνομα είν' αυτό; IF YOU CARE;!;!; Άντε γαμήσου λαδόκολλα, που θα μου το παίζεις και υπεράνω! Αυτοί οι οικολόγοι είναι τόσο παπάρες, που σε κάνουν να μισείς τον κατά τ' άλλα καλό σκοπό που εκπροσωπούν. Εκτιμώ τη φύση και την ομορφιά και την ισορροπία της. Αλλά όταν βλέπω μπροστά μου λαδόκολλα If You Care, μόνο και μόνο από αντίδραση θέλω να σαπίσω στο ξύλο ένα μωρό φώκιας μέχρι θανάτου χρησιμοποιώντας για ρόπαλο ένα δελφίνι!

Αλλά δεν θα επικεντρωθώ στους οικολόγους του καναπέ ΚΑΙ σήμερα. Το θέμα μου είναι αλλού. Βγαίνοντας από το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, πρόσεξα ότι σε μια γωνία δίπλα στην έξοδο έχουν εγκαταστήσει αυτόματη ταμειακή μηχανή χωρίς υπάλληλο.

Το κόνσεπτ είναι ότι σκανάρεις εσύ ο ίδιος τα προϊόντα που αγοράζεις, μετά περνάς την πιστωτική σου ή πετάς λεφτά σε μια τρύπα, σακουλιάζεις μόνος τα ψώνια σου και πας στην ευχή του Θεού. Και μετά περνάς μια βόλτα απ' το ντόπιο αυτοδιαχειριζόμενο, μαζεύεις 10-15 άτομα, παίρνεις κοτρώνι, μπουκάλι και στουπί, επιστρέφεις στο μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli και δεν αφήνεις τούβλο πάνω σε τούβλο, γαμώ την αυτόματη ταμειακή μηχανή και του μουνί που τους ξέρναγε!

Παρόμοιο σήμα έγινε προχθές στην τράπεζα, η οποία για ευνόητους λόγους θα παραμείνει ανώνυμη. Πάω στο ταμείο για να κάνω αίτηση επανέκδοσης cash card και η καμπουριασμένη σκύλα που είχαν για υπάλληλο μου λέει: "Για επανέκδοση κάρτας πρέπει να καλέσετε την τηλεφωνική εξυπηρέτηση". ΟΧΙ ΚΑΜΠΟΥΡΩ! Σήκωσα το κουφάρι μου απ' τον καναπέ, το έσουρα μέχρι το Σύνταγμα, έχασα δέκα δευτερόλεπτα απ' τη ζωή μου περιμένοντας το πράσινο φωτάκι στον ηλίθιο θάλαμο αποσυμπίεσης που έχεις για πόρτα και πλέον είμαι στον χώρο εργασίας σου, αναπνέω τα γεμάτα χύσι χνώτα σου και ζητάω μια κάρτα ΑΤΜ. Για να μη μας βγάλει αύριο στο ρεπορτάζ του ο Πάνος Σόμπολος, θα σου δώσω τα στοιχεία μου, θα πάρεις ΕΣΥ την τηλεφωνική εξυπηρέτηση κι εγώ θα κάτσω εδώ και θα σου γλείφω την καμπούρα όπως κάνανε οι χανούμισες στον Εφιάλτη στους "300" γιατί μπορώ. Είμαι πελάτης. Όχι υπάλληλος!

Αυτή η νοοτροπία που έχει γίνει τση μοδός εδώ και κανα δυο χρόνια πρέπει να σταματήσει. Δε με χαλάει το self service, αλλά υπάρχουν κι όρια! Κάθε φορά που βλέπω το βαζάκι με τα tips στα Starbucks, μου 'ρχεται να το ταΐσω στο μαλακο-emo-παιδο με την πράσινη ποδιά. Αν δεήσεις να με σερβίρεις, θα πάρεις και πουρμπουάρ μαλακισμένο. Απ' τη στιγμή που το κωλόχερό σου δεν αξιώνεται ούτε μια κουταλιά ζάχαρη να μου βάλει, τα tips ανήκουν σε μένα! Και όταν παραγγέλνω σάντουιτς με κέτσαπ, δε θέλω να μου δείξεις τον απέναντι πάγκο και να μου πεις "Κέτσαπ βάζετε από 'κει". Αν απέλυσες το παιδί που έβαζε το κέτσαπ, να τον ξαναπροσλάβεις. Πληρώνω το 100% της τιμής, θέλω το 100% του σάντουιτς!

Είναι σαν να παίρνεις πουτάνα και στο παρα-τσακ πριν το κικιρίκου να σουφρώνει στεγνά τα λεφτά και να σε στέλνει στον απέναντι καναπέ να βαρέσεις μαλακία. Τιποτ' άλλο; Εγώ λέω να κάνουμε self service και την πυρόσβεση. Να βάλουμε πυροσβεστικούς κρουνούς με κέρματα σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο. Ακτοπλοϊκές γραμμές;;; ΠΡΙΤΣ! Κατέβα κάτω και πιάσε το κουπί Σπάρτακε, γιατί το εισιτήριο σου καλύπτει μόνο τα πρώτα 100 χιλιόμετρα. Αν ξαναεπισκευτώ ποτέ το μίνι μάρκετ - παύλα - τρεντο-deli, θα πάω στην αυτόματη ταμειακή, θα περιμένω κανα-δυο λεπτά κι αν δεν έχει έρθει κάποιος μέχρι τότε να με εξυπηρετήσει, θα πάρω τα οικολογικά μπυρόνια τους και θα φύγω στεγνά.

Σιγά. Αν με πιάσουν, το πολύ-πολύ να μου πουν να μπαγλαρώσω τον εαυτό μου. Γύφτοι. Ε, γύφτοι!

Αναρχίδια!

2011-04-16T20:45:00.001+03:00

Δεν πάμε καλά ρε μαλάκα. Δεν έχουμε λεφτά και τρελαθήκαμε μου φαίνεται. Τι έγινε ρε αντιεξουσιαστές; Ξεμείναμε από κόσμο να βαρέσουμε και την πέφτουμε σε 80χρονους γέρους;

Ρε πουτανογεννήματα. Ρε τρόμπες, κάφροι, Ζουλού, αρούγκανοι! Πάτε καλά;

Μάλλον δεν συνειδητοποιείτε πόσο σημαντικός είναι ο Watson, ο Crick και η συνεισφορά τους στην ανθρωπότητα. Η ύπαρξη του DNA σημαίνει 2 βασικά πράγματα: Πρώτον, επιβεβαιώνεται πέρα από κάθε αμφιβολία η εξέλιξη μέσω φυσικής επιλογής, χωρίς να έχουμε ανάγκη ούτε τα απολιθώματα, ούτε τη γεωγραφική κατανομή των ειδών. Είδαμε την ίδια συνταγή που είδε και η φύση για να μας μαγειρέψει, ΤΕΛΟΣ! Αποδείχτηκε λοιπόν η μόνη θεωρία που απορρίπτει ντε φάκτο κάθε υπερφυσική επέμβαση στον φυσικό κόσμο. Πάρτε τ’ αρχίδια μου Ντεϊστές!!! Δεύτερον, το DNA σημαίνει ότι είμαστε ψηφιακά όντα. Η ζωή πλέον δεν έχει να κάνει με μια μυστήρια ζωτική δύναμη ή τον κάθε ηλίθιο βουντού ορισμό που δίνει ο καθένας. Η ζωή είναι η διατήρηση μιας απίθανα περίπλοκης πληροφορίας σε ένα σύμπαν όπου κατά κανόνα συμβαίνει το αντίθετο. ΤΕΛΟΣ ΔΥΟ!

Σε σχέση με τη σημασία της ανακάλυψης, το νόμπελ του Watson είναι ένα μουσκεμένο κωλόχαρτο που χρησιμοποιείς να μαζέψεις εμετό απ' το χαλί. Το DNA δεν είναι ακόμα μια επιστημονική μαλακία που θα σε βοηθήσει κάποια μέρα να ταξιδεύεις πιο εύκολα ή να βλέπεις βίντεο με γάτες στο κινητό σου ή ακόμα και να ταΐσεις όλο τον Τρίτο Κόσμο. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα βήματα που έχουμε κάνει σαν είδος στην αιώνια πορεία μας να ανακαλύψουμε την θέση μας στο Σύμπαν. Κάτι που θα θυμόμαστε μετά από 2000 χρόνια, εφάμιλλο με τα άλματα που προσέφεραν ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης και ο Γαλιλαίος. ΓΚΕΓΚΕ;

Από κει και πέρα, κανένας δεν είπε ότι ο άνθρωπος James Watson είναι άγιος. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει πετάξει 2-3 καλές καφρίλες, ειδικά στα τελευταία χρόνια. "Οι απόγονοι Αφρικανικών φύλων έχουν τάση για χαμηλότερο IQ από τους απογόνους Ευρωπαϊκών φύλων". Προσωπικά διαφωνώ, κυρίως επειδή, αν πας αρκετά πίσω, ΟΛΟΙ είμαστε απόγονοι Αφρικανικών φύλων. Χώρια που το IQ στο οποίο αναφέρεται ο Watson μπορεί να κάνει διαφορά σε πρακτικές εργασίες που διέπουν τη ζωή των πρωτόγονων φυλών, αλλά δεν έχει να κάνει με το πώς λειτουργεί ένας άνθρωπος στη σημερινή τεχνολογική κοινωνία. Αλλά ακόμα και να εννούσε 100% αυτά που είπε, δεν έχει ανάγκη εμένα ο Watson να τον υπερασπιστώ, ούτε προσπαθώ να κάνω κάτι τέτοιο. Ομοίως φυσικά, οι μαύροι δεν έχουν ανάγκη να τους υπερασπίζεται ο κάθε μπάχαλος, πόσο μάλλον με το να παίζει ψιλές με παππούδες που φοράνε tweed σακάκι με μπαλώματα στους αγκώνες.

Πρέπει να καταλάβετε κάτι πολύ σημαντικό: Η άποψη του Watson δεν είναι λάθος επειδή είναι ρατσιστική και δεν ακούγεται όμορφα στα αυτάκια σου. Είναι λάθος επειδή δεν υποστηρίζεται από αρκετές ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ. Χωνέφτε το! Αργά ή γρήγορα θα έρθει ένας επιστήμονας και θα βγάλει μια 100% εμπεριστατωμένη θεωρία που θα μας κάνει όλους να νιώθουμε περίεργα και θα μας αναγκάσει να κοιτάξουμε μια άβολη αλήθεια στα μάτια. Αυτή είναι η δουλειά τους! Και, κακά τα ψέμματα, η ανακάλυψη τον κυρίων Watson και Crick είναι πρόσφορο έδαφος για αμφιλεγόμενες απόψεις. Που χου: Πλέον ξέρουμε ότι είμαστε τόσο κοντινοί συγγενείς με τους χιμπατζήδες, που μπορούμε άνετα και άφοβα να ζευγαρώσουμε μαζί τους και να βγάλουμε παιδιά. FACT! Άμα δε σ' αρέσει, κάνεις έρευνα και αποδεικνύεις το αντίθετο. Δεν σκας μύτη στο αμφιθέατρο που κάνει διάλεξη ο επιστήμονας να παίξετε μπουνιές!

Όλο γκρινιάζετε σα γκόμενες ότι το ΜΠΑΤΣΟΚ βαράει γέρους και συνταξιούχους στην Κερατέα και μετά κάνετε αυτά; Έβλεπα τα posts περί του θέματος στο indymedia όπου έπαιζε ο ένας το πουλί του άλλου και ντρεπόμουνα για λογαριασμό σας! Επαναλαμβάνω: δεν προσπαθώ να αγιοποιήσω κανέναν. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι ο Μέγκελε! Μια μέρα ξύπνησε, είπε δυο μαλακίες, η επιστημονική κοινότητα τις διάβασε, τις τσέκαρε και τις απέρριψε. Αν θες να διαφωνήσεις μαζί του, ελεύθερα. Απλά ακολούθα τον χρυσό κανόνα: αν στους συμμετέχοντες στη διαφωνία περιλαμβάνεται άνθρωπος ηλικίας άνω των 60, μην καταφύγεις στο μπερντάκι σαν μέθοδο πειθούς.

Κι εγώ δε χώνευα το Χριστόδουλο. Μου την έσπαγαν και οι απόψεις του και ο λαϊκισμός του, και το ψώνιο του, και το γεγονός ότι ανήκει σε μια κάστα που κυρήττει ταπεινότητα αλλα ταυτόχρονα φοράει χρυσούς σταυρούς σε φυσικό μέγεθος. Αλλά δεν βγήκα ποτέ να του σκάσω μπουκέτα! ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ ΡΕ ΟΡΚ;!;

Άντε και στην επόμενη κινητοποίηση μην ξεχάσετε να χέσετε στον τάφο του Alan Turing. Σκατόμυαλοι!

Να γιατί δεν ανεβάζω άρθρα

2011-03-24T22:32:00.003+02:00

Εδώ και λίγο καιρό δουλεύω ένα projectάκι για ένα ελληνικό comedy site που θα ανοίξει σε μερικές μέρες. Θα συνεισφέρω ένα entry τη βδομάδα, κάτι σαν video version παλιών και καινούργιων άρθρων μου σε μορφή slideshow.

Η εκπομπή θα λέγεται...

COMING SOON, BITCHEEEEEES!

Liberικο Υ.Γ. - σεντόνι: Επειδή 9 στα 10 ελληνικά blog έχουν αναρχο-αυτονομο-αντι-καπιταλιστικο-αντι-καθεστωτικό ύφος, δε σημαίνει ότι το 'χω κι εγώ. Υπάρχει πλέον μια μόνιμη ομάδα δράσης σχολιαστών που περιπολούν τη βλογόσφαιρα και flameάρουν το κάθε "παραστράτημα" του blogger από αυτό που οι ίδιοι θεωρούν ως σωστή blogo-ιδεολογία.

Δε με κατουράτε λέω γω ρε τελειωμένοι; Και την κάβλα μου θα κάνω, και τα λεφτά μου θα βγάλω, και με ονόματα θα συνεργαστω. Προκειμενου να νιωσετε κι αλλο προδομενοι ρε fanboys της πούτσας, ακόμα και στη γαμο-LIFO θα προσπαθήσω να μπω! Ούτε οι Metallica επί LOAD τέτοιο ξεπούλημα! Χαχαχα!

Εν τω μεταξύ, συνεχίστε να μου στέλνετε δραματικές ατάκες, σαν αυτές που αφθονούν στο τελευταίο άρθρο. Δε φαντάζεστε τι γέλιο ρίχνω με τα τυπάκια που κάνουμε την παραγωγή κάθε μέρα με τις μαλακίες σας. "Ω Mikeius, έγινες το celebrity που πάντα μισούσες". ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ! Οι κάρτες που αγοράζω απ' τη Ρεζέρβα, λιγότερο κλισέ είναι. Μηδενικά! Ε μηδενικά!

Οι πεταλούδες ελεύθερες γαμούν

2011-03-03T01:11:00.005+02:00

Όταν πιάνεις κουβέντα με φοιτητο-παρέα για πάνω από δύο ώρες, αναπόφευκτα θα φτάσεις στο σημείο όπου αναλύετε τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα της φύσης. Υπάρχει ζωή στο διάστημα; Πώς χτίστηκαν οι Πυραμίδες; Γιατί οι κλανιές στο ντους βρωμάνε περισσότερο; Και βέβαια το κλασικό κομμάτι: Τι παίζει με την ομοφιλοφυλία; Είναι φυσική; Είναι ανήθικη; Πούστης γεννιέσαι ή γίνεσαι; Καταρχήν να παρουσιάσω το gay street-cred μου. Δεν είχα ποτέ πούστη για παρέα, αλλά στα 7-8 χρόνια που έπαιζα DJ σε indie μπαράκια του Κέντρου, το gaydar μου ρυθμίστηκε με περισσή ακρίβεια. Μπορώ με σιγουριά να πω ότι έχω γνωρίσει πολλούς, έχω κάνει συζητήσεις περί του θέματος με αρκετούς και μου την έχουν πέσει και 4-5, εκ των οποίων οι 3 ήταν και καλά κομμάτια! Μη μας περάσουν και για καμιά τελευταία...

Το θέμα που με έκανε πάντα να απορώ είναι η άποψη της πλειοψηφίας: "Το να είσαι πούστης είναι καθαρά δική σου επιλογή. Τα παιδιά μας βλέπουν τις αδερφές να παρελαύνουν στην τηλεόραση 24 ώρες το 24ωρο και γίνονται μια απ' τα ίδια". Και ναι, ΑΥΤΗ είναι η άποψη της πλειοψηφίας. Μην ξεγελιέστε από τους "προχώ" bloggers και youtubers που μπορεί να συναντήσετε στον ιντερνετικό σας μικρόκοσμο. Εδώ δεν είναι Ολλανδία. Το διαπίστωσα πανηγυρικά στο στρατό, όταν θέλοντας και μη, ήρθα σε επαφή με ένα πιο ευρύ δείγμα του πληθυσμού.

"Είναι επιλογή"... Ναι μαλάκα. Στάνταρ. Θυμάμαι στο δημοτικό που κάποια στιγμή, ο μικρός Κλεάνθης ξύπνησε απ' τον ετεροφυλοφιλικό του λήθαργο και ΕΠΕΛΕΞΕ να τσιρίζει και να τρέχει σαν κοριτσάκι. Μόνο έτσι μπόρεσε να εξασφαλίσει τις πολυπόθητες σφαλιάρες απ' όλο το σχολείο. Και μετά ΕΠΕΛΕΞΕ να τον διώξει απ' το σπίτι ο πατέρας του και να μη μπορεί να γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Και όταν τα άλλα ζευγαράκια μπορούν να χαμουρεύονται όπου γουστάρουν, ο Κλεάνθης ΕΠΕΛΕΞΕ να γυρίσει τη σεξουαλικότητά του πίσω στη δεκαετία του '20 και να κρύβει τα πάντα για τον σύντροφό του.

ΘΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ;

Πριν από κάτι μήνες είχα εμπλακεί σε πουστο-κουβέντα με ένα φιλαράκι που προσπαθούσε να δει το ζήτημα από βιολογική σκοπιά. Αυτή είναι μια πιο "φιλελεύθερη" αντιμετώπιση. "Η ομοφυλοφιλία δεν με ενοχλεί ηθικά. Απλά τη θεωρώ αφύσικη". Το ίδιο αφύσικη όμως είναι και η αντισύλληψη, ή να γαμάς την γκόμενά σου απ' τον κώλο. Δεν είδα να είσαι ενάντια σε αυτά. Η ομοφυλοφιλία όπως την ξέρουμε στις μέρες μας, αυτή για την οποία γίνεται η κουβέντα, είναι μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη εκδοχή του φαινομένου και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την μεταμόρφωσή μας από νομαδικές φυλές σε μεγάλες αστικές κοινωνίες. Μια εκδοχή αρκετά πρόσφατη, που δεν έχει καμία σχέση με την "φυσική" ομοφυλοφιλία που παρουσιάζει ο homo sapiens σαν είδος. Η "φυσική" πουστιά είναι πιθανό κατάλοιπο της εξέλιξής μας από μικρές ομάδες πιθηκοειδών, που χρησιμοποιούσαν το ομοφυλοφιλικό σεξ ως μέσο εκδήλωσης κοινωνικών δεσμών ή κυριαρχίας στην αγέλη. "Αν μου ξεψειρρίσεις την πλάτη, θα σου παίξω μια μαλακία" και τούμπαλιν.

Με άλλα λόγια, στις πρωτόγονες κοινωνίες δεν υπήρχε ο "πούστης του χωριού", όπως δεν υπήρχε ο "άθεος του χωριού" ή ο "σοσιαλιστής του χωριού", διότι πολύ απλά δεν υπήρχε χειροπιαστό αντίκρισμα για αυτές τις έννοιες τότε. Οι φυσικές τάσεις που κάνουν κάποιον να έχει μεγαλύτερη προδιάθεση για ομοφυλοφιλική συμπεριφορά από τον διπλανό του υπήρχαν από πάντα. Αλλά μόνο στις πρόσφατες κοινωνικές δομές βρήκαν τις κατάλληλες συνθήκες για να πάρουν τη μορφή που έχουν πάρει.

Οπότε είναι φυσικό ή όχι; Εξαρτάται πώς ορίζεις το φυσικό. Δεν μπορείς να τα 'χεις όλα. Αν απορρίπτεις τους δηλωμένους γκέι ως κάτι αφύσικο, τότε θα πρέπει για τον ίδιο λόγο να απορρίψεις και τα εξής: χρήμα, μόδα, ροκ εντ ρολ, φιλανθρωπίες, μπάσκετ, γραβάτες, δεντροφύτευση, καταδύσεις, σινεμά, δημοκρατία και χέσιμο εντός σπιτιού. Άκου "αφύσικη συμπεριφορά"... Πριν από 2 βδομάδες έκανες BUNGEE JUMPING και μου λες ότι η πουστιά είναι αφύσικη;;;

Και τώρα ακούω φωνές απ' την άλλη άκρη του ίντερνετ. "Καλά Mikeius. Να δούμε κατά πόσο θα λες τα ίδια αν βγει γκέι ο γιος σου". Πριν απαντήσω, χρειάζομαι μια σημαντική διευκρίνιση: ΠΟΣΟ ΓΚΕΪ; Ντάξει, αν θέλει να φέρει τον αρραβωνιαστικό του για φαγητό τα Χριστούγεννα, είμαι ΟΚ. Αλλά αν του φορέσει ροζ στολή μονόκερου με strap-on στο κούτελο και αρχίσουν και οι δυο να γαμάνε τη γαλοπούλα, τότε ναι. Έχω θέμα. Άλλο να μην θέλεις κάτι επειδή το θεωρείς ανήθικο, αφύσικο ή μισητό και άλλο να μην το θέλεις επειδή σου χαλάει την αισθητική. Εγώ για παράδειγμα, δεν γουστάρω πατούσες. Καθόλου. Ούτε να ασχολούμαι, ούτε να τις βλέπω σε τσόντες, ούτε τίποτα. Δεν θεωρώ ότι οι πατουσάκηδες είναι έκτρωμα της Δημιουργίας, ούτε έχω σκοπό να τους στερήσω βασικές πολιτικές ελευθερίες. Από 'κει και πέρα όμως έχω κάθε δικαίωμα να κάνω "μπλιάξ" όταν βλέπω ένα ζευγάρι να πατουσώνεται στην παραλία.

Το χειρότερο είναι όταν ακούς κάτι αυτάρεσκους να λένε: "Αν ο γιος μου κάνει ότι τον κάνει ευτυχισμένο, δεν πα' να γαμάει και κατσίκες; Εγώ είμαι ΟΚ". Μάιστα... Δηλαδή, εκτός του ότι εξισώνεις το ομοφυλοφιλικό σεξ με βιασμό μηρυκαστικών, πιστεύεις ότι πρέπει να σου λένε και μπράβο γι' αυτό. Σόρι, αλλά χίλιες φορές να τον κοροϊδέψω στα μούτρα του. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δαχτυλό μας: Κάποιοι γκέι είναι αστείοι!

ΑΥΤΟΙ ΟΧΙ...

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ,

ΑΥΤΟΣ,

ΚΙ ΑΥΤΟΙ, ΝΑΙ!

Και το αστείο έχει να κάνει με το παρτσακλό της εμφάνισης, αλλά ΚΑΙ με την ομοφυλοφυλία καθαυτή. Σόρι φίλε γκέι, αλλά ένας άντρας κοιτάει τη σκληρή τριχωτή ψωλάρα ενός άλλου άντρα και σκέφτεται: "Αυτό πρέπει να το γλείψω"; Είναι αστείο μέχρι δακρύων και οφείλω να το κοροϊδέψω. Όταν βάζω κάποιον στην παρέα μου, ένα βασικό προσόν που πρέπει να έχει είναι να ανέχεται το δούλεμα από τους υπόλοιπους. Εμένα με κράζουν για το μπόι μου, εσένα θα σε κράξουμε για τα καβλιά που τρως. Θέλεις να σε θεωρώ φίλο μου; Έτσι κάνουν οι φίλοι. Αν ψάχνεις για γλυκόλογα, τράβα πιάσε παρέα με 3-4 γυναίκες. Θα χορτάσει το αυτί σου κομπλιμέντα, αλλά μην περιμένεις να μείνετε δεμένοι για πάνω από εξάμηνο. Μην ξεχνάς ότι μιλάμε για γυναικοπαρέα. Και το καλύτερο που έχουν να μας δείξουν οι γυναικοπαρέες είναι...

Όπως και να 'χει, αν οι γκέι σε ενοχλούν πέρα από μια απλή διαφωνία της αισθητικής, είσαι για τον πούτσο. Εγώ τους πάω όλους, από τον πιο κρυφό ντουλαπο-μπινέ, μέχρι την pride parade λούγκρα που κάνει τσιμπούκια στο Πεδίο του Άρεως. Έχουν μια πολιτική ανορθότητα που δύσκολα συναντάς αλλού τον 21ο αιώνα. Και ως Mikeius, μου είναι εύκολο να συμπαθήσω οποιονδήποτε τσαντίζει τις συντηρητικές βλαχο-γιαγιάδες, που το πλησιέστερο πράγμα σε πούτσο που είχαν ποτέ είναι η φωτογραφία του Τέως πάνω απ' το τζάκι.

Είσαι λευκός. Και Έλληνας. Και βλάχος. Τελεία.

2011-02-14T20:01:00.003+02:00

Οι εναλλακτικές μόδες που έρχονται και παρέρχονται στη χώρα μας, συνήθως με ενάμισι έως δύο χρόνια καθυστέρηση σε σχέση με το εξωτερικό, έχουν την τάση να παρασύρουν τα θύματά τους σε μια μαζική αυταπάτη: ότι άλλαξαν στυλ, συνήθειες, ιδιοσυγκρασία, εθνικότητα ή ακόμα και φυλή εν μία νυκτί. Hipsters, τζιβάτοι και λοιποί alternativάδες ανά την Ελλάδα μαγεύονται από την κουλτούρα του διαφορετικού και την μητέρα Γη και το κάλεσμα του παγκόσμιου χωριού που λέγεται Ανθρωπότητα και... ΟΚ, επειδή κινδυνεύω να ξεράσω το κεντρικό νευρικό μου σύστημα, σταματάω τον ειρμό. Διπλό Enter.

Το θέμα μας σήμερα όπως καταλάβατε είναι οι alternative douchebags, ή alt-bags όπως συνηθίζουμε να τους αποκαλούμε εδώ και 3 δευτερόλεπτα. Ο σωστός alt-bag είναι τόσο μοδάτος, που αλλάζει αμφίεση, χτένισμα και ιδεολογία συνέχεια, ακριβώς για να μην τον πούνε μοδάτο. Όσο διαβάζετε αυτήν την πρόταση, έχει επαναφέρει στη μόδα το μουστάκι, το έχει βαρεθεί και το έχει ξανά-επαναφέρει, αυτή τη φορά ειρωνικά. Όταν είχε βγει το Αμελί, μάθαινε Γαλλικά και κυκλοφορούσε στο δρόμο με ποδήλατο με καλαθάκι μπροστά. Μετά χτύπησε η Ισπανο-Λατινοαμερικανιά και ο alt-bag μετατράπηκε σε alt-Τσε-bag, κρεπαλιάζοντας στα κάμπινγκ μέχρι να του φυτρώσει δεύτερη πλάτη απ' το αραλίκι. Τώρα έχει φάει σήμα με το Βερολίνο, το steam-punk, τα new-80s και τις αφίσες με αντιασφυξιογόνες μάσκες.

Όπως βλέπετε είναι σχεδόν αδύνατο να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τι εστί alt-bag, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Ο τύπος είναι χαμαιλέοντας! Αλλά κατά βάθος, πίσω από τα γυαλιά με τον χοντρό σκελετό, κρύβεται ένα μυαλό που, θέλει δε θέλει, ακολουθεί μερικούς βασικούς κανόνες. Ας αποπειραθούμε λοιπόν να σπάσουμε αυτά τα γυαλιά με μια καλοζυγισμένη μπουνιά στα μούτρα και να εξερευνήσουμε λίγο πιο βαθιά αυτούς τους κανόνες. Και επειδή εδώ δεν είναι Λαογραφικό Μουσείο, αλλά το Φάε ένα motherfucking μαλάκα, οι κανόνες θα παρουσιαστούν με τη μορφή που επιλέγω σχεδόν πάντα: ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΓΕΙΩΣΗ! Πάμε λοιπόν.

Αγαπητέ alt-bag:

- Ένα μπλουζάκι είναι απλά ΕΝΑ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ!

Με εξαίρεση την κελεμπία και το Snuggie, το t-shirt σχεδιάστηκε για να είναι το πιο απλό τεμάχιο ρουχισμού που μπορεί να έχει κάποιος. Ένας κορμός, δυο μανίκια και μια τρύπα για το κεφάλι πάνω-πάνω. ΑΛΛΑ ΟΧΙ! Το μπλουζάκι για σένα είναι μια έκφραση ταυτότητας και μια επίδειξη του πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις για την απόκτηση ακόμα και του πιο casual αντικειμένου. Μπλουζάκια με ειρωνικές ατάκες τύπου "My other t-shirt is a Prada" ή "Just say NO to drugs" έχουν την τιμητική τους. Αλλά το τελευταίο hot item είναι ξεθωριασμένα κουρέλια με στάμπες από μάρκες που δεν κυκλοφορούν πια, τα οποία χρησιμοποιούσε ένας χοντρός επί 20 χρόνια για να σκουπίζει τα αυνανο-χύσια από τον αφαλό του. Με μια λέξη, vintage. Με τρεις λέξεις, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ!

- Το λάτιν είναι απαίσιο
Τι ακριβώς προσπαθείς να αποδείξεις πηγαίνοντας σε λάτιν μπαράκια; Ότι είσαι πολυ-πολιτισμικός; Πίστεψέ με, η ασπρουλιάρικη φάτσα σου σε τέτοια μαγαζιά είναι το ίδιο ευπρόσδεκτη με έναν αυτοκτονικό ΜΑΤατζή στα γραφεία της Ιπποκράτους (ΚΑΙ πολιτική στη μπλογκάρα μου! ΤΡΕΜΕ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ!!!) Anyway, αν δεν είσαι κάποιος συνδυασμός "γυναίκα-ξανθιά-πουταναριό-μεθυσμένη", απλά απομακρύνσου. Εκεί μέσα, σε βλέπουν σαν χαζή τουρίστρια που ψάχνεται να γαμηθεί. Αν όντως πας γι' αυτό, με γεια σου με χαρά σου. Αλλά τα μαθήματα χορού που κάνεις εδώ και ένα χρόνο, προετοιμαζόμενη για κάποια φαντασίωση με τον Μπαντέρας look-alike δεν εντυπωσιάζουν τους λατινο-κάγκουρες.

Και ναι, ΕΙΝΑΙ ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ! Επειδή εσύ είσαι ανεγκέφαλη και ψαρώνεις με τα Ισπανικά, δεν αναιρεί το γεγονός. Είναι εξίσου γλιτσοκάγκουρες με τον κάθε Μπουρναζιώτη που έχει φράχτη, στρογγυλοφάναρο και ασημί σπορτέξ που καθρεφτίζουν τα φώτα του αμαξιού μου. Και ας μην ξεχάσουμε το σημαντικότερο για τα λάτιν: ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ! Είναι τα αντίστοιχα κλαρίνα της Νότιας Αμερικής. Και δεν βλέπω κανέναν Βραζιλιάνο ή Αργεντίνο να πασχίζει να μάθει μπάλο, σούστα και χασαποσέρβικο. Ούτε λατίνους με κοτσίδες και παντελόνια ως τον αφαλό να κάνουν ουρές έξω απ' τη Μποέμισσα. Παραδειγματίσου.

- Υπάρχει και η βρύση

Αααχ... Πόσο αθώα ήταν τα πράματα πιο παλιά. Κάποτε έπαιρνες ένα ποτήρι, το έχωνες κάτω απ' τη βρύση και ώ του θαύματος, νερό! Αλλά αυτό παραήταν απλό για σένα, ε πιτσιφρίγκο; Έπρεπε να πείσεις τον κόσμο ότι πλέον μετράει να βγαίνεις έξω και να ΨΑΧΝΕΙΣ το νερό σου, όπως έκανε ο Κρο-Μανιόν, ο Χόμο Ερέκτους και το Κογιότ όταν έπιανε φωτιά ο κώλος του. Τώρα, μόλις μια δεκαετία αργότερα, βλέπω να πουλάνε μπουκαλάκια νερό στα METROPOLIS!!!

Πας καλά ρε μαλάκα; Δεν πα να αρμέξεις καμιά γίδα λέω 'γώ, που θέλεις και οξυγονωμένο νερό; Όταν γίνω Βασιλιάς της Γης, το πρώτο πράγμα που θα φύγει είναι τα τρεντο-εμφιαλωμένα. Ούτε ποτήρι δε θα έχεις ρε τιποτένιε. Έτσι θα σ' αφήσω να πίνεις νερό κατευθείαν απ' το λάστιχο στην αυλή.

- Η ασιατική κουζίνα είναι για τον πούτσο
Παρά το όποιο τσιρλιπατί κι αν μου προκαλούν ενίοτε, ακόμα κι εγώ μπορώ να εκτιμήσω 2-3 βασικά πιάτα με νούντλς. Μόνο που αυτές οι συνταγές είναι η "ασφαλής" ασιατική κουζίνα. Στην ουσία είναι μακαρόνια με κοτόπουλο και πιπεριές. Η αληθινή ασιατική κουζίνα ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ!!! Είναι σαν την καριέρα της Κοκκίνου: το γεγονός ότι την έχουμε συνηθίσει δεν αναιρεί το πόσο αναίσχυντη κόπια της Βανδή ήταν και παραμένει. Έτσι και το σούσι. Ναι, πλέον δεν εκπλήσσομαι όταν ακούω γι' αυτό, αλλά δε σταματάει να είναι ακριβώς το ίδιο ΩΜΟ ΨΑΡΙ ΜΕ ΦΥΚΙΑ που με αηδίασε την πρώτη φορά που το άκουσα!

Αν εσύ νομίζεις ότι εξερευνάς τα σαγηνευτικά μυστήρια της Άπω Ανατολής τρώγοντας κάτι που μυρίζει σαν σκουπιδοντενεκές από δρόμο που μόλις έφυγε η λαϊκή, πρόβλημά σου. Αλλά μην περιμένεις να σε θεωρήσω πιο "ανοιχτό σε ξένες κουλτούρες" επειδή ξαφνικά έμαθες να τρως με ξυλάκια, το αντικείμενο με τον μεγαλύτερο δείκτη ποζεριάς/χρησιμότητας! ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΠΗΡΟΥΝΙ ΤΩΡΑ! Μην ακούω δικαιολογίες ότι κάποια συγκεκριμένα φαγητά τρώγονται πιο εύκολα με ξυλάκια ή ότι οι Γιαπωνέζοι τα μαθαίνουν από μικροί, όπως εμείς το κουτάλι, άρα δεν έχουν διαφορά. ΕΧΟΥΝ! Δώσε ξυλάκια και κουτάλι σε έναν αντικειμενικό κριτή. Κάποιον που μέχρι πριν έτρωγε με τα χέρια, όπως ένα μωρό ή ένας Ζουλού της Καλαχάρι και μετά από μερικές μέρες ρώτα τον αν τα ξυλάκια ήταν το ίδιο εύκολα στη χρήση. Μαλάκα! Ποζερά! Vince Neil!

Και μια και είμαστε Ασία μεριά, δυο λογάκια για το φενγκ σούι. Αν βγάλεις στην απ' έξω τον όλο "αρχαίο μυστικισμό", το φενγκ σούι δεν είναι τίποτε άλλο παρά οδηγίες διακόσμησης από το πιο ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ, ντετέκτιβ Μονκ wannabe κιτρινιάρη στην Ασία! "Κάθε φορά που μπαίνεις σπίτι σου, πρέπει να τοποθετείς ένα αυγό στη μέση του σαλονιού, να βεβαιώνεσαι ότι όλα τα έπιπλα είναι σε παράλληλες ευθείες ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ, αλλιώς θα βεβηλώσεις την τιμή του σπιτικού! Αριγκάτο. Και τώρα πάω να δείρω τη γυναίκα μου".

- Διάβασα το βιβλίο μετά την ταινία. ΚΑΙ ΕΠΕΖΗΣΑ!
Μετά από την ανακάλυψη ενός indie συγκροτήματος πριν γίνει διάσημο, η ανάγνωση ενός βιβλίου πριν γίνει πετυχημένη ταινία είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θα κάνεις στη ζωή σου. Κυρίως επειδή σου δίνει την ευκαιρία να πεις την αγαπημένη σου φράση: "Η ταινία δεν ήταν πιστή μεταφορά του βιβλίου". Όλοι το ξέρουμε αυτό εναλλακτικέ μου μπινέ. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ. Όταν πάω να δω ταινία, πάω εξαρχής να δω μια ερμηνεία του βιβλίου ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ από τη δικιά μου επειδή, αντίθετα με σένα, πιστεύω ότι η άποψή μου για ένα έργο ΔΕΝ είναι η μοναδική που μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Μια μεταφορά πρέπει να είναι πιστή ΣΤΟ ΜΕΣΟΝ, όχι στην πηγή ηλίθιε. Αλλιώς θα παίξει ένα βιβλίο στο σινεμά, αλλιώς στο θέατρο, αλλιώς στην τηλεόραση. Αν οι σκηνοθέτες ακούγανε κάθε φορά τη γκρίνια σου, η κάθε ταινία θα είχε πρωταγωνιστή εσένα καθισμένο σε μια πολυθρόνα να διαβάζεις το βιβλίο αυτούσιο για είκοσι ώρες. Που κατά βάθος, αυτό θες.

- Τι στον πούτσο έχεις πάθει με αυτήν εδώ τη μαλακία;

Δε γίνεται να μπω σε ένα Costa Coffee ή κάποιο άλλο παρόμοιο alt-bag στέκι χωρίς να δω 5-6 τρόμπες απ' το σινάφι σου να σκύβουν πάνω από ένα τέτοιο μπλοκάκι, συνοδευόμενο από λάπτοπ της Apple. Ευτυχώς το λογότυπο της Apple είναι φωτισμένο, οπότε μπορούν όλοι ακόμα και στο σκοτάδι να καταλάβουν πόσο μοναδικό τυπάκι είσαι, κι εσύ και οι άλλοι 25 που έχετε ανοιχτό Mac στην καφετέρια.

Ντάξει, το ξέρουμε ότι είσαι συγκλονιστικά δημιουργικό άτομο και δεν μπορείς να πιεις ούτε μισό καφέ χωρίς να σου έρθει να γράψεις ένα ποίημα ή ένα σενάριο για ταινία μικρού μήκους, αλλά γιατί πάντα στο συγκεκριμένο σημειωματάριο; Υποθέτω είναι πιο ακριβό από τον μέσο όρο και ήταν cool επειδή το πούλαγαν στα FNAC. Παρεμπιπτόντως, τι ωραία που ένιωσα όταν ΠΑΤΩΣΑΝΕ τα FNAC! Με τις μαλακο-εκθέσεις ερασιτεχνικής φωτογραφίας και τα book club και τις συναντήσεις ποίησης... Γαμώ τον πολυχώρο σου, μαλάκα τζιβάτε Γάλλε! ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ! ΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΣΚΑΣΕ!!!

- Η "μαύρη μουσική" σου δεν είναι και τόσο μαύρη
Απορώ πώς την πατάω ξανά και ξανά και πιάνω μουσικο-συζήτηση με alt-bags. Και γιατί; Για να τους βλέπω να ξεροχύνουν τα σαλβάρια τους κάθε φορά που αρθρώνουν τις λέξεις "τζαααζ", "μπλουουουζ", "σόοοουλ" και "φάαανκ"! Το ξέρω φίλε alt-bag ότι με τέτοια ακούσματα νιώθεις λίγο πιο έθνικ, λίγο πιο urban. Κοινώς, λίγο πιο μαύρος. Ξέρεις όμως ποιοι ΔΕΝ, επαναλαμβάνω ΔΕΝ ακούνε jazz, blues, soul και funk;

ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ !

Ξέρεις τι ακούνε οι μαύροι; Lil' Wayne! Κι εσύ απολαμβάνεις ένα μουσικό ιδίωμα που έχουν σφιντζουρίξει στα σκουπίδια από τα 70s. Τρως αυτά που οι άλλοι πετάνε. Είσαι ο ρακοσυλλέκτης της μουσικής. Είναι σαν να έρχεται ένας μαύρος και να μου το παίζει μέταλο ακούγοντας Fleetwood Mac, Styx, Kansas και Steely Dan. Μοντέρνες επιλογές όπως The Roots και Mos Def απλά κάνουν τα πράγματα χειρότερα, μιας και οι παραπάνω μαύροι καλλιτέχνες είναι πιο λευκοί κι απ' τα σεμεδάκια που έπλυνε η γιαγιά με Ρολ.

- Οι εταιρείες δεν είναι ο Σατανάς

Το ξέρω ότι ο Michael Moore (πριν σταματήσει να είναι κι αυτός cool) σε είχε πείσει ότι οι εταιρείες αρέσκονται στο να πριονίζουν κουταβάκια στα δύο με γωνιοτροχό και να κάνουν ενέσεις ηρωίνης στο μαλακό κεφαλάκι ενός νεογέννητου, αλλά εδώ είναι Ελλάδα. Η εναλλακτική επιλογή είναι ο Έλληνας μικρομεσαίος επαγγελματίας. Και τελευταία φορά που τσέκαρα τι παίζει, ο Έλληνας μικρομεσαίος επαγγελματίας έκλεβε τον πελάτη με πεντέμισι ευρώ καφέ, δεν πλήρωνε τους υπαλλήλους του υπερωρίες ή βασικό μισθό, δεν κόλλαγε ένσημα ούτε με πιστόλι στον κρόταφο, άδειαζε όλα τα σκουπίδια του μαγαζιού κατευθείαν μες στο λαρύγγι της ντόπιας πανίδας και δήλωνε στην εφορία το ξενοδοχειακό του συγκρότημα ως "σνακ μπαρ".

Επίσης, ξέρω πόσο ανώτερος αισθάνεσαι όταν κάνεις μποϊκοτάζ στη Nike επειδή τα παπούτσια τους φτιάχνονται από ανήλικους εργάτες στον τρίτο κόσμο, αλλά σου έχω νέα κι από κει μεριά: Τα παιδιά που γλιτώνουν από τα sweat-shops, δεν τελειώνουν το 16ο Λύκειο Αντίς-Αμπάμπα και μετά γίνονται δικηγόροι και γραφίστες όπως θα ήθελες να νομίζεις. Δουλεύουν σαν τα μουλάρια στο οικογενειακό χωράφι / κοπάδι / ψαροκάικο και απολαμβάνουν την ίδια ακριβώς ψωμόλυσσα που θα τους προσέφεραν αγαπημένες σου εταιρείες όπως (ετοιμάσου για γείωση) η Apple! Ω, ναι μικρέ μου alt-bag. Η Apple, που την έχεις πιο ψηλά κι από τον Βούδα, τον Μπράχμα, τον Dawkins ή όποιον άλλο μη-Χριστιανικό Θεό εξερευνάς αυτόν τον μήνα, είναι μια αδίστακτη εταιρεία σαν όλες τις άλλες, με καπιταλιστικό πνεύμα, βρώμικες ανταγωνιστικές τακτικές και ναι, με δικά της sweat shops σπαρμένα ολούθε στον τρίτο κόσμο. Σκέψου το πριν βάλεις το ασημί αυτοκολλητάκι της στον προφυλακτήρα του Fiat 500 σου.

Σημείωση: το ξέρω ότι το αριγκάτο είναι Ιαπωνικό και ότι το φεγκ σούι είναι Βουδιστικό και δε συνδέεται απαραίτητα με την Ιαπωνία. Το έβαλα επίτηδες για παγίδα. Έτοιμος ήσουνα να το γράψεις το commentάκι σου, ε; Σκατιάρη...

Nerds 'R' us

2011-01-15T00:49:00.003+02:00

Κατάλαβα επίσημα ότι ήμουν nerd στις 28 Μαρτίου 1997. Ήταν η πρεμιέρα του "Star Wars Episode IV: Special Edition" και ήμουν εκεί καμαρωτός-καμαρωτός με εισιτήριο στο χέρι αγορασμένο πέντε μέρες πριν. Μαζί μου, ο σινεμαδο-κολλητός Παντελής, ο κλασικός φίλος που δεν είναι ακριβώς φίλος αλλά πάντα λέει "ναι" για σινεμά όταν όλοι οι άλλοι λένε "όχι", οπότε τον κάνεις παρέα μόνο γι' αυτό. Ήξερα από παλιά ότι είχα μια αγάπη για το Star Wars, αλλά εκείνο το βράδυ, ανταλλάζοντας ψιλή κουβέντα με το υπόλοιπο κοινό, κατάλαβα ότι αυτή η άνω του μετρίου αγάπη συνοδευόταν από μια άνω του φυσιολογικού γνώση για το σύμπαν του Luke, του Han, της Leia και του γκέι ρομπότ τους. Ήμουν ένας από τους λίγους στην αίθουσα που πρόσεξε ότι είχαν αλλάξει ψηφιακά μια σκηνή στην Καντίνα και έκαναν τον Greedo να πυροβολήσει πρώτος τον Han. Και ακόμα χειρότερα, ήμουν ο μόνος που ΤΣΑΝΤΙΣΤΗΚΕ με αυτό.

Και εδώ εμπεριέχεται η ουσία της nerdοσύνης: ΓΝΩΣΗ, ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΥΛΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ. Να τραβολογιέσαι και να πονάς για ένα κατά τ' άλλα ασήμαντο αντικείμενο, σε σημείο που η απορρόφησή σου με αυτό να υπερκαλύπτει άλλες, πιο βασικές ασχολίες. Τα στερεότυπα όπως το φλώρικο ντύσιμο, τα χοντρά γυαλιά με το σελοτέιπ, η τσέπη του πουκάμισου με τα 88.000 στυλό και η αγαμία είναι χαριτωμένα όταν τα βλέπεις σε 80s λυκειο-κωμωδίες της πούτσας, αλλά δεν ισχύουν. Τουλάχιστον όχι καθολικά. Γιατί όπως θα δούμε και στη συνέχεια, πολλοί μπορούν να χαρακτηριστούν ως nerd με τα ίδια ακριβώς κριτήρια, παρόλο που οι ίδιοι πιστεύουν το ακριβώς αντίθετο!

Ας ξεκινήσουμε με τους αμαξόκαβλους. Αυτοί που βρίσκουν κοινωνικά αποδεκτό να βάζουν μπλε LEDάκια στα μπεκ των υαλοκαθαριστήρων τους και να κολλάνε στο αμάξι 150 διαφορετικά αυτοκόλλητα από μάρκες ανταλλακτικών που δε φοράει. Όταν τους βλέπω να διαφωνούν με μένος για το πιο είναι "το καλύτερο" αμάξι βασιζόμενοι μόνο σε στατιστικά που διάβασαν (και αποστήθισαν) από το Max Power ή το Top Gear, θέλω να μπω στη μέση και να τους δώσω ένα σετ με κάρτες YuGiOh. Δε θα γίνουν ποτέ αληθινοί Touring drivers οπότε δεν υπάρχει λόγος να ξέρουν απ' έξω όλες αυτές τις λεπτομέρειες. Σόρι, αλλά ακριβώς τα ίδια δεν κάνουν και οι καμένοι που παίζουν D'n'D στο υπόγειό τους;

- "Φίλε το EVO γαμάει το IMPREZA γιατί έχει +2 ροπή στις μεσαίες στροφές φίλε".

- "Ναι φίλε, αλλά το IMPREZA δίνει +40 χιλιόμετρα τελική φίλε αν του βγάλεις το λίμιτερ".

- "Φίλε όμως το EVO φίλε βγάζει +5 manna και +20 damage στο critical hit με κάθε gem, φίλε φίλε"!
Και μια και μιλάμε για ομοιότητες, σας έχω άλλη μία:

ΟΣΟ ΒΙΔΩΝΕΙ 22ΑΡΕΣ ΖΑΝΤΕΣ ΑΥΤΗ Η ΜΟΥΝΑ...

...ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΠΟΛΕΜΑΝΕ ΑΥΤΕΣ ΕΔΩ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Και μην ξεχνάμε ότι σκληροπυρηνικοί αμαξόκαβλοι συλλέγουν μινιατούρες, ξημεροβραδιάζονται στο ίντερνετ για να διαφωνήσουν σε φόρουμ και να παραγγείλουν πουκάμισα των τεχνικών πιτ της Williams, πηγαίνουν σε εκθέσεις με άλλους αμαξόκαβλους και ξυπνάνε 3 η ώρα τα χαράματα για να δουν πρώτοι απ' όλους τον αγώνα Φόρμουλα 1 που γίνεται στην Ιαπωνία. Με άλλα λόγια...

Συνεχίζουμε την περιήγησή μας στις ανορθόδοξες γωνιές του βασιλείου της Nerdia, με τους φανατικούς οπαδούς -παύλα- προπονητές του καναπέ. Ο Trekkie μπορεί να σου πει σε ποιο επεισόδιο της 4ης σεζόν ο Scotty σήκωσε το αριστερό φρύδι αντί για το δεξί, αλλά ακόμα κι αυτός ωχριά μπροστά στις ικανότητες αποστήθισης άχρηστων πληροφοριών του φανατικού οπαδού. Και ναι, είναι ΑΧΡΗΣΤΕΣ! Το ντέρμπι Βάζελου - Γαύρου το 1814 με γκολ στην εκπνοή από τον Μητροκωλοφλατζογιαννόπουλο είναι μια αναμέτρηση εξίσου σημαντική με αυτήν:

Και κάτι ακόμα: αν έχεις αγοράσει εμφάνιση ομάδας και τη φοράς έξω σε μέρη εκτός γηπέδου, είσαι τόσο νέρντουλας που ακόμα κι ο Sheldon Cooper θα πρέπει να φορέσει κολεγιακό μπουφάν και να σου τραβήξει το βρακί μέχρι το σβέρκο. Είναι μια μεταμφίεση που φοράς για να μοιάζεις λίγο περισσότερο στον αγαπημένο σου χαρακτήρα που δείχνει η τηλεόραση! Ο τύπος στα αριστερά είναι για κάποιο λόγο φλώρος και τζουτζές. Αν όμως του βάλεις μια άλλη στολή, ξαφνικά μεταμορφώνεται;

ΑΡΧΙΔΙΑ!

Στις μέρες μας, τα όρια του ποιος είναι nerd και ποιος όχι έχουν γίνει πιο θολά από ποτέ. Η cult επιστημονική φαντασία ήταν nerdy στα 50s, μέχρι που βγήκε το Star Wars το '77 και ξαφνικά το όλο είδος έγινε κουλ. Τα κόμιξ της Marvel και της DC ήταν μέχρι πρόσφατα μόνο για φύτουλες που τα έκαναν συλλογή σε πλαστικές θηκούλες. Πλέον παλληκάρια όπως ο Spiderman, ο Ironman και οι X-Men αποτελούν τη νούμερο ένα πηγή εσόδων στο Hollywood, βγάζοντας μάλιστα και δείγματα ποιοτικού σινεμά.

Προσπαθώντας να προσδιορίσει τι εστί nerdοσύνη, ο κόσμος έχει μπερδέψει το αντικείμενο ενασχόλησης με τον τρόπο ενασχόλησης. Τι εννοώ: ο καθένας μπορεί να απολαύσει μια 2ωρη ταινία με τον Ironman, τον Frodo Baggins ή ακόμα και ένα κωλοφτιαγμένο Datsun με αεροτομή-σιδερώστρα. Αλλά χρειάζεται να είσαι nerd για να ξέρεις όλες τις σχέσεις που συνδέουν τον Ironman με τον Hulk, τον Thor και τον Captain America (πιστέψτε με, συνδέονται) ή το downforce και την υφή που έχουν τα ανθρακονήματα της αεροτομής-σιδερώστρας. Δεν έχει σημασία με ποιο χόμπι καταπιάνεσαι, αλλά το πώς καταπιάνεσαι μ' αυτό. Όπως και να 'χει, λίγο-πολύ είμαστε όλοι...

NEEEERDS ! ! !

Credits: Βαγγέλης για το W.o.W. slang.

Μεγάλες διαπιστώσεις

2010-11-27T19:37:00.010+02:00

Οι καφετέριες το 'χουνε γαμήσει με τις τηλεοράσεις
Τι διάολο, με το στρέμα τις αγοράζουν; Πάω με τα φιλαράκια να πιούμε μια καφεδιά και να αναλύσουμε σαν άνθρωποι ποιος έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να κόλλησε έρπη από το χθεσβραδινό κωλόμπαρο. Δε χρειάζεται να νιώθω λες και θα μου πάρει συνέντευξη ο Αρχιτέκτονας απ' το Matrix Reloaded! Σε όποια κατεύθυνση κι αν κοιτάξω, βλέπω 25 οθόνες να παίζουν ταυτόχρονα μπάλα, μπάσκετ, nova cinema, E! Entertainment News (που δεν είναι ούτε enterntainment, ούτε news), γκολφ, fashion TV και Mythbusters! Ε! ΜΑΛΑΚΕΣ! Δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά τηλεόραση έχουμε και σπίτια μας! Δεν τις χρειαζόμαστε ΚΑΙ εδώ!!!

Το χειρότερο είναι όταν βάζουν MTV ή MAD χωρίς ήχο, λες και όλοι θέλουμε να μάθουμε τι χρώμα έβαψε τις μουνότριχές της η Rihanna αυτό το μήνα. Ψέμματα. Το χειρότερο μακράν είναι όταν βάζουν SNOOKER! Μπράβο καφετέρια που έβαλες Snooker. Χτύπησες την απόλυτη φλέβα χρυσού: τα τέσσερα άτομα στον πλανήτη που για να απολαύσουν τον αγαπημένο τους αγώνα snooker θα βγουν απ' το σπίτι τους, θα πάρουν το αμάξι μέχρι το κέντρο, θα ψάξουν μισή ώρα για πάρκινγκ, θα κάτσουν σε άβολες καρέκλες και θα δουν το παιχνίδι υπό την μουσική υπόκρουση του ετοιματζίδικου CD του Kiss FM στα 3.000.000 ντεσιμπέλ. $ $ $ CHI-CHING! $ $ $

Κάποιος πρέπει να αναλάβει να σκοτώσει αυτούς εδώ τους ντενεκέδες:

Ήταν αστείο για περίπου 3 δευτερόλεπτα, πριν από καμιά δεκαετία που το έκανε εκείνος ο ροζούλης. Και αυτός είχε τουλάχιστον την αξιοπρέπεια να τρέχει γυμνός. Τώρα είναι λες και βγαίνουν από δεξαμενές κλωνοποίησης. Γαμημένοι attention whores! Πώς θα σας φαινόταν αν κάθε μέρα έσκαγε ο Messi στη δικιά σας δουλειά;

Γι' αυτό ξεκολλάτε απ' το χορτάρι κι αφήστε μας να δούμε μπάλα. Κανένας δεν διασκεδάζει πλέον με τη μαλακία σας! Φάλαγγα, εκτέλεση με ξιφολόγχη στον κρόταφο και μετά όλοι σε ομαδικό τάφο στο κέντρο του Camp Nou!

Κάποια στιγμή, κάπου στον κόσμο, κάποιος έχεζε επί πληρωμή

Τι εννοώ: Ας κοιτάξουμε λίγο την ιστορία του χεσίματος. Μέχρι πολύ πρόσφατα, γινόταν σε κάποιο λιβάδι, κάποιο ρυάκι ή στην καλύτερη σε ένα λουτρό Ρωμαϊκού τύπου. Ξαφνικά έρχεται στη ζωή μας η τουαλέτα, είτε τουρκική είτε κανονική και για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία η διαδικασία της σκατοπαραγωγής αποκτά δικό της δωμάτιο στο σπίτι. Αρχικά, για να ξεφορτωθείς τα κακά πνεύματα από τη λεκάνη, πετούσες νερό με κουβά ή χρησιμοποιούσες μια απλή βάνα. Το μοντέρνο καζανάκι επινοήθηκε αργότερα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο χι-ψι τεχνικός που είχε αναλάβει να σχεδιάσει και να τεστάρει το καζανάκι της χι-ψι εταιρείας, έπρεπε κάποια στιγμή να καθορίσει πόσο μεγάλο θα είναι το δοχείο του. Επομένως, θα έπρεπε να κρατάει το σκατό του κάθε βράδυ και να κάνει υπομονή μέχρι το επόμενο πρωί που θα πήγαινε στο εργαστήριο για να το "ξοδέψει" σε δοκιμή. Άρα, κάποια στιγμή, κάπου στον κόσμο, κάποιος έχεζε επί πληρωμή.

Το 98% των Ελλήνων είναι δυσλεξικοί
Δεν εξηγείται αλλιώς το τονάζ μαργαριταριών που βγαίνει κάθε μέρα απ΄ το ελληνικό ίντερνετ. Για τελευταία φορά:

ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ, ΜΕ ΑΛΦΑ ΓΙΩΤΑ!

ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ, ΜΕ ΕΨΙΛΟΝ!

Τίποτα δεν "γίνετε", ούτε "φαίνετε" και εσείς δεν "γίνεσται" ούτε "φαίνεσται". Και είμαι βέβαιος ότι πρόκειται για σύμπτωση, αλλά κάθε φορά που το μάτι μου βγαίνει και κυλάει στην άλλη άκρη του δωματίου από τέτοια λάθη, τα χειρότερα γράφονται από κάτι μαλακισμένα εθνίκια του καναπέ που γκρινιάζουν για το πόσο ανώτερος είναι ο Έλλιν και πόσω η χόρα μαστίζετε από λαθρωμετανάστες. Γεια σου ρε Έλλην με το μαέστρικο κουμάντο σου στη γλώσσα! Καλύτερα να μην γράφεις για το ποιος είναι αληθινός Έλληνας και ποιος όχι, ειδικά όταν η ορθογραφία σου θυμίζει χαρτονένια πινακίδα ζητιάνου.

Η τεχνολογία είναι πλέον επίσημα σε λάθος χέρια
Ο Jeff Goldblum είχε πει κάτι πολύ σοφό. "Η τεχνολογία είναι σαν μια πολεμική τέχνη. Αν δεν την μάθεις σωστά από την αρχή, καταλήγεις να τη χρησιμοποιείς σαν παιδάκι που κρατάει γεμάτο πιστόλι". Και μετά ήρθε ένας Τυραννόσαυρος και του γάμησε τα πέταλα. Πουθενά δεν φαίνεται καλύτερα αυτό το ηθικό δίδαγμα από τη χρήση του ίντερνετ. Κάποιοι εδώ μέσα ξεκινήσαμε το νετ από το '98-'99, το ζήσαμε σε όλα του τα στάδια και ωριμάσαμε παρέα με την τεχνολογία. Φροντίσαμε να βγάλουμε το άχτι μας για καραγκιοζιλίκι όταν το ίντερνετ μύριζε ακόμα την ξινίλα της εφηβείας, ψαρώνοντας πούστηδες στο mIRC και κατεβάζοντας αστεία βίντεο. Ω ναι. Κάποτε, για να δεις ένα αστείο κλιπάκι, έπρεπε ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙΣ για κανα τέταρτο! Αυτό μας έκανε πολύ επιλεκτικούς με το τι θα εμφανιζόταν στην οθόνη μας και κρατούσε τα στάνταρ ψηλά. Τώρα όμως...

Σημειωτέον: αυτό το φραντζωτό αρχίδι που κοπανιέται σαν τον επιληπτικό επειδή δεν έχει βρεθεί ακόμα ένας πρόθυμος αρκούδος να τρυγήσει το κορμί του, δεν είναι κανένας περιθωριακός τσιμπουκλής που όλοι χλευάζουν ή ακόμα καλύτερα, δέρνουν. Ο Freeeeeeed έχει ένα από τα top rated κανάλια στο YouTube! Γαμώ τα internet memes! Και γαμώ τους τύπους που βάζουν καρτούν αντί για φωτογραφία στο Facebook. "FACEbook", μαλάκα! Το λέει και στο όνομα! Και σταμάτα να κάνεις Like το ίδιο σου το post! Και ψόφα!

Φίλοι gamers, την πουτσίσαμε!

2010-11-20T14:09:00.002+02:00

Έστω ότι γνωρίζεις 3 αδέρφια. Το πρώτο είναι 26 χρονών, το δεύτερο 24 και το τρίτο είναι 8. Τι συμπεραίνεις αμέσως για το τρίτο; "Σπασμένη καπότα", φυσικά. Ε, πριν από μερικές μέρες είδα την ηλεκτρονική εκδοχή του φαινομένου της σπασμένης καπότας, με τη μορφή του Playstation Move και του Xbox Kinect. Kinect!!! Nα τι παθαίνεις όταν αφήνεις λευκούς να χειριστούν την αγγλική αργκό. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία και τον (ατυχή κατ' εμέ) θρίαμβο του Nintendo Wii, οι 2 αντίπαλες εταιρίες ξύπνησαν και αποφάσισαν να ενσωματώσουν την ιδέα του motion control και στις δικές τους κονσόλες. Και εδώ έγκειται η καταστροφή του gaming!

Όπως θα καταθέσουν πολλοί τακτικοί αναγνώστες του faeenamalaka, δεν συμπαθώ ιδιαίτερα το Wii. Είμαι βέβαιος ότι πολλές γκόμενες, γέροι, νοικοκυρές και βρέφη το βρίσκουν πιο διασκεδαστικό από τις μέχρι τώρα οικιακές ψυχαγωγίες τους (κέντημα, καζαμίας, ανάγνωση απορρυπαντικών την ώρα του χεσίματος, γκρίνια για την κατάντια του ΠΑΣΟΚ) και σίγουρα είναι ένα καλό μέσο για να εισάγει περισσότερους ανθρώπους στο gaming. Αλλά εγώ συγκεκριμένα προτιμώ να καταπιώ θερμίτη, παρά να σπαταλήσω τη ζωάρα μου κάνοντας το YMCA μες στη μέση του σαλονιού μου. Δεν έχω θέμα με τα casual παιχνίδια, ούτε ανήκω στην Άρια Φυλή των PC Gamers που θεωρούν τις κονσόλες μια τιποτένια ενασχόληση για βρώμικους χωριάτες. Το πρόβλημά μου με το Wii είναι ότι χτίστηκε γύρω από μια τεχνολογία που δε δουλεύει και μάλιστα σε δύο επίπεδα.

Το πρώτο επίπεδο είναι καθαρά τεχνικό και έχει να κάνει με την έλλειψη ανταπόκρισης του χειριστηρίου. Όταν παίζεις ξιφομαχία για 2 μήνες, προσπαθώντας να τελειοποιήσεις την τεχνική σου και ξαφνικά έρχεται ο νουμπάς και σε ξεσκίζει κουνώντας το μαρκούτσι λες και τον ζώνει ένα σμήνος μέλισσες, τότε η κονσόλα σου έχει σαφές πρόβλημα σχεδιασμού. Το δεύτερο επίπεδο έχει να κάνει με το πόσο σε τραβάει ένα παιχνίδι μέσα του και σε κάνει μέρος του κόσμου του. Υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή στο παιχνίδι που το μυαλό σου κάνει ένα "κλικ" και υπερβαίνει το χειριστήριο. Όσοι έχουν παίξει God Of War ξέρουν τι εννοώ. Από ένα σημείο και μετά δεν πατάς Χ, Υ, τρίγωνο ή κύκλο, αλλά "κάνεις πάσα" ή "ρίχνεις κλωτσιά" ή "αλλάζεις γεμιστήρα". Το φαινόμενο αυτό λέγεται game immersion και οι καλοί σχεδιαστές ξέρουν πώς να το πετυχαίνουν εδώ και δεκαετίες, χωρίς καμιά βοήθεια από motion controlers. Και εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα που έχασε η Nintendo. Όταν χρησιμοποιείς το Wii controller για να σκοτώσεις ζόμπι, αλλά κάθε 3 δευτερόλεπτα πρέπει να κοιτάς γύρω σου για να μη φας τα μούτρα σου και να μην κάνεις το σαλόνι σου πουτάνα, το immersion έχει πάει περίπατο.

Παρακάτω βλέπουμε ένα τυπικό παράδειγμα αυτού που οι σχεδιαστές αποκαλούν immersion breaking moment, γνωστό και με τον τεχνικό όρο:

WII FAIL!

Σε μια κονσόλα, το hardware πρέπει να είναι ένα απλό εργαλείο, κι όχι ο πυρήνας γύρω από τον οποίο θα χτίζεται με τη βία το software! Γι' αυτό και οι περισσότεροι και οι πιο επιτυχημένοι τίτλοι στο Wii είναι casual games με απλά, "γεωμετρικά" γραφικά και χωρίς ιδιαίτερα κίνητρα τερματισμού. Εδώ έγκειται το θεματάκι μου με το Wii. Τα παιχνίδια του είναι ρηχά, κακοσχεδιασμένα και δε θα μπορούσαν να σταθούν από μόνα τους ούτε δευτερόλεπτο χωρίς το motion control. Σόρι, αλλά αυτό δεν είναι κονσόλα 7ης γενιάς. Είναι ένα απλό γκατζετάκι. Μια περίπλοκη ηλεκτρονική έκδοση αυτού εδώ:

"ΟΚ Mikeius. Δεν γουστάρεις το Wii. ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ!!! Αλλά πού κολλάνε όλα αυτά με την επερχόμενη καταστροφή του gaming που τσαμπούναγες στην αρχη;" ΣΚΑΣΕ ΥΠΟΘΕΤΙΚΟ ΤΡΟΛ! Τώρα φτάνω κι εκεί.

Τώρα που η Sony και η Microsoft μπήκαν στα χωράφια του motion control, η αποτυχία τους είναι εξασφαλισμένη για τους εξής δύο λόγους. Πρώτον: όσοι γουστάρουν casual games και motion control δεν πρόκειται να αγοράσουν PS Move και Kinect (μπλεεεεεερκ!), διότι έχουν ήδη Wii και τους ικανοποιεί απόλυτα. Καλώς ή κακώς, η Nintendo έχει 4 χρόνια προβάδισμα στον τομέα και ξέρει να παρέχει στο κοινό της αυτό που ζητάει. Δεύτερον: η στροφή από casual σε hardcore τίτλους δεν πρόκειται να προσελκύσει κανέναν σοβαρό gamer. Έχουμε το χειριστήριό μας, το γουστάρουμε, μας καλύπτει μια χαρά από την εποχή του SNES και δεν έχουμε σκοπό να το αφήσουμε κάτω για να κάνουμε τις μπαλαρίνες από το Cirque Du Soleil μπροστά απ' την τηλεόραση σαν τους υπόλοιπους Wii-fags!

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα γι' αυτό που λέω από το training video του "The Fight: Lights Out" για το PS move. Ξεκινάει το παιχνίδι και σκάει μύτη ο εκπαιδευτής σου:

"Τι λες τώρα;!; Ο MACHETTE θα με μάθει να ρίχνω μπουκέτα; OMFG AWESOME!!!1!... Δε βλέπω την ώρα να ξεκ..."

"....LAAAAAAAAME ! ! !"

Όταν τα χειριστήρια του move κάνουν ακόμα και τον Danny Trejo να φαίνεται γιωτάς, φανταστείτε πώς αισθάνεται ο μέσος hardcore gamer όταν τα βαστάει.

Το πρόβλημα είναι ότι για να γίνει ένα παιχνίδι τη σήμερον ημέρα, χρειάζονται λεφτά. ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ! Όταν η Sony και η Microsoft μπήκαν στο χορό του motion control, δεν μπήκαν για πλάκα, ούτε για πειραματισμό. Έκαναν μια σοβαρή επένδυση που δεν έχουν σκοπό να αφήσουν να πάει στράφι με το πρώτο σημάδι αποτυχίας (πχ τον Machette να κρατάει δυο χρωματιστούς δονητές με το λογότυπο του playstation). Αυτό σημαίνει ότι για τα επόμενα χρόνια, οι κατασκευαστές θα ρίχνουν λεφτά στο ένα καταδικασμένο παιχνίδι μετά το άλλο, με αποτέλεσμα να στερούνται χρηματοδότηση φιλόδοξοι και πρωτότυποι τίτλοι. Χώρια που η επόμενη γενιά κονσόλας μόλις έφαγε μεγαλοπρεπέστατο άκυρο στη μούρη. Αν νομίζατε ότι τα games των τελευταίων 5-6 χρόνων περιορίζονται σε sequel και remake ενός FPS με τον σκληροτράχηλο αξύριστο διαστημο-κομάντο νούμερο 100.000, πού να δείτε τι μεσαίωνας μας περιμένει τη δεκαετία που έρχεται.

Όσοι πιστεύουν σε μαλακίες, γραμμή για ψόφο!

2010-11-08T16:51:00.006+02:00

Φτάνει πια. Σας δώσαμε αιώνες ολόκληρους να χαρείτε με τις παπαριές σας. Πλέον, έχουμε 2010. Ολιστική ιατρική, ωροσκόπια, αστικοί θρύλοι, φαντάσματα, ρέκι, κρύσταλλοι, μάτι, καφετζούδες, απαγωγές από εξωγήινους, τέλος! Πάνε! Καλά περάσατε, είπατε τις ιστορίες σας, ασχολήθηκε ο κόσμος με την εγωκεντρική σιχαμένη ύπαρξή σας, τώρα κάντε μια σειρά και μπείτε ένας-ένας στα τρένα, μπας και προχωρήσει λίγο η ανθρωπότητα.

Ας ξεκινήσουμε με το κάθε αρχίδι που προσβάλλει τη συλλογική αξιοπρέπεια του είδους με το να ακολουθεί κάποια μορφή new-age "εναναλλακτικής ιατρικής", σνομπάροντας τους Δυτικούς γιατρούς ως "χασάπηδες" και τα φάρμακά τους ως "πανάκριβα δηλητήρια γεμάτα παρενέργειες". Καλά ρε μουνί, δε ντρέπεσαι λίγο; Ποιος νομίζεις ότι σε βοήθησε να ζεις μετά τα σαράντα για να έχεις την πολυτέλεια να ψάχνεις και εναλλακτικές θεραπείες; Σαν πολύ να 'χουμε κακομάθει μερικοί-μερικοί. Να δούμε αν σου κοπεί κανά δάχτυλο τι θα κάνεις. Θα το βάλεις σε πάγο και θα το πας για αρωματοθεραπεία;

Α, και υπάρχει λόγος που τα φάρμακα είναι ακριβά. Επειδή παρασκευάζονται ΔΥΣΚΟΛΑ! Κάποτε ξυρίζαμε τη μούχλα από μια βελανιδιά και μας έφτανε. Πλέον όχι. Όσο πιο εξειδικευμένα στοχεύουμε ιούς και βακτήρια, τόσο πιο περίπλοκη θα γίνεται η παρασκευή φαρμάκων. Επίσης, σε αντίθεση με τις σταγόνες που σου δίνει ο ομοιοπαθητικός σου, τα κανονικά φάρμακα δοκιμάζονται για χρόνια, ακόμα και δεκαετίες πριν βγουν στο ράφι. Και μια και αναφέραμε τον ομοιοπαθητικό, ξέρεις τι πιστεύουν αυτοί; Ότι όσο πιο αραιά διαλυμένη είναι η ενεργή ουσία, τόσο πιο αποτελεσματικό είναι το φάρμακο. Μερικά από αυτά περηφανεύονται ότι έχουν "διάλυση 30c". Αυτό μεταφράζεται σε "1 μόριο ενεργής ουσίας διαλυμένο σε 10 εις την 30ή μόρια νερού", πράγμα που δεν μπορείς να πετύχεις ούτε ρίχνοντας κυριολεκτικά μια σταγόνα στον ωκεανό! Ταυτόχρονα, για να δουλέψει η ομοιοπαθητική, πρέπει να κόψω βασικές ουσίες που χρειάζεται ο οργανισμός μου, όπως τσάι, σοκολάτα, ηρωίνη και καφές. Και αν πιστεύεις ότι είμαι κομματάκι ευέξαπτος τώρα, πού να με δεις και χωρίς καφέ.

Ξέρεις ποιος με γιατρεύει χωρίς να μου στερεί το φραπεδάκι μου; Η Δυτική FUCKING ιατρική MOTHERFUCKER! Την πολιομυελίτιδα, τον τύφο, την φυματίωση και την ελονοσία όχι απλά τις γιατρέψαμε. Τις fucking ΕΞΑΛΕΙΨΑΜΕ! Τις PWNάραμε! ΤΟΥΣ ΓΑΜΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΟ! Και μετά έρχεται ένας τσαρλατάνος με σαλβάρι, σου τρίβει μια πράσινη αηδία πάνω στο καβλόσπυρο που ούτως ή άλλως θα έφευγε και ξαφνικά είναι ήρωας. Αλλά δεν πειράζει. Στ' αρχίδια μου. Φυσική επιλογή. Όποιος είναι τόσο ηλίθιος που, αντί να εμβολιάζεται, κάθεται σπίτι και πίνει εκχύλισμα έντελβαϊς χαϊδεύοντας την ονειροπαγίδα του, δεν θα κάνει παιδιά για να διαδόσει το γονίδιο της ηλιθιότητάς του.

Δυστυχώς, το βραβείο Δαρβίνου δεν πιάνει το ίδιο καλά στους μαλάκες που ασχολούνται με αστικούς μύθους. Άλλη στρατιά σκατοκέφαλων κι αυτοί. Τις προάλλες είχα ένα βλίτο που μου αναμάσαγε την κλασική παπαριά ότι έχουμε κροκόδειλους στους υπονόμους μας. Ας βάλουμε για λίγο στην άκρη ότι δεν υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ για τον εν λόγω ισχυρισμό, κάτι που φυσικά δεν πτοεί το βλίτο μας και ας δούμε το θέμα λογικά. Πρώτον, οι υπόνομοι στην Ελλάδα δεν είναι όπως τους φαντάζεσαι. Εσύ ακούς "υπόνομος" και σκέφτεσαι "Χελωνονιτζάκια" γιατί στο γεμάτο σβουνιές κεφάλι σου, τα Χελωνονιτζάκια είναι αρκετά ακριβής απεικόνιση της πραγματικότητας. Αλλά εκτός από βλίτο, είσαι και γκαβάδι. Κάθε δεύτερη μέρα, συναντάς στο δρόμο αποχετευτικά έργα. Έχεις μπει στον κόπο να κοιτάξεις το μέγεθος του σωλήνα; Όχι γιατί είσαι βλίτο. Τις τουαλέτες που γράφει ότι υπάρχει κίνδυνος να βουλώσει το σύστημα από πεταμένα κωλόχαρτα, πόσο μάλλον από τεράστια ερπετά; Όχι, γιατί είσαι βλίτο. Επίσης, ο κροκόδειλος είναι ψυχρόαιμος και κάθε μέρα χρειάζεται κάποιες ώρες έκθεσης στον ήλιο. Αν ζει στους υπονόμους και δεν έχει συνδρομή σε κέντρο σολάριουμ, πώς ακριβώς θα επιβιώσει στον ελληνικό χειμώνα;

ΒΛΙΤΟΟΟΟΟ!

Μετά έχουμε τις επισκέψεις και τις απαγωγές από εξωγήινους. Ω, μαλάκα εκεί κι αν ευδοκιμεί η σβουνιά στο κεφάλι! Βρίσκω λίγο ύποπτο ότι το 99,99% των εξωγήινων μας επισκέφθηκαν μετά το 1900 ή ότι όλες οι απαγωγές γίνονται πάντα την ώρα που το θύμα κοιμάται ή που οδηγάει νυχτιάτικα σε ερημικούς δρόμους, δηλαδή ετοιμάζεται να κοιμηθεί. Ή ότι η εμπειρία συνήθως περιλαμβάνει κάποιο τύπο παράλυσης, κάτι απόλυτα συνηθισμένο στις στιγμές ημι-συνειδητότητας πριν τον ύπνο. Ή ότι οι εξωγήινοι μοιάζουν με ανθρώπους περισσότερο από κάθε άλλο πλάσμα στη Γη, πόσο μάλλον εκτός αυτής. Δεν ξέρω για σας, αλλά σε αυτά τα δίλεπτα μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, το πολυάσχολο μυαλουδάκι μου έχει τριπάρει τόσους παπάδες ανά τα έτη, που οι απαγωγές από εξωγήινους είναι πλέον ρουτίνα.

Τώρα που το σκέφτομαι, ιπτάμενοι επισκέπτες με μαγικές δυνάμεις, που εμφανίζονται ξαφνικά μες στη νύχτα και εξαφανίζονται εξίσου απρόσμενα, συχνά παίρνουν ανθρώπινη μορφή, απαγάγουν κόσμο απ' το κρεβάτι του, ασελγούν σεξουαλικά πάνω του, συχνά αφήνοντας και κάποιο θύμα έγκυο... Δεν τα έχουμε ξαναπεράσει αυτά;

Α, Ωραία... ΜΠΡΑΒΟ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ! Χαίρομαι που βρήκες νέους τρόπους να βγάλεις όξω τις φοβίες και τα κόμπλεξ σου, αλλά αν θυμάσαι δεν είχαμε καλά ξεμπερδέματα με αυτήν την ιστορία.

Και μην ακούσω μαλακίες ότι η κυβέρνηση κρατάει μυστική την ύπαρξη των εξωγήινων. Ποια απ' όλες, βλίτο; Ντάξει, οι Αμερικάνοι πες, ναι. Τους κρατάνε μυστικό και οι Βούλγαροι, οι Ουζμπέκοι, οι Κενυάτες και οι Ταζμανοί; Αν κρίνω από τις δικές μας μυστικές υπηρεσίες, χλωμό.

Ή το άλλο: "Οι Αιγύπτιοι είχαν εξωγήινη τεχνολογία που τους βοήθησε με τις πυραμίδες" και "Οι Βαβυλώνιοι απεικόνιζαν εξωγήινα σκάφη στους τοίχους". Ναι μαλάκα. Είχαν στη διάθεσή τους εξωγήινη τεχνολογία χιλιετίες μπροστά και επέλεξαν να απεικονίσουν την χρήση αυτής της τεχνολογίας σκαλίζοντας ντουβάρια και ζωγραφίζοντας σε κιούπια!

Μια και μιλάμε για διάστημα, άλλοι υπάνθρωποι που θυμήθηκα: αυτοί που πιστεύουν ότι δεν πατήσαμε ποτέ στο φεγγάρι κι ότι το όλο εγχείρημα ήταν στημένο από τη NASA ως μέσο προπαγάνδας. ΟΚ, τούβλα. Έστω ότι όλες οι φωτογραφίες και όλα τα βίντεο, καθώς και όλες οι στολές, οι κάψουλες επανεισόδου, οι σεληνιακές πέτρες, οι ρετρο-ανακλαστήρες και οι θεωρίες για την προέλευση του ηλιακού συστήματος που διατυπώθηκαν χάρη στο πρόγραμμα Απόλλων και επιβεβαιώθηκαν ξανά αργότερα είναι όλα ψέμα. Και έστω ότι οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από την Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο που ασχολήθηκαν με το Απόλλων για μιάμιση δεκαετία κράτησαν ένα τόσο μεγάλο μυστικό κρυφό, χωρίς ούτε ένας να ομολογήσει κουβέντα, ακόμα και αμέσως πριν πεθάνει όπου δεν είχε τίποτα να χάσει. ΕΣΤΩ ΣΟΥ ΛΕΩ! Στο φεγγάρι οι Αμερικάνοι δεν πήγαν μία φορά. Πήγαν εννιά. ΓΙΑΤΙ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΕΝΝΙΑ ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ;!;!;!

Το ξέρω ότι πολλοί θα λέτε ότι ασχολούμαι με αμελητέα προβλήματα και κάνω καζούρα σε εύκολους στόχους, αλλά κάνετε λάθος. Τα έχω ακούσει από πρώτο χέρι αυτά. Και δεν είναι ένας και δύο που τα πιστεύουν. Είναι ΧΙΛΙΑΔΕΣ! Δεν έχω πρόβλημα μόνο με την γελοιότητα του τι πιστεύει ο κάθε τρόμπας. Μου τη σπάει η πλήρης έλλειψη σκεπτικισμού και η απαξίωση εννοιών όπως "στοιχεία" και "αποδείξεις", έννοιες για τις οποίες πέθανε κόσμος στην πυρά, γαμώ το ξεσταύρι μου!

Το ίδιο ισχύει και για τις ανθρώπινες αιμορροΐδες που πιστεύουν στα ζώδια. Καταρχήν, ηλίθιε, ΔΕΝ πιστεύεις στα ζώδια. Πιστεύεις μόνο τις φορές που σου βγαίνουν και ξεχνάς τις υπόλοιπες. Κανένας ωροσκόπος δεν πρόβλεψε την 11η Σεπτεμβρίου, το τσουνάμι του 2004 και την τροφική δηλητηρίαση που έπαθα προχθές από τον σάπιο κιμά που είχε το παστίτσιο γαμώ το στρατό μου μέσα! FURTHERMORE, οι γενικούρες που υποτίθεται περιγράφουν τον χαρακτήρα σου, εκτός του προφανούς ότι μπορεί να ισχύουν για τον οποιονδήποτε (και έχουν γίνει πειράματα που το αποδεικνύουν), ποτέ δεν λένε κάτι αρνητικό. Κρίμα, μιας και οι περισσότεροι χρειάζονται μια καλή δόση χαντακώματος, πόσο μάλλον αυτοί που διαβάζουν το ωροσκόπιό τους:

"Ιχθύες: το γεγονός ότι μερικοί δείχνουν να σας συμπαθούν δεν θα πρέπει να σας ξεγελάσει. Είστε ένα ανίερο καθίκι που δε μπορεί να δεχτεί μια αντίθετη άποψη και λύνει όλα του τα προβλήματα με βία. Η σύνοδος της Αφροδίτης με τον Κρόνο δείχνει ότι θα πεθάνετε από κάποια μορφή καρκίνου, πιθανόν στο παχύ έντερο και τα παιδιά σας δεν θα έρθουν ούτε στην κηδεία σας. Αλλά αν πιστεύετε ότι τα ουράνια σώματα ενδιαφέρονται αν θα πάρετε αύξηση ή αν τελικά θα γαμήσετε την ταμία απ' το Starbucks, τότε ο πρωκτικός καρκίνος μάλλον είναι μονόδρομος για την πάρτη σας".

Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και όσοι πάνε για ξεμάτιασμα και συμβουλεύονται ταρώ και καφετζούδες. Στον 21ο αιώνα! Ντρέπομαι για την ανθρώπινη φυλή! Αν πας να σου διαβάσουν τα χαρτιά και τον καφέ, τότε τράβα και σε καμιά καλύβα στην Αφρική και βρες τον μάγο της φυλής να σου διαβάσει τα εντόσθια από κανά ψάρι. Είναι ακριβώς το ίδιο πράμα! Είσαι τόσο ανασφαλής και τόσο control freak που αντί να βγεις έξω και να ζήσεις, ψάχνεις επιβεβαίωση για τον εαυτό σου και απαντήσεις για τους γύρω σου και τη ζωή σου σε αρχαίες βουντού μαλακίες. ΨΟΦΑ!

Έχουμε ανακαλύψει εκατοντάδες πλανήτες γύρω από μακρινά άστρα, έχουμε στείλει ανθρώπους να ΖΗΣΟΥΝ σε τροχιά και έχουμε φωτογραφήσει την ακτινοβολία που άφησε πίσω της η Μεγάλη Έκρηξη. Αλλά για κάποιο λόγο, όταν μια μαλάκω μας περιγράφει πώς ένα Πτολεμαϊκό μοντέλο του Σύμπαντος έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητά της, μας πιάνει η ευγένεια και η διακριτικότητα και αδυνατούμε να την χλευάσουμε όσο της αξίζει. Την ίδια στιγμή, τα ωροσκόπια παρελαύνουν σε κάθε μέσο μαζικής ενημέρωσης και οι επιστημονικές στήλες έχουν την τιμητική τους μια φορά τη βδομάδα κι άμα.

Άνθρωπε, ξύπνα! Επαναλαμβάνω: έχουμε 2010. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΑΣΤΕΙΟ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΑΚΑΚΟ! Το είδος μένει πίσω και πρέπει να δράσεις! Την επόμενη φορά που μια χαζογκόμενα θα σε ρωτήσει τι ζώδιο είσαι, έχεις το ΟΚ από μένα να την σαπίσεις στο ξύλο, να της κόψεις το λαρύγγι, να την βιάσεις και να την κάψεις τελετουργικά ψέλνοντας "Γιαμα-γιαμα-γιαμα-γιααααμα!". Αν κάποιος περαστικός έχει αντίρρηση, πες του "Σόρι. Με αυτά που μου έλεγε η γκόμενα, μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι είχαμε 3000 προ Χριστού, οπότε έπραξα ανάλογα."

Credits: Βαγγέλης για το αστείο με τα κιούπια.

Το χειρότερο είδος ταινίας

2010-11-04T11:55:00.004+02:00

Πολύς κόσμος θα βιαστεί να μου πει ότι μια ταινία δεν πρέπει να κρίνεται ως μέλος ενός συγκεκριμένου genre, αλλά ως μια μοναδική χιονονιφάδα στο απαλό χειμωνιάτικο τοπίο. ΨΟΦΑ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΕ! Η κατηγοριοποίηση και οι ταμπέλες, εκτός από προσωπική μου ειδικότητα, είναι και μια πολύ καλή μέθοδος αποφυγής κινηματογραφικών πατατών που καραδοκούν να στερήσουν ανεπιστρεπτί δύο ώρες από τη ζωή μου. Το επίμαχο είδος δεν είναι ούτε οι γκρίζες Σκανδιναβο-κουλτουρίλες, ούτε οι ελληνικές φεμινιστικο-σεξο-κομεντί με ονόματα φαγητών για τίτλο, ούτε τα σίκουελ που βιάζουν την αρχική ταινία, ούτε καν οι άμυαλες περιπέτειες που έχουν περισσότερες εκρήξεις κι από τη επιφάνεια του ήλιου. Τουλάχιστον όλες αυτές οι ταινίες σου προκαλούν ΚΑΠΟΙΟ συναίσθημα. Συνήθως είναι εκνευρισμός και οργή, αλλά έστω κι αυτό τις γράφει για λίγο στη μνήμη σου. Όχι κύριοι. Αναφέρομαι σε κάτι πολύ χειρότερο. Τις ζευγαρο-δρασο-κομεντί.

Η συνταγή του αταίριαστου ζευγαριού, που τη μια στιγμή ξεκατινιάζονται και την επόμενη πηδιόνται λες και έχουν και οι δύο το σύνδρομο του τύπου απ' το Memento, υπήρχε από παλιά. Όλοι γνωρίζαμε το κλισέ και όλοι το μισούσαμε. Η ένεση με στοιχεία δράσης έγινε κάπου στα 80s, όταν βγήκε εκείνη η μαλακία με τον Michael Douglas και μια ξανθιά γκρούπι των Whitesnake που κυνηγούσαν ένα διαμάντι στο Νείλο. Τα υπόλοιπα ήταν απλά θέμα εφαρμογής του τύπου. O άντρας είναι μυστικός πράκτορας που στον ελεύθερό του χρόνο τρώει Chuck Norris γαρνιρισμένο με σάλτσα Jack Bauer. Η γυναίκα είναι μια χαζογκόμενα που δεν μπορεί να βρει ούτε το μουνί της, πόσο μάλλον το επάγγελμα που ασκεί ο άντρας της τα τελευταία 20 χρόνια γάμου. Τελικά οι μάσκες πέφτουν όταν μια "job" του συζύγου πάει στραβά και καταλήγει να τους κυνηγάει η μισή Κόζα Νόστρα. Το ζευγάρι περνάει κρίση εμπιστοσύνης για περίπου ενάμισι λεπτό ή όσο τέλος πάντων διαρκέσει το θλιβερό μοντάζ υπό τις μπαλάντες ΘΡΥΛΙΚΩΝ συγκροτημάτων όπως οι Plain White T's και οι Hoobastank. Στο τέλος όμως ενώνει τις δυνάμεις του για να πάει την ταινία δράσης 58 χρόνια πίσω, με μια ηλίθια τελική μάχη όπου σπάνε 4 τζαμαρίες, ανατινάζονται 2,5 αυτοκίνητα και η γυναίκα χτυπάει έναν λακέ του αρχικακού στο κεφάλι με τηγάνι ή τον κλωτσάει στ' αρχίδια φορώντας ψηλοτάκουνο.

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΦΙΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΟ-ΙΔΙΕΣ!!!

Αυτές οι ταινίες δεν έχουν λόγο ύπαρξης γιατί πολύ απλά δεν έχουν κοινό. Κανένας δεν βγαίνει απ' το σπίτι του με αρχικό σκοπό να δει τον Σαϊεντολόγο Καναπεδοπηδηχτή και την Ξερακιανή με το στόμα της Μαρινέλλας να τρέχουν χέρι-χέρι. Ο μόνος λόγος που υπάρχουν οι ζευγαρο-δρασο-κομεντί είναι για να συμβιβάζονται τα ζευγάρια που πηγαίνουν στα multiplex. Η γυναίκα θέλει να δει το "Ευαισθησία και Εμμηνόπαυση" και ο άντρας θέλει να δει το "Μεταλλαγμένα Ζόμπι-Δεινόσαυροι με Βυζιά στο Διάστημα". Οπότε αναγκαστικά, πάνε και βλέπουν ένα είδος που συνδυάζει ταινία δράσης, κωμωδία και αισθηματική ταινία και τελικά καταφέρνει να μην είναι τίποτα απ' τις τρεις. Χάρη στα μαλακοζεύγαρα της Δυτικής κοινωνίας έχουμε μια επιχείρηση που στην ουσία βγάζει κέρδος με το να μας πουλάει ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ!

Τουλάχιστον οι χοντρές κουράδες όπως το Transformers 2 σου δίνουν μια ευκαιρία να τις μισήσεις. Καταλαβαίνω το Hollywood, κάπως πρέπει να βγάλουν κι αυτοί οι αθρώποι την κοκαΐνη τους. Αλλά οι ζευγαρο-δρασο-κομεντί είναι σαν ένας πίνακας σε δωμάτιο ξενοδοχείου, ένα ασημί Hyundai Accent ή ένα πιάτο νερόβραστο τραχανά. Κοινώς, ΕΝΑ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΤΙΠΟΤΑ!

Έντεχνο: για τον πούτσο!

2010-09-04T12:30:00.003+03:00

Σου αρέσουν οι Coldplay; Οχι. Η Dido μήπως; Ούτε. Οι Travis; Τους θυμάσαι τους Travis; Μπααα... Ξενέρωτα, νωθρά, "μπεζ" ποπ-ροκάκια, σχεδιασμένα για χαζοκόριτσα που δε μπορούν να ξεχωρίσουν την καλή μουσική από το θόρυβο, σωστά; Σωστά. Τότε ρε πεταμένε, γιατί όταν ακούς τα αντίστοιχα ελληνικά τραγούδια, νομίζεις ότι κάνεις ζογκλερικά με την ποίηση, την κουλτούρα και τα υψηλά νοήματα; Μιλάω φυσικα για το έντεχνο. Μια απ' τις μεγαλύτερες κομπίνες που παίχτηκαν ποτέ εις βάρος του Έλληνα Καταναλωτή (ναι ρε μουνιά! Με κεφαλαίο!).

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Η μουσική είναι το ίδιο περίπλοκη με αρχάριες ασκήσεις κιθάρας σε ωδείο για κουλούς και τα φωνητικά κυμαίνονται σε "βολικές" νότες που μπορεί να πιάσει άψογα ακόμα και ο Ζεντ απ' το Police Academy. Χώρια η ηλίθια εντεχνιάρικη προφορά. Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε για ποια προφορά μιλάω. Εννοώ τα παχιά σίγμα, τα σαλιωμένα λάμδα και φυσικά, τα έψιλον που προφέρονται με ένα νυσταλέο φθόγγο ανάμεσα σε "ε" και "ο". Δεν είναι τυχαίο που ο κάθε πάπαρος που κάθεται γύρω από μια φωτιά με μια κιθάρα στο ξερό του επιλέγει να τραγουδήσει έντεχνο. Δεν είναι "ρομαντικό". ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ! Δε λέω ότι κάθε μπάντα πρέπει να απαρτίζεται ντε και καλά από καθηγητές τύπου Theater, ούτε να κάνει τσίρκο με 35 γιγα-δικασιές το δευτερόλεπτο, αλλά δείξε λίγο ταλέντο πού και πού ρε γαμιόλη! Οι μόνοι μουσικοί στο έντεχνο που είναι μάγκες και κάνουν τα όργανά τους να τραγουδάνε είναι κάτι guest μπουζουκτζίδες ή κλαρινάδες οι οποίοι στην τελική δεν ανήκουν καν στη μπάντα!

Αν τα όργανα και η φωνή στο έντεχνο είναι η βρωμερή πατούσα της ελληνικής σκηνής, τότε ο στίχος είναι η μολυσμένη παρανυχίδα της. Τόσο οι στίχοι, όσο και οι τίτλοι δίσκων και κομματιών είναι ένα συνωθύλευμα από αυτάρεσκες, κλαψομούνικες, δήθεν ερωτικές μπουρδολογίες που προσπαθούν να περάσουν για αβυσσαλέα ποίηση. "Τα δοκάρια στα γρασίδια περιμένουν τα παιδιά". ΑΡΧΙΔΙΑ ΒΡΟΝΤΟΣΑΥΡΟΥ! Το μόνο που θα συναντήσουν τα δοκάρια είναι το κλούβιο κεφάλι του Πλιάτσικα. Κι όσες αυτή τη στιγμή χαχανίζετε και το παίζετε καλτίλα με το ξεπεσμένο σύμβολο χλιμιτζουριάς που λέγεται Φίλιππος Πλιάτσικας, θυμηθείτε ότι πριν από καμια δεκαετία δαγκώνατε κάγκελο στα live των Πυξ Λαξ, ουρλιάζοντας τους στίχους απ' έξω κι ανακατωτά. Και τι στίχοι, ε; Γαμώ τα βάθη! Η μόνη περίπτωση που ο στίχος δεν προκαλεί εξέμεση είναι όταν τα τραγούδια μελοποιούν ποιήματα κάποιων άλλων που όπως και πριν, δεν ανήκουν καν στη μπάντα.

Και τώρα μια επίδειξη έντεχνου στιγουργικού οίστρου, με ένα κουπλέ από το νέο μου έντεχνο single με τίτλο "Ό,τι στον πούτσο κατεβάσει η κούτρα μου, αρκεί να έχει αναφορές σε παιδική νοσταλγία, ανεκπλήρωτη αγάπη, περίπλοκες λέξεις σε ξεκάρφωτα σημεία και πολλές παρομοιώσεις χωρίς δομή και νόημα"... ΟΚ, ο τίτλος χρειάζεται λίγη δουλειά.

Μες στις αλάνες του Βοριά

Ακούς την όψη του χειμώνα
Ποδήλατα της νιότης μας
Αγγίζουν τον κανόνα

Γάμησε! Πάμε για τη γέφυρα.

Μα δεν κοιτάς πια τίποτα
Αιώρες στους ανέμους
Η λήθη μου σκαλί-σκαλί
Διπλώνει αγαπημένους

ΠΩΩΩΩΩ! Είμαι ασταμάτητος ρε πούστη! Ρεφρέν!

Τριγύρισέ με
Αγγαλιασέ με
Σ' ένα λιμάνι του ύπνου θλιβερό
Κίτρινο αστείο
Παλιό σχολείο
Για πάντα θα προσπαθώ να κολυμπώ

Ντάξει. Απλά δεν παίζομαι. Το κομμάτι θα κυκλοφορήσει στον επόμενο δίσκο μου.

Οπότε πώς καταφέρνει το έντεχνο να είναι τόσο πετυχημένο; Δυο λέξεις: ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ. Τα έφηβα κοριτσάκια χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: α) Τα μουνιά, που αποτελούν το 10-15% της τάξης, ισιώνουν το μαλλί, ακούνε σκυλάδικα και γκομενώνονται αβέρτα επειδή, όπως προανέφερα, είναι μουνιά και β) Τις πατόλες, που είναι χοντρές, άσχημες, απελπισμένες, αυτοκτονικές και προσπαθούν να ξεχωρίσουν με την "κουλτούρα" τους, περιμένοντας ταυτόχρονα τον πρίγκηπα που θα έρθει καβάλα στο λευκό του άλογο για να γλείψει τη γάγγραινα απ' το μουνί τους. ΚΑΙΑΔΑΣ!!! Για κλίση προς το έντεχνο, η κατηγορία β δίνει συντελεστή 1,02.

Απ' την άλλη όχθη, οι άντρες που ακούν έντεχνο είναι ή πούστηδες ή λεσβίες (πολλές λεσβίες ομως!) ή ανήκουν στην κατηγορία "ο φιλενάδας" (βλ. Έλληνες συμμαθητές σε κατηγορίες) οπότε δε μετράνε. Οι 5-10 κανονικοί άντρες που ακούν έντεχνο, το ακούν για να ρίξουν κάποια γκόμενα ή για να μην τους χωρίσει η εν λόγω γκόμενα. Την επόμενη φορά που θα πετύχετε στην TV κάποιο live από Πυξ Λαξ, Κότσιρα ή Αρβανιτάκη, ρίξτε μια ματιά στο κοινό. Θα δείτε επι το πλείστον χοντρές με γυαλιά και κάπου σκόρπιους εκεί μέσα αυτούς τους 5-10 άντρες με το πιο απελπισμένο "πάρτε-με-από-δω" βλέμμα που έχετε δει στη ζωή σας. Και μια και μιλάμε για το κοινό του έντεχνου, δεν είναι λίγο ύποπτο που αποτελείται μόνο από γυναίκες; Όταν ακούω στο ραδιόφωνο live έντεχνο και ο τραγουδιστής λέει "Δικό σας!" επειδή είναι ατάλαντος και τεμπέλης, ακούγεται μια ομαδική τσιρίδα τόσο ψιλή που μου ξεκολάει τα σφραγίσματα απ' τα δόντια! Ας δούμε μερικούς μη-έντεχνους καλλιτέχνες που τείνουν να προκαλούν τραγούδια εφάμιλλων συχνοτήτων από το αποκλειστικά γυναικείο κοινό τους:

BACKSTREET BOYS

TOKIO HOTEL

JONAS BROTHERS

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

Τυχαίο;

Εν κατακλείδει, έχουμε να κάνουμε με ένα ιδίωμα που έχει για τον πούτσο μουσική, για τον πούτσο φωνητικά, για τον πούτσο στίχους, για τον πούτσο ερμηνευτές, για τον πούτσο κοινό, για τον πούτσο βιντεοκλίπ, για τον πούτσο εξώφυλλα δίσκων και για τον πούτσο όνομα. ΕΝΤΕΧΝΟ! Μου θυμίζει τον όρο "ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ταινία". Πιο μαλακισμένη και vague ονομασία δεν μπορούσαν να βρουν; Δηλαδή όλα τα υπόλοιπα είδη μουσικής είναι άτεχνα; Σου 'χω νέα μαλάκω έντεχνιάρα: ΟΛΑ είναι τέχνη. Ακόμα κι αυτό που γράφω τώρα, θεωρητικά τέχνη είναι. Ω, ναι. Ο Ερμής του Πραξιτέλους, το έντεχνο, η Capela Sistina και η ατάκα με τη γάγγραινα στο μουνί είναι όλα τέχνη. Μόνο που εγώ δεν πλασάρω την ατάκα μου ως υψηλή ποίηση σε αγαθοβιόλικα έφηβα κοριτσάκια για 20 ευρώ το κομμάτι!

Ένας έρανος για τον Ενρίκε

2010-07-20T18:02:00.019+03:00

Το σύνδρομο Florence Nightingale υπάρχει από πάντα, αλλά βασιζόμενος σε έρευνα που δεν έκανα ποτέ, λέω με σιγουριά ότι μελετήθηκε περισσότερο κατά την δεκαετία του '40. Εν ολίγοις, περιγράφει πώς οι νοσοκόμες συχνά ερωτεύονται τους ασθενείς τους, παρασυρόμενες από αρχικά συναισθήματα οίκτου και λύπησης τα οποία μπερδεύονται στο υποσυνείδητό τους και καταλήγουν να βγαίνουν στην επιφάνεια ως σεξουαλική έλξη. Όπως κάθε άλλη υποσυνείδητη μαλακία που μαστίζει τον πρωτόγονο εγκέφαλό μας, έτσι και το σύνδρομο Nightingale χρησιμοποιήθηκε από τη μουσική βιομηχανία για να προωθήσει ατάλαντους, άφωνους και κατά βάθος σκατοφατσέους τραγουδιστές, ενίοτε με μεγάλη επιτυχία. Όταν σκεφτόμαστε επιτηδευμένη μιζέρια, μας έρχονται στο μυαλό εγχώριοι καλλιτέχνες όπως ο Πετρέλης, ο Πλιάτσικας και φυσικά ο αδιαμφισβήτητος Βασιλιάς της Ελληνικής μουνοκλάψας Γιάννης Πλούταρχος. Έτσι ξεχνάμε τον άνθρωπο που ξεκίνησε και καθιέρωσε το κίνημα στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Μιλάω φυσικά για τον έναν και μοναδικό...

ΕΝΡΙΚ...

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ ΡΕ ΝΟΥΜΕΡΟ;

ΤΕΤΟΙΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΔΕ ΣΚΑΝΕ ΟΥΤΕ ΣΤΟ WIPEOUT!

ΧΑΧΑΧΑΧΑ...

Χμμ... Συγνώμη. Παρασύρθηκα. Τον έναν και μοναδικό...

ΕΝΡΙΚ...

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΨΗΛΕ!

ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ! ΧΑΧΑΧΑΧΑ!

ΟΚ, για αρχή, μερικές παραδοχές. Ναι, ξέρω ότι είναι λίγο πασέ σαν μουσική φυσιογνωμία για να ασχολούμαι μαζί του. Και ναι, ξέρω ότι το θάψιμο που ακολουθεί ενδέχεται να κρύβει μια υποθάλπτουσα γκέι φαντασίωση, όπου ο Ενρίκες μου ψιθυρίζει "τε κιέρο" γλυκά στο αυτί, τρίβοντας το τεράστιο καβλί του στα ούλα μου, αλλά δε γαμιέται; Συνεχίζω.

Ο Ενρίκες ξεκίνησε το ταξίδι του στη show-biz όπως κάθε σωστός Κολοσσός της Μετριότητας: με έτοιμη στρωμένη δουλειά απ' τον μπαμπά. Όντας γιος του θρυλικού Χούλιο-κοιτάχτε-όλες-το-πουλί-μου-Ιγκλέσιας, δεν άργησε να σταυρώσει δισκογραφική. Μόνο που υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα. Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο μικρός Ενρίκες είχε ταλέντο επιπέδου Ζαμανφού στην καλύτερη. Και παρόλο που δεν ήταν και άσχημο παλικάρι, η πλήρης έλλειψη γοητείας και χαρίσματος του απαγόρευσε να κάνει καριέρα λατίνου γόη, βλέπε Ricky Martin. Αρχικά ο Ενρίκες έκανε μερικές απόπειρες να το σώσει, σαγηνεύοντας το κοινό με ναζάκια τύπου Λε-Πα, αλλά όπως βλέπετε τα σκάτωσε κι αυτά.

Οπότε τα ρομπότ του τμήματος μάρκετινγκ, μετά από εκτενή πειράματα σε θηλυκές μαϊμούδες και 15χρονα κοριτσάκια με αίμα στο βρακί, κατέληξαν σε ομόφωνη απόφαση: ΣΥΝΔΡΟΜΟ NIGHTINGALE ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ!!!

Έτσι, το χαζοχαρούμενο (αν και αρκετά καλό) Bailamos, έκανε σκάτζα με την ατέρμονη κλάψα. Στην αρχή νόμιζα ότι έχει να κάνει με το θέμα του εκάστοτε τραγουδιού. Για παράδειγμα, σε αυτήν εδώ τη φάση ο παραγιός έχει δικαιολογημένα το φρυδάκι σε αμβλεία γωνία διότι τραγουδάει "I wanna know why you wanna throw me away".

Σημειώστε την ομοιότητα με την αντίστοιχη Πλουταρχική θεματολογία του τύπου "με έστυψες και με πέταξες σαν παλιό Βετέξ", καθώς και την ευρηματικότατη χρήση του διπλού "wanna" σε λιγότερο από πέντε λέξεις. Κορυφή!

Μετά από λίγο όμως, το πράμα αρχίζει και γίνεται ύποπτο. Στο παρακάτω στιγμιότυπο, ο Ενρίκες περιπαίζει χαλαρά το γκομενάκι, διαλαλώντας "I 'm not in love. It 's just a phaze that I 'm going through". Το ύφος όμως παραμένει.

Παρεμπιπτόντως, μπράβο και πάλι στον Ενρίκε που είναι ο πρώτος άντρας που χρησιμοποιεί την πιο χαζογκομενίστικη ατάκα στο υπαρκτό και παρατηρήσιμο σύμπαν: "Περνάω μια περίεργη φάση". ΚΟ-ΡΥ-ΦΗ!

Ας δούμε κι ένα τρίτο βίντεο. Αυτό έχει τον σαδιστικό τίτλο "I love to see you cry". Ο Ενρίκες είναι τόσο bad-ass, που κάνει το γκομενάκι πατσαβούρι για τα πιάτα και ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ να το βλέπει να κλαίει. Άρα αποκλείεται να κακομοιριάζει και σε αυτό το β...

Κι όμως! Τα κατάφερε! ΚΟ-fucking-ΡΥ-fucking-ΦΗ!!!

Το καλύτερο όμως το κράτησα για το τέλος. Τίποτα από τα παραπάνω δε συγκρίνεται με το απόλυτο φεστιβάλ Ενρίκειας κλάψας και μιζέριας:

HERO

Ας κάνουμε μια ανάλυση του βίντεο καρέ-καρέ.

00:01

Ξεκινάμε με τον Ενρίκε και μια μουνίτσα που οδηγάνε στην έρημο παρέα με μια τσάντα κλεμμένα λεφτά.

Αν είχατε μια τσάντα με λεφτά μες στο αμάξι, πού θα τη βάζατε; Στα πόδια του συνοδηγού; Μήπως θα την κλειδώνατε στο πορτ-παγκάζ;

FUCK DAT SHIT!

Ο Ενρίκες την παρατάει χυμένη στο πίσω κάθισμα ενός κινούμενου κάμπριο, με ανοιχτό το φερμουάρ! Έτσι, θα έχει στην καβάτζα έναν λόγο για να κλαίει σε περίπτωση που δεν τον φτύσει η γκόμενα.

00:53

Ο Ενρίκες σταματάει μες στη μέση της ερήμου για να φασώσει το γκομενάκι σε αργή κίνηση και μετά να κλάψει πάνω από ένα πιάνο.

Θα υποθέσω ότι κάνει συλλογή κλαμμένων αντικειμένων και θα προχωρήσω.

01:58

Εδώ έχουμε την πεμπτουσία μουνοκλάψας Ενρίκε. Βλέπουμε τον λεβέντη μας όπως πάντα απαρηγόρητο.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΑΓΟΡΙΝΑ ΜΟΥ;;; Προς τι τόση δυστυχία; Ποιος σε πείραξε να του γαμήσω ό,τι έχει και δεν έχει; Ας κάνουμε ένα zoom-out.

Χμμμ... Φασώνει ένα μουνί. Λίγο ακόμα zoom-out...

ΟΚ... Φασώνει ένα μουνί ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΤΡΩΜΕΝΟ ΜΕ ΛΕΦΤΑ!!! ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΠΙΑ ΡΕ ΓΡΟΥΣΟΥΖΗ! Τι πρέπει να γίνει για να χαρείς μια φορά στη γαμο-ζωή σου;

03:03

Απ' ότι φαίνεται, η τσάντα με τα λεφτά και πιθανότατα ΚΑΙ το γκομενάκι ανήκουν σε αυτήν την συμμορία:

Γνωστοί και ως "Οι σκληροί μαυροφορεμένοι Backstreet Boys" ή ως "Η φαμίλια που μόλις γύρισε από Κρητικό γάμο" και υπό τις διαταγές του Mickey Rourke (ή του Mike Madsen, πάντα τους μπέρδευα ρε πούστη) κάνουν τον Ενρίκε μας τουλούμι στα μαπίδια.

OWNED!

03:43

Ο αρχηγός της συμμορίας παίρνει ένα μαδέρι και ρίχνει στον Ενρίκαρο το τελειωτικό χτύπημα.

Και τώρα η καλύτερη στιγμή όλου του βίντεο: Δεν κάνω πλάκα. Δεν είναι Photoshop. Πηγαίντε πιο πάνω και δείτε το μόνοι σας. Με το που πέφτει το κορμί του Ενρίκε, ο ήλιος δύει...

...οι ουρανοί σκοτεινιάζουν...

...και ξεσπάει θεομηνία.

ΣΩΠΑ ΡΕ ΕΝΡΙΚΕ! Μήπως σκίστηκε και το Παραπέτασμα απ' το Ναό του Σολομώντα;!;!; Μαλάκα αυτάρεσκε Ξανθόπουλε της τρύπιας κάλτσας!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΛΑΨΑ!

Ο Ενρίκες δεν είναι απλά ένας ακόμα εκνευριστικός λατίνος γλίτσης. Εκτός του ότι αποτελεί πρότυπο γκρινιάρη, μίζερου και βασανισμένου "γόη", το οποίο μιμήθηκαν πολλοί τραγουδιαρέοι ανά τη Γη, εκπροσωπεί και μια σιχαμένη κατηγορία καθημερινού παπάρα που χαλάει την πιάτσα. Είναι ο και καλά ευαίσθητος και πληγωμένος άντρας-κουταβάκι, που είναι ανίκανος να την πέσει αντρίκια σε μια γκόμενα, οπότε της το παίζει φίλος για κανά εξάμηνο και ένα βράδυ την καλεί σπίτι του για ταινία με όλη την παρέα, αλλά φυσικά η παρέα λείπει. Μετά της πρήζει τη μήτρα για το πόσο χάλια του έχουν φερθεί όλες, για το πόσο εμπιστοσύνη της έχει και πόσο σημαντική είναι και στο τέλος το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κλάψει στα βυζιά της μπας και τον λυπηθεί και του παίξει μια μαλακία από οίκτο.

Πάντως το "I 'm not in love", καλό κομματάκι. Κολλητικό.